Tibetan
་པར་འཚེ་བའི་གཉེན་པོ་སྟེ་ཞེ་སྡང་མེད་པའི་ངོ་བོ་སྡུག་བསྔལ་དང་དེའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་དོན་གྱི་རྣམ་པ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྟེ། འདི་ལྟར་རང་བཞིན་དང་། རྣམ་པ་དང༌། དམིགས་པ་དང༌། ས་དང༌། རིགས་དང༌། རྙེད་པ་དང༌། སྐྱབས་མེད་པ་ལ་སྐྱབས་སྦྱིན་པ་དང༌། མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་ནི་དུས་གསུམ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་པ་སྙིང་རྗེ་བའོ། །དམིགས་པ་ནི་གཅིག་ནས་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་བའོ། །ས་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་དང༌། བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བ་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་སྙིང་རྗེ་པའོ། །རྙེད་པ་ནི་འདོད་པ་དང་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་ལས་ཐོབ་པའོ། །སྐྱབས་སྦྱིན་པ་ནི་འཁོར་བ་ཆེན་པོས་འཇིགས་པ་ལའོ། །མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ་ནི་གྲངས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་འཇམ་ཕར་གྱུར་པ་ནི་སྙིང་རྗེས་བརླན་པ་སྟེ། ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙིང་རྗེས་བརླན་པ་ཡང་དེ་ཉིད་སེམས་ཀྱང་དེ་ཉིད་པས་སྙིང་རྗེས་བརླན་པའི་སེམས་ཏེ། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་དེའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་བག་ཆགས་སོ། །ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའོ། །ནིའི་སྒྲ་ནི་ངེས་པའི་དོན་བསྟན་པའོ། །ནན་ཏན་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྒོམ་པ་ལ་བརྟན་པའོ། །བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཡོན་ཏན་སེམས་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྒོམས་ ཞེས་སོ། །བསྟན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་སྙིང་རྗེའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་འགྲེལ་པའི་དོན། ་ནི་སྔར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་འགྲེལ་པ་ནི་མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཏེ། མུ་སྟེགས་པ་ནི་བྱེ་བྲག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་གིས་མེད་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི་བཏགས་པ་སྟེ་བདག་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ། །གང་གི་སྒྲ་ནི་སྤྱིར་བསྟན་པ་སྟེ། བདག་དང་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་དང་གང་དང་འབྲེལ་པ་དེའོ། །རིགས་པ་ནི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཡང་མངོན་སུམ་ནི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་བ་སྟེ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་ཚུལ་གསུམ
Chinese
是对于损害的对治，也就是没有嗔恨的自性，是使众生脱离痛苦和痛苦之因的特征。也就是具有八种意义方面的大悲心，即自性、相、所缘、地、种姓、获得、给予无怙者以救护、不平等与平等。其中，自性是无有三时的自性。相是怜悯三种痛苦。所缘是从一到对三界有情生起悲心。地是由于对无能胜者、殊胜禅定者和第四禅定者生起悲心。种姓是对声闻、独觉和异生生起悲心。获得是从脱离欲界和有顶的烦恼而获得的。给予救护是对大轮回的怖畏。不平等与平等是因为对无量无边的众生生起悲心。因此，变得柔和是因为被悲心滋润，也就是没有愤怒的缘故。被悲心滋润，也即是心也是如此，因此是被悲心滋润的心，是使有情脱离痛苦和痛苦之因的智慧习气。所谓“以”是指修习。所谓“之”的语气是表示决定的意义。所谓“精进”是指对于不颠倒修习的坚定。所谓“应当修习”是指使安住于菩提心的功德在心中串习。那个菩提心是三时诸佛所修习的。 所谓教导就是“佛陀的慈悲”等等。 远离一切事物之解释的意义。 先前所说的“远离一切事物”，对此的解释是从“外道们”开始。所谓外道，是指胜论派等等。他们以无有的方式颠倒地增益，也就是虚构，即说“我存在”。“何”的语气是普遍指示，即指任何的“我”和“补特伽罗”等等的同义词。与此相关联的就是那个。“理”是指现量等等。其中，现量是离分别且无错乱，即指根等。比量是指具有三相。
English
It is the antidote to harm, that is, the nature of non-hatred, the characteristic of liberating beings from suffering and its causes. It is also the great compassion that possesses eight aspects of meaning, namely, nature, aspect, object, ground, lineage, attainment, giving refuge to the unprotected, inequality and equality. Among these, nature is the nature without the three times. Aspect is compassion for the three sufferings. Object is compassion from one to all sentient beings in the three realms. Ground is because of compassion for the invincible, the excellent meditator, and the fourth dhyana meditator. Lineage is compassion for the Shravakas, Pratyekabuddhas, and ordinary beings. Attainment is what is attained from being free from the afflictions of the desire realm and the peak of existence. Giving refuge is to the fear of the great cycle of existence. Inequality and equality are because of compassion for all immeasurable sentient beings. Therefore, becoming gentle is because of being moistened by compassion, that is, because of the absence of anger. Being moistened by compassion, that is, the mind is also like that, therefore it is the mind moistened by compassion, it is the wisdom habit of liberating sentient beings from suffering and its causes. The so-called "by" refers to practice. The so-called tone of "of" indicates the meaning of certainty. The so-called "diligence" refers to the steadfastness in practicing without inversion. The so-called "should be practiced" refers to making the qualities of abiding in Bodhicitta familiar in the mind. That Bodhicitta is what the Buddhas of the three times practiced. The teaching is "Buddha's compassion" and so on. The meaning of the explanation of being apart from all things. The previously mentioned "being apart from all things", the explanation of this starts from "the heretics". The so-called heretics refer to the Vaisheshika school and so on. They perversely impute what is non-existent, that is, fabricate, saying "I exist". The tone of "what" is a general indication, that is, it refers to any synonym for "I" and "person" and so on. What is related to this is that. "Reason" refers to direct perception and so on. Among these, direct perception is free from conceptualization and is without error, that is, it refers to the senses and so on. Inference refers to having three aspects.