Tibetan
ཀྱིས་ནུབ་པའོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གི་ཁྱད་པར་ནི་ཇི་སྲིད་ཉི་མ་མ་ཤར་བ་དེ་འདིར་སྐད་ཅིག་ཏུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དྲི་མེད་དེ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ཐམས་ཅད་སྟོང་བ་འོད་གསལ་བའི་སྐད་ཅིག་ལ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་རུ་བསྟན་པར་བྱའོ། །སློབ་མ་ལ་ཡང་སློབ་དཔོན་མཆོག་སྟེ་གཙོ་བོའི་བླ་མ་ཁྱད་པར་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རབ་རིབ་རྣམ་པར་བཅོམ་པ་སྟེ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་པོ་ཉིད་རབ་རིབ་སྟེ་དེ་སྤངས་པའོ། །དགོངས་པ་བླ་ན་མེད་པར་ཡང་དེ་གསུངས་པ། སྐྱ་རེངས་འཆར་བའི་དུས་སུ་ནི། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །བྱང་ཆུབ་རྩ་བར་བཞུགས་ནས་ནི། །དེར་ནི་བདུད་རྣམས་འཇོམས་པར་མཛད། །དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་བླ་ན་མེད། །ཤཱཀྱའི་མགོན་པོས་བརྙེས་ནས་ནི། །འགྲོ་བ་གསུམ་ལ་ཕན་དོན་དུ། །དེ་ཉིད་འདིར་ནི་སྟོན་པར་མཛད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་རོ། །ཕྱི་རོལ་བྱང་ཆུབ་བསྟན་ཞེས་པ་ནི་སྟོན་པར་བྱེད་པས་སོ། །ཐོབ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་འདིས་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བདེ་བ་ཡང་དག་པར་རིག་པར་བྱས་པས་དང་པོ་ཉིད་ནས་སྨིག་ རྒྱུའི་རྣམ་པའི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་པུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ་ཕྱི་ནས་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་རིམ་པའི་མཐར་ཐུག་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་བཞི་པོ་འདི་དག་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་མིན་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལ་ནི། དེ་རྣམས་བཞི་པའི་སྐད་ཅིག་ཏུ་བླ་མས་བསྟན་ཏོ། །འོད་གསལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་གང་ཡིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་སློབ་མ་དེས་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཅི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞེ་ན། ནང་གི་བདེ་པ་ཉིད་རྣོ་བའི་རྣམ་པར་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཐམས་ཅད་སྟོད་པའི་མཚན་ཉིད། རྙོག་མ་དང་བྲལ་བ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་པས་འདི་དག་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོར་ཡང་མངོན་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་སྤྱོད་བསྡུས་སུ་གསུངས་པ། དང་བོར་སྨིག་རྒྱུའི་རྣམ་པར་འོད་ཟེར་ལྔའི་ཚོགས་དང་ལྡན་པར་མཐོང་ངོ༌། །གཉིས་པ་སྣང་བ་སྟེ་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པར་སྣང་བ་མེད་པ་སྟེ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུའོ། །བཞི་པར་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་སྟེ་མུན་པའི་རྣམ་པའོ། །དེ་ནས་མུན་པ་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་ལ་འོད་གསལ་བ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་རྟག་ཏུ་སྣང་བའི་རང་བཞིན། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་གིས་མཐོང་ངོ་ཞེས་སོ། །ད་ནི་འོད་གསལ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་སོ་
Chinese
而消逝。 尽管如此，刹那的差别在于，只要太阳没有升起，这里就要讲述刹那。无垢，即远离一切垢染，空性，要在光明刹那中显示为真实的究竟。对于弟子来说，上师是最殊胜的，那么主要的上师有什么样的特点呢？摧毁昏暗，即显现等三种智慧本身，昏暗即是舍弃了这些。关于无上之意，也这样说过： 当黎明到来之时， 以金刚般的禅定， 安住于菩提树下， 在那里降伏诸魔。 那便是无上智慧， 释迦牟尼所证得， 为了利益三界众生， 就在此地开示。 等等，广说。 所谓外在显现菩提，就是指开示。 所谓获得等等，是指内在现证菩提的次第，要用这个来表达。通过正确地认识快乐，首先要生起海市蜃楼般的智慧，然后要生起外在显现的三种智慧的究竟次第。这四种智慧，对于不带习气的自性，上师在四者的刹那间开示。无论哪个光明刹那，弟子都能通过那个刹那获得佛陀的菩提，即佛陀本身。佛陀本身是怎样的呢？内在的快乐本身，就是锐利显现的自性，是赞颂一切的特征，是远离污垢，即远离烦恼的。因此，这些也显现为无生的自性。 同样，在《行集》中也说过：首先，看到海市蜃楼般的五种光芒的集合。第二是显现，如月亮的光芒。第三是无显现，如太阳的光芒。第四是接近显现，如黑暗的形态。然后，在远离黑暗的刹那，光明非常清晰，是恒常显现的自性。以智慧之眼看到胜义谛的特征。现在开始分别光明自身的体性。
English
