Chinese
是因为执着于此。因此，没有见到真实的意义就是迷惑。在这样的状态中，诸如佛的事业等等，如同不被催促就不会行动一样，他们安住于不具备心和心所法的状态中。如果被催促会怎么样呢？“催促使天众现身”，这是说，如来的化身以调伏对象的根器和相应的各种形象来催促，那些声闻立即“为了众生的利益”，即进入大乘而行事。然后以福德和智慧滋养，从布施到忍辱，最后的两种福德是智慧。精进是两者的朋友。因此，一切都从大秘密殊胜中宣说：“无明灭尽之智慧，是积聚显现之方式。” 这样。以二者使之增长就是滋养。这样转变之后立即，“将获得佛陀菩提”。那仅仅是为了两种习气。“积累二资粮之习气”。习气被说为种子。那个习气变成了存在的种子。种子，物质相同，友伴相同。这样，一旦有了习气的种子，就具备了蕴或者心和心所，也就是法，或者其近取因父母等等。它会生起存在的幼苗。那意味着会从轮回中产生。这样，从一个乘中显示了细微的差别。为什么呢？“教导”等等，是因为众生的思想类别、根器和意念不同。因此，薄伽梵的教导是随顺调伏对象的思想。因此，“世界以多种方式，开显了多种方便”。多种方式是种姓等等的差别，种姓是外道等等。根器是小中的小等等。根器是具备二资粮者。方便是修行的特征，是九个现观次第，从声闻到如来种姓的乘。因此，一切都不同，但究竟上宣说了无二的意义，即“深广”等等。其中，无二的智
English
It is because of attachment to this. Therefore, not seeing the true meaning is delusion. In such a state, such as the activities of the Buddha, etc., just as they would not act unless urged, they abide in a state without mind and mental factors. What happens if they are urged? "Urging causes the assembly of gods to appear," which means that the emanation of the Tathagata urges with various forms that correspond to the capacity of the beings to be tamed, and those Shravakas immediately "for the benefit of sentient beings," that is, enter the Mahayana and act. Then, nourished by merit and wisdom, from generosity to patience, the last two merits are wisdom. Diligence is a friend to both. Thus, everything is taught from the Great Secret Supreme: "Wisdom without ignorance, is the way in which accumulation appears." So it is. To make them grow with the two is to nourish. Immediately after such a transformation, "Buddhahood will be attained." That is only for the sake of the two habitual tendencies. "Accumulating the habitual tendencies of the two accumulations." Habitual tendencies are said to be seeds. That habitual tendency becomes the seed of existence. Seeds, substance the same, companions the same. Thus, as soon as there is a seed of habitual tendencies, it is endowed with aggregates or mind and mental factors, that is, Dharma, or its proximate cause, parents, etc. It will give rise to the sprout of existence. That means it will arise from samsara. Thus, subtle differences are shown from one vehicle. Why? "Teaching" etc., is because of the different types of thoughts, faculties, and intentions of sentient beings. Therefore, the Bhagavan's teachings follow the thoughts of the beings to be tamed. Therefore, "The world in many ways, reveals many methods." Many ways are the differences of caste etc., caste is the heretics etc. Faculties are small within small etc. Faculties are those who possess the two accumulations. Methods are the characteristics of practice, the nine stages of Abhisamaya, from the Shravaka to the vehicle of the Tathagata's lineage. Therefore, everything is different, but ultimately the meaning of non-duality is taught, that is, "deep and vast" etc. Among them, the non-dual wisdom.
