Tibetan
གཉིས། །ཞེས་ཕྱག་ཕྱག་མགོ་གཉིས་སོ་སོར་ཐལ་མོའི་ཚད་དུ་འགྱུར་རོ། །སོར་མོ་བཞི་དང་ལྡན་པ་ཡི། །བརླ་དང་བྱིན་པ་ཡང་དག་ལྡན། །ཞེས་པ་པུས་མོའི་ལྷ་ང་སོར་མོ་གསུམ་དོར་ནས་པུས་མོའི་སྟེང་དང་འོག་ཏུ་མཚམས་ཆ་ཆུང་གཉིས་གཉིས་དག་དང་ལྷན་ཅིག་བརླ་དང་བྱིན་པ་ལ་ཡང་དག་ལྡན་ཏེ། ཕྱག་གཉིས་ཀྱི་ཚད་དང་ལྡན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་བརླའི་རྩ་བ་ནས་ཇི་སྲིད་བྱིན་པའི་རྩེ་མོ་ལ་ཆ་ཆུང་ལྔ་བཅུ་རྩ་བདུན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཆ་ཤས་སོར་མོ་བཞི་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་པ་ཆ་ཆུང་གཉིས་གཉིས་ཤ་འབུར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཆ་ཆུང་བཞི་དག་གོ །ཡང་ན་ལོང་བུ་ལས་འོག་ཏུ་རྟིང་པའི་ཆ་ཆུང་བཞི་བྱའོ། །དེ་ཉིད་བཞིན་དུ་ཞབས་མཐིལ་ལོ། །ཞེས་པ་ཞབས་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཐལ་མོའི་ཚད་དེ་རྟིང་པའི་སོར་མོ་དྲུག་དོར་ནས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །མཐིལ་དང་ཐལ་མོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི། །ལྷ་ཡི་གཟུགས་ནི་བྲི་བ་ལ། །ཞེས་པ་ལ་ཐུན་མོང་པའི་ལྷའི་གཟུགས་སུ་བྲི་བ་ལ་ཐལ་མོ་ཆ་བཅུ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་རལ་པའི་ཐོར་ཚུགས་དང༌། །གདན་དང་ལྷན་ཅིག་ཐལ་མོ་བཅུ་གཉིས་པའི་ལྷ་བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལྷག་མའོ། །གདན་ལ་ཐལ་མོ་དང་ཆ་ཆུང་གང་བྱ་བ་དེ་གསུངས་པ། སོར་མོ་བཞི་ཡི་ལྷག་མ་ནི། །ཞེས་པ་ལྷག་མ་སོར་མོ་བཞི་དོར་ནས། འཇིགས་བྱེད་དུས་མཚན་མོར་བརྗོད་པའི་གདན་སོར་བརྒྱད་རྣམས་ཀྱིས་མཐོ་བར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དོར་བའི་ཆ་ཆུང་བཞི་ལ་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། གསུངས་པ། གདན་དང་གདན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཡི། །གཉིས་ཀྱི་སོར་དང་སོར་མོའོ། །ཞེས་པ་གདན་ཉི་མ་དང་སྣ་ཚོགས་ཆུ་སྐྱེས་གཉིས་སོར་ ༄། །གཅིག་དང་གསུམ་མཐོང་བ་དག་གིས་འབྲེལ་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་འདི་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མི་བསྐྱོད་པ་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་གདན་ནི་རལ་པའི་ཅོད་པན་ནོ། །གདན་ལ་འདིའི་གདན་ཞེས་པ་གདན་དང་གདན་ཏེ། གཙུག་གི་ནོར་བུ་སོར་གཉིས་མཐོ་བའོ། །དེས་འབྲེལ་པའི་རལ་པའི་ཅོད་པན་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་རལ་པའི་ཅོད་པན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་གསུངས་པ། །སྙིང་བོར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། ཞེས་པ་ཟླ་བ་ཚེས་པས་བརྒྱན་པའི་རལ་པའི་ཅོད་པན་ནོ། །ཐལ་མོ་བཅུ་གཉིས་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་ཐལ་མོའི་མཚན་ཉིད་ཆ་བཅུ་གཉིས་ཞེས་པ་སྔ་མ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཉེ་བར་སྡུད་པའོ། །ཡང་ན་གང་གདན་གྱི་མཐའ་ནས་རལ་པའི་མཐར་ཐལ་མོ་བཅུ་གཉིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཟབ་མོའི་ས་བཅུ་གཉིས་རྣམ་པར་དག་བའོ། །དམའ་བ་ཞེས་པ་དམའ་བ་དང་མཐོ་བ་དང༌། སྦོམ་པ་ཡ
Chinese
二，如是手和头各自变为手掌的量。具有四指，大腿和胫骨完全具备。意为膝盖的髌骨舍弃三指，在膝盖的上方和下方，与两个小节一起，大腿和胫骨也完全具备，具有双手的量。因此，从大腿的根部到胫骨的顶端，共有五十七个小节。部分是四指，意为两个小节的肉隆起的部分是四个小节。或者从踝骨向下做四个脚后跟的小节。同样地，脚底也是如此。意为脚也是同样的手掌的量，舍弃脚后跟的六指。脚底和手掌十二，在描绘天神的身形时，意为在描绘共同的天神身形时，变为十二个手掌的量。或者发髻和坐垫一起，要描绘十二个手掌的天神，这是剩余的部分。关于坐垫要用手掌还是小节，经中说到，四指的剩余，意为舍弃剩余的四指，用八指来增高坐垫，即是怖畏时夜中所说的坐垫。如果问舍弃的四个小节做什么用呢？经中说到，坐垫和坐垫的关联，二者的指和指。意为坐垫，太阳和各种莲花二者指
English