And disappears. Nevertheless, the difference of the moment is that as long as the sun has not risen, the moment is to be spoken of here. Immaculate, that is, free from all defilements, emptiness, is to be shown in the moment of luminosity as the ultimate of truth. For the disciple, the teacher is the most excellent, so what are the characteristics of the main teacher? Destroying the dimness, that is, the three wisdoms such as appearance themselves, the dimness is to abandon them. Regarding the unsurpassed meaning, it is also said: When dawn comes, With vajra-like samadhi, Abiding at the root of Bodhi, There subdue the demons. That is unsurpassed wisdom, Shakyamuni attained, For the benefit of the three realms of beings, Here it is shown. Etc., in detail. The so-called external manifestation of Bodhi refers to the teaching. The so-called attainment and so on refers to the order of internal manifestation of Bodhi, which is to be expressed by this. By correctly recognizing happiness, first one must generate the mirage-like wisdom, and then one must generate the ultimate order of the three wisdoms of external manifestation. These four wisdoms, for the nature that does not carry habitual tendencies, the teacher shows in the moment of the four. Whichever moment of luminosity, the disciple can attain the Buddha's Bodhi, that is, the Buddha himself, through that moment. What is the Buddha himself like? The inner happiness itself is the nature of sharp manifestation, is the characteristic of praising everything, is free from impurities, that is, free from afflictions. Therefore, these also manifest as the nature of non-birth. Similarly, it is also said in the Compendium of Conduct: First, one sees the collection of five rays of light like a mirage. Second is appearance, like the light of the moon. Third is non-appearance, like the light of the sun. Fourth is near-attainment of appearance, like the form of darkness. Then, in the moment of being free from darkness, the light is very clear, is the nature of constant appearance. The characteristics of the ultimate truth are seen with the eye of wisdom. Now begin to distinguish the nature of luminosity itself.
Tibetan
སོར་བསྟན་པ་གསུངས་པ། ཐོག་མེད་བྱུང་བཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་འདི་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་གནས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱས་ནས་ཐོག་མེད་བྱུང་བའོ། །འོད་གསལ་བའི་རིམ་པ་ལས་མཐའ་མར་བྱུང་བའོ། །ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པར་དབུས་མིན་བྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་དང་པོར་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ནི་མཐའ་མ་འདི་དག་གིས་དབུས་སུ་ངེས་པར་གནས་པའི་འོད་གསལ་ལོ་ཞེས་པས་དབུས་སུ་བྱུང་བའོ། །ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར་མཐའ་མེད་བྱུང་བའོ། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སེལ་བར་བྱས་ནས་མཐར་བྱུང་བ་སྟེ་འོད་གསལ་བ་དབང་བཞི་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལ་ནི་ཡང་ན་དེ་ལྟ་ལ་ ཡང། སྒྲ་གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་ནི་དོན་གསུམ་པོ་རྣམས་ལ་སླར་ཡང་དོན་གྱིས་ཕྱོགས་བླ་ན་མེད་པ་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་རྣམས་སོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་མཁས་པ་རྣམས་རྒྱུན་དུ་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །ཡེ་ཤེས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་གསུངས་པ། འགྲོ་དང་འོད་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ལ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་མི་འབྱུང་བའོ། །ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་བའི་གཟུགས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་མཚར་མིན་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་དངོས་པོར་ཞེན་པ་རྣམས་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་པ་མིན་ཡང་ནི་གཅིག་ཏུ་གནས་པས་གནས་པའོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པའི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མྱུར་དུ་འགྲོ་བའང་མིན་ཏེ་སྔར་བཤད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་ལོ། །གང་ཞིག་ཡོད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གང་ཞིག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་གྲོལ་ཏེ་ཡོངས་སུ་བཏང་བའོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དང་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདིར་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བསོད་ནམས་གཟུགས་མིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་རྣམས་ལ་འདི་དག་དང་འདྲ་བར་བཤད་པར་རྣལ་འབྱོར་པས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འདིར་བྱུང་བ་ནི་བསོད་ནམས་དང་སྡིག་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅི་ཞེ་ན་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །འདི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཏེ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་རབ་ཏུ
Chinese
所诠示的开示。 说了“无始生”等等。 说了这些法的法性安住之性，由此而无始生。 从光明次第最后生起。 在双运次第中，非中而生。 自我加持，首先双运次第，由这些最后者于中央决定安住的光明，由此于中央生起。 双运次第即是所有佛的自性，故无边生起。 遣除三种智慧的分别念后，最后生起，即是光明，应明示为四灌顶的体性。 此处对于偈颂，或者如是 又，这三个语词，对于三个意义，再次以意义趋入无上之方，是令趋入者。 如此转变的智慧，通达一切空的智者们恒常宣说。 此智慧宣说了自性。 对于“去和光”等等。 对于本来未生的体性，不会出现去和来等等的名称。 是极为稀有的色，因为是法身的自性之故。 非稀有，是因为执着于各种事物的行相之故。 安住非有，也是以唯一安住而安住。 因为是周遍一切之性，故也不是迅速地去，如前所说已经阐明。 对于“何者有和”等等，何者无分别念的智慧，有和无之名称解脱而完全舍弃。 虽是如此，然对于彼，有和无又如何呢？应于世俗中在此明示生起者。 对于“福德非色”等语词，瑜伽士应如这些一样地理解。 此处生起，是因为远离福德和罪恶之故。 那是什么呢？是一切空。 那是与一切殊胜具足的如是性之自性的智慧。 此一切空性中，诸佛，即是如实证悟的诸佛极
English
The pointed-out teachings. It says "beginningless arising" and so on. It says that the nature of these dharmas abides as such, and thus it arises without beginning. It arises at the end from the sequence of clear light. In the sequence of union, it arises as non-central. Self-blessing, firstly, the sequence of union, by these last ones, the clear light that definitely abides in the center, thus it arises in the center. The sequence of union itself is the nature of all Buddhas, therefore it arises without end. Having eliminated the conceptual thoughts of the three wisdoms, it arises at the end, that is, clear light, it should be clearly expressed as the nature of the four empowerments. Here, for the verses, either like that Also, these three words, for the three meanings, again by meaning, enter the supreme direction, are those who cause to enter. The wise ones who understand that all the wisdom that has transformed in this way is empty constantly speak. This wisdom itself speaks of nature. For "going and light" and so on. For the nature that is originally unborn, the names of going and coming and so on do not appear. It is an extremely rare form, because it is the nature of the dharmakaya. Non-rare, because of attachment to the aspects of various things. Abiding is also non-existent, abiding by abiding alone. Because it is the nature of pervading everything, it is also not going quickly, as explained before. For "who has and" and so on, whoever has the wisdom without conceptual thought, the names of having and not having are liberated and completely abandoned. Although it is like that, how are having and not having for that? Those who arise should be clearly shown here in the conventional. For the words "merit is not form" and so on, yogis should understand as these. Here arising is because of being separated from merit and sin. What is that? It is all empty. That is the wisdom of the nature of suchness that is complete with all perfections. In this all emptiness, the Buddhas, that is, the Buddhas who truly realize extremely