Tibetan
་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སྔགས་དང་བྲལ་བའོ། །བསྐྱེད་རིམ་རྫོགས་རིམ་ལས་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རིམ་པ་དང་བྲལ་བའོ། །རང་རིག་པ་དང་བརྗོད་དུ་མེད། །ཐམས་ཅད་ཁྱབ་དང་དབྱེར་མེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། བརྗོད་དུ་མེད་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ན། ཡང་ན་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པ། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ནི། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དང་བྲལ་བ་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཡང་མདོ་དང་ལུང་དང༌། འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པའི་ནང་ནས་གསུངས་པ་ནི། རྒྱས་པར་བཤད་ན། ཡང་ན་འདིར་འགའ་ཙམ་དྲང་པོར་བྱ་སྟེ། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་གནས། །དེ་ནི་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང༌། ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་སྒྱུ་མའི་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཆོས་ལ་འཇུག་ཅིང༌། ཆོས་ ཐམས་ཅད་གཟོད་མ་ནས་རྣམ་པར་དག་པར་མངོན་པར་དད་པ་དང༌། མོས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་ཞེས་ང་མི་སྨྲའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཡང་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་འབྲེལ་བར་བསྟན་ཏེ། དེ་ཉིད་གང་ཞིག་འདོད་པ་ལ། །དེ་ལ་དེ་ཉིད་དམ་པ་མེད། །ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡིས། །ཚེ་འདིར་དེ་ཉིད་ཐོབ་མི་སྲིད། །རྒྱུ་འདྲ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི། །གང་ཞིག་གིས་ནི་རྟོག་རྒྱུར་ན། །དེ་ཡིས་དེ་ཉིད་དམ་པ་འདི། །ངེས་པར་དེ་ཉིད་མྱུར་དུ་འཐོབ། །ཅེས་པ་དང༌། ཡང་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པས་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་ཀྱང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན་ལ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་སུ་མེད་པས་ཐོབ་པ་དང་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དག་ཀྱང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན་ལ། །དེ་དག་གཉིས་སུ་མེད་པས་བསྒོམ་པ་དང༌། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དག་ཀྱང་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་ནི། སྒྲུབ་པ་དང་པོ་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། གཉིས་སུ་མེད་པ་དང༌། རང་རིག་བའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། ཆོས་ཉིད་དང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་གྲངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ན། དེ་ལྟ་བུ་ཡི་དོན་དམ་པར། །ལྷ་ཡི་དབང་ཕྱུག་རྣམ་པར་འབྱེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། སྡུད་པ་པོ་ལྷའི་དབང་ཕྱུག་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པས། བདེ་བ་ཆེ
Chinese
因为没有产生，所以远离咒语。因为不从生起次第和圆满次第中产生，所以远离次第。自证和不可言说，一切遍布且无分别。这指的是：不可言说的无二智慧，远离戏论，遍布一切法。或者说，不是可见的，没有名称和相好的大乐之自性，是远离色身的自性，是自证智慧不可言说之本身。那真实性也从经、律和论等之中宣说。如果广说，或者在这里稍微正直地说：安住于二谛之理，那是无二智慧，是不住涅槃，是佛陀金刚持本身。这样宣说。又从如来藏经中说，不显现积聚，幻化的法性，没有一切烦恼，以自性光明之法而进入，对一切法从初始就完全清净而显现信仰和信心的众生，我不说他会堕入恶趣。这样宣说。又从与虚空同等的续部中也显示了关联：那真实性想要什么，在那之中没有那真实性殊胜的，以地和波罗蜜多，此生不可能获得那真实性。相似的因就是那真实性，谁如果作为思维的因，他一定能迅速获得那真实性殊胜的。这样说。又因为二谛无别，所以因和果也是无别的。因为因和果无别，所以获得和所获得也是无别的。因为那些无别，所以禅修和所禅修也是无别的，对于无别来说，最初的修行和所修行不会成为对境。这样宣说了。因此，大乐和法界，以及那真实性，以及无二，以及自证智慧，以及法性，以及胜义谛等等，这些都是数量。因此：在那样的胜义中，天神自在分别。这样说，集结者天神自在，薄伽梵金刚持，安乐
English
