Tibetan
ཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་སྤྱོད་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྒྲོ་བཏགས་ཤིང་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་གྱི་ཁོངས་སུ་བསྡུ་བའོ། །དེ་ལས་གྲོལ་བ་ནི་རྟེན་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་རྣམ་པར་བྱང་བ་མཚན་མ་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །མཁའ་དང་མཉམ་གྱུར་ནི་འདྲ་བར་རྟོགས་པ་སྟེ། འདུས་མ་བྱས་པ་དང་རྟག་པ་དང་འགྱུར་བ་མེད་པ་དང་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བའོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་འདུས་བྱས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་དོན་དམ་པ་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །དེ་བས་ན་འདི་རྟག་ཏུ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། དག་ཅིང་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ཞི་བ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའོ། །དབེན་པ་ནི་དེ་གཉི་གའི་བག་ལ་ཉལ་བཅོམ་པའོ། །དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་དགེ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྟོགས་པ་ལས་རྟོགས་པ་འདི་བླ་ན་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་ཡུལ་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཁོ་ནའོ།། ཇི་ལྟར་ནས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཞེ་ན་གསུངས་པ་རྟོགས་དཀའ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟག་པར་དཀའ་བ་ནི་བག་ལ་ཉལ་བ་དང་བཅས་པའི་སྒོམ་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡང་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །བརྟག་པར་དཀའ་བའི་རང་བཞིན་ཞེས་བསྟོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་གཞན་རབ་ཕན་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་དོ། །དབེན་པ་ལས་ནི་ཐ་མི་དད། །དབེན་པ་གང་ཕྱིར་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་ལོངས་སྐུའི་རང་བཞིན་དང་གཞན་གྱི་བླ་ན་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་རོ་ལ་དགའ་བས་ལོང་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྟེན་གྱུར་ཞེས་ཀྱང་བསྟོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་ཅིང་དེ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ངོ་བོ་སྟེ། མཐར་ཐུག་པ་མེད་པར་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རེ་རེ་ལ་སྤྲུལ་པའི་སྐུས་ཁྱབ་པའོ། །ཕྲིན་ལས་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད། །ཅེ
Chinese
有色和无色的众生乃三界之众生，它们的行为是对所取和能取执着并深入等，总摄于三种遍计烦恼之中。从中解脱出来，则是所依完全转变而清净，无相法身。与虚空等同，是如是证悟，如同无为法、常法、不变法，以及脱离形状、颜色等等，自性完全清净，同一味道等等。蕴等等一切事物，皆是缘起，有为法，世俗谛的体性是胜义谛无自性。因此，这被宣示为恒常周遍一切。 清净，是远离烦恼障。寂静，是断除所知障。寂静，是断除二者的习气。如是，烦恼等等一切不顺品灭尽，以清净等等功德之聚达到究竟，是极为善良的自性。这被宣示为胜过声闻、独觉、菩萨的证悟。因此，瑜伽士本身即是境，唯有圆满正等觉之诸佛。如果问：如何不是十自在者的境？答：所说是难以证悟的，因为在一切方面都未显现。难以思议，也不是具有习气的禅定自然成就之境。因为赞叹为难以思议的自性。自他饶益，指的是法身本身。与寂静无别。为何希求寂静？因为宣说了受用身的自性，以及喜悦于其他无上之法的甘露味而受用。也赞叹为成为自他利益圆满大乐之所依。周遍，并且那本身就是化身的体性，无有边际地以化身周遍三界的一切众生。因为事业周遍的缘故，宣说佛陀即是周遍。
English
Sentient beings with and without form are the beings of the three realms. Their actions are clinging to and deeply engaging in what is grasped and the grasper, etc., which are summarized within the three all-afflictive emotions. Liberation from that is the completely transformed basis, purified, signless Dharmakaya. Being equal to space is realizing similarity, like the unconditioned, the permanent, the unchanging, and being free from shape, color, etc., naturally completely pure, the same taste, etc. All phenomena such as the aggregates are dependently originated, conditioned, and the nature of the conventional truths is the ultimate truth of no self-nature. Therefore, this is always shown to be all-pervasive. Purity is being free from the obscurations of afflictions. Peace is abandoning the obscurations of knowledge. Solitude is destroying the latent tendencies of both. Thus, the complete exhaustion of all unfavorable conditions such as afflictions, and the attainment of the ultimate collection of qualities such as purity, is the nature of supreme virtue. This is taught as unsurpassed compared to the realization of hearers, solitary realizers, and bodhisattvas. Therefore, the yogi himself is the object, only the perfectly complete Buddhas. If you ask, how is it not the object of the ten powers? The answer is difficult to realize because it is not manifest in all aspects. Difficult to contemplate, it is also not the object of meditation that spontaneously arises with latent tendencies. Because it is praised as the nature of being difficult to contemplate. "Great benefit for self and others" refers to the Dharmakaya itself. It is not different from solitude. Why is solitude desired? Because it is said to be the nature of the enjoyment body, and because it enjoys delight in the nectar taste of the unsurpassed Dharma of others. It is also praised as being the support of the great perfection of benefiting self and others. Pervasive, and that itself is the nature of the emanation body, pervading each sentient being of the three realms with the emanation body without limit. Because the activity is pervasive, it is said that the Buddha is pervasive.
