Tibetan
་ཡིད་ནི་ནམ་མཁའི་དབྱིངས། །བབས་པས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ། །རྙེད་པ་མེད་པར་གྱུར་པས་སོ། །དེ་ནི་བཞི་པ་ཡང་དག་རབ། །གཞན་གྱིས་དེ་སྐད་གསལ་བར་གསུངས། །ཐམས་ཅད་པདྨ་འབྱུང་བ་ནི། །ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་བབས་གྱུར་ན། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བཏང་སྙོམས་སོ། །གཞན་གྱིས་བཞི་པ་གསུངས་པའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་དོར་བྱས་ཏེ། །རིགས་ པ་མེད་པས་གཞུང་ལུགས་མིན། །ཤེས་རབ་གང་ཡིན་ཡེ་ཤེས་གང༌། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་གསུངས། །འདི་ཡི་དོན་དེ་མི་ཤེས་ན། །གཞན་གྱི་གཞུང་ལ་འབྲས་བུ་མེད། །མ་ཟིན་ན་ནི་མྱོང་བ་མེད། །ཟིན་ན་མྱོང་བ་ཡོད་པ་ཡིན། །ཟིན་ན་མྱོང་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །སོང་ནས་འོངས་པ་ག་ལ་ཡོད། །ཟིན་ནས་མྱོང་བ་ཕྱིར་གྱི་སྟེ། །བྱོལ་སོང་གི་ནི་ལས་ཡིན་ནོ། །དང་པོ་དང་ནི་ཟིན་ནས་གཅིག །ཕྱི་མ་ནུས་ནས་དེ་བཞིན་ནོ། །ཟིན་ནས་ནུབ་པ་ཡོད་པ་ཡིས། །དེ་ལ་དཔེ་ནི་གང་གིས་བྱེད། །ཟིན་ནས་ནུབ་པ་དེ་ནི་གཅིག །དེ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མེད། །ཟིན་ནས་རིན་ཆེན་ཁ་ལ་ནི། །མ་རེག་འགྲོ་བ་དེ་གཞུང་ན། །འགྲོ་ན་དེ་ནི་ཆད་པ་ཡིན། །དེ་ལ་བལྟ་རྒྱུ་མ་མཆིས་སོ། །རེག་ནས་འགྲོ་བ་དེ་དང་མཉམ། །གང་དུ་སྨྲས་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །དང་པོ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལ་ནི། །རིམ་པས་གཞན་ཡང་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཐམས་ཅད་དེ་ནི་བབས་གྱུར་ན། །ཐ་མལ་པ་དང་མཉམ་པའོ། །ཐ་མལ་པས་ནི་བདེ་ཆེན་ནི། །ནམ་ཡང་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བདེ་ཆེན་མེད་པར་ནི། །ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བར་ག་ལ་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་སྲིད་པ་ཉམས་དགའ་བ། །ཤེས་རབ་མྱ་ངན་འདས་ལས་ཆད། །དེ་གཉིས་འབྲས་བུ་དེ་ཉིད་ཡོད། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་དོན་དམ་ཡིན། །དེ་བཞིན་ཀྱེ་ཡི་རྡོ་རྗེ་ཡི། །ལེའུ་བརྒྱད་པའི་ནང་ནས་གསུངས། །དེ་ནི་གཉིས་མེད་ཞི་ཆེན་པོ། །འདོད་ཆགས་ཆགས་བྲལ་མེད་པ་དང༌། །རང་རིག་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དང༌། །རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པའོ། །རང་བཞིན་སྒྲུབ་ཐབས་སོགས་ཀྱིས་ནི། །ཡན་ལག་གསུམ་ནི་ཡོད་པ་ཡི། །རང་བཞིན་ཉིད་ནི་བཞི་པའོ། །ལ་ལ་མདའ་ལ་མཉམ་སྦྱོར་བ། །སྒྲུབ་ཐབས་ཕྱི་མ་ཡིན་པར་བཤད། །ཧཱུཾ་ཕཊ་ཀྱི་ནི་མཉམ་པ་ནི། །བསྒྲུབས་པས་དེ་ནི་སྒྲུབ་ཐབས་སོ། །སྒྲུབ་ཐབས་ནང་ན་སེམས་ཡོད་ན། །རྟགས་ནི་འདི་ལྟ་བུ་དག་སྐྱེ། །འདར་དང་རྡུལ་དང་མྱོས་པ་དང༌། །ལུས་མི་བརྟན་པར་དབུགས་རྒོད་དང༌། །བཀྲག་དང་དྲོང་ནི་དེ་ལྟར་བརྒྱད། །འབྲས་བུའི་དུས་ན་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །སྒྲུབ་ཆེན་ཡན་ལག་འབྲས་བུ་འདི། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་ནི་མེད་པའོ། །རང་བདེ་མཆོག་ནི་ཞི་ཆེན་པོ། །ཡེ་
Chinese
心乃虚空界，降临于一切法，因无所得故。此乃第四真实，他人如是明说。一切莲花生，若降临于虚空界，则于一切法皆为舍弃。他人所说之第四也。彼等一切皆舍弃，以无理故非为正论。何为智慧，何为明智？彼之果为何？若不解此义，则他人之论无果。若未把握则无体验，若把握则有体验。若把握则有何体验？去后何来？把握后之体验乃外在，乃畜生之业。最初与把握乃一，后者能力亦如是。把握后有消逝，对此以何为喻？把握后消逝乃一，对此无有任何差别。把握后珍宝于口，若未触及而行，则彼论中，若行则彼乃断灭，对此无有可观。触及后行则与之相同，何处所说即是彼。最初于虚空界，次第其他亦将行。一切彼若降临，则与凡夫相同。凡夫则大乐，何时亦非知晓。于彼无有大乐，明智如何生起？明智有寂灭之乐，智慧断灭于涅槃。彼二之果即彼，彼之果乃胜义。如是，嘿汝嘎金刚之第八品中所说。彼乃无二大寂静，无有贪欲与离贪，自知不可言说，亦无一切分别。以自性、修法等，具有三种支分，自性即是第四。某些将箭与（靶）结合，说修法乃后者。吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）啪（藏文：ཕཊ，梵文天城体：phaṭ，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪）之结合，乃已修成之修法。修法之中若有心，则生起如此之相。颤抖、尘土、迷醉，身体不稳、气息粗犷，光彩与正直，如是八种，于果时生起。大修之支分果，无有三种明智。自乐至上乃大寂静，
English
The mind is the realm of space. By descending upon all phenomena, it becomes without attainment. This is the fourth truth. Others have clearly stated this. If all Padmasambhava descends into the realm of space, then there is equanimity towards all phenomena. This is the fourth spoken by others. Abandoning all of these, it is not a valid argument because it is unreasonable. What is wisdom, what is knowledge? What is its fruit? If one does not understand this meaning, then the teachings of others are fruitless. If one does not grasp it, there is no experience. If one grasps it, there is experience. If one grasps it, what experience is there? Where does one go after leaving? The experience after grasping is external, it is the action of animals. The first and grasping are one. The latter, ability, is also the same. There is disappearance after grasping. What is the analogy for that? Disappearance after grasping is one. There is no difference in that. After grasping, a precious jewel in the mouth, if one goes without touching, then in that teaching, if one goes, it is annihilation. There is nothing to see in that. Going after touching is the same as that. Where it is said, that is it. First, in the realm of space, gradually others will also go. If all of that descends, then it is the same as an ordinary person. An ordinary person never knows great bliss. Without great bliss in that, how can wisdom arise? Wisdom enjoys the pleasure of existence, wisdom is cut off from nirvana. The fruit of those two is that itself. The fruit of that is ultimate truth. Thus, it is said in the eighth chapter of Hevajra. That is non-duality, great peace, without desire and non-desire, self-awareness that cannot be expressed, and without all thoughts. With nature, methods of accomplishment, etc., there are three branches. Nature itself is the fourth. Some combine the arrow with the (target), and say that the method of accomplishment is the latter. The combination of Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ) and Phaṭ (Tibetan: ཕཊ, Sanskrit Devanagari: फट्, Sanskrit Romanization: phaṭ, Chinese literal meaning: Phaṭ) is the accomplished method of accomplishment. If there is mind in the method of accomplishment, then signs like this arise. Trembling, dust, intoxication, unstable body, rough breath, radiance and straightness, these eight arise at the time of the result. This great accomplishment, branch, result, is without the three wisdoms. Self-bliss is supreme, great peace,
