Tibetan
ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་འཇུག་སྟེ། སྲུང་བར་བྱེད་ཅིང་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གང་བར་བྱེད་པས་ནི་ཨོཾ་མོ། །ཨ་བའི་མཐའ་མ་ཡང་དབྱེ་ཞིང་མན་ཡང་སྦྱར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཝ་དབྱི་ཞིང་མན་གྱི་རྐྱེན་སྦྱར་ཏེ་ཨན་ཕྱིས་ནས་ཨ་ཨུར་བྱས་ཏེ་ཡོན་ཏན་བྱས་པས་ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཨ་ས་ཞེས་བྱ་བའི་སྐད་ཀྱི་བྱིངས་ནི་གནས་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། སའི་ཨ་ཕྱིས་ནས་ཨན་དང་ཨས་ཀྱི་མཐའ་ཅན་དག་རིང་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བས་ཨ་རིང་པོར་བྱ་ཞིང་ས་ཚེག་དྲག་ཏུ་བྱས་པས་ཨཱཿ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གནས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐད་ཀྱི་བྱིངས་ནི་འབྱུང་བ་ལ་འཇུག་སྟེ། དེ་ལ་མན་གྱི་རྐྱེན་སྦྱར་ནས་ཨན་ཕྱི་ཞིང་རིང་པོར་བྱས་པས་ཧཱུཾ་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། །ཡི་གེའི་དོན་ཏོ། །ཨོཾ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །ཨ་ནི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །ཧཱུཾ་ནི་མི་བསྐྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པས་བཤད་པའོ། །ཨ་དང་ཨུ་དང་མ་འདུས་པ་ལས་ཡོན་ཏན་བྱས་པས་ཨོཾ་མོ། །ཨ་དང་ཨ་དང་ཐིག་ལེ་གཉིས་པོ་རྣམས་ལས་རིང་པོར་བྱས་པས་ཨཱའོ། །མགོ་དང་ཧ་དང་ཨུ་དང་ཟླ་ཚེས་དང་ཐིག་ལ་སྟེ་ལྔ་པོ་དེ་རྣམས་འདུས་པ་ལས་ཧཱུཾ་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གསུམ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱི་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་དོན་ཏོ། །ཡི་གེ་ཨོཾ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའོ། །ཡི་གེ་ཨཱཿ་ནི་འདོད་ཆགས་པར་མའོ། །དེ་རྣམས་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་མན་ངག་བཞི་པའོ། །མཚན་ཉིད་ནི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ། །ཨོཾ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བོ། །ཧཱུཾ་ནི་དོན་དམ་པའོ། །དེ་དག་ཐ་མི་དད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡི་གེ་ཨ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ། །ད་ནི་སྔགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ། དོན་རྟོགས་པ་ཡི་བཟླས་པ་ན། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་བཟང་པོ་རུ། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བརྟགས་པ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པར་དེ་བཤད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་འདིའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །རེ་ཞིག་དང་པོར་རྣལ་ འབྱོར་པས་མགོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་ཡི་གེ་གསུམ་བཀོད་དེ། སྤྲོ་བར་བྱེད་པ་དང༌། གང་བར་བྱེད་པ་དང་བུམ་པ་ལྟ་བུའི་བྱ་བས་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་བྱས་ནས་དོན་རྟོགས་པ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་
Chinese
等等都包括在内。守护并且以进入的自性充满，这是嗡(藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡)。阿字的最后一个音节也要分开，并且加上曼字，意思是加上瓦德伊星曼的词尾，去掉安，然后做成阿乌尔，再进行修饰，就变成了嗡(藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡)。因此，它的意思是具有进入的自性。阿萨这个词的词根是存在，去掉萨的阿，安和阿斯的结尾都要拉长，所以阿要拉长，并且萨要重读，就变成了阿(藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿)。因此，它的意思是存在的自性。吽(藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽)这个词的词根是出现，加上曼的词尾，去掉安并且拉长，就变成了吽(藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽)，因此，它的意思是具有出现的自性，这是字母的含义。嗡(藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡)是毗卢遮那佛，阿(藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿)是无量光佛，吽(藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽)是不生。这是从密意上说的。阿、乌、玛组合在一起，经过修饰就成了嗡(藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡)。阿和阿以及两个点组合在一起，拉长就成了阿(藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿)。头、哈、乌、月牙和点这五个组合在一起就成了吽(藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽)。是三世佛和五方佛的自性支分的生起。这是总的含义。字母嗡(藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡)是贪欲和无贪欲，字母阿(藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿)是没有贪欲，这些是具有聚集作用的四种口诀，特征是字母吽(藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽)，这是秘密的。嗡(藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡)是世俗谛，吽(藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽)是胜义谛，使它们不分离的是字母阿(藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿)，是究竟。现在是咒语的金刚念诵，念诵通达意义时，在无自性的善良中，三世诸佛所观察，这就是金刚念诵的讲解。所说的这段话的意思是这样的。首先，瑜伽士在头部等等处安放三个字母，通过使之喜悦、充满和如瓶子般的行为，按照次第使心专注于一境，从而通达意义，也就是如来们的智慧的特征。
English
