Tibetan
་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་གཞིའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་འདི་སྐད་བདག་གི་དོན་དཔལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲོན་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་འདི་རུ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་ཡེ་ཤེས་བཞི་ལ་རྩའི་དོན་གྱིས་རང་གི་ངོ་བོར་བཤད་དེ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་ཡོད་པ་དགའ་བ་རྣམས་ལ་གནས་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ན་རྩ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་རྩ་བའི་རྟེན་ལ་གནས། རྩ་བའི་རྟེན་གནས་ལས་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་སོགས་པ་རྙེད་དོ། །ཨེའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྲོག་མ། ལུས་གསལ་བའི་གཟུགས་ཀྱི་ཕྱིར་ངག་ལ་སོགས་པ་བཞིའོ། །ཝཾ་གྱི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་མཚན་ཉིད་རོ་མ། ངག་ནི་རོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་ བྱེད་པ་མི་གསལ་ན་ཡང་གསལ་བའི་སྣང་བ་བྱེད་དོ། །མའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འཛིན་མ། བདེ་བ་ཐམས་ཅད་དང་རོ་ལས་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ན་ཚོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡཱའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོག་མེད་མ་གསལ་བ་རྟེན་ལ་སོགས་པ་ནི་ཁྱད་པར་བྱེ་བྲག་ངོ་བོ་ཞེས་པས། ཡང་ན་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་རྩའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡི་གེ་བཞི་ལ་གནས་བཤད་དེ། ཨེའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདབ་མ་བརྒྱད་པའི་ནང་དུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་འདབ་མ་གསུམ་པའི་འདབ་སྐྱེས་སོ། །ཝཾ་གྱི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ནང་ན་ཡོད་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལྟེ་བ། མའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟེ་བའི་ནང་ན་ཡོད་པ་རྣམ་པར་འཇོམས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་སྒུར་མོའི་རྣམ་པའི་བྱ་གདོང་མ་གཏུམ་མོའོ། །ཡཱའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡོན་པོའི་གདུབ་བུའི་རྣམ་པ་ཨཉྫ་ཀའོ། །དེ་ལ་འདི་ལྟར་དགོངས་པའོ། །གནས་གསུམ་གྱི་དབུས་སུ་གང་ཞིག་ཡོན་པོའི་གདུབ་བུའི་རྣམ་པ་ཨཉྫ་ཀ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང༌། དོན་དམ་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་དགའ་བ་བཅུ་དྲུག་གི་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གསལ་བར་བཤད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་ཨེ་ཝཾ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བའི་ཞིང་དེ་བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་པ། དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གྱིས་གསལ་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་མཐུན་པར་འགྱུར་རོ། །ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཟླ་བའི་བདེ་བ། བདེ་བ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར
Chinese
是故，空性即是智慧之相。如是，自性智慧，于地之差别中，如是说示，即我之义，光荣，彼如是性之灯的续部中，于此处。今说四智，以根本义为自性：为施予过去、未来、现在所有喜乐之境故；又，根是一切之根本所依处。从根本所依处，获得一切安乐等。所谓“埃”之相，是身体之相，命根。为身体明亮之形故，语等有四。所谓“瓦姆”之相，是语之相，味根。语是诸味之主，虽不明显，然能显现光明。所谓“玛”之相，是心之自性，执持者。为执持一切安乐及从味所生之体性故；又，为感受之故。所谓“亚”之相，是心所生之体性，无分别，不明显，所依等是差别，以“差别体性”故。又，是为作远离戏论之义。今说具根本相之四字之处：所谓“埃”之相，是在八瓣之中，具种种相之三瓣之莲花。所谓“瓦姆”之相，是在其中所具有的，具成熟相之脐。所谓“玛”之相，是在脐中所具有的，具摧坏相之弯曲形之鸟面母，猛母。所谓“亚”之相，是具相之圆形环之相，阿惹嘎。如是理解彼。于三处之中央，何者是圆形环之相阿惹嘎，彼是世俗和胜义二者无别之自性，名为菩提心之义。今于十六喜之差别中，清晰阐释听闻等之义：何以故？所谓“埃瓦姆”，是安乐之境，我听闻之，是关联。是故，如是听闻等之义，以喜乐等之义清晰阐释，彼即成因果相符。所谓听闻，是欲之相，月之安乐。为连接安乐故。
English
