Tibetan
རྡོབ་སྒར་བཅས་བྱིས་པ་ཡིས། །ཀུན་ནས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་དང༌། །རྡོ་རྗེ་གར་གྱི་འགྲོས་ལྡན་པའི། །རིམ་གྱིས་ཅུང་ཟད་གར་བྱེད་ཅིང༌། །གླུ་ཡི་སྒྲ་ཡང་སྒྲོགས་པ་དང༌། །མི་གསལ་རྡོ་རྗེ་གླུ་ཡང་ལེན། །དེས་ན་ཁམས་གསུམ་གྲགས་པ་ཡིས། །གླུ་དག་གསལ་བར་བླང་བར་བྱ། །སྣ་ཚོགས་སྒྲ་ལྡན་གླུ་བླང་ཞིང༌། །ཡི་དགས་བཞིན་དུ་གང་མོས་བསྲེ། །སྐྱེ་བོའི་ལས་རྣམས་མི་ཟད་པ། །གང་དང་གང་གིས་བཅིངས་གྱུར་པ། །དེ་ཉིད་ཐབས་དང་བཅས་པ་ཡིས། །སྲིད་པའི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྤོས་ པ་མེད་པའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ལྟ་བུས་སྤྲུལ་ལ་སོགས་པའི་གསང་སྔགས་རྣམས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་འབད་པ་མེད་པར་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །མཇུག་བསྡུ་བ། །གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་སྒྲུབ་བྱེད་པའི། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་གསལ་བ་འདི། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། །སེམས་ཙམ་ནི་སྦྱར་བར་བྱ། །ཞེས་པ་གསུངས་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་རིམ་པས་སྔགས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་འདི་ནི་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་སྟེ། རྣམ་བར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ངག་རྣམ་པར་སྦྱངས་ནས་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། བཤད་ཟིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཚིག་ཀྱང་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་དང༌། རྨི་ལམ་གྱི་ཚིག་དང༌། གནས་ངན་ལེན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚིག་དང༌། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚིག་ཅེས་བྱ་བའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ནི་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བའི་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་རྨི་ལམ་གྱི་ཚིག་ནི་སྔོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཡུལ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་ཡུལ་ཉེ་བར་སྣང་བ་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་གནས་ངན་ལེན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚིག་ནི་སེམས་ཀྱིས་སྔོན་བྱས་པའི་ལས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚིག་ནི་སྤོས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་རང་གི་ས་བོན་གྱི་བདག་ཆགས་ལས་འབྱུང་སྟེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་ནི་ངག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞི་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལས་ཀྱང༌། །ཚིག་ནི་མཆོག་དང་ལྟ་བར་བྱེད་པ་དང་བར་མ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེ་ལ་མཆོག་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ནང་ན་གནས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །ལྟ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །བར་མ་ནི་ རླུང་བྱུང་ནས་གནས་རྣམས་སུ་ཐུག་པ་ལས་སྒྲ་མི་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཡི་གེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡི་གེ་ཕྱེ་མོའི་ངོ་བོའོ། །གསལ་བ་ནི་ཚིག་དང་ངག་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་བརྗོད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་སྒྲའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་རྣ་བའི་དབང་པོས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གསལ་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཐ་མལ་བའི་ངག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལོག་པར་གྱུར་ནས་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཚུལ་གཅིག་སྟོན་པའི་མདོ་ལས། །ཆོས་འདི་རྣམས་ནི་སྒྲ་ཡི་བརྡ་ཡིས་བསྟན། །འདིར་ནི་ཆོས་དང་སྒྲ་དག་མི་སྣང་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ཚུལ་གཅིག་དངོས་ལ་ཞུགས་ནས་ནི། །བཟོད་སྤྱོད་བླ་ན་མེད་ལ་རེག་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ནི་འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་སེམས་ཅན་ལ་སྟེ། འོད་གསལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་བའི་འབད་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པས་དག་རྣམ་པར་དབེན་