Tibetan
་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་པ་ལ། ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སྒྲ་སྟེ། ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ནི་སྒྲའི་རང་བཞིན་ཞེའོ། །དེ་ཉིད་ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་པ་ལ། རྣམ་པར་རིག་མ་ཐག་ཏུ་འགག་སྟེ་མི་རྟག་ཅིང་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགགས་ནས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་པ་གནས་ཏེ་སྟོང་པར་འགྱུར་ཞེའོ། །འོ་ན་ཡི་གེ་ནི་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཡང་གནས་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་སྟེ་ནམ་མཁའ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང་བྲལ་བའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སྒྲ་ཡང་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། རང་བཞིན་མེད་པ་ཡང་སྒྲའི་བརྡས་བརྗོད་པ་དེས་ནི་སྒྲ་བརྗོད་པ་ཉིད་དེ། གང་གིས་གང་བརྗོད་པ་དེས་ནི་སྒྲ་བརྗོད་པ་ཉིད་དོ། །འོ་ན་དེ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་དེ་ཡང་ཐ་སྙད་དེ་སྒྱུ་མ་ཙམ་ཉིད་དོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་འདི་འདྲ་བར་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་ནི་སྒྲ་ཉིད་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པའོ། །ཆོས་གང་ལ་ཡང༌། མངོན་པར་མི་ཆགས་པ་ནི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་མ་གྲུབ་ཅིང་དེའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཆགས་པས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན་རྣམ་པར་མི་འཕྲོ་སྟེ། ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་འཛིན་པའོ། །མི་འཕྲོ་བས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན་མི་འཁོར་ཏེ། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་ཞེའོ། །མི་འཁོར་བས་ཅི་འགྱུར་ཞེ་ན། མི་ཕྱེད་པ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་དབྱེར་མེད་པའོ། །གཞན་གོ་སླའོ། །སྟོང་པ་དང་གང་ཟག་ཏུ་ཡང་བཟོད་ཅེས་པ་ནི་སྟོང་པ་དང་གང་ཟག་གི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའོ། །འོ་ན་གང་ཟག་ཉིད་དམ་དེ་ལས་གཞན་གནས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་ཙམ་ན་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཚན་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་མཚན་མ་མེད་པ་སྟེ། གདོད་མ་ནས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྨི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྨོན་པ་མེད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་མེད་པར་ཡེ་ནས་བྲལ་བ་ཉིད་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གོ་སླའོ། །འོ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་ ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་དང༌། བདག་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་དོན་བྱེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་གང་ལས་ཤེས་ཤེ་ན
Chinese
那么为什么呢？虚空的体性是声音，虚空的自性是声音的自性。为什么是这样呢？因为一旦认识到，声音立即消失，是无常且不可执取的。消失后会变成什么呢？会真实地安住在虚空的体性中，变成空性。那么，文字虽然是虚空的体性，但却不是安住的，是这样认为的。一切法都与虚空相同，像虚空一样没有自性。没有分别念就是远离分别念。不是能被分别认识的，因为是无二的缘故。那么，声音也是不产生的吗？没有自性也是用声音的符号来表达的，因此，表达的就是声音。用什么来表达什么，表达的就是声音。那么，这和虚空不一样吗？表达也是一种名称，仅仅是幻象而已。那会变成什么呢？像这样彻底了解表达，就是了解声音本身和虚空一样。对于任何法，不执着，是因为没有成立为境和有境，并且远离了它们的相状。不执着会变成什么呢？不会散乱，因为不执取一切境。不散乱会变成什么呢？不会轮回，从生老病死的痛苦中解脱。不轮回会变成什么呢？不会分离，与涅槃无别。其他的容易理解。忍受空性和补特伽罗，就是远离空性和补特伽罗的相状。那么，仅仅是补特伽罗本身，或者说从它之外没有安住之处，因为是空性的缘故。为什么呢？因为相的体性是没有相，因为从原始以来就是空性的缘故。梦的体性是没有希求，意思是说，和梦的色等分离，就像本来就分离一样。其他的容易理解。那么，如果一切法都是彻底产生并且完全清净的，那样的话，获得法身后，利益一切众生，以及对我进行侍奉供养等，都会变得没有意义吗？一切法虽然是自性清净的空性，但是利益和供养等还是会存在，这又从哪里得知呢？
English
