Tibetan
་གདོང་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་སེམས་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་དུ་དུས་གསུམ་ལ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བས་ན། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་མེད་ཉིད་པས། །རང་བཞིན་མེད་ཉིད་གསུངས་པའོ། །ཕུང་པོ་ལ་ སོགས་པ་དང་རྣམ་པར་རིག་པ་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཚིག་ཏུ་ཡང༌། བདག་པོར་གནས་པ་སྤངས་ནས་སུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལྟ་བས་མཐུན་པར་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་ལ་གནས་པ་ལས། ཡང་སེམས་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་བསྒྲུབས་ནས་འདོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་གཞན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་དཔེ་ནི་བུ་རམ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་ལྟར་ཡང་མངར་བ་ཚ་བ་མི་འདོར་བ་ལྟར་རོ། །དོན་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནས་ཏེ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གང་ཡང་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ནི་ཚད་མར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན་རང་བཞིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པར་ཟད་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་ནི་སྟོང་པར་མི་འདོད་དོ། །འོ་ན་རྟག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་དེ་བས་ན་ཞེས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་མོ། །དོན་དེ་ཁོ་ན་གསུངས་པ། མ་རིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་འབྲེལ་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་མ་རིག་པ་ནི་ཚེ་སྔ་མའི་ལས་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་སྒྲིབ་པའོ། །དང་པོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ནི་སོགས་པའི་སྒྲས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པའོ། །རྒ་ཤི་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས་ཚོར་བའི་བར་གྱི་ཡན་ལག་ལ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཉིད་མཐའ་ཞེས་ཏེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་རྫོགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ལྔའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པ་མེད་ན་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། སྒྱུ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པ་ཞེས་པ་ ནི་ཚེ་སྔ་མའི་ཡན་ལག་མ་རིག་པ་དང༌། འདུ་བྱེད་གཉིས་དང་ཚེ་སྔ་མའི་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་གཉིས་དང༌། རང་གི་བརྒྱད་དེ་དུམ་བུ་གསུམ་དང་ཚེ་གསུམ་མགོ་རྨོངས་པ་
Chinese
从脸上未生起的心，仅作为缘起而存在于三时中，这是个总结性的词语。因此，由于事物本性空无，所以才说本性空无。如果分析色蕴等和识，因为没有自性，所以是无自性。如果文字中也说，舍弃了安住于主宰者，等等，即与佛陀的见解相符，安住于无我见，又建立唯心，这种想法是不合理的。为什么呢？因为“诸法之”等所说的诸法的无我，空性的法，不是自身特征的自性之外的其他。它的例子就像红糖等，无论如何都不会舍弃甜味和热性。那个意义是从“一切”开始，即无论分析色蕴等任何法，都是没有自性的意义。如果这样一切法都成为空性，那么中观的见解不就不能成为量了吗？“自性”等说的是，诸法的自性只是空性，但不认为缘起的因果是空性。如果那样就变成常了吗？所以说了“因此”，这个“因此”是因为是空性，所以因果的法只是缘起而已。仅仅说了那个意义，“无明”等说的是，十二缘起也只是因果的联系，而不是因果的联系。其中，无明是前世的业和烦恼，是遮蔽真实意义的。第一个词的“等”字，要用“等”字来理解，即行等。老死是指从识到受之间的支分，因为是痛苦。那个本身就是终点，即只是十二的数目圆满而已，不是最终的，因为来世是识等五支的自性。如果那样做了会怎么样呢？“幻化”等说的是，其中十二支分是指前世的支分无明和行二者，以及前世的生和老死二者，以及自己的八个，即三段和三世迷乱。
English
The mind that has not arisen from the face, exists in the three times only as interdependence, this is a concluding word. Therefore, since the nature of things is emptiness, it is said that nature is emptiness. If we analyze the aggregates and consciousness, they are without self-nature, therefore they are without essence. If it is also said in words, "Having abandoned dwelling in the lord," etc., that is, in accordance with the view of the Buddha, dwelling in the view of non-self, and then establishing the mind-only, this idea is not reasonable. Why? Because the non-self of phenomena, the dharma of emptiness, as stated in "Of all dharmas," etc., is not other than the self-nature of its own characteristics. The example of this is like brown sugar, etc., which in any case will not abandon its sweetness and heat. That meaning is from "all," that is, no matter what dharma, such as the aggregates, is analyzed, it is the meaning of being without self-nature. If all dharmas become emptiness in this way, then wouldn't the view of Madhyamaka not become valid? "Self-nature," etc., says that the self-nature of phenomena is only emptiness, but it does not consider the cause and effect of interdependence to be empty. If that were the case, would it become permanent? Therefore, it is said "therefore," this "therefore" is because it is emptiness, so the dharma of cause and effect is only interdependence. Only that meaning is spoken, "Ignorance," etc., says that the twelve links of interdependence are also only the connection of cause and effect, but not the connection of cause and effect. Among them, ignorance is the karma and afflictions of the previous life, which obscures the true meaning. The word "first" is to be understood by the word "etc.," that is, action, etc. Old age and death refer to the limbs from consciousness to feeling, because it is suffering. That itself is the end, that is, it is only the completion of the number twelve, it is not the ultimate, because the next life is the nature of the five limbs such as consciousness. If it is done like that, what will happen? "Illusion," etc., says that the twelve limbs refer to the limbs of the previous life, ignorance and action, and the birth and death of the previous life, and one's own eight, that is, three sections and three confused lives.