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ནས་དེའི་རྗེས་ལ་རང་བཞིན་དང་སྣང་བ་དང༌། རླུང་གི་བཞོན་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས། སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་གོམས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དགོངས་པ་མ་ཡིན་པས་བཤད་པའོ། ད་ནི་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱི་སྣོད་དང་སྣོད་མ་ཡིན་པ་བརྟག་པ། བླ་མ་ལ་བརྙས་རྒྱུ་ཅན་དད་པ་མེད། །སྔགས་ཀྱིས་རློམ་ཞིང་གླེགས་བམ་མཐོང་བས་ཁེངས། །དད་པ་མེད་ཅིང་དབང་བསྐུར་དམན་པ་ལ། །རིམ་པའི་གཏམ་ཡང་བསྟན་པའི་མི་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སློབ་མ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། །བླ་མ་སྟེ་དབང་བསྐུར་བའི་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་ལ་བརྙས་པ་ནི་སླ་ཆོས་དང་བཅས་པའོ། །གལ་ཏེ་བསམས་པ་དག་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། སྒྱུ་ཅན་ཏེ་གཡོ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དད་པ་མེད་པ་ནི་ཁྲོ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྔགས་ཙམ་ཤེས་ནས་རློམ་པ་ནི་ང་རྒྱལ
Chinese
带着鼓声等乐器的孩子们，从各方面完全围绕着，具有金刚舞的姿态，逐渐稍微地跳舞，也发出歌的声音，也唱着不明显的金刚歌。因此，以三界所称扬的，清晰地唱出那些歌。唱着具有各种声音的歌，像依怙神一样随意混合。众生的业不会穷尽，无论被什么束缚，都以那方法和合，从有之束缚中解脱。如是等等所说的那样。像没有污垢一样行持的瑜伽士，像那样不费力气就能成就幻化等等的秘密真言，不费力气就能成办寂静等等的事业，是这个意思。不是密意。结尾。成就语金刚的，此明晰真言之自性，以三种智慧的差别，唯心是应当结合的。如是说，以前所说的真言的真实性，以金刚念诵次第完全了知诸真言的如是性之体性，此乃语金刚，清净分别念之语后，成就光明之如是性金刚，且令真实成就，已说之方式是其余。有分别念之语也有四种。即是，名相之语和，梦中之语和，于恶趣中现前耽著之语和，无始时之分别念之语。大慧，其中名相之语是从自己的分别念所生的色之名相上现前耽著而生。大慧，梦中之语是从先前体验过的境追忆和境显现亲近而生。大慧，于恶趣中现前耽著之语是从心先前所作之业追忆而生。大慧，无始时之分别念之语是从耽著习气之恶趣的自己的种子之我执而生，大慧，那是语的相
English
The children with drums and other instruments, completely surrounded from all directions, possessing the posture of the Vajra dance, gradually dance slightly, also emitting the sound of song, also singing the indistinct Vajra song. Therefore, with what is praised by the three realms, clearly sing those songs. Singing songs with various sounds, mix them as you like like a tutelary deity. The karma of beings will not be exhausted, no matter what they are bound by, with that method and harmony, they will be liberated from the bonds of existence. As it is said, and so on. Yogis who practice like without defilement, like that, without effort, they can accomplish the secret mantras of illusion and so on, without effort, they can accomplish the actions of pacification and so on, that is the meaning. It is not the secret meaning. Conclusion. Accomplishing the speech Vajra, this clear essence of mantra, with the distinction of the three wisdoms, mind-only is what should be combined. Thus it is said, the reality of the mantra previously explained, by the Vajra recitation sequence, completely knowing the nature of suchness of all mantras, this is the speech Vajra, after purifying the speech of conceptual thought, accomplishing the Vajra of suchness of luminosity, and causing it to be truly accomplished, the manner already explained is the remainder. There are also four kinds of speech with conceptual thought. Namely, the speech of characteristics, the speech of dreams, the speech of manifest attachment in evil destinies, and the speech of beginningless conceptual thought. Great wisdom, among them, the speech of characteristics arises from manifest attachment to the characteristics of form arising from one's own conceptual thought. Great wisdom, the speech of dreams arises from recalling the objects previously experienced and the appearance of objects being close. Great wisdom, the speech of manifest attachment in evil destinies arises from recalling the actions previously done by the mind. Great wisdom, the speech of beginningless conceptual thought arises from the self-grasping of one's own seed of evil destinies of attachment to habits, great wisdom, that is the aspect of speech.
