Tibetan
དོད་ཆགས་ཉམས་ལས་སྡིག་སྟེ་གང་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་སྡུག་མ་ལས་ནི་ཞེ་སྡང་སྐྱེ། །སྡང་ལས་གཏི་མུག་འདི་ལས་རང་གི་རྡོ་རྗེ་ལྷུང་ལས་སེམས་ནི་རྟག་རྨོངས་ཏེ། །མཆོག་མིན་མ་ལུས་བཟའ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་ཡུལ་གཞན་དག་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག །དེ་ཡིས་སེམས་ལ་ཅོ་དྲིས་བདེ་བ་ཉམས་ཤིང་སྐྱེ་བ་དྲུག་ཏུ་འཁོར་བར་འགྱུར། །ཀུན་མཁྱེན་ལམ་དོན་གཉེར་བ་རྣམས་ལ་སྒྲ་དང་སྒྲ་མིན་རྣམ་དཔྱད་ཆེན་པོ་མེད། །སྣ་ཚོགས་ཡུལ་སྐད་ངན་པ་ཡིས་ཀྱང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ལ་རྟག་ཏུ་འཇུག །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མོས་པའི་སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གསུང་གཞན་ལ། །ལུང་སྟོན་དག་ལ་ལྷ་ཀླུས་བཀོད་པའི་སྒྲ་སོགས་རྩོད་པ་དོན་གཉེར་རྣམས་ཀྱི་གཞན། །ཡུལ་གྱི་སྐད་དང་ཟུར་ཆག་སྒྲ་ལས་ཀྱང༌། །རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པས་དོན་ནི་འཛིན་བྱེད་དེ། །ཆུ་ལ་འོ་མ་ངེས་པར་ཞུགས་པ་དེ། །དད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ནས་འཐུང་བར་བྱེད། །དོན་དམ་དེ་ཉིད་ཡུལ་ལ་རྟག་ཏུ་ནི། །ཆེན་པོ་རྣམ་དག་ཚིག་ལ་རྟོན་པ་མིན། །ཡུལ་གྱི་མིང་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དོན་ཤེས་ལ། །བསྟན་བཅོས་སྒྲ་དག་གིས་ནི་ཅི་ཞིག་བྱ། །གང་ཞིག་ཟུར་ཆག་སྒྲ་དང་སྒྲར་གྱུར་བས། །བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་མ་ཡིན་ཞིང༌། །གང་ཞིག་འགྲོ་བ་དག་ལ་ཉི་ཚེ་བ། །དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གསུང་མ་ཡིན། །མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བཞི་པ་དེ་ཉིད་ནི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །གང་ཞིག་དེ་ནི་སླར་ཡང་དེ་བཞིན་འདི། །རང་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོར་རྒྱལ་བས་ གསུངས། །ཤེས་རབ་འགྲོགས་ལས་གང་གི་དཀར་པོ་ཟག །དེ་ཡི་བདེ་བ་ཅི་ཡིས་འཕེལ་བར་འགྱུར། །དཔྱིད་དང་འགྲོགས་ལ་མེ་ཏོག་མ་རྒྱས་པ། །ལྟུང་བ་ཙུ་ཏའི་འབྲས་བུ་ཅི་ཡིས་འབྱུང༌། །གང་གིས་འགྱུར་མེད་མ་ཐོབ་སྡུག་བསྔལ་ཅན། །དེ་ནི་འགྱུར་བ་དང་བཅས་བདེ་བ་ཚོལ། །ཐམས་ཅད་ཆུ་ནི་ཚོལ་བྱེད་ཙཱ་ཏ་ཀ །སྐོམ་པར་གྱུར་ཀྱང་ས་ལ་གནས་པ་མིན། །འཁོར་བ་ཡི་ནི་བདེ་བ་མི་རྟག་པ། །འཐོབ་པ་མིན་ཡང་རྨོངས་ཆེན་ཚོལ་བར་བྱེད། །ཡང་དག་རྒྱལ་སྲིད་བདེ་བ་ཐོབ་པ་ཡང༌། །ཐར་པའི་དོན་དུ་མཁས་པས་འདོར་བར་བྱེད། །ཇི་ལྟར་ལོ་ཡི་མཚམས་སུ་རྒྱ་ལམ་ན། །རི་དགས་ཟས་ཅན་འཁྲིག་པའི་བདེ་བ་ཚོལ། །རྡོ་ཡི་ཕྱེ་མ་དག་གི་ཁ་ཟས་ཅན། །ཕུག་རོན་རྣམས་ནི་རྟག་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ། །ལན་ཅིག་རྟག་ཏུ་ཁུ་བ་ལྟུང་བའི་ཕྱིར། །གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་མཆོག་གི་བདེ་བ་མེད། །དེ་བཞིན་དཀའ་ཐུབ་ཅན་དང་འདོད་ལྡན་ལ། །རྨི་ལམ་སད་པ་དག་ལས་འཛག་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་གཉིད་ལོག་ལ་ཡང་སྦྲུལ
Chinese
贪著衰损是罪恶，因为从极度不悦中生起嗔恨。 从嗔恨生起愚痴，由此自身金刚坠落，心恒时愚昧。 对于非胜妙的一切饮食等其他境，极度耽著。 由此以疑惑扰乱心，安乐衰损，且于六道中流转。 对于寻求遍知道义者们，无有声音与非声音的大分别。 各种恶劣的方言，也恒常令大士们趣入道。 由于众生各自爱乐之心，于遍知之其他语。 对于预言者们，天龙所造之声音等，是诤论寻求者们之外。 瑜伽士们从方言和讹语音中， 也能把握意义， 犹如牛奶混入水中， 以信心充分提取而饮用。 真实义恒常存在于境中， 大士们不依赖清净的词句。 通过境的名称就能了解意义， 经论的清净声音又有何用？ 凡是以讹语音和声音所表达的， 那样的言说并非智慧， 凡是对众生来说是暂时的， 那不是遍知之语。 最极不变的第四者， 是诸佛的智慧， 凡是那样的再次如此， 胜者说那是自己的大手印。 从智慧的伴侣中，谁的白分滴落， 他的安乐如何增长？ 与春天为伴，花朵不盛开， 堕落的芒果之果实又如何产生？ 谁未获得不变，是痛苦者， 他寻求具有变化的安乐。 一切寻求水的喳喳鸟， 即使口渴也不安住于地上。 轮回的安乐是无常的， 即使不能获得，也以大愚痴而寻求。 即使获得了真实的王位安乐， 智者也为了解脱而舍弃。 犹如在年终的十字路口， 野兽以食物寻求交合的安乐。 以石头的粉末为食物， 鸽子们恒常这样做， 因为一次又一次地精液滴落， 两者都没有殊胜的安乐。 同样，苦行者和贪欲者， 因为从梦醒中遗精。 犹如睡眠中也有蛇。
