Tibetan
ཎ་བཛྲ་སྭཱ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ཞེས་བྱ་བའི་ ༄། །སྔགས་ཟློས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། བླ་མའི་མན་ངག་ལས་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་རྟོགས་ཤིང༌། རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་བཀུག་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ལུས་ཅན། བླ་མས་ཀྱང་དེའི་སེམས་ལ་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས་བཅུག་པ་དང་ལྡན་པས་དགའ་བ་བརྩམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བླ་མས་ཡོལ་བའི་ཕག་ཏུ་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་སྒོ་ནས་སློབ་མའི་རིགས་བརྟགས་ལ་རིགས་ངེས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་རྒྱུད་ནས་གསུངས་པ་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ནས། རྡོ་རྗེ་པདྨར་རབ་བཞག་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་གཏང་མི་བྱ། །བསྐྱོད་པར་བྱས་ནས་དགའ་བ་དེ། །སེམས་བཀང་ནས་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཇི་སྲིད་གཏོང་བར་མི་བྱེད་པ། །དེ་སྲིད་ཀུན་དགའ་ལས་བྱུང་བའི། །དགའ་སྐྱེས་བདེ་བ་ཅི་ཡང་འཐོབ། །དངོས་གྲུབ་ཀུན་གྱི་གཏེར་གྱུར་པའི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ལྟུང་གྱུར་ན། །ཕུང་པོ་རྣམ་ཤེས་བརྒྱལ་བ་ལ། །མ་སྨད་དངོས་གྲུབ་ག་ལ་ཡོད། །མཁའ་དབྱིངས་རྡོ་རྗེ་ལེགས་སྦྱོར་དང༌། །རེག་ལས་ངོ་མཚར་ཆེན་པོ་ཡི། །བདེ་བ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་དེའི། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་བྱེད་པའོ། །མཆོག་དགའ་དགའ་བྲལ་དབུས་དག་ཏུ། །མཚོན་ཆ་བརྟགས་ཏེ་བརྟན་པར་གྱིས། །པད་མཁར་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བ་ཡིས། །གནོན་གནས་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་ལས། །ནོར་བུའི་ནང་ཆུང་སེམས་བལྟ་ཞིང༌། །ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་གང་དེའི་ངོ་བོ་མཆོག །འདོད་ཆགས་མ་ཡིན་ཆགས་བྲལ་མིན། །དབུ་མར་ཡང་ནི་དམིགས་སུ་མེད། །གསུམ་པོ་སྤངས་པ་ཉིད་ལས་ནི། །ལྷན་སྐྱེས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་བརྗོད། །གང་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་བ་ཤེས་བལྟ། །མི་འགྱུར་བ་ཡི་བདེ་བར་གནས། །ཐུན་ནམ་ཡང་ན་ཉིན་གཅིག་གམ། །ཟླ་ཕྱེད་ཟླ་གཅིག་ཁྱུད་ཀོར་ལོ། །བསྐལ་བ་བསྐལ་པ་སྟོང་དག་ཏུ། །ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་བརྩོན་པར་གནས། །དེ་ལྟར་བརྟགས་ལ་ནུས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ལེགས་པར་བཟུང་ལ་བགས་ཀྱིས་ཕྱུང་ལ། ཆུ་སྐྱེས་ནས་མ་བཏོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དམ་ཚིག་གི་ངོ་བོ་དེ་ལྕེ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བས་བླང་བར་བྱའོ། །ཡང་གསུངས་པ། སློབ་མས་རྟོགས་ནས་ ༄། །ལེགས་བཟུང་སྟེ། །པདྨའི་ནང་དུ་ཕྱུང་ནས་ནི། །དེ་ནས་སེམས་ནི་ལྕེ་ཡིས་སུ། །བླང་བྱ་བྱང་ཆུབ་སྔོན་འགྲོ་བས། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དབང་བསྐུར་བ་བཞི་པོ་བླ་མའི་ཞལ་
Chinese
嗡 班杂 萨瓦 巴瓦 阿玛 括 杭。（藏文：ཎ་བཛྲ་སྭཱ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ vajra svabhāva ātmako 'haṃ，汉语字面意思：嗡，金刚，自性，我） 嗡！以念诵真言为先导，从上师的口诀中领悟喜悦等差别，以自身心间的种子字的光芒聚集，迎请诸佛的加持之身。上师也应将眼母等天女融入其心中，从而开始喜悦。然后，上师应在帷幕之后，通过阿黎嘎黎的方式观察弟子的根器，并展示从续部中所说的确定根器的手印。然后： 将金刚安放于莲花上， 菩提心不可放舍。 发动之后，那喜悦， 充满内心之后，就禅修。 瑜伽士的菩提心， 只要不放舍， 那么一切从欢喜中产生的， 喜悦所生的安乐都能获得。 成为一切成就之宝藏的， 菩提心若堕落， 五蕴和意识昏厥时， 卑劣的成就又在哪里存在？ 虚空金刚的妙合， 以及接触所产生的大奇妙， 无论从中产生何种安乐， 都要做到极致的欢喜。 在胜喜、离喜和中喜中， 观察手印，使其稳固。 以莲花城中金刚的中心， 压住金刚跏趺坐的处所。 观察宝珠中的小心识， 那所生的智慧的本体至高无上。 不是贪欲，也不是离贪欲， 也不是缘于中观。 从舍弃这三者之中， 说为俱生真实菩提。 何时瑜伽士知晓观察， 安住于不变的安乐中。 或一坐，或一日， 或半月，或一月，或一年。 或一劫，或千劫中， 精进于现证智慧。 如此观察后，根据能力好好地执持，慢慢地取出，在未从莲花中取出之前，以舌头亲见菩提心誓言的本体而受用。又说，弟子领悟后： 嗡！善执持， 从莲花中取出后， 然后用心识用舌头， 受用应以菩提心为先导。 这被称为智慧智慧灌顶。之后应行布施，即上师口传的四种灌顶。
