Tibetan
།སྐལ་བ་ནི་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་སྐལ་བ་ཅན་ནོ། །ཐབས་ནི་བསྒོམ་པའི་མཚན་ཉིད་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་རིམ་པ་དགུ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་བར་རོ། །དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཐ་དང་ཀྱང་དོན་དམ་པར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཟབ་པ་སྟེ། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཐབས་ཏེ་རང་བཞིན་ཕྱེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་ནི་དབྱེ་བ་དང་ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་མཚན་ཉིད་གཉིས་ཀ་ཡང་སྟེ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ཕྱེ་ཡང་དོན་དམ་པར་དབྱེར་མེད་དེ་ཞེའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྟོང་ཉིད་གཉིས་མེད་མཚན་ཉིད་ཕྱིར། །སྟོང་པ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། གཉིས་མེད་གཉིས་ནི་འོང་བ་དང༌། འགྲོ་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་དང༌། རྟག་པ་དང༌། ཆད་པ་དང༌། གཅིག་དང་དུ་མའོ། །དེ་རྣམས་མེད་པ་ནི་གཉིས་མེད་པའོ། །དེའི་ངོ་བོ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་མེད་མཚན་ཉིད་དོ། ། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དོན་འགྲེལ་པ། ད་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དོན་འགྲེལ་པ་ནི་གཟུངས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཚིག་དང་དོན་དང་སྤོབས་པ་དང༌། དེས་པའི་ཚིག་ནི་གཟུངས་སོ། །ཡང་ན་ཚིག་དང་དོན་དང༌། སྔགས་གསུམ་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་འཆང་བས་ཀྱང་ངོ༌། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤས་ཆེ་མ་ཐག་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ཆེར་རྒྱས་པར་ཉན་ཐོས་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡེ་ཤེས་གནས་སྐབས་དུ་མའམ། སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་ཁྱད་པར་མི་རྟག་པ་ནི་སའོ། །དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཞེས་ ཏེ་ས་བཅུའོ། །དེ་ཡང་ཟང་ཟིང་ལ་སོགས་པ་ནི་སྦྱིན་པའོ། །སྡོམ་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་བཟོད་པ་ནི་བཟོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་དང་ཆོ་ག་དང་མི་འགོང་མི་ལྡོག་ཆོག་པར་མི་འཛིན་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །མི་གཡོ་བ་དང་སེམས་ཅན་དོན་དང་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་བསམ་གཏན་ནོ། །ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་པོ། །རང་གི་སྐྱོན་སེལ་བ་དང་སེམས་ཅན་འཛུད་པར་བྱེད་པ་དང༌། མྱུར་དུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་ཐབས་སོ། །སྟོབས་ལས་བཟློག་པར་བྱ་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་བཟློག་པར་བྱ་བའི་སྟོབས་དང༌། བདུད་དང་སྨྲ་བ་གཞན་བཟློག་པར་བྱ་བའི་འོ། །སྨོན་ལམ་ནི་བདག་ཚོགས་དང་འབྲེལ་པའི་ལམ་མོ། །
Chinese
福分是具足二资粮的福分。方便是修习的体性，即现证的九个次第：从声闻到如来种姓的乘。如是，一切虽异，然胜义中无二之义，所说即是“深广”等。其中，无二之智慧是深，因其无自性。广大是修习的体性，即方便，因其自性显现。如是二者成为差别，即是区分等。因此，凡是二者之体性，即二谛之总相与自相。如是，虽从二谛之门显示差别，然胜义中无有差别。为何如此？以空性无二之体性故。空性是无自性。如何？无二之二是来与去、生与灭、常与断、一与多。彼等之无有即是无二。彼之自性即是空性无二之体性。 解释圆寂之义 现在解释圆寂之义，即“陀罗尼”等。其中，词与义与无畏，以及决定之词即是陀罗尼。或者，词与义与咒，三者以身语意执持亦可。度到彼岸多分，随即以愿力之故而广大，于声闻及不共之智慧，于多种境地或行境，所谓之无常即是地。以彼为因，故称佛陀为度到彼岸，即是十地。彼亦是财物等即是布施。律仪即是戒律。于甚深法之忍耐即是忍辱。结合与仪轨，以及不畏惧不退转，不执着即是精进。不动摇以及成办有情义利与大功德即是禅定。听闻等即是智慧。遣除自身之过失，以及令有情趣入，以及迅速现证菩提即是方便。从力量所能遮止，以及烦恼所能遮止之力，以及魔与异说所能遮止之。愿是与我等相联之路。
English
Fortune is the fortune of possessing the two accumulations. The means are the nature of meditation, the nine stages of manifestation and realization: from the Hearer to the vehicle of the Tathagata lineage. Thus, although all are different, in the ultimate sense, the meaning of non-duality is spoken of as "profound and vast," and so on. Among them, the wisdom of non-duality is profound, because it is without self-nature. Vast is the nature of meditation, the means, because its self-nature is revealed. Thus, the two become different, which