Tibetan
ས་རབ་ནི་ཟབ་པ་སྟེ། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཐབས་ཏེ་རང་བཞིན་ཕྱེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་ནི་དབྱེ་བ་དང་ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་མཚན་ཉིད་གཉིས་ཀ་ཡང་སྟེ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ཕྱེ་ཡང་དོན་དམ་པར་དབྱེར་མེད་དེ་ཞེའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྟོང་ཉིད་གཉིས་མེད་མཚན་ཉིད་ཕྱིར། །སྟོང་པ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། གཉིས་མེད་གཉིས་ནི་འོང་བ་དང༌། འགྲོ་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་དང༌། རྟག་པ་དང༌། ཆད་པ་དང༌། གཅིག་དང་དུ་མའོ། །དེ་རྣམས་མེད་པ་ནི་གཉིས་མེད་པའོ། །དེའི་ངོ་བོ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་མེད་མཚན་ཉིད་དོ། ། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དོན་འགྲེལ་པ། ད་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དོན་འགྲེལ་པ་ནི་གཟུངས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཚིག་དང་དོན་དང་སྤོབས་པ་དང༌། དེས་པའི་ཚིག་ནི་གཟུངས་སོ། །ཡང་ན་ཚིག་དང་དོན་དང༌། སྔགས་གསུམ་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་འཆང་བས་ཀྱང་ངོ༌། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤས་ཆེ་མ་ཐག་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ཆེར་རྒྱས་པར་ཉན་ཐོས་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡེ་ཤེས་གནས་སྐབས་དུ་མའམ། སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་ཁྱད་པར་མི་རྟག་པ་ནི་སའོ། །དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཞེས་ ཏེ་ས་བཅུའོ། །དེ་ཡང་ཟང་ཟིང་ལ་སོགས་པ་ནི་སྦྱིན་པའོ། །སྡོམ་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་བཟོད་པ་ནི་བཟོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་དང་ཆོ་ག་དང་མི་འགོང་མི་ལྡོག་ཆོག་པར་མི་འཛིན་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །མི་གཡོ་བ་དང་སེམས་ཅན་དོན་དང་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་བསམ་གཏན་ནོ། །ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་པོ། །རང་གི་སྐྱོན་སེལ་བ་དང་སེམས་ཅན་འཛུད་པར་བྱེད་པ་དང༌། མྱུར་དུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་ཐབས་སོ། །སྟོབས་ལས་བཟློག་པར་བྱ་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་བཟློག་པར་བྱ་བའི་སྟོབས་དང༌། བདུད་དང་སྨྲ་བ་གཞན་བཟློག་པར་བྱ་བའི་འོ། །སྨོན་ལམ་ནི་བདག་ཚོགས་དང་འབྲེལ་པའི་ལམ་མོ། །གཞན་གྱི་དོན་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་པའི་སྨོན་ལམ་མོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་རྟོག་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་དང༌། ཐབས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་རྣམས་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པས་ན་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཆར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་
Chinese
地界深奥，因为无自性之故。广大是因为修习的体性方便，因为自性分离之故。如是二者成为差别等。因此，任何体性二者皆是，即二谛的共同和各自的体性。如是虽以二谛之门开示，然胜义谛中无有差别。为何如此？空性二无体性之故。空性是无自性。如何呢？二无，二是来和去，生和灭，常和断，一和多。彼等不存在即是二无。其自性是空性即二无体性。 解释圆寂之义 现在解释圆寂之义，即从陀罗尼等开始。其中，词、义和无畏，以及令人满意的词是陀罗尼。或者，词、义和咒语三者，以身语意执持也是。度到彼岸占多数后，立即以愿力的力量大大增长，声闻和不共的智慧在多种情况下，或行境，即特别无常的是地。成为其因，故称佛陀度到彼岸，即十地。其中，杂染等是布施。戒律是持戒。对甚深法忍耐是忍辱。结合和仪轨，以及不轻视不退转，不执著是精进。不摇动和成办有情义利及巨大功德是禅定。听闻等是智慧。消除自身过患和引导有情，以及迅速现证菩提是方便。从力量中遣除，以及遣除烦恼的力量，以及遣除魔和异说的力量。愿力是与我等相联的道。为了他者义利和清净佛土的愿力。智慧是了知无分别和分别平等性，以及并非无有所有方便的智慧。彼等三轮完全清净故，是度到彼岸。彼等菩提心之雨，色等诸法。
English
The ground is profound, because it is without inherent existence. Vast because it is the nature of meditation, a skillful means, because it separates inherent existence. Thus, the two become distinctions, and so on. Therefore, whatever has both natures, that is, the common and individual natures of the two truths. Thus, although the teachings are distinguished through the door of the two truths, in ultimate truth, there is no distinction. Why is that? Because emptiness is the nature of non-duality. Emptiness is without inherent existence. How is it? Non-duality, two are coming and going, birth and death, permanence and cessation, one and many. The absence of these is non-duality. Its essence is emptiness, which is the nature of non-duality. Explanation of the Meaning of Complete Nirvana Now, the explanation of the meaning of complete nirvana is from dharani and so on. Among these, words, meaning, and fearlessness, and the satisfying words are dharani. Or, holding the three, words, meaning, and mantra, with body, speech, and mind is also. After mostly transcending to the other shore, immediately greatly increasing by the power of aspiration, the Hearers and uncommon wisdom in many situations, or the field of activity, that is, the particularly impermanent is the ground. Because it becomes its cause, it is called the Buddha transcending to the other shore, that is, the ten grounds. Among these, impure things and so on are generosity. Discipline is morality. Patience with the profound Dharma is patience. Combining and rituals, and not despising, not regressing, not clinging is diligence. Not wavering and accomplishing the benefit of sentient beings and great qualities is meditation. Hearing and so on is wisdom. Eliminating one's own faults and guiding sentient beings, and quickly manifesting enlightenment is skillful means. Removing from power, and the power of removing afflictions, and the power of removing demons and other speakers. Aspiration is the path connected with our group. Aspiration for the benefit of others and the purification of the Buddha-field. Wisdom is knowing non-discrimination and the equality of discrimination, and the wisdom that is not without all skillful means. Because these three wheels are completely pure, it is transcending to the other shore. These rains of bodhicitta, forms, and so on.
Tibetan
སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་སྟོང་པ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པའི་ཆར་གྱུར་ན་ཆད་པར་ལྟ་བར་མི་ལྟུང་ངམ་སྙམ་པ་ལ། རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྒོ་གསུམ་ནས་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤངས་པས་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་མི་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ན་ཡང༌། དགེ་བ་བཅུ་སྤྱོད་པས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་ཆད་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་ཆད་པ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ནི། མྱ་ངན་འདས་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐུས་སྲིད་པ་དང༌། ཐུགས་རྗེས་ཞི་བ་ལ་མི་བཞུགས་པའོ། །གང་དུ་གནས་ཤེ་ན། མི་གནས་མྱ་ངན་ འདས་པར་ནི། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྲིད་པར་སྐྱེ་ཞིང་སྲིད་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མི་གོས་པའི་གོ་འཕང་ལ་སངས་རྒྱས་བཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ། སྙིང་རྗེ་རོ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས།། པ་སྟེ། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྙིང་རྗེ་སྟེ། དེ་དང་དབྱེར་མེད་པས་རོ་གཅིག་པའོ། །དེ་སྙིང་རྗེ་འབའ་ཞིག་གི་སྒོ་ནས་ཐོབ་པའི་དགེ་བ་སྟེ། གསོ་ཞིང་རྒྱས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་འབྲེལ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་བདུད་རྩི་མཆོག་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་བདུད་དེ་འཁོར་བའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྩིའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་གཞན་ལས་རབ་ཏུ་གྱུར་པས་ན་མཆོག་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྩི་ལྟ་བུའོ། །བདག་གཞན་སོ་སོའི་དོན་བསྒྲུབ་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལྟར་བདག་དོན་འབའ་ཞིག་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྟར་གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་ཀྱང་མ་ཡིན་གྱི་གཉིས་ཀའི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བདུད་རྩི་འདི་འཐུང་བར་བྱེད་པ་རྒྱལ་བའི་སྲས་སོ་ཞེས་ཏེ་དོན་དམ་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པར་གཉིས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གསུངས་པ། ད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གསུངས་པ་ནི། ཕྱག་བྱ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལྷ་ལ་སོགས་པས་ཕྱག་བྱ་པར་འོས་པའོ། །གང་ལ་འོས་ཤེ་ན། དེའོ་ཞེས་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་སྒོམ་པ་དེ་ལའོ། ཅི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དངོས་
Chinese
索！一切智者已阐释空性为菩提心之支分。如是，若色等皆为空性之分，岂不堕入断见之境？然“恒常”等意谓，由断绝身口意三门之十不善业，即不对众生造成损害。因此，“空性”等意谓，纵然于胜义谛中了悟诸法无自性为空性，然行持十善业，则因果之法亦不致断灭。此处所谓“断灭”，即为邪见。如是，经中亦有涅槃之说，即“涅槃与”等意谓，伟大之如来等，以无分别智之力，不住于有寂二边。何处安住耶？“不住涅槃 中”等意谓，于生于有，然不为有之过患所染之境地，佛陀安住于彼。如是，所谓菩萨即如是者，“慈悲一味”等意谓，以他人之痛苦为痛苦之体性即为慈悲，与此无别故为一味。此乃仅由慈悲而获得之善，为滋养增长之因。与之相应之智慧之聚，即为空性甘露胜妙，空性甘露能疗治轮回有为之苦。此较他者更为殊胜，故为胜妙，犹如疗治痛苦之痛苦。所谓“为成办自他之义”，非如声闻仅为成办自利，亦非如菩萨仅为成办他利，乃为成办二者之义，故饮此菩提心之甘露者，乃胜者之子，此乃胜义谛中之菩萨之意。 已宣说二种菩提心之功德。 今说二种菩提心之功德，即“应礼敬”等意谓，为天等所应礼敬者。应礼敬何者耶？即彼，亦即空性与慈悲之修持者。何以故？实
English
So! The Omniscient One has explained emptiness as a branch of Bodhicitta. Thus, if form and so on become part of emptiness, wouldn't one fall into the view of nihilism? However, "constant" and so on mean that by abandoning the ten non-virtuous actions of body, speech, and mind, one does not harm sentient beings. Therefore, "emptiness" and so on mean that even if one realizes that all phenomena are empty of inherent existence in ultimate truth, by practicing the ten virtues, the law of cause and effect is not cut off. Here, "cessation" refers to wrong views. Similarly, it is said that there is Nirvana, which means "Nirvana and" and so on, the great self-realized Tathagatas do not abide in existence or peace by the power of non-conceptual wisdom and compassion. Where do they abide? "Not abiding in Nirvana" and so on means that the Buddhas abide in the state of being born into existence but not being defiled by the faults of existence. Therefore, it is said that a Bodhisattva is like this, "compassion is of one taste" and so on, which means that the characteristic of suffering from the suffering of others is compassion, and it is of one taste because it is inseparable from it. This is the virtue obtained only through compassion, which is the cause of nourishing and increasing. The collection of wisdom associated with it is the supreme nectar of emptiness, the nectar of emptiness can cure the suffering of conditioned existence in samsara. This is more excellent than others, so it is supreme, like curing the suffering of suffering. The so-called "to accomplish the meaning of self and others" is not like the Shravakas who only accomplish self-interest, nor like the Bodhisattvas who only accomplish the interests of others, but to accomplish the meaning of both, so those who drink this nectar of Bodhicitta are the sons of the victors, this is the meaning of the Bodhisattva in ultimate truth. The merits of the two types of Bodhicitta have been explained. Now, the merits of the two types of Bodhicitta are explained, that is, "should be saluted" and so on, which means those who should be saluted by gods and so on. Who should be saluted? That is, the practitioner of emptiness and compassion. Why? Real