English
oṃ vajra svabhāva ātmako 'haṃ. (Tibetan: ཎ་བཛྲ་སྭཱ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ།, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: oṃ vajra svabhāva ātmako 'haṃ, Literal Chinese meaning: Om, Vajra, Self-nature, I) Om! Preceded by the recitation of mantras, understanding the distinctions of joy and so on from the guru's instructions, with the assembly of light rays from the seed syllable in one's own heart, inviting the body blessed by the Tathagatas. The guru should also introduce goddesses such as the eye-mother into his mind, thereby initiating joy. Then, the guru should examine the disciple's lineage behind a curtain through the method of Āli Kāli, and demonstrate the mudra for determining the lineage as taught in the tantras. Then: Having placed the vajra well on the lotus, The bodhicitta should not be abandoned. Having stirred it, that joy, Having filled the mind, then meditate. The bodhicitta of the yogi, As long as it is not abandoned, Then all that arises from joy, Whatever bliss born of joy is attained. The bodhicitta that has become the treasure of all siddhis, If it should fall, When the aggregates and consciousness faint, Where is the base siddhi to be found? The excellent union of space and vajra, And the great wonder arising from touch, Whatever bliss arises from that, One should engage in supreme joy. In supreme joy, joylessness, and the center of joy, Examine the mudra and make it firm. With the center of the vajra in the lotus city, Press down on the place of the vajra posture. Observing the small consciousness within the jewel, The essence of the wisdom that is born is supreme. It is not desire, nor is it without desire, Nor is it aimed at the middle way. From abandoning these three, It is said to be coemergent, true bodhi. Whenever the yogi knows to observe, He abides in unchanging bliss. For one session, or one day, Or half a month, or one month, or one year. Or one kalpa, or a thousand kalpas, He dwells diligently in manifesting wisdom. Having examined in this way, hold it well according to your ability, slowly extract it, and before it is taken out of the lotus, one should partake of the essence of the bodhicitta vow by seeing it with one's own tongue. It is also said, after the disciple understands: Om! Having held it well, Having extracted it from the lotus, Then with the mind, with the tongue, One should partake, with bodhicitta as the preliminary. This is called the wisdom-jnana empowerment. After that, one should give the four empowerments that are transmitted orally by the guru.
