Tibetan
ང་བཞིན་ཉིད་དུ་བླ་མ་དམ་པའི་གསུང་ལས་རྟོགས་བ་ཉིད་དོ། །འདིའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་སྟེ། འོད་གསལ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འདི་གཉིས་ཁོ་ན་དོན་དམ་པར་བདག་གཅིག་ཏུ་བཞགས་པས་ན་ཟླུང་དུ་འཇུག་པའོ།། འདི་དག་ཐ་དད་པར་བརྟགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་སྟེ། སྒྲུབ་པ་པོའི་མོས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་ལ་ནི། དང་པོ་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་བསྒོམ་པར་ནུས་ལ། དེའི་རྗེས་སུ་དོན་དམ་པ་དེ་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་ནུས་ལས་བསྒོམས་པས་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་དགའ་པའི་ས་ལ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རགས་པ་གང་ནས་གང་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་རྒྱུར་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། འོད་གསལ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ཕྲ་བའི་རྒྱུ་མཐོང་ལམ་དུ་རྟོགས་པས་འབྲས་བུའོ། །དེ་ཉིད་ཕྱི་མ་དང་ཕྱི་མས་བསྒོམས་པས་དྲི་མ་མེད་པའི་ས་ལ་སོགས་པ་དགུའི་རང་བཞིན་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་བཤད་དེ། བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིས་བདེན་པ་གཉིས་བདག་གཅིག་པ་ཡིན་ན་ཡང་འོད་གསལ་ཁོ་ན་འབད་པས་བསྒོམས་ན་རྣམ་པར་བྱད་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། བདག་བྱིན་གྱིས་ བརླབ་པའི་རྒྱུར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ལ་ལ་ནི་སེམས་ཀུན་རྫོབ་སྐྱེད་པ་པོར་བཤད་དེ། ཇི་ལྟར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། །འདི་ནི་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་སྟེ། །སྒྱུ་མ་མཁན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། །དེ་ལས་དགེ་དང་མི་དགེའི་ལས། །དེ་ལས་སྐྱེ་དང་དགེ་མི་དགེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། སེམས་ཀྱི་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ལ་ལར་གཉི་ག་རྒྱུར་བཞག་སྟེ། ཇི་ལྟར་འཕགས་པས། སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམ་ཁོ་ན་ལས། སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་སྐྲབས་སུ་ཡང་ངོ༌། །འོད་གསལ་ལ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཀྱང་གློ་བུར་བའི་དྲི་མས་གོས་པ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་སྟེ། དཔེར་ན། འོད་གསལ་ལས་ནི་སྟོང་ཉིད་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནས། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་དོན་དམ་པ་མེད་པས་ཀུན་རྫོབ་པ་དག་ཁོ་ན་གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་རིགས་པས་གཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་མ་ཤེས་པ་རྣམས་བཅིང
Chinese
我如是從至尊上師之語中領悟。此之無自性乃是世俗諦。光明世俗諦與勝義諦此二者，唯有於勝義中安住於一體，故能雙運。若視其為異體，則是世俗諦，乃是修行者意樂之差別。何以故？有些修行者，首先能修持世俗諦，其後勝義諦亦能從彼雙運，由修持故，光明之彼性，是屬於極喜地之故。世俗諦之自加持粗分，從何處至何處了悟，故立為因，光明乃極其微細之因，於見道時了悟，故為果。彼性以後後修持，故說無垢地等九地之自性，是自加持之因。所謂自加持等等。以此，二諦若為一體，然若唯獨努力修持光明，則轉為淨治之因，立為自加持之因。有些則說心是世俗之生者，如聖者龍樹云：此一切唯是心而已，從幻術師所生，從彼生善與非善業，從彼生善與非善。如是說。又如凡是心之所在，即是心之自性連結等等。有些則立二者為因，如聖者云：唯從空性之法，空性之法乃生。如是說。於一切煩惱之處亦然。光明雖非自性具有煩惱，然為突發性之垢染所染污，是煩惱與業與生之遍計煩惱之因。譬如，光明大於空性，乃至眾生乃生。如是之間。於一切種種，因果之關聯，勝義諦中無有，故唯有世俗諦，應知是依隨所化眾生之種種意樂而安立之理。若不了解自加持之三摩地者，則束縛。
English
I realized this from the words of the venerable Guru. This lack of inherent existence is the conventional truth. These two, the luminosity of conventional truth and the ultimate truth, are only truly established as one in the ultimate, therefore they can be united. Considering these as different is the conventional truth, due to the differences in the aspirations of practitioners. Why? Because some practitioners are able to meditate on the conventional truth first, and then the ultimate truth can be united from that, because by meditating, that very nature of luminosity belongs to the Joyful Ground. The self-blessing