Tibetan
ཤེས་འོད་ནི་རང་བཞིན་ཅན། །དེ་ཡི་རྫོགས་པའི་ རིམ་པ་ཡིས། །འབྲས་བུ་འབད་དེ་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་འབྲས་ཡེ་ཤེས་རིགས་པས་ནི། །སློབ་མ་ལ་ནི་ཚིག་གིས་ནི། །བླ་མས་དོན་ནི་བཤད་པར་བྱ། །བལྟ་བར་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དབང་གསུམ་ལས་གཞན་གཞན་ན་མེད། །བཞི་པ་གང་ན་ཡོད་པ་ཡིན། །འབྲས་བུ་གཟུགས་ཅན་དེ་ཉིད་ནི། །གསལ་བར་དེ་ལྟར་བཞི་པའོ། །དེ་བཞིན་དཔལ་རིན་རྡོར་ཞབས་ཀྱིས། །དཔལ་བསྒོམ་པ་ཡི་རིམ་ལས་གསུངས། །གསུམ་ནི་མེད་པ་གསུམ་རང་སྟེ། །དེ་བཞིན་གཞུང་ཡིན་དེ་ལྟར་རོ། །གཞན་གྱི་དོན་ལ་རབ་དགའ་བས། །རོ་ཡི་དགུག་པས་དབང་དུ་བྱ། །གསང་བའི་གསང་བ་ཅི་བརྗོད་པ། །ཐུགས་རྗེ་ཅན་རྣམས་བཟོད་པར་མཛོད། །ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ནི་འདུས་པ་ལས། །དེ་ལྟའི་གཞུང་ལུགས་མེད་ན་ཡང༌། །དེ་བཞིན་རིགས་པ་ཅི་སྨྲས་པ། །ཤེས་རབ་རྒྱུད་ཀྱི་རིམ་ལས་སོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་མེད་དངོས། །དེ་ནི་རྒྱལ་བས་གསུངས་པའོ། །འཁོར་ལོ་བཞི་ནི་མཉམ་སྦྱར་བ། །ཕྲ་མོའི་ཐིག་ལེ་དེ་ནང་དུ། །རང་བཞིན་གཅིག་ཅིག་གཞན་མ་མེད། །དངོས་པོ་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཅན། །གཞན་མ་གསུམ་ནི་འདབ་ལ་གནས། །འཁོར་ལོ་རེ་རེ་སོ་སོ་ཡིན། །སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་འདབ་མ་གསུམ། །ཆུ་སྐྱེས་ལྟེ་བ་ཡོད་པའོ། །དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་ཤེས་པར་བྱ། །བརྒྱད་པོ་བརྒྱད་ནི་དེ་ནང་དུའོ། །དེ་ཡི་ནང་ན་གསང་བ་བཞུགས། །སངས་རྒྱས་རིན་པོ་ཆེ་ཡི་སྣོད། །བཾ་གྱི་དངོས་པོ་ཡང་དག་འཇམ། །སྣ་ཚོགས་ཅན་ནི་གཡོ་བའོ། །སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་དེ་ན་གནས། །རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་མཚན་ཉིད་དོ། །འཕྱང་བའི་རྩ་ཡི་ནང་ན་བཞུགས། །ཁམས་གསུམ་དུ་ནི་རོལ་པ་མཛད། །གསུམ་ནི་རབ་ཏུ་ཡོད་པ་སྟེ། །ནང་དང་ཕྱི་རོལ་བར་མ་ཡིན། །ཕྱི་རོལ་གཡས་ཀྱི་ར་ས་ནཱ། །ནང་གི་གཡོན་གྱི་ལ་ལ་ནཱ། །དབུས་ཀྱི་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱི་ལ། །ཉིད་ཀྱི་འདུག་ས་བྱེད་པའོ། །གཅིག་པུ་ཡི་ནི་གཙོ་མོ་ཡི། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་གསུམ་དུ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་གཅིག །སྣ་ཚོགས་གཟུགས་སུ་ཡོད་པའོ། །དབང་བྱེད་ལོངས་སྤྱོད་བརླག་པ་ནི། །དེ་རྣམས་ངལ་སོར་བསྟན་པའོ། །དབང་བྱེད་མགྲིན་པའི་གནས་སུ་ནི། །ལོངས་སྤྱོད་བར་དུ་མཆོག་འདི་བསྟན། །བརླག་ནི་ཁ་ལས་ཤེས་པར་ བྱ། །དེ་ནི་ཆད་པ་གསལ་བའོ། །མཆོག་ནི་མགྲིན་པའི་གནས་སུ་སྟེ། །རང་བཞིན་བར་ན་ཡོད་པའོ། །ནང་དང་ཕྱི་རོལ་དབུས་ཀྱི་ནི། །རྣལ་འབྱོར་དེ་ཡང་མི་ཤེས་ན། །དེ་དུས་རང་བཞིན་མི་རྙེད་དེ། །ཤེས་ན་རྙེད་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །དེ་ནི་ཤེས་རབ་སྐྱབས
Chinese