Tibetan
ནས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི། འདི་སྐད་དུ། དེ་ཉིད་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱེད་པ། རྟོག་པའི་རྙོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ། ཐུབ་པའི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་འོད་ཟེར་འཕྲོ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་བདག་ཉིད་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟ་བུ་བསྟན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་གིས་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་ཆོ་གས་དབང་བསྐུར་བྱིན་ནས་ནི། སློབ་མའི་ལྷག་པར་མོས་པར་སེམས་ཀྱིས་ལེགས་བརྟགས་ནས། །རྒྱ་ཆེ་ཟབ་པའི་ཚུལ་ལ་ཤིན་ཏུ་མོས་པ་ན། །ཚིག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དབང་བསྐུར་རིན་ཆེན་སྐྱིན་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་མོས་སམ་མི་མོས་པ་འདི་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། མཚན་མའི་ཁྱད་པར་ལས་ཏེ། དེ་ཡང་གསུངས་པ། དུ་བ་ལས་ནི་མེར་ཤེས་ཤིང༌། །ཆུ་སྐྱར་ལས་ནི་ཆུར་ཤེས་བྱ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་ལྡན་གྱིས། །རིགས་ནི་མཚན་མ་དག་ལས་ཤེས། །བཞིན་གྱི་པདྨ་རབ་དང་ཞིང༌། །དགའ་བས་བ་སྤུ་ལངས་པ་ནི། །མཐོང་ནས་མཁས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས། །སློབ་མ་དམ་པ་རྗེས་སུ་འཛིན། །ཞེས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞི་པའི་དབང་བསྐུར་བ་སྟེ། འདི་ནི་ཡང་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་སྦྱིན་སྲེག་གིས་ཞི་བར་བྱ་སྟེ། །དགང་བླུགས་གཅིག་གམ་གསུམ་མམ་བདུན་ཕུལ་ལ་ཡོན་བརྗོད་དུ་གཞུག་གོ །དེ་དག་གིས་ཀྱང་མགུ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་འབྱོར་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ས་གཞིའམ། གླང་པོའམ། རྟ་འམ། གསེར་རམ། རྒྱན་ནམ། བུ་འམ། ཆུང་མ་ལ་སོགས་པའམ། བདག་ཉིད་གྲོགས་ཉིད་དུ་དངོས་གྲུབ་གྲུབ་པས་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་ཉེ་བར་བསགས་པའི་ཕྱིར་དབུལ་ལོ། །སངས་རྒྱས་ཞིང་སོགས་དག་བྱའི་ཕྱིར། །ཁྱད་པར་དུ་ནི་སྦྱིན་ལ་སྤྱོད། །དམངས་རིགས་སྟོང་ཕྲག་གཉིས་དག་ནི། །བྲམ་ཟེ་ ༄། །གཙང་མ་གཅིག་དང་འདྲ། །བྲམ་ཟེ་སྟོང་ཕྲག་གཉིས་དག་ཀྱང༌། །དགེ་སློང་གཅིག་དང་རབ་ཏུ་སྦྱར། །དགེ་སློང་སྟོང་ཕྲག་གཉིས་དང་ནི། །རྡུལ་མེད་པ་ནི་གཅིག་དང་མཉམ། །རྡུལ་མེད་སྟོང་ཕྲག་གཉིས་དག་ནི། །ཡེ་ཤེས་ལྡན་པ་གཅིག་དང་སྦྱར། །ཡེ་ཤེས་ལྡན་པ་སྟོང་ཕྲག་གཉིས། །སློབ་དཔོན་གཅིག་དང་མཉམ་པས་མཆོད། །དེ་ལྟར་སྦྱིན་པའི་ཞིང་ཤེས་ནས། །བློ་དང་ལྡན་པས་རྟག་ཏུ་སྦྱིན། །རྣལ་འབྱོར་རྩ་བའི་ཆོས་ལ་ནི། །ཞིང་བཟང་པོ་ལས་ས་བོན་གདབ། །དེ་ནས་ཡོན་ཕུལ་བ་དེ་བླངས་ལ། ཟས་དང་གནས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རང་དང་གཞན་དག་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་
Chinese