Because it is unborn, it is free from mantras. Because it does not arise from the generation stage and the completion stage, it is free from stages. Self-awareness and unspeakable, all-pervading and without distinction. This refers to: the unspeakable non-dual wisdom, free from elaboration, pervading all dharmas. Or, it is not visible, the nature of great bliss without names and marks, is the nature of being free from the form body, is the very unspeakable self-awareness wisdom. That very reality is also spoken of in the sutras, vinaya, and commentaries, etc. If explained in detail, or here to speak a little straightforwardly: abiding in the manner of the two truths, that is non-dual wisdom, is non-abiding nirvana, is the very Buddha Vajradhara. Thus it is said. Also, from the Sutra of the Treasury of the Tathagatas, it is said that not manifestly accumulating, the nature of illusory dharmas, without all defilements, enters into the naturally luminous dharma, and I do not say that sentient beings who manifestly believe and have faith in all dharmas as being completely pure from the beginning will go to the lower realms. Thus it is said. Also, from the tantra equal to space, the connection is also shown: that very reality, whatever one desires, in that there is not that very reality that is supreme, with earth and paramitas, it is impossible to obtain that very reality in this life. A similar cause is that very reality, whoever takes it as the cause of thought, he will surely quickly obtain that very reality that is supreme. Thus it is said. Also, because the two truths are non-dual, therefore cause and effect are also non-dual. Because cause and effect are non-dual, therefore attainment and what is to be attained are also non-dual. Because those are non-dual, therefore meditation and what is to be meditated upon are also non-dual, for the non-dual, the initial practice and what is to be practiced will not become an object. Thus it is said. Therefore, great bliss and the dharmadhatu, and that very reality, and non-duality, and self-aware wisdom, and the nature of dharma, and the ultimate truth, and so forth, these are numbers. Therefore: In such an ultimate reality, the lord of gods distinguishes. Thus it is said, the collector, the lord of gods, the Bhagavan Vajradhara, bliss
Tibetan
ན་པོ་གཉིས་སུ་མེད་པར་འབྱེད་པར་གསུངས་སོ། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀུན་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། །སངས་རྒྱས་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེས་ཀྱིས་མཚོན་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ལ་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་པའོ། །སྙིག་གར་རྟག་ཏུ་བཞུགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དེ་སྙེད་ཀྱི་ཐུགས་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ། གང་གའི་ཀླུང་གི་བྱེ་སྙེད་ཀྱི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་འདི་དག་ཉིད། །ཐུགས་ཆུད་ཡོད་མེད་ཕྱོགས་སྤངས་པས། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་གྲུབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་མཁྱེན། །འདི་ནི་མཁྱེན་ཞེས་བྱ་བ་མི་མངའ་ བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་སངས་རྒྱས་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །འབྱུང་བ་རྣམས་ལྷ་མོར་བསྟན་པ་དང༌། དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་དབྱེ་བའོ། །སྙིང་གར་རྟག་ཏུ་བཞུགས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དགའ་བ་སྐྱེད་པར་མཛད་པ་དང༌། རང་བཞིན་དུ་བཞུགས་སོ། །རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་བསྒོམ་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ཉིད་སྒོམ་པ་དང༌། སྔགས་ཀྱིས་བཟླས་པ་དང༌། མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པའོ། །ཕུང་པོ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །ཁམས་ནི་ས་དང༌། ཆུ་དང། མེ་དང༌། རླུང་གི་ཁམས་སོ། །སོགས་པ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ནི་ཁམས་གཞན་ནོ། །བྲལ་བ་ནི་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །སྒྲ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒྲའི་དངོས་པོའོ། །སོགས་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཚད་མ་དང་སྙན་དང་གསལ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྟོང་པ་ནི་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྣམས་སྟོང་པའམ་དབེན་པའོ། །སྟོང་པ་ནི་མི་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཆེན་པོའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྙིང་རྗེ་ནི་ཐབས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུར་མ་ཙམ་མོ། །བདག་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་གཉིས་ཀྱི་བདག་པོ་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དམ་པའོ། །དེའི་ཡོན་ཏན་གསུངས་པ། ཚངས་དང་ཁྱབ་འཇུག་དྲག་པོ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་ནི་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བསྟན་པ་མེད་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་གསལ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ཉིད་ལས་བྱུང་བས་ཚངས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་དུ་བྱུང་ཞིང་སེམས་ཅན་ཀུ
Chinese
宣说不分别二者。如“佛陀菩提心众生”等。佛陀以无法估量的恒河沙数来象征。菩提萨埵众生也同样宣说。恒常安住于心间，是说如是数量的佛陀和菩提萨埵的真实智慧即是此。如是说：恒河沙数之，诸佛以此等，心中无有无，离弃诸方故，大印之自性，成就。如是宣说。因此宣说。因此应知。所谓“应知”，是无有之义。又或者，佛陀是蕴。菩提萨埵是处等。所谓“众生”，是将诸有显现为天女，并且对每一个都进行区分。恒常安住于心间，是说菩提心之自性生起欢喜，并且安住于自性中。所谓“于分别无有修习”，是说舍弃修习彼，念诵真言，供养等。蕴是色蕴等。界是地、水、火、风之界。等是指十二处，是其他的界。分离是指以分别彼本身而无有对彼等的分别。声是世间声之事物。等是指如是之量和悦耳与清晰等。法之空性是指自身使彼等空或寂静。空性是不可见之大智慧的空性本身。慈悲是方便大悲之事物，仅仅是世俗幻化。所谓“是自性”，是指彼本身是二者之主，是无二之胜义谛。宣说彼之功德，如“梵天遍入自在天”等。此胜义谛是随顺所化之故，也显示五种智慧之自性梵天等，如无有遮蔽般的智慧，光明且无分别之自性，从彼本身生起故为梵天。彼本身是法界之智慧，以极其清净之自性生起，并且一切有情
English
It is said that the two are not distinguished. Such as "Buddha Bodhicitta all beings." The Buddha is symbolized by the immeasurable number of sands of the Ganges River. Bodhisattva beings are also spoken of in the same way. Constantly abiding in the heart means that the true wisdom of such a number of Buddhas and Bodhisattvas is this. As it is said: Of the sands of the Ganges, the Buddhas with these, in the heart without existence, abandoning all directions, the nature of the Great Seal, is accomplished. Thus it is said. Therefore it is said. Therefore, know this. The so-called "know this" means non-existence. Or again, the Buddha is the aggregates. The Bodhisattva is the spheres, etc. The so-called "all beings" is to show all phenomena as goddesses, and to distinguish each one of them. Constantly abiding in the heart means that the nature of Bodhicitta gives rise to joy, and abides in its own nature. The so-called "no meditation on distinction" means abandoning the meditation on that, the recitation of mantras, offerings, etc. The aggregates are the aggregates of form, etc. The elements are the elements of earth, water, fire, and wind. The etcetera refers to the twelve spheres, which are other elements. Separation means that by distinguishing that itself, there is no distinction of those. Sound is the object of worldly sound. The etcetera refers to such measures and pleasantness and clarity, etc. The emptiness of Dharma means that it itself makes those empty or silent. Emptiness is the emptiness itself of the great wisdom of non-perception. Compassion is the object of skillful great compassion, merely a conventional illusion. The so-called "is self-nature" means that it itself is the lord of the two, is the non-dual ultimate truth. Speaking of its qualities, such as "Brahma, Vishnu, Maheshvara," etc. This ultimate truth is because it is in accordance with those to be tamed, and also shows the self-nature of the five wisdoms, Brahma, etc., like wisdom without obscuration, the nature of clarity and non-distinction, arising from that itself, therefore it is Brahma. That itself is the wisdom of the Dharmadhatu, arising in the nature of extreme purity, and all sentient beings