Tibetan
འབྲས་བུ་ནི་བདག་བྱིན་གཉིས་བརླབ་པ་དང༌། འོད་གསལ་བའི་རིམ་པ་སྟེ་དེའི་བདག་ཉིད་ནི་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །མགོན་པོ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའོ། །གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཡིན་ལ་དེ་དང་བྲལ་ཞིང་སྤངས་ནས་ཏེ། སྒྱུ་མའི་དཔེ་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཏེ་འོད་གསལ་བ་ལས་སྤྲོས་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་བྲི་ བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤས་པའོ། །མགོན་པོ་ནི་བཞི་པའོ། །རྒྱུ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་མོ། །འབྲས་བུ་ནི་རང་བཞིན་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་དག་པར་བྱེད་པ་འདི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་དེ་སྟོང་པ་དང་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་སྤངས་ཤིང་བོར་བའི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གཞི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་དེ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ། །མགོན་པོ་ནི་མན་ངག་བཞི་པའོ། །རྒྱུ་ནི་རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ནི་རིལ་པོར་འཛིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་དེ་དག་གིས་ཐོབ་པའི་བདག་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་སྤངས་ཤིང་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་དགའ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཏེ་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཐོབ་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པའོ། །རྒྱུ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའོ། །འབྲས་བུ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟེ། དེ་དག་ཐ་མི་དད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དོ། །མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མགོན་པོའོ། །གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་དེ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། རྣམ་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་གཙང་བ་དང་མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྤངས་ཤིང་བོར་བ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མི་སློབ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ཐོབ་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཟུང་ནི་གཉིས་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཞིང༌། རིམ་པ་གང་གིས་དེ་དག་འཇུག་པ་སྟེ་འཆིང་ཞིང་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འ
Chinese
果是加持自性二者，光明的次第，其自性是与此无别的自性。怙主是入于如幻三摩地。第二，一切是如幻等幻化十二譬喻，以不相符的方面，所缘的分别念等，与其分离并舍弃后，是具有幻化之譬喻的语句。对此顶礼后，从光明中开展，书写双运的次第，这是隐没。怙主是第四。因是三种识。果是自性等，彼等是清净之因，是因与果的自性。第二，一切是舍弃空性与极空性，以及大空性等，舍弃并抛弃一切空性的基础，仅对此顶礼后，现证此后，书写双运的次第，这是隐藏。怙主是口诀第四。因是随坏灭之三摩地。果是执持圆满之三摩地，以彼等所获得的自性是一切事物之自性。第二，一切是舍弃阿赖耶等识之习气聚，并顶礼极明亮之喜乐自性的真如后，以自证现量所证悟，获得后书写双运的次第，这是究竟。因是世俗谛。果是胜义谛，彼等是无有差别之因，是因与果的自性。是无住涅槃之界性的体性之因，是怙主。第二，一切是舍弃有相与无相等等，以及清净与不清净等等后，顶礼双运自性的无学菩提之体性，获得后书写双运的次第，双运是二，是世俗与胜义等体性，以何次第而入，即系缚并合一，以及无有差别，此乃双运。
English
The fruit is the blessing of self and nature, the order of luminosity, whose nature is the nature inseparable from it. The protector is the one who enters into the samadhi of illusion. Second, everything is the twelve metaphors of illusion, such as illusion, with aspects that do not correspond, the discriminating thoughts of the object, etc., and after separating from and abandoning them, it is a statement that has the metaphor of illusion. After prostrating to this, expanding from the luminosity, writing the order of union, this is concealment. The protector is the fourth. The cause is the three consciousnesses. The fruit is the natures, etc., they are the cause of purification, it is the nature of cause and effect. Second, everything is abandoning emptiness and extreme emptiness, and great emptiness, etc., abandoning and discarding the basis of all emptiness, only after prostrating to this, realizing this, writing the order of union, this is hidden. The protector is the fourth instruction. The cause is the samadhi of subsequent destruction. The fruit is the samadhi of holding completely, the nature obtained by them is the nature of all things. Second, everything is abandoning the collection of habitual tendencies of consciousnesses such as Alaya, and after prostrating to the reality of the nature of joy that is extremely clear, realizing it with self-awareness, obtaining it and writing the order of union, this is ultimate. The cause is the conventional truth. The fruit is the ultimate truth, they are the cause of being inseparable, it is the nature of cause and effect. It is the cause of the nature of the essence of non-abiding Nirvana, it is the protector. Second, everything is abandoning the characteristics and non-characteristics, etc., and purity and impurity, etc., after prostrating to the nature of the non-learning Bodhi of the nature of union, obtaining it and writing the order of union, union is two, it is the nature of conventional and ultimate, etc., in what order does it enter, that is, binding and uniting, and without difference, this is union.