智慧光是自性，以其圆满次第，努力了知其果。彼果以智慧理，上师以词句对弟子，阐述其义。是乐于观看之相。三权之外无他，第四在何处？彼具色之果，显明如是第四也。如是吉祥宝金刚足，于吉祥观修次第中说。三者即是无有之三，如是即是经论，即是如是。极喜利他故，以味之引摄而摄持。秘密之秘密若何说？具悲者请宽恕。方便续部集经中，虽无如是之经论，然如是所说之理，乃智慧续部之次第也。方便与智慧二无别实性，是胜者所说。四轮和合，于微细明点之中，自性唯一无他，无事物之事物。他者三者住于花瓣，轮各各相异。化身轮有三花瓣，有莲花之脐。当知那是外境，八者之八在那里面。其中安住秘密，是佛宝之器。വം（藏文，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：വം）之事物真实柔和，具足种种而摇动。珍宝佛在那处安住，是自性智慧之相。安住在悬垂脉之里面，于三界中作嬉戏。三者是极有者，非内与外及中间。外境右边的拉萨纳，内里左边的拉拉纳，中间的阿瓦杜帝里，是其自身之住处。唯一的主母，于世俗中变成三。如是菩提心唯一，有种种之色。调伏、受用、毁坏，彼等显示于安乐处。调伏于喉间处，受用于中间，此乃殊胜之显示。毁坏从口中得知，那是断除之显明。殊胜乃在喉间处，存在于自性之间。若不了解内、外、中之瑜伽，尔时不得自性，若知则得无疑。那是智慧之怙
English
The light of wisdom is self-nature, strive to know its fruit through its perfect order. That fruit, with the reason of wisdom, the teacher explains the meaning to the disciple with words. It is the characteristic of being happy to see. There is nothing other than the three powers, where is the fourth? That very fruit with form, clearly, that is the fourth. Thus, glorious Ratnavajrapada, speaks from the order of glorious meditation. The three are the three that are non-existent, thus it is the scripture, thus it is. Being very happy for the sake of others, one is controlled by the attraction of taste. What is there to say about the secret of secrets? May those with compassion forgive. Although there is no such scripture in the Tantra of Means, the Compendium, the reason that is spoken in this way is from the order of the Tantra of Wisdom. The inseparability of means and wisdom is reality, this is what the Victorious One has said. The four wheels are joined together, within that subtle bindu, there is one nature, nothing other. The thing that is without things. The other three reside on the petals, each wheel is separate. The emanation wheel has three petals, it has the navel of a lotus. Know that it is the external. The eight eights are inside it. The secret resides within it, it is the vessel of the precious Buddha. The substance of vaṃ (藏文，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：വം) is truly soft, diverse and moving. The precious Buddha resides there, it is the characteristic of self-nature wisdom. Residing within the hanging veins, he plays in the three realms. The three are very much there, not inside, outside, or in between. Rasana on the right side of the outside, Lalana on the left side of the inside, Avadhuti in the middle, is its own dwelling place. The only chief mother, in conventional truth, becomes three. Likewise, the mind of enlightenment is one, it exists in various forms. Subduing, enjoying, destroying, these are shown in the place of ease. Subduing is in the place of the throat, enjoying is in between, this is the supreme display. Destruction is known from the mouth, it is the clarity of cutting off. Supreme is in the place of the throat, existing between self-natures. If you do not know the yoga of inner, outer, and middle, then you will not find self-nature at that time, if you know, there is no doubt that you will find it. That is the protector of wisdom.