Therefore, emptiness is the characteristic of wisdom. Thus, in the distinction of the ground of self-nature wisdom, it is shown here in the tantra of the lamp of suchness, the glory of my purpose. Now, the four wisdoms are explained as their own nature with the meaning of the root: in order to bestow the abode upon the joys that exist in the past, future, and present. Or, the root abides as the root support for all. From the root support, all happiness and so on are obtained. The aspect of "E" is the characteristic of the body, the life force. For the sake of the clear form of the body, there are four, such as speech. The aspect of "Vam" is the characteristic of speech, the taste force. Speech is the master of all tastes, and although it is not clear, it creates the appearance of clarity. The aspect of "Ma" is the nature of mind, the holder. Because it holds all happiness and the essence arising from taste; or, for the sake of feeling. The aspect of "Ya" is the essence arising from mind, non-conceptual, unclear, the support and so on are distinctions, because of the "distinct essence." Or, it is the meaning of making separation from elaboration. Now, the abode of the four letters with the characteristic of the root is explained: The aspect of "E" is the lotus with three petals, with various characteristics, inside the eight petals. The aspect of "Vam" is the navel with the characteristic of ripening, which exists within it. The aspect of "Ma" is the bird-faced mother, the fierce mother, in the form of a bent shape, with the characteristic of destroying, which exists within the navel. The aspect of "Ya" is the form of a round ring, Anjaka, with the characteristic of form. Understand it in this way. In the center of the three places, whatever is the form of a round ring, Anjaka, that is the nature of the inseparability of the conventional and ultimate, the meaning called bodhicitta. Now, in the distinction of the sixteen joys, the meaning of hearing and so on is clearly explained: Why? The so-called "E-Vam" is the field of bliss, I have heard it, it is a connection. Therefore, the meaning of hearing and so on, which is clearly explained by the meaning of joy and so on, becomes consistent with cause and effect. Hearing is the characteristic of desire, the bliss of the moon. Because it connects to bliss.
Tibetan
་རོ། །གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདར་བའི་གྲགས་པ་མཆོག་སྦྱོར་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་སྟེང་གནས་ན་ཡོད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འོག་ནས་འགྲོ་བའི་རབ་གཡོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རང་གི་གནས་རེག་བྱ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་ཤེས་ནས་ཕྱི་ནས་གྱེན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྒྲ་ནི་རྟོག་མེད་མ་བདག་གིས་དགོངས་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གཅིག་པུ་ཡིན་ན་ཡང་རླག་པ་ལོངས་སྤྱོད་དབང་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དབང་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པས་སྐད་ཅིག་དང༌། རོ་ལ་སོགས་པ་ཁེངས་པ་ལས་ཆད་པ་ལ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདུང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དགའ་བ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་འབྱུང༌། བདེ་བར་རང་གིས་དཔྱོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་པོར་བས་མཚན་ཉིད་མེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གསུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བའི་གྲགས་པ་མཆོག་གི་དགའ་བ་དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་ལས་འབྱུང་བའི་བདེ་བ་མྱོང་ནས་བཅོས་མ་ཞེས་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་ཏེ། དཔེ་མེད་གསར་དུ་འབྱུང་བའི་བདེ་བ་བྱེད་པས་སོ། །སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་དགའ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཆད་པའི་ངོ་བོ་དེ་རུ་སྨྲ་བ་མང་པོ་ཡོད། མན་ངག་གི་ཕྱིར་སྨྲ་བ་ལུགས་མ་ཡིན་ན་ཡང་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་སྐལ་ལྡན་སེམས་ཅན་གྱི་ངོར་མཛད་པས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་གཞི་ལ་བདག་གིས་བྲི་ཞེས་འབྲེལ་པའོ། །མཆོག་གི་དགའ་བ་འདི་མེད་ན་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཆད་པའི་དགའ་བ་ལས་རང་བཞིན་དགའ་བ་རྙེད་དེ། ཆད་པའི་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བའི་དངོས་པོ་ལས་རླག་པ་སྲོག་དང་བྲལ་བའི་དངོས་པོ་འཐོབ་བོ། །ཇི་ལྟར་སྣུམ་ཟད་པའི་མར་མེའི་སྡོང་བུ་དེ་ནི་འདོད་པའི་དངོས་པོ་རྙེད་པ་ཡུན་རིང་པོ་ཡོད་དམ་ཅི། ཆད་པའི་དགའ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །མེད་པས་ན་གཅིག་པུ་ཆད་པའི་མུན་ནག་གོ །མུན་ནག་ལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་མོའི་དངོས་པོ་སུས་རྙེད་པར་ནུས། དེ་བས་ན་མཆོག་གི་དགའ་བའི་མར་མེ་དགོས་སོ། །གང་གི་ཕྲ་མོའི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་དགའ་བ་རྙེད་པ་ཞེས་བདག་གིས་དགོས་པའོ། །ཇི་ལྟར་རྙེད་པའི་མན་ངག་གི་དོན་བདག་གིས་བཤད་དེ། དང་པོ་སྲུབ་དང་བསྲུབ་ཐབས་ཀྱི་གཏུམ་མོའི་སྦྱོར་བ་ལས་རྡོ་རྗེ་རྩ་བར་དགའ་བ་ཚོར་བར་བྱའོ། །རྩ་བ་ལས་རྐེ་རུ་མཆོག་གི་དགའ་བ་རྐེ་ལས་སྙིང་གར་ཆད་པའི་དགའ་བ་དེ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ཕྱོག
Chinese
若。所谓“一”，仅以震动之声至上结合，乃为上处菩提心下行而极动摇之故。所谓“时”，知行者自性大印自身之所触受用之时，乃为从外向上行之故。大印之声，乃无念无我之意。所谓“一切”，虽喜之体性三智唯一，然为失坏受用自在之故。如来者，乃增长之体性，种种分别自在等，刹那与味等充满，从断灭中种种分别之故。身者，乃矛之体性，从喜之业印生，以安乐自审之力完全充满，故为无相之义。语者，乃生起之声，从胜喜之誓言印生之乐受用后，修习虚假，故为无譬喻新起之乐。心者，乃胜喜之体性，断灭之体性，于彼处多说。虽为口诀之故，说非正理，然为具缘有情而作，故于论之基，我书写之，如是关联。若无胜喜，则于彼如何从断灭之喜中获得自性之喜耶？所谓断灭之喜，乃从喜之事物中，获得失坏离命之事物。如油尽之灯芯，彼获得欲求之事物，能长久存在吗？断灭之喜亦如是。无有故，唯一断灭之黑暗。于黑暗中，谁能获得极微细之事物？故需胜喜之灯。谁能获得微细之事物，自性之喜，我需要之。如何获得之口诀之义，我将说之。首先，从摩擦与摩擦之方便之拙火结合中，于金刚根本处感受喜。从根本处至颈部之胜喜，从颈部至心间之断灭之喜，彼乃生起次第之方。
English
Ro. The term "one" means that just by combining the supreme sound of vibration, the mind of enlightenment, which is in the upper realm, moves greatly because it goes down. The term "time" means that after knowing the time when the practitioner experiences the nature of the great mudra, one's own place of touch, one goes upwards from the outside. The sound of the great mudra is the thought of non-thought and non-self. The term "all" means that although the nature of joy is the only three wisdoms, it is for the sake of losing enjoyment and power. The Tathagata means that the nature of growth is to distinguish various powers and so on, and to distinguish from the cessation of moments and tastes and so on. The body means that the nature of the spear comes from the joy of the karma mudra. It is completely filled with the power of self-judgment in bliss, so it is the meaning of no characteristics. Speech means that the sound of arising, the joy of the supreme joy, arises from the samaya mudra, and after experiencing the bliss, one meditates on the artificial, so it is the joy of the new arising without analogy. Mind means that the nature of supreme joy, the nature of cessation, is spoken of a lot in that place. Although it is said to be unreasonable because of the oral instruction, it is made for the sake of sentient beings with fortune, so I write on the basis of the treatise, and it is related in this way. If there is no supreme joy, then how can one obtain the joy of nature from the joy of cessation? The so-called joy of cessation is to obtain the lost and lifeless thing from the object of joy. Just like the wick of an oil-exhausted lamp, can it last long to obtain the desired object? The joy of cessation is also the same. Because there is nothing, it is the only darkness of cessation. In the darkness, who can find the extremely subtle thing? Therefore, the lamp of supreme joy is needed. I need to find the subtle thing, the joy of nature. I will explain the meaning of the oral instruction on how to find it. First, from the combination of rubbing and the means of rubbing, the fierce fire, one should feel joy at the vajra root. From the root to the supreme joy at the neck, from the neck to the joy of cessation at the heart, that is the side of the generation stage.