gross aspect of the conventional truth, from where to where it is realized, is therefore established as the cause, while luminosity is the extremely subtle cause, realized on the path of seeing, therefore it is the result. By meditating on that very nature later and later, it is said that the nature of the nine grounds, such as the stainless ground, is the cause of self-blessing. The so-called self-blessing and so on. With this, if the two truths are one, then even if only luminosity is diligently meditated upon, it will become the cause of purification, and it is established as the cause of self-blessing. Some say that the mind is the producer of the conventional, as the noble Nagarjuna said: "All this is only mind, born from an illusionist, from that come virtuous and non-virtuous actions, from that come birth and virtue and non-virtue." Thus he said. Also, just as wherever the mind is, that is the connection of the nature of the mind and so on. Some establish both as the cause, as the noble one said: "Only from the empty dharmas, the empty dharmas are born." Thus he said. It is also the same in the place of all defilements. Although luminosity is not inherently defiled, it is stained by adventitious stains, and is the cause of the all-pervasive defilements of affliction, karma, and birth. For example, luminosity is greater than emptiness, up to the point where sentient beings are born. In all ways, the relationship of cause and effect does not exist in the ultimate truth, therefore only the conventional truths should be understood as being established according to the reasoning that follows the various thoughts of those to be tamed. Those who do not understand this self-blessing samadhi are bound.
Tibetan
ས་པར་འགྱུར་ལ། ཤེས་པ་རྣམས་ནི་གྲོལ་བ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང་འཇིག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འཁོར་བ་ནི་དོན་དམ་པ་མི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ཀུན་རྫོབ་པའི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལས་ངེས་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟར་ཁྱེད་རྣམས་སེམས་ནི་ལུས་ལྟ་བུ་དང༌། ལུས་ནི་སེམས་ལྟ་བུ་དང༌། སེམས་ངག་ཏུ་བརྗོད་པ་ལྟ་བུར་སྐྱེད་ཅིག་ཅེས་གསུངས་སོ། །སྒྲོན་གསལ་ནས་འདི་ནི་བཤད་པ་ནི་འོད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་བསྐྱེད་དེ། ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། སེམས་གསུམ་ཕྲ་བའི་ཁམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་སྐུའི་རྣམ་པས་གང་སྐུར་བསྐྱེད་པ་དེ་ནི་སེམས་ཁོ་ནའོ། །ལུས་སེམས་ལྟ་བུ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ལས་གཞན་གང་ཡང་མེད་དོ། །ངག་ཏུ་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་སེམས་ཁོ་ན་སྐྱེས་ཅིག །དེ་ལྟར་ལུས་ངག་ཡིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་ བཞིན་འདོ་གསལ་དང་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོར་བདག་ཉིད་སྐྱེ་བར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་དེས་ཤེ་ན། གསུངས་པ། རླུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པས་རླུང་བསྟན་པར་གྱུར་ན་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ངེས་པ་ཡིན་གྱིས་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ནི་བར་དོའི་རང་བཞིན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ལས་སོ། །འདི་ལྟར་སྐལ་བ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་མཐའ་མའི་སྐད་ཅིག་ཀུན་རྫོབ་པ་དོན་དམ་པར་འོད་གསལ་དང་རོ་གཅིག་པ་འགགས་པ་ན་སྐལ་པ་དང་མི་མཉམ་པར་པར་མ་དེའི་སེམས་དང་དེ་དང་དེར་སྒྲོ་བཏགས་པ་བཟློག་པས་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། སྒྲོ་བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་དེའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