Tibetan
་པར་བཤད། །ཅེས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། གང་གིས་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དབྱེ་བའང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། ཤེས་པ་དང་ནི་ཤེས་བྱ་ཡི། །འོད་གསལ་བ་ནི་འདིར་བཤད་དོ། །ཞེས་པ་ཤེས་བྱ་འོད་གསལ་ནི་དབྱིངས་སོ། །ཤེས་པ་འོད་གསལ་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེའང་གཉིས་ཏེ། རང་བཞིན་འོད་གསལ་གློ་བུར་གྱི། །དྲི་མ་དང་བྲལ་རྣམ་གཉིས་ནི། །ཞེས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རྣམ་གྲངས་བཤད་པ། འོད་གསལ་རྟོག་བྲལ་འདུས་མ་བྱས། །རྣམ་གྲངས་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་གོ་སླའོ། །ཡང་བཤད་པ། སློབ་པ་དང་ནི་མི་སློབ་པས། །འོད་གསལ་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། །རིལ་པོར་འཛིན་དང་རྗེས་སུ་གཞིག །སློབ་པའི་འོད་གསལ་ཞེས་སུ་བཤད། །མི་སློབ་པ་ནི་རྟོག་དང་བྲལ། །དམིགས་མེད་རྣམ་དག་གདོད་ནས་དག །རྣམ་གྲངས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག །རྒྱལ་བ་སྲས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །གཞན་ཡང༌། རྒྱུ་ནི་ཤེས་རབ་ཏིང་འཛིན་ཏེ། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་ལ་བརྟེན་འགྱུར་བ། །འདི་ནི་དུས་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན། །གང་ཚེ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད། །མཐར་ཕྱིན་ཚད་ནི་བཤད་པའོ། །འདི་ཡི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡི། །ས་ལ་ཡང་དག་གནས་པའོ། །དེ་ཡི་རྟོག་པ་སྤོང་བ་སྟེ། །གོང་མ་ལ་ནི་མངོན་དུ་ཕྱོགས། །གང་གིས་མཚན་མ་མེད་པ་ལ། །མཆོག་ཏུ་གཞོལ་བའི་གང་ཟག་གིས། །གཅིག་གིས་སྦྱོར་བས་ཡང་དག་འབྱུང༌། །དཔའ་བོས་བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་དུ། །མཉམ་ལ་གནས་པར་གྱུར་པ་ལ། །འོད་གསལ་ལུང་བསྟན་གླེང་གཞི་ཡིན། །དེ་བས་འོད་གསལ་མངོན་དུ་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །དེ་ལྟར་འོད་གསལ་བ་རྒྱས་པར་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་འང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོའོ། །ཞེས་པ་གང་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོའོ། །འདི་ལའང་ཅིའི་ཕྱིར་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། གཉིས་སུ་མེད་ཕྱིར་མི་གནས་ཕྱིར། །གཉིས་དང་བྲལ་ཕྱིར་གཉིས་དམིགས་ཕྱིར། །ཟུང་འཇུག་ཅེས་ནི་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཉིས་སུ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། གཉིས་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །འདིའི་དབྱེ་བའང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། སློབ་པ་དང་ནི་མི་སློབ་པས། །ཟུང་དུ་འཇུག་པ་གཉིས་སུ་ཤེས། །ཞེས་པ་གང་
Chinese
中说。之所以这样说，是因为自性光明，以及因为它能消除一切分别念。如果问它的分类有多少？ 知识和所知的，光明在这里宣说。 意思是说，所知光明是法界，知识光明是智慧。 这也有两种，自性光明和忽然的，远离垢染的两种。 已经宣说完毕。 宣说名称：光明、离分别、无为法，应当知道是名称。 这很容易理解。 又说：通过学习和不学习，应当知道光明有两种。 执持整体和随之观察，被称为学习的光明。 不学习是远离分别，无所缘、清净、本来清净。 无量的名称，是诸佛菩萨所宣说的。 这是中间的偈颂。 另外： 因是智慧和禅定，依赖世俗谛和胜义谛而转变，这被称为时间。 何时一切都无自性，那就是宣说了究竟的程度。 这是极喜地，如实安住。 它的分别念被舍弃，趋向于更高的境界。 凭借无相，以最殊胜的方式专注于它的补特伽罗，通过一种结合而真实生起。 勇士在菩提树下，处于等持之中，光明是授记的开端。 因此应当证悟光明。 这是中间的偈颂。 这样广说了光明之后，现在将要宣说双运。 那么，双运的体性是什么呢？ 无二智慧是什么，就是双运的体性。 意思是说，远离一切分别念相的智慧，就是双运的体性。 如果问，为什么这被称为双运呢？ 因为无二，因为不住二，因为离二，因为同时缘二，所以被称为双运。 如果问，它的分类有多少？ 通过学习和不学习，应当知道双运有两种。 意思是说，
English
is explained. It is said so because it is naturally luminous, and because it eliminates all conceptualizations. If asked, how many are its divisions? The luminosity of knowledge and the knowable is explained here. That is, the luminosity of the knowable is the realm of reality, and the luminosity of knowledge is wisdom. It also has two aspects: naturally luminous and adventitious, the two that are free from defilements. That has been explained. Explaining the names: luminosity, non-conceptual, unconditioned, should be known as names. This is easy to understand. Again it is said: Through learning and non-learning, luminosity should be known as two. Grasping the whole and subsequently examining, is called the luminosity of learning. Non-learning is free from conceptualization, without object, pure, and primordially pure. Countless names are spoken by the Buddhas and their heirs. This is an intermediate verse. Furthermore: The cause is wisdom and samadhi, which transforms relying on conventional truth and ultimate truth, this is called time. When everything is without inherent existence, that is the explanation of the ultimate extent. This is the perfectly joyful ground, abiding in reality. Its conceptualizations are abandoned, and it turns towards the higher realms. The individual who, through the signless, focuses on it in the most excellent way, truly arises through a single union. The hero under the Bodhi tree, in a state of equipoise, luminosity is the basis for prophecy. Therefore, luminosity should be realized. This is an intermediate verse. Having thus extensively explained luminosity, now the union will be explained. So, what is the nature of union? Whatever is non-dual wisdom, is the nature of union. That is, the wisdom that is free from all aspects of conceptualization, is the nature of union. If asked, why is this called union? Because it is non-dual, because it does not abide in duality, because it is free from duality, and because it simultaneously focuses on duality, it is called union. If asked, how many are its divisions? Through learning and non-learning, union should be known as two. That is,