Tibetan
་ལ། །གཞོན་ནུ་མས་མཐོང་གཞི་མེད་སྐྱེས། །དེ་བཞིན་འདས་དང་མ་འོངས་ཆོས། །མཁའ་ལ་དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པས། །གལ་ཏེ་ཡོད་པའི་གཟུགས་མཐོང་ན། །གང་གི་གདོང་བ་ཅིས་མི་མཐོང༌། །གལ་ཏེ་མེད་པའི་གཟུགས་མཐོང་ན། །རི་བོང་རྭ་ནི་ཇི་ལྟར་མིན། །གཞན་གྱི་མིག་གིས་མི་མཐོང་ཞིང༌། །རང་གི་མིག་གིས་མཐོང་མིན་པ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་མཐོང་བ་ནི། །གཞོན་ནུ་མ་ཡི་བུ་ཇི་བཞིན། །ཞེས་ཏེ་མཚན་ཉིད་གཉིས་སུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུའོ། །བཟློག་པས་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། རང་རིག་པར་བྱ་བ་ནི་འདི་ནི་བསྟན་པར་བྱ་བ་དང་སྟོན་པ་པོ་དང་སྟོན་པ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐིག་ལེར་ཡང༌། །ཀུན་རྫོབ་རྣམ་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་ནི། །ཆུ་ཐིགས་བཞིན་དུ་ཡང་དག་གནས། །དམ་པའི་དོན་དུ་བལྟ་བྱ་མིན། །བལྟ་མིན་མ་ཡིན་གཉིས་ཀའང་མིན། །རང་གི་རིག་བྱ་མཆོག་ཞི་བ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་ཟད་པར་བྱེད། །དེ་ཉིད་ཆེན་པོ་མཆོག་འདི་ནི། །དངོས་དང་དངོས་མེད་བདག་ཉིད་ཞི། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ། །ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་མེད་ན། དབང་པོ་གཉིས་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བར་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་པར་བྱ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འཕོ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པར་བྱས་ནས་རང་གི་སེམས་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་བྱེད་ཅིང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་དེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཚོགས་པའི་ལུས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་སྟེ་ལྷས་སྦྱིན་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྲག་པ་ལ་ཞོན་ནས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འགྲོའོ་ཞེས་པའི་ངག་བཞིན་ཞེས་འདིར་འགའ་ཞིག་གི་བསམ་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བརྗོད་ ༄། །པར་བྱའོ། །འདིར་གང་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་མེད་པར་སེམས་ཙམ་གྱིས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་པར་བྱ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན་གློ་བུར་བའི་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་ལས་སོ། །འདིར་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་པ་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་གློ་བུར་བ་སྟེ། དེའི་དྲིན་གྱིས་སེམས་ལ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་འཇུག་གི་དོན་དམ་པར་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ལུས་འདི་ལ་ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཕྲ་མོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །འདིར་རྡུ
Chinese
啊！年輕女子所見無生。如是過去與未來之法，瑜伽士於空中見之。若見有之色，為何不見誰之面？若見無之色，為何不像兔角？他人之眼不見，自己之眼亦不見，見無生者，如年輕女子之子。如是，二種相於世俗諦中。反之，唯有無相，自證乃是此所應宣說、宣說者與宣說所超越之故。大手印明點中亦云：以世俗諦之相，如水滴般真實存在，然非勝義諦所應觀。非觀亦非不觀，自之覺知乃最寂靜，能滅盡有與無，此乃偉大之真實，寂滅有與無之自性。如是。若然，如來所說，若無蘊、界與處，則二根結合分離，智慧與本覺將不成自證，以其無遷變之故，豈非如此？瑜伽士如何於自心之顯現中，以自心隨之相連，使自心無有遮蔽，且體驗不變之大樂智慧？以其無微塵積聚之身故。此乃顛倒，如云天授騎於自身之肩上而行入城市，此處或有人如是思維，故應述說。
English
Ah! The young woman sees the unborn. Likewise, the past and future dharmas, the yogi sees them in the sky. If one sees the form of existence, why not see whose face? If one sees the form of non-existence, why is it not like a rabbit's horn? Not seen by the eyes of others, nor seen by one's own eyes, seeing the unborn is like the son of a young woman. Thus, the two characteristics are in the conventional truth. Conversely, it is only without characteristics, self-awareness is because this is what should be declared, the declarer, and beyond the declaration. In the Great Seal Bindu also: With the appearance of conventional truth, it exists truly like a drop of water, but it is not to be viewed in the ultimate truth. Neither to be viewed nor not to be viewed, one's own awareness is the most peaceful, able to exhaust existence and non-existence, this is the great truth, the nature of the quiescence of existence and non-existence. Like that. If so, as the Tathagata said, if there are no aggregates, realms, and sources, then the combination of the two faculties is separated, and wisdom and innate wisdom will not become self-aware, because of its immutability, is it not so? How does the yogi, in the appearance of his own mind, connect with his own mind, making his own mind without obscuration, and experiencing the unchanging great bliss wisdom? Because there is no body of accumulated dust. This is reversed, like saying that Devadatta rides on his own shoulder and walks into the city, here some may think like this, so it should be stated.