་བྱེ་བྲག་སྐྱེ་བས་སྣང་བ་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེ་ལ་ཐ་མའི་སྐད་ཅིག་གི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ལས་རྣམ་ཤེས་དང་པོ་སྐད་ཅིག་གིས་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྣང་བ་ཐོབ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་མ་རྟོགས་པ་འདི་ནི་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་ཅིང་སྣང་བ་ཐོབ་པའོ། །བདེན་པའི་དོན་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པས་མ་རིག་པའི་མུན་པ་དང་བཅས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། མ་རིག་པ་དང༌། སྲིད་པ་དང༌། ཉེར་ལེན་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །བ
Chinese
因此转变，识蕴获得解脱。因为它们在因位时，也经历生、住、灭等，轮回并非真实存在。这是因为我（指本尊）加持，使其具有世俗心的相状。如是说，故应如是理解。因此，你们应将心视为如身，身视为如心，心视为如语。如是说。从《灯明》中说，此处的解释是生起光明自性的身。如何生起呢？三种细微的心与界相结合，以报身的形式圆满生起，这仅仅是心。身如心，因为除了心之外，别无他物。所说的语，应以其自性生起心。如是，身语意与空性自性融为一体，应生起自身为大金刚持。那么，孩子们如何才能不迷惑自己的心性呢？如是说。通过念诵“风”等金刚诵，当风被指示时，才能确定心性，否则不能。心是中阴的自性，不会颠倒。如此，与时机相符的心流的最后一个刹那，世俗谛与胜义谛的光明融为一体而止息时，与时机不符，通过遣除对彼心和彼等的增益而生起。遣除一切增益，即是自性空寂的寂静自性。即便如此，由于其状态的差别，自性也会产生差别，从而在显现等方面进行区分。其中，最后一个刹那的自性光明中，第一个识蕴以刹那圆满，因此获得圆满的显现。由于未能证悟心的本性差别，执着于“这是”，从而获得显现。由于阻碍了证见真谛等，因此是具有无明黑暗的遍计烦恼的自性。其中，贪欲、嗔恨、无明、有、取是烦恼的遍计烦恼。巴
English
Therefore, transformation occurs, and the aggregates of consciousness are liberated. Because they also experience arising, dwelling, and ceasing in the causal state, and samsara is not truly existent. This is because I (referring to the deity) bless them, causing them to have the aspect of conventional mind. As it is said, so it should be understood. Therefore, you should regard the mind as like the body, the body as like the mind, and the mind as like speech. As it is said. From the "Lamp Illuminating," it is said that the explanation here is to generate the body of luminous nature. How does it arise? The three subtle minds combined with the elements, fully arise in the form of the enjoyment body, and this is only the mind. The body is like the mind, because there is nothing other than the mind. The speech that is spoken should arise with its nature as the mind. Thus, body, speech, and mind are merged into the nature of emptiness, and one should generate oneself as the Great Vajradhara. Then, how can children not be confused about their own mind nature? As it is said. By reciting the Vajra recitation of "wind" and so on, when the wind is indicated, then the mind nature can be determined, otherwise it cannot. The mind is the nature of the bardo, and it will not be reversed. Thus, when the last moment of the mind stream that is in accordance with the time, the conventional truth and the ultimate truth merge into one light and cease, then it arises by eliminating the imputation to that mind and those that are not in accordance with the time. Eliminating all imputations is the naturally empty, peaceful nature. Even so, due to the difference in its state, the nature will also produce differences, and thus distinctions are made in appearances and so on. Among them, in the luminous nature of the last moment, the first aggregate of consciousness is completed in an instant, and therefore the complete appearance is obtained. Because the difference in the nature of the mind is not realized, clinging to "this is," thereby obtaining appearance. Because it hinders the seeing of the truth and so on, it is the nature of the afflictive obscurations with the darkness of ignorance. Among them, desire, hatred, ignorance, existence, and grasping are the afflictive obscurations of the afflictions. Ba