Two, thus the hands and head each become the measure of a palm. Possessing four fingers, the thighs and shins are fully endowed. It means that the kneecap of the knee abandons three fingers, and together with the two small sections above and below the knee, the thighs and shins are also fully endowed, possessing the measure of two hands. Therefore, from the root of the thigh to the tip of the shin, there are fifty-seven small sections. A part is four fingers, meaning that the fleshy part of the two small sections is four small sections. Alternatively, make four heel sections downwards from the ankle. Similarly, so is the sole of the foot. It means that the foot is also the same measure of the palm, abandoning the six fingers of the heel. Sole and palm twelve, when depicting the form of a deity, it means that when depicting the common form of a deity, it becomes the measure of twelve palms. Or together with the hair knot and cushion, one should depict a deity of twelve palms, this is the remaining part. Regarding whether to use palms or small sections for the cushion, it is said in the sutra, the remainder of four fingers, meaning abandoning the remaining four fingers, one should increase the cushion with eight fingers, which is the cushion spoken of in the fearful time at night. If one asks what to do with the abandoned four small sections, it is said in the sutra, the connection of the cushion and the cushion, the fingers and fingers of the two. It means the cushion, the sun and various lotuses, the two fingers
Tibetan
ན་ལག་དང་ཉིད་ལག་ཐམས་ཅད་རོལ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་ཞེས་པ་དེ་ཐལ་མོའི་ཚད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཉིད་དོ། །སླར་ཡང་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་ཐལ་མོའི་ཚད་སྤངས་ནས་རང་གི་འདོད་པས་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །ཕྱག་གཉིས་དག་གིས་མཚུངས་པ་ཡི། །ཞེས་པ་ཕྱག་གཉིས་ཀ་ཡང་དབྱིབས་མཉམ་པོ་དག་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །སྤང་བར་བྱ་བ་ཞེས་པ་ཞི་བའི་ལྷ་འདྲི་ན་ཆ་ཆུང་གཉིས་གཉིས་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་མདོར་བསྟན་པའོ། །དེ་ཡང་ཞེས་པ་དེའི་ཡང་ངོ༌། །རྟག་ཏུ་ཕྱལ་ནི་དགའ་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ཕྱལ་ནི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་དགའ་ཞིང་དང་བ་འདྲེན་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །མདོར་བསྟན་པ་ངེས་པར་སྟོན་པ་དོར་བར་བྱ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མཚམས་དང་མཚམས་ལ་སོ་སོར་ཆ་ཆུང་གཉིས་གཉིས་ཆད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་ཞི་བའི་ལྷ་རྣམས་ལ་སྐུའི་སྟོད་དང་སྨད་དག་གི་ཆ་ཆུང་ཕྱེད་དང་བཅས་པ་གཉིས་གཉིས་བྲི་བ་ལས་ཆ་ཆུང་ཉི་ཤུ་ལྷག་པ་བརྒྱའི་ཚད་ཀྱི་སྐུར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །ཁྲོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ། ཁྲོ་བོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཐལ་མོ་བཅུ་ཞེས་པ་ ༄། །གདན་གྱི་མཐའ་ནས་ཇི་སྲིད་སྐྲའི་ཞགས་པའི་མཐར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐུང་ཞིང་གསུས་པ་འཕྱང་བའི་ལྷ་ནི་ཐལ་མོ་བརྒྱད་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རོལ་པའི་ཁྲོ་བོའི་ལྷ་ནི་ཐལ་མོ་བཅུ་པ་ཉིད་དོ། །གཟུགས་མཛེས་ཡིད་དུ་འོང་བ་ནི། །ཞེས་པ་ཡིད་འཕྲོག་པའི་གཟུགས་ཉིད་དེ། ཐལ་མོ་དགུ་ཞེས་པ་སྐུ་ཐལ་མོ་དགུ་པ་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ལ་སོགས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས་དང་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཐལ་མོ་དགུ་པ་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ་རིམ་པ་ཞེས་ཀ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རིམ་པ་འདིས་ལྷ་རྣམས་ཐམས་ཅད་བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །འདིར་བསྡུས་པའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྲིད་སྐུ་གཟུགས་བྱེད་པ་དེ་སྲིད་ཀྱི་ཚད་ཀྱི་ཚངས་ཐིག་བཏབ་ནས། དེའི་བཅུ་ཆ་ལ་ཐལ་མོར་རྣམ་པར་གཞག་ཅིང༌། སླར་དེ་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་ཆ་ཆུང་བཅུ་གཉིས་སུ་བྱས་ལ་དེའི་ཆ་གཅིག་ནི་ཆ་ཆུང་དུ་ངེས་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་དབུས་སུ་དཔངས་སོར་བཞིའོ། །འདི་ཡང་ཆ་ཆུང་དང་སོར་དང་སོར་མོ་ཞེས་པ་རྣམ་གྲངས་ཏེ། དེའི་བརྒྱད་ཆ་འདི་ནས་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབུའི་འོག་ནས་དཔྲལ་བ་ཆ་ཆུང་བཞིའོ། །དེའི་འོག་ནས་ཤངས་ཆ་ཆུང་བཞིའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཨོ་སྐོའི་མཐར་ཕྱེད་དང་བཅས་པ
Chinese
意思是说，手和手指都要画得完美。 也就是说，这属于手掌的尺寸范围。 再次强调，不要舍弃已经说明的手掌尺寸，而要按照自己的意愿来衡量。 “双手都要相等”，意思是说，双手都要画得形状相同。 “应当舍弃”是指绘制寂静本尊时，要舍弃两个小的部分，这是简要的说明。 也就是说，这是指那个“也”。 “总是要面向前方而欢喜”，意思是说，面向前方就会感到欢喜和愉悦。 简要说明，一定要说明的是，应当舍弃等等。 在各个部位之间，会各自减少两个小的部分。 因此，对于菩萨等寂静本尊，在绘制身体的上半部分和下半部分时，各自减少两个半小部分，这样就会变成超过一百个小部分，达到两百个小部分的尺寸。 这是指愤怒尊等的特征。 愤怒尊等，也就是手掌十个。 从座垫的边缘到头发发际的边缘都要清楚。 短小且腹部下垂的本尊，据说有八个手掌的尺寸。 嬉戏的愤怒尊本尊，就是十个手掌的尺寸。 “容貌美丽，令人愉悦”，意思是说，令人心醉的容貌。 所谓九个手掌，就是指身体要画成九个手掌的尺寸。 金刚亥母等坛城中的本尊母，以及圣救度母等，也要画成九个手掌的尺寸。 这就是所说的次第，也就是从ka开始的。 意思是说，要按照这个次第来绘制所有的本尊。 这里总结的意义是：在制作身像时，要先确定身像的高度，然后将十分之一作为手掌的尺寸。 再次将其分为十二个半小部分，其中一部分就确定为一个小部分。 在其中心，高度为四指。 这里的小部分、指和手指都是不同的名称。 从这八分之一开始，就称为术语。 同样，从头部下方到额头是四个小部分。 其下方到鼻子是四个小部分。 其下方到嘴唇的末端是半个
English
It means that all hands and fingers should be drawn perfectly. That is, it belongs to the scope of palm size. Again, it is emphasized that one should not abandon the palm size that has been explained, but measure according to one's own wishes. "Both hands should be equal," which means that both hands should be drawn in the same shape. "Should be abandoned" means that when drawing peaceful deities, two small parts should be abandoned, which is a brief explanation. That is, it refers to that "also." "Always face forward and be happy," which means that facing forward will bring joy and delight. Briefly explain, what must be explained is that it should be abandoned, etc. Between each part, two small parts will be reduced separately. Therefore, for peaceful deities such as Bodhisattvas, when drawing the upper and lower parts of the body, reduce two and a half small parts each, so that it will become more than one hundred small parts, reaching the size of two hundred small parts. This refers to the characteristics of wrathful deities, etc. Wrathful deities, etc., that is, ten palms. From the edge of the seat to the edge of the hairline should be clear. The short deity with a drooping belly is said to be eight palms in size. The playful wrathful deity is ten palms in size. "Beautiful and pleasing in appearance," which means a captivating appearance. The so-called nine palms means that the body should be drawn to the size of nine palms. Vajravarahi and other mandala deities, as well as Arya Tara and others, should also be drawn to the size of nine palms. This is the so-called sequence, that is, starting from ka. It means that all deities should be drawn according to this sequence. The meaning summarized here is: when making a body image, first determine the height of the body image, and then divide one-tenth as the size of the palm. Again, divide it into twelve and a half small parts, and one part is determined as a small part. In its center, the height is four fingers. Here, small part, finger, and finger are all different names. From this eighth part onwards, it is called a term. Similarly, from below the head to the forehead is four small parts. Below it to the nose is four small parts. Below it to the end of the lips is half.