Tibetan
བྱུང་ཞེ་ན། ཡི་གེ་ཨ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། མི་ཤིགས་པ་ལས་སྐྱེ་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཨ་དེ་ཡང་རྟག་པའམ་མི་རྟག་པ་ཞིག་ཅེ་ན། མི་འགྱུར་བ་ནི་མི་འཇིག་པ་སྟེ་ཞེས་པ། དེ་ཉིད་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྟག་པ་སྟེ། བཏགས་པའོ། །དོན་དམ་པར་ནི་རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པོ། །སྒྲ་མི་བདེན་པ་ནི་མི་རྟག་པ་སྟེ། སྒྲ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་ རྟག་པ་ཉིད་དོ། །དེས་བསྟན་པའི་དོན་ནི་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་བཅོས་པ་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་པ་སྟེ། དེ་དག་གིས་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་ཞེས་པ་ནི་ལྷག་མའོ། །དེ་ཡང་གང་ལས་ཤེས་ཤེ་ན། ཚུལ་གཅིག་པར་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་ཞེས་སྦྱར་ཏེ། ཆོས་འདི་སྒྲ་སྐད་དག་གིས་ལུང་བསྟན་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་ལམ་དང་སྤང་བར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་སྒྲའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཞིང་བཤད་ཅེས་པའོ། །སྒྲ་དང་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཅི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་མ་ཡིན་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་དང་སྒྲ་དག་འདིར་ནི་སྣང་མི་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པ་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་དབྱེར་མེད་པའོ། །འོན་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཤེས་པ་དེས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། ཆོས་ཉིད་ཚུལ་གཅིག་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལོ། །དེ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནི་དེ་རྟོན་པར་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཟོད་མཆོག་བླ་ན་མེད་ལ་རེག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་བཟོད་པ་གསུམ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གསུམ་དང༌། རབ་ཏུ་དགའ་བ་ནས་བཅུ་པ་ནི་ལྟོས་ནས་བླ་ན་མེད་པའོ། །ཀུན་དུ་འོད་ཀྱིས་ནི་དངོས་སུ་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལ་རེག་པ་ནི་དེ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་དགོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལུང་གཞན་བཤད་འདོད་ནས་གསུངས་པ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ལས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གསང་བའི་བདག་པོ་ཞེས་པ་ནི་བོད་པ་སྟེ། གང་གིས་ཞུས་པ་དེའི་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསང་སྔགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་དང་བཅས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་བྱས་པ་ནི་མ་བཅིངས་པ་སྟེ། བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་ཞེའོ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡི་རང་བའི་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གོ་སླའོ།
Chinese
如果问是怎么产生的？文字是从阿（ཨ）产生的，是“从不坏灭中产生”的意思。那么，这个阿（ཨ）是常还是无常呢？“不变异就是不坏灭”的意思，就是说，它本身和执持它的东西都不会改变，所以是常，是假立的。但从胜义谛来说，常和无常都不成立。声音不真实就是无常，因为声音是刹那生灭的，所以是无常。它所表示的意义，常和无常都不成立。为什么呢？因为没有造作，无始无终，远离能取所取等分别念，这是剩余的部分。那么，这又是从哪里知道的呢？结合“从宣说一相之经中说”来说，就是说，这个法用声音来授记，就是说，一切因和果、道和所断，都用声音的集合来指示和宣说。那么，声音和意义，是有实体存在的东西吗？还是不是呢？回答说不是。“法与声音于此不改变显现”，意思是说，从胜义谛来说，能说和所说二者无二无别。那么，知道无二有什么用呢？法性一相就是无二，是所知的对境。进入它的方法，就是依靠它的瑜伽士。那会怎么样呢？“将触及殊胜无上之忍”，意思是说，三种忍和三种法之殊胜，以及从极喜地到十地，都是相对的无上。普光则是真实无上，触及它就是证得它。这不是有密意的吗？回答说不是，为了想说其他的教证而说的。“现证一切显现之如来”等，是从行续中说的，说了智慧等。 “秘密主”是提问者，为了回答他的提问。密咒的体性就是无分别的智慧及其原因。那么，这个智慧是什么呢？就是一切如来没有造作的，没有系缚的，远离能作和所作等。不是随喜，因为没有随喜的对境。其他的容易理解。
English
