Tibetan
་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་རྟོག་པ་པོ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིས་ནི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་མཚོན་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཡིན་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་དང་སྐུ་སྤངས་པའོ། །དང་གི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བའི་དོན་གྱི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་སྣང་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་ཉིད་དཔལ་རྙོག་པ་མེད་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣལ་འབྱོར་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་གཟུགས་ལས་མ་མཚོན་པའི་ཆོས་ལས་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ན་སེམས་མེད་པ་ཡིད་ཀྱི་རྒྱུ་བ་མེད་པ་དེར། དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་དབྱེར་མེད་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། གང་གིས་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང༌། །གང་གིས་ང་ལ་སྒྲར་ཐོས་པ། །ལོག་པར་སོང་ལ་ཞུགས་པ་སྟེ། །སྐྱེ་བོ་དེ་ཡིས་ང་མི་མཐོང༌། །འདྲེན་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཆོས་ཉིད་དུ་ནི་སངས་རྒྱས་ལྟ། །ཆོས་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བར་ནི། །རྒྱལ་བས་ཀྱང་ནི་མི་བསྐྱོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཟུགས་ནི་འདིར་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དོ། །ཆོས་ཉིད་ནི་བསྟན་པའི་ཆོས་སོ། །སེམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བདུན་ནོ། །ཡིད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་སོ། །གཟུགས་ནི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་ཏེ། གཉིས་ཀས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པས་སྤོང་བ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་མཐོང་བས་ཐམས་ཅད་འདིས་སྤོང་བར་བྱེད་པས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཉེ་བར་ མཚོན་པར་བྱའོ། །གང་རྒྱལ་བས་ཀྱང་མི་དཔྱོད་པ་ནི་གང་ཞིག་བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་གང་ཡིན་པ་མཚོན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བཤད་དོ། །ཕན་པའི་སྒྲས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གཉིས་ཏེ། དེ་དག་གིས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྐུ་གསུམ་བསྟན་པའོ། །སྐུ་གསུམ་གྱི་ཚིག་གིས་ཀྱང་འདི་དག་དབྱེར་མེད་པར་འཇུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་བཤད་དེ་འདི་ནི་འབྲས་བུ་བསྟན་པའོ། །རྙོག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་
Chinese
不是要作意，也不是要成为他人的分别者，这是它的意义。这显示了远离分别。相对于法身而言，也是可以象征的事物，从相好而言，色身舍弃了大丈夫的相和身。连词“和”是按照必须把握的意义顺序连接的，即“彼性无有显现”等作为特殊的特殊。彼性即是吉祥无垢的薄伽梵之义，圆满正觉的自性、本体性的法，瑜伽母的真如，是所有如来的本体自性，金刚萨埵的同义词。如是说，胜者的儿子不是从忆念佛陀的形象来象征，也不是从法而来，因为在哪里没有心，没有意的游动，在那里，应当无分别地忆念佛陀。又说：“谁以形象见我，谁以音声闻我，此人行于邪道，彼人不能见我。”“引导者乃是法身，于法性中见佛陀，若欲知法性，胜者亦不动。”如是说。形象在此指相好。法性是指所教之法。心是指七识聚。意是指染污的识聚。形象是指相好，以二者皆能使人趣入薄伽梵之故而舍弃，以见非真如故，以此舍弃一切，故为诸法的法性。法性是法的真如。法身是法身。应当象征所知的附近。 凡是胜者也不思议的，即非是智慧之境，凡是不能象征的，他们宣说了法身。以利益之语，即是圆满受用身和化身二者，他们为了作利益有情之事而显示三身。以三身的词语，也宣说了这些无分别趣入的五种智慧，此乃显示果。无垢等
English
It is not to be made an object of attention, nor is it to be a discriminator of others, that is its meaning. This shows freedom from discrimination. In relation to the Dharmakaya, it is also something that can be symbolized, and in terms of characteristics, the Rupakaya has abandoned the marks and body of a great person. The word "and" is connected according to the order of meanings that must be grasped, that is, "that very nature is without appearance," etc., as a special distinction. That very nature is the meaning of the glorious, immaculate Bhagavan, the nature of the complete Buddha, the essence of the Dharma, the Suchness of the Yoginis, the essence of all the Tathagatas, the synonym of Vajrasattva. It is also said that the son of the Victorious One does not symbolize from the image of