要知道的是：正如所说，那能圆满一切众生的利益，远离分别的迷惑，与无上正等觉无二无别，是能仁无量光芒照耀的坛城之轮的自性，如意宝珠般显示的自性之语所施予。也就是说，如所说之仪轨般灌顶后，以心善加观察弟子的特别意乐，如果对广阔深奥之理十分倾慕，则仅以言辞即可作珍贵之灌顶。那么，如何了知是否倾慕广阔之理呢？从相的差别来判断。如是说：从烟知火，从水鸟知水。具慧菩萨从相了知种姓。面容莲花盛开，欢喜而汗毛竖立，见到此相后，智者即可摄受殊胜弟子。这是第四灌顶，也称为施予。之后，以火供息灾。献上一个、三个或七个杓子，并让其念诵供养文。他们也以欢喜之心，随力供养土地、大象、马、黄金、饰品、儿子、妻子等等，或者为了成就自己作为朋友的悉地，为了积累善等功德而布施。为了清净佛土等，特别要行布施。两千平民等于一个清净的婆罗门。两千婆罗门与一个比丘相应。两千比丘与一个无尘者相等。两千无尘者与一个具智慧者相应。两千具智慧者以等同于一位上师的方式供养。如是知晓布施之田后，具慧者应恒常布施。对于瑜伽根本之法，应在良田中播种。之后，取回所供养的供品，以食物和住所等一切供养自己和他人，以及僧众之轮。
English
It is to be known that: As it is said, that which perfectly accomplishes the benefit of all beings, is inseparable from the unsurpassed perfect enlightenment by being free from the confusion of discrimination, is the nature of the wheel of the mandala radiating the immeasurable light of the Sage, and is bestowed by the words of the nature that reveals like a wish-fulfilling jewel. That is, after bestowing the empowerment according to the ritual as it is said, carefully examine the disciple's special interest with the mind. If one is very devoted to the vast and profound way, then the precious empowerment can be given by the words themselves. How can one know whether one is devoted to the vastness or not? It is from the difference of the signs. It is said: From smoke, one knows fire; from water birds, one knows water. A wise Bodhisattva knows the lineage from the signs. When the lotus of the face is blooming and joyful with hair standing on end, having seen this, the wise one will take the noble disciple. This is the fourth empowerment, which is also called giving. Then, pacify with fire offering. Offer one, three, or seven ladles and have them recite the offering verses. They also, with a joyful mind, offer according to their ability land, elephants, horses, gold, ornaments, sons, wives, etc., or in order to accomplish the siddhi of oneself as a friend, they give in order to accumulate merits such as virtue. In order to purify the Buddha-fields, etc., especially practice giving. Two thousand commoners are equal to one pure Brahmin. Two thousand Brahmins are well associated with one monk. Two thousand monks are equal to one who is without dust. Two thousand who are without dust are associated with one who possesses wisdom. Two thousand who possess wisdom are offered in a way equal to one teacher. Having thus known the field of giving, the wise should always give. For the root Dharma of Yoga, plant the seed in a good field. Then, take back the offered gifts and offer everything such as food and lodging to oneself and others, and to the wheel of the Sangha.