Tibetan
་རང་བཞིན་ནི་གཅིག་པུ་ཡིན་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་དང༌། །འཇིག་པར་མཐོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་སུ་སྨྲ་བ་ཡང་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གཞན་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་ནི་ལས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་སེམས་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་དང༌། སྐད་ཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། དེ་བཞིན་དུ་ ཡང་ལས་ནི་བྱེད་པ་པོ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ཏེ་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་ལས་མེད་ཅིང༌། ལས་ལོགས་ཤིག་ན་ཡང་བྱེད་པ་པོ་མེད་ལ་དེ་དག་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉི་ག་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ལྷའི་བྱེད་དོ་ཞེ་ན་ཐམས་ཅད་བཟང་པ་འམ་ངན་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བྱེད། གལ་ཏེ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་ནུས་པ་ཁོ་ན་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་གྱི་ལྷ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་དག་གི་འབྲེལ་པ་ནི་སྔར་བསལ་ཟིན་པ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྐལ་པ་དང་བསོད་ནམས་དག་ཀྱང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མས་གནོད་པར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་ཀུན་དང་རྣམ་པར་བྲལ་ཞིང་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་འགྲོ་བའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་རབ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་དང་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རིག་པ་ཁོ་ན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ་དོན་དམ་པར་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་གང་གསལ་བ་དེ་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ལ་གང་མི་གསལ་བ་དེ་ནི་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་རང་ཉིད་གསལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་གང་གིས་གསལ་བ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་བདེན་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་ན། བུད་མེད་ཤི་བའི་རོ་གཅིག་ལ་བློའི་སྣང་བ་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བུད་མེད་ལུས་ནི་གཅིག་པོ་ལ། །རོ་དང་འདོད་བྱ་བཟའ་བ་ཤེས། །ཀུན་རྒྱུ་འདོད་ཅན་ཁྱི་རྣམས་ཀྱིས། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་གསུམ་མོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་བཅོམ་འདས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་རྣམས་གཞུག་པའི་དོན་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་སྤངས་ཤིང་དེ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བ་རྣམས་གལ་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་རྒྱུ་བ་དང་མི་རྒྱུ་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་འབའ་ ཞིག་ཁོ་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ཞིང་ཐམས་ཅད་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རིག་པ་ཞེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ། རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པས་ན་རྣམ་པར་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེན་ཅི་ཞིག་ཤེས་པར་བྱེད། རང་གི་རྣམ་པ་ཁོ་ན་གཟུང་བའི་དོན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བས་དེ་མེད་པ་ནི་འཛིན་པ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དོན་འདས་པ་མ་འོངས་པ་འམ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཞིག་གིས་རྣམ་པར་རིག་པ་བསྐྱེད་གྲང་ན་རེ་ཞིག་འདས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་ཞིག་ཟིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འོངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་མ་ཐོབ་པས་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ལྟར་བས་ཀྱང་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དང་གཉི་གའི་ཆས་ཟིན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེད་པར་ནུས་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་ཡང་ཅིག་ཅར་སྐྱེད་པར་བྱེད་དམ་འོན་ཏེ་རིམ་གྱིས་ཡིན། རིམ་གྱིས་སྐྱེད་ན་ནི་དོན་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞིག་པ་ན་རྣམ་པར་རིག་པ་ཇི་ལྟར་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བར་འགྱུར། ཅིག་ཅར་གྱིས་ན་ནི་གང་ཞིག་གང་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན། རྣམ་པར་རིག་པ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་དོན་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དེ་དེའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན་གསུངས་པ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀུན་གྱི་བདག་མེད་པ་ནི་བདག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་དང་མཉམ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་སྟེ་དེ་ཡིས་སོ། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་མ་རིག་པའི་ངོ་བོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་རང་གི་སེམས་གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་གནས་པ་སྤངས་ཤིང་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདག་གིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ལྷག་མའོ། །སློབ་མས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྔགས་དེ་བརྗོད་ནས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞབས་ཀྱི་རྩར་སྙིམ་པས་མེད་ཏོག་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ཡུལ་དབུལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ ཐུགས་བཞག་ནས། དེ་ནས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡོན། །བླ་མ་ལ་ནི་དབུལ་བྱ་སྟེ། །རིན་ཆེན་ཁྱིམ་དང༌། གླང་པོ་དང༌། །ཡུལ་དང་རྟ་དང་མལ་སྟན་བཅ
Chinese
自性是唯一的，一切同時產生和毀滅，因此才能被看見。主張業力的人，也是因為愚昧者考察的影響，才認為業力是存在的，但實際上並沒有業力，因為業力與心相連，且是剎那性的，怎麼可能有業力的力量呢？同樣地，業力也依賴於作者，如果作者和業力是分開的，就沒有業力，如果業力是分開的，也沒有作者，因為它們是相互依賴的，所以兩者都不成立。如果一切都是神所為，那為什麼不把一切都變成好的或壞的呢？如果神有能力創造各種各樣的事物，那麼只有能力才是作者，而不是神，因為它們之間的關係已經被否定了。關於它的種類、命運和功德，也應該像前面一樣理解，像這樣的事物都與能被量度損害的事物完全分離和捨棄。聲聞乘的人如果認為是這樣，那麼眾生的蘊等就是自性。世尊也說，所謂的「一切」就是五蘊、十二處和十八界。如果他們這樣說，那也是不合理的，因為只有識才能顯現這些，實際上沒有外境。同樣地，顯現的就是存在的，不顯現的就是不存在的。色等也是因為自己沒有顯現，所以是不存在的。本質上是什麼顯現呢？是識，所以眾生就是它的自性。如果外境是真實存在的，那麼對於一個死去的女人屍體，心的顯現就不會不同。女人的身體是唯一的，被視為屍體、慾望和食物。有貪欲的狗會產生三種不同的分別。因此，蘊等是不存在的，世尊是為了引導聲聞乘的人才這樣說的。因此，捨棄了蘊、界和處，並與之分離。瑜伽行
English
Its nature is unique, and all things arise and perish simultaneously, hence they can be seen. Those who speak of karma also do so because of the influence of the investigations of the ignorant, but in reality there is no karma, because it is connected with the mind and is momentary, how can there be the power of karma? Similarly, karma also depends on the agent, if the agent and karma are separate, there is no karma, and if karma is separate, there is no agent, because they are mutually dependent, so neither is established. If everything is done by God, then why does He not make everything good or bad? If God has the power to create all kinds of things, then only power is the agent, not God, because their relationship has already been negated. Its kinds, destiny, and merit should also be understood as before, and such things are completely separated and abandoned from all things that can be harmed by measurement. If the Hearers think that this is the case, then the aggregates of beings are their nature. The Blessed One also said that "all" means the five aggregates, the twelve sense bases, and the eighteen elements. If they say this, it is also unreasonable, because only consciousness can manifest these, and in reality there is no external object. Similarly, what is manifest is existent, and what is not manifest is non-existent. Forms and so on are also non-existent because they do not manifest themselves. What is manifest in essence? It is consciousness, so beings are only of its nature. If external objects were truly existent, then the appearance of the mind would not be different for a single corpse of a dead woman. The woman's body is unique, and is seen as a corpse, a desired object, and food. Dogs with desire generate three different discriminations. Therefore, the aggregates and so on are non-existent, and the Blessed One said this in order to guide the Hearers. Therefore, the aggregates, elements, and sense bases are abandoned and separated from them. Yoga practice
Chinese
如果有人说，一切有为法和无为法都只是显现的识，一切都具有识的自性，这也是不合理的。什么是识？识是能识别的，那么识又能识别什么呢？如果说识只能抓住自己的形象，那么，由于识是离一和离多的，所以识不存在，能执也不存在。此外，过去、未来或现在的事物能产生识吗？过去的事物不能产生识，因为它们已经消失了。未来的事物也不能产生识，因为它们尚未获得，所以不显现。现在的事物也不能产生识，因为它们是刹那性的，并且已经具备了两者的性质。即使它们能够产生识，也是同时产生还是逐渐产生？如果是逐渐产生，那么事物是刹那性的，当事物消失时，识如何依赖它而产生？如果是同时产生，那么什么与什么相关联？识为什么不产生事物呢？因此，能取和所取都被舍弃了。如果这样，菩提心是什么样的呢？经中说，五蕴等一切法的无我，就是非我。与此相同的是，它遍及一切。心和心所，以及无明自性的三种识，其自性是自己的心从一开始就没有产生，这就是无自性。它舍弃了生、灭、住，远离了常断二见。因此，空性就是一切皆空，这就是第四种真实。以其自性的菩提心，我应当修习，这只是多余的词句。弟子念诵菩提心的咒语后，应以合掌向老师的足下献上曼扎，这是最终的。之后，应想献上土地。 然后，应向喇嘛献上随顺的供养：珍宝房屋、大象、土地、马和床垫等。
English
If someone says that all conditioned and unconditioned phenomena are merely appearances of consciousness, and that everything possesses the nature of consciousness, this is also unreasonable. What is consciousness? Consciousness is that which cognizes, so what does consciousness cognize? If it is said that consciousness can only grasp its own image, then, since consciousness is separate from one and many, consciousness does not exist, and neither does the grasper. Furthermore, can past, future, or present things generate consciousness? Past things cannot generate consciousness because they have already ceased. Future things also cannot because they have not yet been obtained, so they do not appear. Present things also cannot generate consciousness because they are momentary and already possess the nature of both. Even if they could generate consciousness, would they do so simultaneously or gradually? If gradually, then things are momentary, so when things cease, how can consciousness arise in dependence on them? If simultaneously, then what is related to what? Why does consciousness not generate things? Therefore, the grasper and the grasped are both abandoned. If this is the case, what is the nature of bodhicitta? It is said in the scriptures that the selflessness of all phenomena, such as the five aggregates, is that which is not self. Identical to this is that which pervades all. The nature of the three consciousnesses—mind, mental factors, and the nature of ignorance—is that one's own mind has not arisen from the very beginning, which is selflessness. It abandons arising, ceasing, and abiding, and is free from the views of permanence and annihilation. Therefore, emptiness is that everything is empty, and this is the fourth reality. With the bodhicitta of its own nature, I should meditate—these are just extra words. After the disciple recites the mantra of bodhicitta, they should offer a mandala with folded hands at the feet of the teacher, which is ultimate. After that, one should think of offering land. Then, one should offer suitable offerings to the lama: precious houses, elephants, land, horses, and bedding, etc.