etc. are all included. Protecting and filling with the nature of entering, this is Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡). The last syllable of the letter A should also be separated, and the word Man should be added, meaning adding the suffix of Vad Yixing Man, removing An, and then making Aur, and then modifying it, it becomes Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡). Therefore, it means having the nature of entering. The root of the word Asa is existence, removing the A of Sa, the endings of An and As should be lengthened, so A should be lengthened, and Sa should be stressed, and it becomes Ah (藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿). Therefore, it means the nature of existence. The root of the word Hum (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) is appearance, adding the suffix of Man, removing An and lengthening it, it becomes Hum (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), therefore, it means having the nature of appearance, this is the meaning of the letter. Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡) is Vairochana Buddha, Ah (藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿) is Amitabha Buddha, Hum (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) is unborn. This is said from the secret meaning. A, U, and Ma are combined together, and after modification, it becomes Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡). A and A and two dots are combined together, and lengthening it becomes Ah (藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿). Head, Ha, U, crescent moon and dot, these five combined together become Hum (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽). It is the arising of the nature branches of the Three Buddhas and the Five Buddhas. This is the general meaning. The letter Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡) is desire and non-desire, the letter Ah (藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿) is without desire, these are the four mantras with the function of gathering, the characteristic is the letter Hum (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), this is secret. Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡) is conventional truth, Hum (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) is ultimate truth, what makes them inseparable is the letter A (藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿), which is ultimate. Now is the Vajra recitation of mantra, when reciting and understanding the meaning, in the goodness of no self-nature, observed by the Buddhas of the three times, this is the explanation of Vajra recitation. The meaning of this statement is like this. First, the yogi places the three letters on the head etc., through the actions of making them joyful, filling them, and like a vase, gradually making the mind focused on one object, thereby understanding the meaning, which is the characteristic of the wisdom of the Tathagatas.
Tibetan
ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་བཟླས་པ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། །འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཞིང་བཟང་བོ་རུ་སྟེ་རྟོག་པའི་དྲ་བ་མ་ལུས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཕྱིར་ཡིད་དུ་འོང་བར་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ལྷག་པར་མོས་པར་བརྟག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་སྟེ་མི་ཤིགས་པའི་བཟླས་པར་བཤད་དོ། །དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཡང་ན་དོན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལུས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་རྟོགས་པ་སྟེ་རང་གི་ལུས་དང་བཅས་པར་ལུས་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་ཀྱང་མ་ཡིན་དུ་མ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་བཟླས་པ་ནི་བརྟགས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ་ལུས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཞིང་བཟང་པོ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལས་བཟླས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཏེ་དུས་གསུམ་སེམས་ཅན་རྣམས་དང་འབྲེལ་པའི་ལུས་བརྟགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་དུའི་བཟླས་པར་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐུའི་བཟླས་པ་སྟེ་དགོངས་པས་བཤད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་གི་དོན་རྟོགས་ཤིང་ཤེས་པ་དེ་རྣམས་ནི་དོན་རྟོགས་པ་སྟེ་ཚིག་གོ །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཚིག་དེ་རྣམས་རང་གི་ཚིག་དང་བཅས་པས་སྒྲ་དང་སྒྲ་མ་ཡིན་པར་སྤྱོད་པ་ནི་བཟླས་པའོ། །དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ཞིང་བཟང་པོ་རུ་སྟེ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ངོ་བོར་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྔགས་ཐམས་ཅད་བརྟག་པ་ནི་འོད་གསལ་བ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་གསུང་རྣམས་ཀྱི་བཟླས་པར་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུང་གི་བཟླས་པ་སྟེ། དགོངས་པས་བཤད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་རྟོགས་ཤིང་ཤེས་པས་ན་དོན་རྟོགས་པ་སྟེ་སེམས་སོ། །ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་དེ་རང་གི་སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་སྤངས་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་ནི་བཟླས་པའོ། །དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། །སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་ གཞག་པའི་རང་བཞིན་དང་བཟང་པོ་རུ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་དུས་གསུམ་སྟེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུའི་དབྱེ་བས་གནས་པས་སངས་རྒྱས་ཏེ་རང་བཞིན་རྣམས་བརྟག་པ་ནི་འོད་གསལ་བའི་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པར་བྱ་བ་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་ཐུགས་ཀྱི་བཟླས་པར་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུགས་ཀྱི་བཟླས་པ་སྟེ་
Chinese
完全领会的念诵是反复习惯的。那是无自性的，是光明的自性，是美好的，因为所有分别的网都完全寂静，令人满意地特别信奉三时佛的自性，这种观察就是金刚念诵，是不坏的念诵。这不是意念。或者，领会世间的身体的集合，即与自己的身体一起，称为身体，既不是一个也不是多个的念诵，就是观察。那是无自性的，是随念身体的自性，是美好的。通过从世间念诵的智慧来正确领会，三时佛，即与三时众生相关的身体的观察，那就是金刚，是时的念诵，这被称为身的念诵，是意念所说的。同样，领会和了解其意义的那些是领会意义，即词语。世间的那些词语，与自己的词语一起，以声音和非声音的方式运用，就是念诵。那是无自性的，因为自性是空性的，是美好的。以个别观察的智慧的自性的无量光的形式，三时佛，即观察具有三个字母的自性的所有咒语，就是领会光明。那就是金刚，被称为语的念诵，这是语的念诵，是意念所说的。同样，因为领会和了解意义，所以是领会意义，即心。安住在三界众生相续中的，与自己的心一起，舍弃存在和不存在的，称为观察，那就是念诵。那是无自性的，是心念住的自性，是美好的。以超越世间的，从追随中获得的智慧的自性，三时，即以贪欲等一百六十种差别安住的佛，即观察自性，就是成为光明自性的自体。那就是金刚，被称为意的念诵，这是意的念诵。
English
The recitation of complete comprehension is that which is repeatedly practiced. That is without self-nature, it is the nature of luminosity, and it is good, because all the nets of discrimination are completely pacified, and it is pleasing to particularly believe in the nature of the Buddhas of the three times, this observation is the Vajra recitation, it is said to be the indestructible recitation. This is not the intention. Or, comprehending the collection of worldly bodies, that is, together with one's own body, called body, the recitation that is neither one nor many, is the observation. That is without self-nature, it is the nature of mindfulness of the body, and it is good. Through the wisdom of reciting from the world, to be correctly comprehended, the Buddhas of the three times, that is, the observation of the body related to the beings of the three times, that is the Vajra, it is said to be the recitation of time, this is called the recitation of the body, it is said by intention. Similarly, those who comprehend and understand the meaning are comprehending the meaning, that is, words. Those worldly words, together with one's own words, using in the way of sound and non-sound, is the recitation. That is without self-nature, because the self-nature is emptiness, and it is good. In the form of immeasurable light of the nature of individual discriminating wisdom, the Buddhas of the three times, that is, observing all the mantras of the nature of the three letters, is comprehending luminosity. That is the Vajra, it is called the recitation of speech, this is the recitation of speech, it is said by intention. Similarly, because comprehending and understanding the meaning, it is comprehending the meaning, that is, mind. Abiding in the continuum of sentient beings of the three realms, together with one's own mind, abandoning existence and non-existence, called observation, that is the recitation. That is without self-nature, it is the nature of mindfulness of mind, and it is good. With the nature of wisdom obtained from following beyond the world, the three times, that is, the Buddha abiding with the one hundred and sixty divisions such as desire, that is, observing the self-natures, is to become the self of the nature of luminosity. That is the Vajra, it is called the recitation of mind, this is the recitation of mind.