Then why is that? The nature of space is sound, the essence of space is the essence of sound. Why is that? Because as soon as it is recognized, the sound immediately disappears, it is impermanent and cannot be grasped. What does it become after disappearing? It truly abides in the nature of space and becomes emptiness. So, although letters are the nature of space, they are not abiding, that's what is thought. All dharmas are equal to space, like space they have no self-nature. Absence of discrimination is separation from discrimination. It is not something to be discriminated, because it is non-dual. So, is sound also not produced? The absence of self-nature is also expressed by the symbol of sound, therefore, what is expressed is sound. What expresses what, expresses sound. So, is it not the same as space? Expression is also a name, just an illusion. What will that become? Thoroughly understanding expression in this way is understanding that sound itself is the same as space. For any dharma, non-attachment is because it is not established as object and subject, and is separated from their aspects. What will non-attachment become? It will not be distracted, because it does not grasp all objects. What will non-distraction become? It will not cycle, it will be liberated from the suffering of birth, old age, sickness and death. What will non-cycling become? It will not be separated, it is inseparable from nirvana. The others are easy to understand. Enduring emptiness and the person means being separated from the aspects of emptiness and the person. So, just the person itself, or there is no place to abide other than it, because it is emptiness. Why is that? Because the nature of characteristics is without characteristics, because it is empty from the beginning. The nature of dreams is without aspiration, which means that being separated from the form of dreams, etc., is like being separated from the beginning. The others are easy to understand. So, if all dharmas are completely produced and completely pure, then, after attaining the Dharmakaya, benefiting all sentient beings, and serving and making offerings to me, etc., will become meaningless? Although all dharmas are emptiness that is naturally pure, benefit and offerings, etc., will still exist, and from where is that known?
Tibetan
། ཆོས་ཐམས་ཅད་དུ་འཇུག་པ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ལྷའི་བུ་ཞེས་པ་ནི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བོས་པའོ། །སྒྲ་གྲགས་པ་ལ་འཇུག་པས་ཞུགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པའོ། །གཞན་གོ་སླའོ། །ངག་རྣམ་པར་དབེན་པ་བསྡུས་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པ་ནི་རླུང་དང་སྔགས་དང་དེའི་རང་བཞིན་དང༌། འབྲས་བུ་དང༌། གང་ཟག་གི་ཁྱད་པར་དང༌། ནུས་པ་དང༌། ལས་དང་ཡོན་ཏན་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་ལུང་རྒྱུད་དང་མདོ་དང༌། རིགས་པ་ལ་སོགས་པ་མ་གྲུབ་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་གྱུར་པ་དེ་རྣམ་པར་བཅད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལ་དེ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སྤྱོད་པ་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མའི་འགྲེལ་པ་ལས་ལེའུ་གསུམ་པ་བཤད་པའོ།། །། ལེའུ་གསུམ་པ། ངག་རྣམ་པར་དབེན་པ་བསྡུས་པའི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པ།
Chinese
说是从《入一切法经》中所说而连接的。“天子”是指以赞叹功德为先而称呼的。因为进入声音的显现，所以进入是指进入菩萨的行持。其他容易理解。对于汇集口语寂静的断除疑惑，就是对于风和咒语及其自性，以及果、补特伽罗的差别、能力、业和功德，以及其传承和经典，以及理等未成立，以及产生疑惑的那些进行断除的缘故。谁拥有它，就称他为那个。这是《行持汇集灯论》的第三章的讲解。 第三章 口语寂静汇集的断除疑惑。
English
It is said to be connected from what is said in the Sutra Showing Entrance into All Dharmas. "Son of the Gods" refers to being called with praise of qualities preceding it. Because of entering the manifestation of sound, entering means entering the conduct of a Bodhisattva. The rest is easy to understand. As for dispelling doubts about the compilation of verbal seclusion, it is for the sake of severing doubts about wind and mantra and its nature, as well as the difference of fruit and person, ability, karma and qualities, and its lineage and sutras, and reason, etc., which are not established, and those that have become doubts. Whoever has it, he is called that. This is the explanation of the third chapter of the Commentary on the Lamp for Compiling Conduct. Chapter Three: Dispelling Doubts about the Compilation of Verbal Seclusion.