Chinese
被遮蔽的体性的四种相。同样，从其他方面来说，词是殊胜和能见，以及中间和不明显，这四种相。其中，殊胜是存在于阿赖耶识中的习气的相。能见是具有意的识的所依的分别的自性。中间是风生起后与各处相遇，由此产生声音不明显的自性的字母的本体，即字母阴性的体性。明显是因为词和语等自性是所说和能说的体性。因为是极明显的声的本体，所以能被耳根所取，称为词明显。如是，这种庸常的语的分别转化为光明自性，是获得真言的真实性的意义。如经中所说：这些法以声音的符号来表示，此处法和声音都不显现，法性以一种方式进入事物，将触及无上的忍受。如是等等所说。三种智慧的差别将在下面阐述。因此，对于有情，应努力将光明法性结合起来。这是通过金刚念诵的次第，超越清净和完全的寂静，然后通过具有自性、显现和风的乘骑的识，来习惯于心完全清净的次第。这是不以密意而说的。现在观察弟子是否是法器。轻蔑上师且无有信心者，以真言自负，因见到经卷而骄傲者，对于无有信心且灌顶低劣者，也不应宣说次第之语。如是说。什么样的弟子呢？轻蔑上师，即灌顶上师的面前，是懒惰和具有散乱的。如果心清净，那时有什么过错呢？是狡诈，即具有欺骗。同样，没有信心是具有愤怒。同样，仅仅知道真言就自负是傲慢。
English
The four aspects of the obscured nature. Similarly, from other aspects, speech is supreme and visible, as well as intermediate and unclear, these four aspects. Among them, the supreme is the aspect of habit residing within the Alaya consciousness. The visible is the nature of discrimination that is the basis of the consciousness of mind. The intermediate is the essence of the letter of the alphabet, which has the nature of unclear sound due to the wind arising and encountering various places, that is, the nature of the feminine aspect of the letter. Clear is because the nature of words and speech, etc., is the nature of what is to be said and what can be said. Because it is the very clear essence of sound, it can be apprehended by the ear sense, and is called clear speech. Thus, this ordinary discrimination of speech is transformed into the nature of clear light, which is the meaning of attaining the reality of mantra. As it is said in the sutra that shows one way: These dharmas are shown by the symbols of sound, here neither dharma nor sound appear, the nature of dharma enters into things in one way, and will touch the unsurpassed endurance. As it is said and so on. The difference of the three wisdoms will be explained below. Therefore, for sentient beings, effort should be made to combine the nature of clear light. This is through the order of Vajra recitation, going beyond purity and complete solitude, and then through the consciousness with the riding of nature, appearance, and wind, to become accustomed to the order of complete purification of the mind. This is spoken not with intention. Now examine whether the disciples are vessels or not. One who despises the guru and has no faith, one who is arrogant with mantra, one who is filled with pride by seeing scriptures, for one who has no faith and has inferior empowerment, one should not teach the words of the order. Thus it is said. What kind of disciple is it? Despising the guru, that is, in front of the empowerment guru, is laziness and having distraction. If the mind is pure, then what fault is there at that time? It is cunning, that is, having deception. Similarly, having no faith is having anger. Similarly, being arrogant just by knowing mantra is pride.