English
Attachment to deterioration is a sin, because hatred arises from extreme displeasure. From hatred arises ignorance, and from this, one's own vajra falls, and the mind is constantly deluded. One becomes extremely attached to all non-supreme things such as food and drink, and other objects. Due to this, happiness is diminished by doubts disturbing the mind, and one revolves in the six realms of existence. For those who seek the meaning of the path to omniscience, there is no great distinction between sound and non-sound. Even various bad local languages constantly lead great beings to the path. Due to the minds of sentient beings each having their own preferences, the speech of the omniscient one is different. For the prophesiers, the sounds created by gods and nagas, etc., are other than those who seek disputes. Even from local languages and corrupt sounds, The yogi grasps the meaning, Just as when milk is mixed with water, One extracts and drinks it with faith. The ultimate meaning is always present in the object, The great ones do not rely on pure words. One understands the meaning through the names of objects, What use are the pure sounds of scriptures? Whatever is expressed through corrupt sounds and sounds, That speech is not wisdom, Whatever is temporary for beings, That is not the speech of the omniscient one. The fourth, which is supremely unchanging, Is the wisdom of the Buddhas, Whatever that is, again in this way, The Victorious One said is one's own Great Seal. From the company of wisdom, whose white essence drips, How will his happiness increase? If flowers do not bloom in the company of spring, How will the fruit of the fallen mango arise? Whoever has not obtained the unchanging, is suffering, He seeks happiness with change. The chātaka bird seeks water everywhere, Even when thirsty, it does not stay on the ground. The happiness of samsara is impermanent, Even though it cannot be obtained, one seeks it with great ignorance. Even having obtained the happiness of a true kingdom, The wise abandon it for the sake of liberation. Just as at the crossroads at the end of the year, Wild animals seek the happiness of intercourse with food. With the powder of stones as food, Pigeons constantly do this, Because semen drips again and again, Neither of them has supreme happiness. Likewise, for the ascetic and the desirous, Because of emission from waking dreams. Just as there are snakes even in sleep.