Tibetan
་དོ་ཞེས་པ་ཇི་སྲིད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་པ་ན། དེ་ལ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་སྐད་དུ་བཤད་པ་དེ་བདག་གི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པས་རྟོགས་པར་བྱས་པ་དེ་དག་ཉིད་བདག་གིས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ལ་གང་གི་སེམས་སེམས་དཔའ་དེ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཞན་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུས་ཇི་ཙམ་ཞིག་ཏུ་བཀའ་སྩལ་བ་དེ་བརྗོད་པ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་འབྲས་བུའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའོ། །རྡོ་རྗེའི་གོ་འཕང་ཆེན་པོས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་རོལ་རྩེད་མཛད་པའོ། །བཤད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་རོ། །གང་ལྟ་བུར་ཞེ་ན། བཙུན་མོའི་བྷ་གར་ཡོངས་སུ་ཞུ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་ ༄། །དོན་འདིའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང༌། གསུང་དང༌། ཐུགས་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོའི་བྷ་གར་མཆོག་ཏུ་བདེ་བའི་གོ་འཕང་ལ་གནས་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེར་བཞུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བྷ་ག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་འཇོམས་པའི་གནས་ཡིན་པས་ནའོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་རོ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཉིད་བཙུན་མོའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་ཉོན་མོངས་པར་གནས་པ་དག་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་དོན་དུ། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་འདི་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་ཡང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་བཙུན་མོའི་བྷ་གའི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པར་མཛད་པ་ནི། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས། ཡུལ་ལ་ཆགས་པས་བསྲེག་པའི་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ཡང་དག་པར་གདོན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་མཆོག་ཏུ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཡུལ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིགས་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་མོས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི། དགེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་མཆོག་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་གང་གི་ཡུལ་རྣམས་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་པར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་འཇུག་གོ །ཡང་ན་ཡུལ་རྣམས་ཉིད་ནི་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན། འདི་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་བཞིན་གྱི་རོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་ཡང་དེ་ཡོད་པའི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཡང་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཡང༌། དེ་རྣམས་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་ན་ཞེས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སྲིད་པ་ཉིད་ནི་ཡོངས་ཤེས་ན། །མྱ་ངན་ལས་འདས་ཞེས་བྱར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །གང་དང་གང་ཉིད་བཅིངས་པར་བྱུང་བ། དེ་དང་དེ་ཡང་བདེ་ ༄། །བ་ཆེན་པོར་འབྱུང་བ་སྟེ། དཔེར་ན་མེ་ཡིས་ཚིག་པ་ལ་མེ་ལ་བསྲོས་པ་ཉིད་སྨན་གྱི་མཆོག་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་རྣམས་ལ་བརྟེན་པས་ཚིག་པའི་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་ཀྱང་ཡུལ་རྣམས་ལ། རོ་མྱོང་བ་བོར་ནས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བཙུན་མོའི་བྷ་ག་ལ་མཆོག་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བ་སྟེ། གང་ཞིག་བདུན་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ན་ཡང་དྲུག་པ་ཉིད་དུ་བལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། དྲུག་པ་དང་བདུན་པ་དག་པ་ནི་གནས་སྐབས་འགར་དབྱེར་མེད་པ་ཡིན་པས་སོ། །ཡོངས་སུ་ཞུ་བའི་རྒྱུ་གསུངས་པ། རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱར་བས་བཙུན་མོའི་བྷ་ག་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞུ་ནས་བཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་སྐབས་སུ་གནས་པ་ཙམ་མོ། །དེ་ལྟ་བུར་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོར་སྙོམས་པར་ཞུགས་པར་ཡོངས་སུ་སྣང་བ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པར་བལྟའོ། །ད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཐོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དམ་པ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ན་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཆོག་རབ་ཏུ་གསལ་བར་རབ་ཏུ་འབྱེད་པར་མཛད་པས་སོ། །གཅིག་ལ་གཅིག་བགྲོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་མཆོག་གི་ཆོས་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་སྟོན་ཞིག་གུ་ཞེས་པའོ། །དེ་ནས་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ངོ་མཚར་གྱི་རྣམ་པར་གྱུར་པར་སྣང་བ་ན་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འད
Chinese
དོ་ཞེས་པ་ཇི་སྲིད་པའོ། །（意为）“多”即是“如是”。同样，当菩萨如观世音等与八十俱胝菩萨眷属共处时，世尊佛陀如是宣说名为“法性”之法，我将复述那些我以一心领悟之法。菩萨，意为于菩提心怀勇猛之心者，此即菩萨。之后，世尊宣说在何时讲授了其他的法性之理，即宣说了“之后”等语。“之后”意为紧随其后。世尊乃是获得果位的金刚持大士。以金刚大位所应知晓的，乃是嬉戏玩乐。所谓“宣说”，即是如是。何为如是？即如“融入于明妃之莲花中”之义。 ༄། །此乃其义。诸佛之身、语、意安住于金刚明妃莲花至乐之位，故称世尊安住于彼处。“བྷ་ག་ལ་（藏文，梵文天城体，bhagala，汉语字面意思：薄伽拉）”意为能彻底摧毁一切烦恼习气之处。因能体验到极乐之味，故如来皆安住于明妃之自性中。为了救度那些因境之习气而心为烦恼所困的众生，世尊特别开示了这些密咒之理。因此，显现为明妃莲花之相，正是为了以大欲之行，救度那些因贪恋外境而被焚烧的众生，故而此法至为殊胜。因此，菩萨不应惧怕以彼等境生起殊胜法性之智慧，不应贪恋彼等，因其非为善法，且彼等乃是如来清净自性之故。因此，无论何人之境，其自性即是