remembering the Buddha, nor from the Dharma, because where there is no mind, no movement of thought, there, one should remember the Buddha without distinction. It is also said, "Whoever sees me in form, whoever hears me in sound, that person walks the wrong path, that person cannot see me." "The guides are the Dharmakaya, in Dharmata one sees the Buddha, if one wishes to know Dharmata, the Victorious One also does not move." Thus it is said. Form here refers to marks and signs. Dharmata refers to the Dharma that is taught. Mind refers to the seven aggregates of consciousness. Thought refers to the aggregate of afflicted consciousness. Form refers to marks and signs, since both cause one to enter the Bhagavan, therefore it is abandoned, because seeing what is not Suchness, one abandons everything with this, therefore it is the Dharmata of all Dharmas. Dharmata is the Suchness of Dharma. Dharmakaya is the Dharmakaya. One should symbolize near to what is to be known. Whatever the Victorious One does not conceive of, that is, it is not an object of wisdom, whatever cannot be symbolized, they have proclaimed the Dharmakaya. With the word of benefit, that is, the Sambhogakaya and the Nirmanakaya, they have shown the three bodies in order to do the work of benefiting beings. With the words of the three bodies, they have also proclaimed the five wisdoms that enter these without distinction, this is the showing of the fruit. Immaculate etc.
Tibetan
འདི་ཉིད་ཀྱིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ཡང་བསྟན་ཏེ། རྙོག་པ་མེད་པ་ནི་མ་བསླད་པ་ཡིན་པས་མ་བསླད་པའི་དོན་ཏོ། །གསལ་བའི་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །ཕན་པ་ནི་འདིར་སྐུ་གསུམ་ཉིད་གང་དུ་ཡང་བསམ་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བྱ་སྣང་བ་མེད་པས་འདིར་འཛིན་པ་མེད་དེ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དཔེ་མེད་པ་འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་གཉིས་མེད་པའོ། །བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྟེ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནང་དུ་ཡང་བསམ་པའི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཏོ། །རྒོད་དང་བཅས་པས་ཞི་བའོ། །ཞུམ་པ་དང་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་མེད་པས་བདག་མེད་པའོ། །འགྱོད་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་བྲལ་བས་དག་པའོ། །མཚན་གཞི་བསམ་པར་བྱ་བ་དང༌། མཚན་ཉིད་སེམས་པར་བྱེད་པ་སྤངས་པ་ནི་བསམ་དུ་མེད་པ་སྟེ། སེམས་མེད་པའི་དོན་ཏོ། །སྔར་གྱི་སྣང་བ་མེད་པ་དང་ཡུལ་གྱི་བདག་ཉིད་དག་ལས་མཚན་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་སྤངས་པའི་དོན་འདི་ནི་ལོག་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ལམ་དེ་གཞན་གྱིས་བསམ་གྱི་མེད་པ་དང༌། གཞན་དུ་སེམས་པ་མ་ཡིན་པས་སྣང་བ་མེད་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡུལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་མེད་པས་བདག་ཡུལ་གྱི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཏོ། །གཞན་སེམས་པ་མ་ཡིན་པས་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་ཚིག་སྔ་མ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །ལས་འདིས་ཡང་རང་ཉིད་ཀྱི་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པས། རང་ཉིད་མེད་པའི་དོན་ཏེ། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །རང་ཉིད་རྒྱུད་ལ་གནས་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་མེད་པའི་དོན་ཏེ། རང་གིས་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་མཚན་ཉིད་མེད་ པའི་དོན་གྱིས་རང་ཉིད་ཀྱང་བརྟག་པར་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པར་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྒྱུན་གྱི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་ཚུལ་གྱིས་རྒྱུན་དུ་གནས་པ་ལ་བསམ་བྱ་དང་སེམས་པ་གཉིས་ལ་རག་ལས་པ་མེད་པས་ན་རང་ལ་སེམས་པ་དང་བསམ་བྱའི་རང་བཞིན་མེད་དེ། རང་གི་སྒོ་དེ་ངག་གི་མཚན་གཞི་མེད་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཚིག་དག་གོ །རང་གི་སྒོའི་དོན་གྱིས་ཀྱང་གཉིས་སུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱུན་ལ་ལྟོས་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་མ་ལ་ལྟོས་པས་ནི། རང་དང་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །ཚིག་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ལམ་གྱི་ལུས་བསྟན་པ་སྟེ། འདིས་ནི་ལམ་བཤད་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཏེ་སྒྲོ་འདོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་དེ་ནི་བསམ་པར་བྱ་བ་མིན་ཞིང་བསམ་དུ་མེད་པའོ། །འོན་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་པ་ལ། སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་སངས་
Chinese
此亦显示了不可思议之体性的道路，无垢即是未染污，故为未染污之义。直至“光明”之语。利益是此处三身本身在任何地方都无法思及，因所取显现不存在，故此处无能取，是不可思议之义。无譬喻此乃是获得金刚持之二取不二之道。不可言说，因不可思议之故。内中亦非是思维之境的自性之义。与掉举相伴而寂静。无有沉没、昏沉与睡眠，故为无我。远离后悔与怀疑，故为清净。舍弃了作为所依的思维与作为体性的作意，是不可思议，是无心之义。从先前的无显现与境之自性等中，舍弃所依与体性之义，此乃是颠倒，任何道路是他人无法思及，且非于他处作意，故为无显现之义。彼亦丝毫非有境，因无境故，我非境之自性之义。非于他处作意，故从他门而言，是前两个词。此业亦无有自性的周遍计度之事物，故为无自性之义，是无体性之同义词。自性于相续中安住的周遍分别不存在之义，因非由自性所能观察，故以无体性之义，自性亦是所能观察，是使成无自性之同义词。以恒常之前后方式，于恒常安住，不依赖于能思与作意二者，故于自性无有作意与能思之自性，自性之门即是言语之无所依，与无体性之语。亦应以自性之门之义而了知二者，即依于恒常与依于刹那，是从自与他门所作之差别。此二词即是显示不可思议之道的身体，此乃是宣说道路。成佛即是增益。彼即非是所应思维，亦是不可思议。然应如何行之耶？思及成佛等时，应如何成
English
This also shows the path of the inconceivable nature, and being without defilement is being uncorrupted, so it is the meaning of uncorrupted. Up to the word "clarity." The benefit is that here the three bodies themselves cannot be thought of anywhere, because the object to be grasped does not appear, so there is no grasping here, which is the meaning of inconceivable. This unparalleled is the non-dual path to attain Vajradhara. It is inexpressible, because it is inconceivable. Also, inwardly, it is not the nature of the object of thought. It is peaceful with agitation. Without dullness, drowsiness, and sleep, it is selfless. Being free from regret and doubt, it is pure. Abandoning the object to be thought of and the nature to be contemplated is inconceivable, which is the meaning of being without mind. Abandoning the object and nature from the previous non-appearance and the nature of the object is reversed, because the path is unthinkable by others, and not contemplated elsewhere, so it is the meaning of non-appearance. Also, there is not even a little object, because there is no object, so the self is not the nature of the object. Not contemplating elsewhere, so from the perspective of others, these are the first two words. This action also lacks the object of self-constructed pervasiveness, so it is the meaning of selflessness, which is a synonym for non-nature. The meaning of the absence of pervasive discrimination residing in the self-continuum, because it is not to be examined by oneself, so with the meaning of non-nature, the self is also to be examined, which is a synonym for making it selfless. In the manner of the constant before and after, abiding constantly does not depend on the two, the thinker and the contemplator, so in oneself there is no nature of contemplation and thinking, and the door of oneself is the word without a basis and the words of non-nature. Also, the two should be understood by the meaning of one's own door, that is, relying on the constant and relying on the momentary, which is the difference made from the doors of self and other. These two words show the body of the inconceivable path, and this is the explanation of the path. Becoming a Buddha is superimposition. That itself is not to be thought of and is inconceivable. But what should be done? When thinking of becoming a Buddha, etc., how should one become