If asked, how did it arise? Letters arise from A (ཨ), which means "arising from the indestructible." Then, is this A (ཨ) permanent or impermanent? "Not changing is not decaying," which means that it itself and what holds it will not change, so it is permanent, it is nominally established. But from the ultimate truth, neither permanent nor impermanent is established. Sound is untrue, which is impermanent, because sound is momentary, so it is impermanent. The meaning it expresses, neither permanent nor impermanent is established. Why? Because it is uncreated, without beginning or end, and free from grasping and the grasped, etc. This is the remaining part. Then, how is this known? Combining "from the Sutra of Explaining the One Aspect," it means that this Dharma is prophesied by sounds, which means that all causes and effects, paths and what is to be abandoned, are indicated and declared by the collection of sounds. Then, are sound and meaning things that exist as entities? Or not? The answer is no. "Dharma and sound do not change their appearance here," which means that, from the ultimate truth, the speaker and what is spoken are non-dual and inseparable. Then, what is the use of knowing non-duality? The nature of Dharma, the one aspect, is non-dual, it is the object of knowledge. The way to enter it is the yogi who relies on it. What will happen? "Will touch the supreme unsurpassed forbearance," which means that the three forbearances and the three supreme Dharmas, and from the Joyful Ground to the Tenth Ground, are relatively unsurpassed. Samantaprabha is truly unsurpassed, touching it is attaining it. Is this not intentional? The answer is no, it is said because one wants to explain other scriptures. "The Tathagata manifesting all appearances," etc., is said from the Action Tantra, and speaks of wisdom, etc. "Lord of Secrets" is the questioner, in order to answer his question. The nature of mantra is non-discriminating wisdom and its cause. Then, what is this wisdom? It is what all the Tathagatas have not created, what is not bound, free from the doer and the done, etc. It is not rejoicing, because there is no object of rejoicing. The rest is easy to understand.
Tibetan
།དེ་ལྟར་ངག་གི་དབྱེ་བ་དང་རྒྱུད་དང་ནུས་པ་ལ་སོགས་པ་བཤད་ནས། དེ་ནས་གསུང་རྡོ་རྗེ་བསྟན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྫོགས་པ་དང་མ་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིས་ནི་ སྐབས་འདི་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པ་ལུང་གང་ལས་ཤེས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་མིའམ་ཅིའི་རྒྱལ་པོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མིའམ་ཅིའི་བདག་པོ་ཞེས་པ་ནི་བོད་པའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲ་སྐད་གང་ཙམ་ལས་བྱུང་ཞེས་པ་ནི་སྒྲ་གང་ལས་བྱུང་བ་མི་ཤེས་ནས་དྲིས་པའོ། །དེའི་ལན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲ་སྐད་ནི་ནམ་མཁའ་ལས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་པ་སྟེ། སྒྲ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་མེད་ཅིང་འདུས་མ་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བར་དགོངས་སོ། །དེའི་གཞི་ལས་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་ནས་དྲིས་པ། །སྒྲ་སྐད་ཁོང་པའི་ནང་ནས་མི་འབྱུང་ངམ་ཞེས་པ་ནི་ལུས་དང་སེམས་འདུས་པའི་སྒྲ་ཁོང་པ་ནས་མི་འབྱུང་ངམ་ཞེས་དྲིས་པའོ། །ལན་དུ། ཁོང་པ་ནས་འབྱུང་ངམ། སེམས་ལས་འབྱུང་ཞེས་དྲིས་པ་ནི་ལུས་སེམས་གཉིས་ཀྱི་བརྟག་པ་འདྲི་བའོ། །དེའི་ལན་དུ། ལུས་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན། སེམས་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་ལུས་དང་སེམས་གཉི་ག་ལས་མི་འབྱུང་བའོ། །དེ་གཉི་ག་ལས་མི་འབྱུང་བའི་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཞེས་དྲིས་པ་དང༌། ལུས་ལས་མི་འབྱུང་བའི་ལན་གདབ་པ་ལུས་ནི་བེམས་པོ་སྟེ། རིག་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པའོ། །སེམས་དཔའམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཡོ་བ་མེད་པའོ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མ་ཡིན་པས་བྱེད་པ་མེད་པའོ། །དཔེ་བསྟན་པ་རྩ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲའོ། །འོ་ན་སེམས་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པར་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་དང༌། ཡུལ་བསྟན་པ་དང༌། རེག་པ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་པས་གཟུགས་མེད་པའོ། །འདི་ནའོ་ཞེས་མེད་པས་བསྟན་དུ་མེད་པའོ། །གོ་གཅོད་པ་དང་སྒྲིབ་པ་མེད་པས་ཐོག་མ་མེད་པའོ། །དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་མེད་པས་རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྲའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལུས་སེམས་གཉི་ག་རྒྱུ་མ་ཡིན་ན་གང་ལས་འབྱུང་སྙམ་ནས་དྲིས་པ་དང༌། ལན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་བར་རྟོགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ངག་གི་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་སྟོང་པ་ལས་བྱུང་ཞེའོ། །གཞན་ཡང་རྒྱུ་ཡོད་སྙམ་ནས་ནམ་མཁའ་མེད་ན་སྒྲ་གང་ལས་འབྱུང་ཞེས་དྲིས་པ་དང༌། རྒྱུ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་མ་གཏོགས་པར་གཞན་ལས་སྒྲ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་ རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་གོ་སླའོ། །ནམ་མཁའ་ལས་སྒྲ་འབྱུང་བ་ཉིད
Chinese
如此讲述了语的分类、传承和能力等等之后，接着阐述语金刚。因此，提到了圆满和不圆满等等，这表明了 此时此刻的意图。如果问从哪部经论中得知这个阐述呢？因此，提到了《弥阿木吉国王请问经》等等。“弥阿木吉的主人”指的是藏人。“一切有情的声音从何处产生”是指不知道声音从何处产生而提出的问题。对此的回答是“一切有情的声音都从虚空中产生”，意思是所有声音都认为是从无自性且非造作中产生的。从这个基础上产生疑惑而提问：声音不是从腹中产生的吗？这是询问身体和心识结合的声音不是从腹中产生的吗？回答说：从腹中产生吗？从心识产生吗？这是询问身体和心识两者的考察。对此的回答是：不是从身体产生，也不是从心识产生，意思是身体和心识两者都不产生。询问为什么不是从这两者产生呢？回答不是从身体产生的原因是，身体是物质，不是觉知的自性。因为是心识，所以没有动摇。因为不是因和缘，所以没有作用。举例说明，就像树根等等一样。如果说心识与此相反而产生，那也不是，因为没有增长和减少，没有指示处所，没有触碰等等，所以没有形色。因为没有“在这里”的指示，所以无法指示。因为没有阻断和遮蔽，所以没有初始。因为没有善和不善，所以没有分别识。因此，不是声音的因。如此，如果身体和心识都不是因，那么会想从何处产生而提问，回答说：有情的声音被理解为从虚空中产生，意思是说有情语的集合的声音是从空性中产生的。此外，如果认为有因，而提问如果没有虚空，声音从何处产生呢？因为没有其他因，除了虚空之外，声音会从其他地方产生吗？不会产生。 这很容易理解。声音本身从虚空中产生。
English
Having explained the divisions, lineages, and powers of speech, and so on, the speech vajra is then taught. Therefore, mentioning terms such as "complete" and "incomplete" indicates the intention of this very context. If one asks from which scripture this explanation is known, it is stated in the Sutra Requested by King Miamchi, and so on. "The lord of Miamchi" refers to the Tibetan people. "From where do the sounds of all sentient beings arise?" refers to the question asked out of not knowing from where sounds arise. The answer to this is that the sounds of all sentient beings arise from the sky, meaning that all sounds are considered to arise from that which is without inherent existence and unconditioned. From this basis, having become doubtful, the question is asked: "Do sounds not arise from within the belly?" This is asking whether the sound of the combination of body and mind arises from within the belly. The answer is: "Do they arise from the belly? Do they arise from the mind?" This is asking about the examination of both body and mind. The answer to this is: "They do not arise from the body, nor do they arise from the mind," meaning that they do not arise from either body or mind. When asked why they do not arise from these two, the answer is given that the reason they do not arise from the body is that the body is material and not of the nature of awareness. Because it is mind, it is without movement. Because it is not a cause or condition, it has no action. An example is given, such as roots and so on. If it is said that the mind arises in the opposite way from this, it is not so, because it is without increase or decrease, without indicating a place, and without touch, and so on, and therefore without form. Because there is no indication of "here," it cannot be indicated. Because there is no cutting off or obscuration, it is without beginning. Because there is no virtue or non-virtue, it is without discrimination. Therefore, it is not the cause of sound. Thus, if neither body nor mind is the cause, one might ask from where it arises. The answer is that the sounds of sentient beings are understood to arise from the sky, meaning that the sounds of the collection of the speech of sentient beings arise from emptiness. Furthermore, if one thinks there is a cause and asks, "If there is no sky, from where do sounds arise?" Because there is no other cause, apart from the sky, would sounds arise from somewhere else? They would not arise. This is easy to understand. The very arising of sound from the sky.