English
"Do" means "thus." Similarly, when Bodhisattvas such as Avalokiteśvara and others are together with eighty million Bodhisattva retinues, the Buddha, the Bhagavan, spoke of the Dharma called "Suchness of Dharma" in this way, and I shall repeat those that I have understood with one-pointed mind. The term "Bodhisattva" refers to one whose mind is courageous towards enlightenment; this is what is meant by "Bodhisattva." Then, the Bhagavan spoke of when he taught the other suchness of Dharma, that is, he spoke of "Then" and so on. "Then" means immediately after. The Bhagavan is the great Vajradhara who has attained the fruit. What is to be known by the great Vajra position is to play and frolic. "Speaking" means like that. What is it like? It is like "becoming completely absorbed in the lotus of the consort," which is the meaning. ༄། །This is the meaning. The body, speech, and mind of all the Tathagatas abide in the supreme bliss of the Vajra consort's lotus, therefore it is said that the Bhagavan resides there. "Bhagala (བྷ་ག་ལ་，梵文天城体，bhagala，Sanskrit Romanization: bhagala, Literal meaning: Bhagala)" means that it is the place where all the imprints of afflictions are completely destroyed. Because they experience the taste of supreme joy, the Tathagatas themselves abide in the nature of consorts. In order to subdue those beings whose minds are completely afflicted by the imprints of objects, the Bhagavan has also specially taught these methods of secret mantras. Therefore, the manifestation as the essence of the consort's lotus is precisely to liberate those beings who are burned by attachment to objects through the practice of great desire, and therefore this is taught as supreme. Therefore, Bodhisattvas should not be afraid to generate the wisdom of the supreme suchness from those objects, and they should not be attached to them, because they are not virtuous, and because they are the perfectly pure nature of the Tathagatas. Therefore, whatever objects anyone has, their nature is
Chinese
之后与有缘的众生宣说那样的法。世尊也大悲深入。或者诸境自性即是轮回之因。因此，如果完全了知这些的真如自性之味，也因为有那个存在的觉知，那就是涅槃之因。因此，如果如实地体验那些自性就好了。如是说：如果完全了知有，就被称为涅槃。如是说。任何和任何被束缚而生起的，那个和那个也生起大乐。譬如，火烧物，用火取暖本身就是最好的药，而不是其他的。同样，这些依靠诸境而燃烧的众生，也只有舍弃在诸境上的味觉体验，才能安住于大菩提。因此，在明妃的བྷ་ག་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）中证得殊胜涅槃。世尊才示现说法。所谓一切如来之主，就是一切如来都看着世尊。虽然第七位是这样，但也看作是第六位，因为第六位和第七位在某些时候是无分别的。所说完全融化的原因，就是金刚和莲花等等。金刚和莲花一起结合，世尊就在明妃的བྷ་ག་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）中融化并安住。所谓融化，仅仅是安住于大乐的状态。像那样，世尊完全显现安住于大乐的自性中时，菩萨等等都视作是稀有奇妙的。现在看到涅槃了等等，菩萨等等如果成为殊胜者，就会极度明晰地辨别真如之最胜。所谓一个对一个询问，就是世尊会宣说怎样殊胜的法呢。之后，当菩萨等等显现出稀有奇妙的相状时，金刚手为了极度明晰法性，世尊
English
Then, to sentient beings connected with it, he teaches the Dharma of that very nature. The Bhagavan also deeply engages in great compassion. Alternatively, the realms themselves are the very cause of samsara. Therefore, if one fully knows the true nature of these realms, even because of the knowledge that it exists, that is also the cause of nirvana. Therefore, it is said that if one experiences those realms as they are in their own nature, that is good. It is also said, "If existence itself is fully known, it is called nirvana." It is said. Whatever and whatever arises bound, that and that also arises as great bliss. For example, for something burned by fire, warming oneself with fire is the best medicine, and nothing else is. Similarly, these sentient beings who are burned by relying on the realms, only by abandoning the experience of taste in the realms, are they able to abide in great Bodhi. Therefore, in the bhaga (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) of the consort, he attained supreme nirvana. The Bhagavan then manifested to teach the Dharma. The so-called Lord of all Tathagatas means that all Tathagatas look upon the Bhagavan. Although the seventh is like that, it is also regarded as the sixth, because the sixth and seventh are sometimes indistinguishable. The reason for the complete melting that is spoken of is the vajra and the lotus, and so on. When the vajra and the lotus are combined together, the Bhagavan melts and abides in the bhaga (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) of the consort. Melting is merely abiding in the state of great bliss. When the Bhagavan thus appears to be fully absorbed in the nature of great bliss, the Bodhisattvas and others regard it as rare and wonderful. Now, seeing nirvana, and so on, if the Bodhisattvas and others become supreme beings, they will extremely clearly distinguish the supreme of suchness. The so-called asking one another is, "What kind of supreme Dharma will the Bhagavan teach?" Then, when the Bodhisattvas and others appear in a rare and wonderful form, Vajrapani, in order to make the Dharma nature extremely clear, the Bhagavan