Tibetan
ས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས་གསུངས་སོ། །མཚན་མ་མེད་པ་ནི་ཡོད་མེད་དང༌། གཟུང་འཛིན་དང་རྟག་ཆང་དང༌། ཐ་དད་པ་དང༌། གཅིག་ལ་སོགས་པ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་བྱེ་བྲག་ནི་མཚན་མ་སྟེ། དེ་དང་བྲལ་བ་རང་བཞིན་མེད་ཅིང་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །རྒྱལ་བའི་བདེ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་དང་ཐ་དད་མེད་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུའོ། །དེ་བས་ན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གྱིས་མཉམ་མེད་ཀྱང་ཡིན་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཉམ་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་རྣམས་ཉམས་པས་མི་རྟོག་པ་དང་བདེན་ པ་གཉིས་དར་རོ་གཅིག་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་སྐུ་ཡིན་པས་མི་རྟོག་སྐུ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་འདིར་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་རོ་གཅིག་པའི་ལོངས་སྐུ་ཡང་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །སྐུ་གསུམ་པོ་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྟེ། དེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་འོད་གསལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དོན་སྒྲོན་གསལ་དུ་བྲིས་པ་ནི། སྐུ་གསུམ་དག་ནི་ཐ་དད་པར། །སྐྱོབ་པ་ཡིས་ནི་ཡང་དག་བསྟན། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །རྣམ་གཅིག་ཏུ་ནི་གྱུར་པ་འང་ཡིན། །གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་སྐུ་མཚན་ཉིད། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་གསུངས་པ་ཡིན། །དེ་ཉིད་རྫོགས་པར་སྦྱོར་གྱུར་པས། །འོད་གསལ་བས་ནི་རྣམ་དག་འགྱུར། །ཚིག་གི་ལམ་གྱི་ཡུལ་འདི་ཉིད། །གཙོ་བོ་ཡེ་ཤེས་སྐུ་རང་བཞིན། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། །འཇའ་ཚོན་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བདེན་པ་གཉིས་ནི་བདག་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །ལྡོག་པའི་དབྱེ་བས་སྐུ་བཞིར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ལ་ལར་ནི་སྐུ་ལྔ་སྟེ། གདུལ་བྱའི་ཁྱད་པར་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་སྐུ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་སོ། །གང་འདིས་སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་ཐ་མི་དད་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཙམ་ཡིན་པས་ལོངས་སྐུ་མ་གཏོགས་པ་སྐུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ལ་ལར་ནི་གདུལ་བྱ་འགའ་ཞིག་ལ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དོན་དམ་པའི་སྐུ་གཅིག་པུར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱིས་བསྟོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཕྱག་བྱས་ནས། འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པར་བརྩམས་ཏེ། དཔལ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དྲང་བ་དང་ངེས་པའི་དོན་དང༌། དགོངས་པའི
Chinese
出自《现观庄严论》。无相是指有无等，能取所取和常恒等，以及他异和一等分别妄加的差别就是相，与此相分离即是无自性且远离戏论。胜者的安乐是法身自性俱生安乐与无有差别的大乐身。因此以大乐之方式，虽是无等，却也是于空性中平等。有等分别念灭除，不分别和真 实二者如日东升，是合一双运之身，故是不分别一之身。于此金刚乘中，与大乐一体之报身，也是福德和智慧资粮之幻化，故安立为化身。此三身也是世俗谛，其无自性即是光明法身胜义谛。如是世尊所说之义，于明灯中书写道：三身各自为异体，救护者已如实宣说。以圆满次第之瑜伽，亦成一体无别也。何者是佛陀身之体性，即是宣说之世俗谛。彼者若能圆满修习，则因光明而得清净。此乃言语道之境界，是为主尊智慧身之自性。为利乐一切有情故，如彩虹般显现也。如是，二谛实为一体性。以反体之差别，而安立为四身。于某些情况则为五身，乃是为随顺所化众生之差别而设。于双运身作完全观察后。何者以此幻化之化身，彼亦是空性与大悲无有差别，仅是大乐之心的显现而已，故除报身外，安立为三身之自性。于某些情况，则为某些所化众生，仅示现化身即是胜义谛之身。如是先行以自性之赞颂作顶礼后，因是趣入之支分故，开始宣说应说之义等，即是吉祥等。以及不了义与了义，密意
English
It is said in the Ornament of Clear Realization. Absence of characteristics is the distinctions of imputation such as existence and non-existence, grasper and grasped, permanence, difference, and oneness, etc., are characteristics. Being free from that is without inherent existence and free from elaboration. The bliss of the Victorious One is the great bliss body that is inseparable from the coemergent bliss of the Dharmakaya itself. Therefore, in the manner of great bliss, it is both unequaled and equal in emptiness. Since the thoughts of existence and so forth are diminished, non-conceptualization and truth both rise like the sun, being a unified dual body, it is a single non-conceptual body. In this Vajrayana, the Sambhogakaya, which is of one taste with great bliss, is also manifested by the accumulation of merit and wisdom, and is therefore designated as the Nirmanakaya. These three bodies are also the conventional truth, and their lack of inherent existence is the ultimate truth of the clear light Dharmakaya. Thus, the meaning of what the Bhagavan said is written in the Lamp of Elucidation: The three bodies are distinct, The protector has truly shown. By the yoga of the completion stage, They also become one. Whatever is the nature of the Buddha's body, Is the conventional truth that is spoken. When that is completely practiced, It becomes pure through clear light. This very realm of the path of words, Is the nature of the wisdom body of the chief. For the benefit of all sentient beings, It appears like a rainbow. Thus, the two truths are indeed one nature. By the distinction of opposites, it is established as four bodies. In some cases, it is five bodies, for the sake of following the differences of those to be tamed. After fully examining the dual body. Whatever Nirmanakaya is manifested by this, it is also the mere appearance of the mind that is inseparable from emptiness and compassion, endowed with great bliss, therefore, except for the Sambhogakaya, it is established as the nature of the three bodies. In some cases, for some beings to be tamed, only the Nirmanakaya is shown as the ultimate body. Having praised in such a nature, after prostrating with praise preceding, because it is a branch of entering, one begins to explain what should be said, such as auspiciousness and so on. And the provisional and definitive meanings, and the intention.