is distinction, and so on. Therefore, whatever is the nature of both, is the general and specific nature of the two truths. Thus, although the teaching is distinguished through the door of the two truths, in the ultimate sense, there is no distinction. Why is that? Because of the nature of emptiness being non-dual. Emptiness is without self-nature. How is it? The two that are non-dual are coming and going, birth and death, permanence and cessation, one and many. The absence of these is non-duality. Its essence is the nature of emptiness being non-dual. Explanation of the Meaning of Complete Nirvana Now, the explanation of the meaning of complete nirvana is "Dharani," and so on. Among them, words, meanings, fearlessness, and decisive words are Dharani. Alternatively, words, meanings, and mantras, the three can also be held by body, speech, and mind. Mostly reaching the other shore, immediately expanding greatly due to the power of aspiration, in the Hearers and uncommon wisdom, in various states or realms of activity, the so-called impermanence is the ground. Because it is the cause of that, the Buddha is called reaching the other shore, which is the ten grounds. That is also wealth and so on, which is giving. Discipline is morality. Patience with the profound Dharma is patience. Combination and rituals, and not fearing, not retreating, not clinging is diligence. Not wavering and accomplishing the benefit of sentient beings and great qualities is meditation. Hearing and so on is wisdom. Eliminating one's own faults, and causing sentient beings to enter, and quickly manifesting enlightenment is the means. What can be averted from power, and the power that can avert afflictions, and what can avert demons and other speakers. Aspiration is the path connected with my assembly.
Tibetan
གཞན་གྱི་དོན་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་པའི་སྨོན་ལམ་མོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་རྟོག་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་དང༌། ཐབས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་རྣམས་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པས་ན་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཆར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་སྟོང་པ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པའི་ཆར་གྱུར་ན་ཆད་པར་ལྟ་བར་མི་ལྟུང་ངམ་སྙམ་པ་ལ། རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྒོ་གསུམ་ནས་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤངས་པས་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་མི་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ན་ཡང༌། དགེ་བ་བཅུ་སྤྱོད་པས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་ཆད་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་ཆད་པ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ནི། མྱ་ངན་འདས་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐུས་སྲིད་པ་དང༌། ཐུགས་རྗེས་ཞི་བ་ལ་མི་བཞུགས་པའོ། །གང་དུ་གནས་ཤེ་ན། མི་གནས་མྱ་ངན་ འདས་པར་ནི། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྲིད་པར་སྐྱེ་ཞིང་སྲིད་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མི་གོས་པའི་གོ་འཕང་ལ་སངས་རྒྱས་བཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ། སྙིང་རྗེ་རོ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས།། པ་སྟེ། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྙིང་རྗེ་སྟེ། དེ་དང་དབྱེར་མེད་པས་རོ་གཅིག་པའོ། །དེ་སྙིང་རྗེ་འབའ་ཞིག་གི་སྒོ་ནས་ཐོབ་པའི་དགེ་བ་སྟེ། གསོ་ཞིང་རྒྱས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་འབྲེལ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་བདུད་རྩི་མཆོག་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་བདུད་དེ་འཁོར་བའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྩིའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་གཞན་ལས་རབ་ཏུ་གྱུར་པས་ན་མཆོག་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྩི་ལྟ་བུའོ། །བདག་གཞན་སོ་སོའི་དོན་བསྒྲུབ་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལྟར་བདག་དོན་འབའ་ཞིག་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྟར་གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་ཀྱང་མ་ཡིན་གྱི་གཉིས་ཀའི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བདུད་རྩི་འདི་འཐུང་བར་བྱེད་པ་རྒྱལ་བའི་སྲས་སོ་ཞེས་ཏེ་དོན་དམ་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ
Chinese
这是为了利益他人和使佛土完全清净的祈愿文。智慧是了知无分别和分别平等性，以及并非没有任何方便的智慧。这些通过三轮完全清净，因此是到彼岸。这些是菩提心的雨，如色等。一切智者已经将空性显示为菩提心的支分。如果像这样，色等变成空性的雨，是否会堕入断见呢？对于这个问题，有“恒常”等说法。通过从三门舍弃十不善业，就不会损害众生。因此，有“空性”等说法。即使在胜义谛中，诸法了知为无自性空性，但通过行持十善业，因果之法也不会断灭。此处的断灭是指邪见。同样，关于涅槃存在的说法，有“涅槃”等说法。伟大的自性，如来们，凭借无分别智慧的力量，不住于有寂，凭借慈悲也不安住于寂静。那么住在哪里呢？“不住涅槃中”。等等，意思是说，佛陀安住在生于有，却不被有的过患所染污的果位上。因此，说菩萨是这样的。“慈悲一味”等等，意思是说，以他人的痛苦为痛苦的特征是慈悲，与此无别，所以是一味的。这是仅仅通过慈悲之门获得的善，为了滋养和增长。与之相关的智慧之聚是空性甘露，空性甘露能医治轮回的行苦。这本身比其他更殊胜，所以是至上的，就像医治痛苦的痛苦一样。为了成办自他各自的利益。意思是说，不像声闻那样仅仅为了自己的利益，也不像菩萨那样仅仅为了他人的利益，而是为了成办两者的利益，饮用这种菩提心甘露的是佛子，也就是说，在胜义谛中，那就是菩萨。
English
This is a prayer for the benefit of others and for the complete purification of the Buddha-fields. Wisdom is the knowledge of the equality of non-conceptuality and conceptuality, and the wisdom that is not without all means. These are perfections because the three circles are completely pure. These are the rains of Bodhicitta, such as form and so on. The Omniscient One has shown emptiness as a branch of Bodhicitta. If, like this, form and so on become a rain of emptiness, will one not fall into the view of annihilation? To this, there are statements such as "constant." By abandoning the ten non-virtuous deeds from the three doors, one does not harm sentient beings. Therefore, there are statements such as "emptiness." Even if in the ultimate truth, phenomena are understood to be empty of inherent existence, by practicing the ten virtuous deeds, the laws of cause and effect are not cut off. Annihilation here refers to wrong views. Similarly, regarding the statement that Nirvana exists, there are statements such as "Nirvana." The great self, the Tathagatas, by the power of non-conceptual wisdom, do not abide in existence or peace, and by compassion, they do not abide in tranquility. Where do they abide? "In non-abiding Nirvana." And so on, meaning that the Buddha abides in the state of being born into existence, but not being defiled by the faults of existence. Therefore, it is said that a Bodhisattva is like this. "Compassion is of one taste," and so on, meaning that the characteristic of suffering from the suffering of others is compassion, and being inseparable from it, it is of one taste. This is the virtue attained solely through the door of compassion, for the purpose of nourishing and increasing. The collection of wisdom associated with it is the supreme nectar of emptiness, the nectar of emptiness that heals the suffering of cyclic existence. This itself is more excellent than others, so it is supreme, like healing the suffering of suffering. For the sake of accomplishing the benefit of oneself and others separately. It means that it is not like the Shravakas who are only for their own benefit, nor like the Bodhisattvas who are only for the benefit of others, but for the sake of accomplishing the benefit of both, the sons of the Victorious Ones drink this nectar of Bodhicitta, that is to say, in the ultimate truth, that is the Bodhisattva.