Tibetan
ས་སྤྱད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་གཡོ་བར་འགྱུར་ཞིང་ངན་འགྲོ་མེད་ལ། བསོད་ནམས་མེད་ན་ནི་བདེ་འགྲོ་ཡང་མེད་ན་ཐར་པའི་གཏམ་ཅི་ཞིག །གཞན་ཡང་ལས་མེད་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་བའམ། ཡང་ན་ནམ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འཆིང་བ་མེད་ན་གྲོལ་བ་ག་ལས་ཡིན། །ཞེས་པས་ཐམས་ཅད་མ་བཅད་པར་བསྙིལ་བའོ་ཞེས་དོགས་པར་བྱས་ནས་གསུངས་པ། བསོད་ནམས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དམ་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་དོན་ནོ། །ཡང་ན་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལོ། །ཡང་ན་དམ་པའི་དོན་ཏེ་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་དམ་པའི་དོན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དོ། །དེར་བསོད་ནམས་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་དོར་བར་བྱ་སྟེ། བསོད་ནམས་དང་དེའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་པའི་བསོད་ནམས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེ་ནི་བསོད་ནམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྡིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་དེ་ཀུན་དུ་མི་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་མི་སྲིད་པས་སོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ས་ལ་ནི་ཆེས་ཤིན་ཏུའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། སུ་ཞིག་འཛིན་ཞེས་སོ། །དོན་ནི་འདི་སྟེ་ཚང་མས་ངེས་པར་དཔྱད་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་མོད། །འོན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ནང་དུ་འདུས་པའི་སྡིག་པ་དང་བསོད་ནམས་ངག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལ་སྡིག་ པ་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་བཅུ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་དང་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པའོ། །བསོད་ནམས་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་འདི་དག་ཀྱང་ཐུབ་པའི་དགོངས་པའི་རྒྱན་དུ་རྒྱས་པ་དང་བཅས་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ནི་མི་འདོད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་པས་སྤང་བྱའོ། །བསོད་ནམས་ནི་བདེ་འགྲོའི་དང་འཁོར་བའི་ཆུ་བོ་ལས་སྒྲོལ་བའི་རྒྱུའོ་ཞེས་པས་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །འདི་ཁོ་ན་དཔེས་རྟོགས་པར་མཛད་པ། ཕ་རོལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བརྒལ་ནས་ཞེས་པ་ཆུ་ཀླུང་བརྒལ་ནས་སོ། །དོར་ནས་ནི་གཟིངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཏེ་བསོད་ནམས་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དང་ཆོས་མིན་ཏེ་སྡིག་པ་དོར་བྱ་ཉིད་ཀྱིས། བརྟེན་ནས་ཏེ་བློས་ལྷག་པར་གནས་པ་སྟེ། འཁོར་བ་ལས་བརྒལ་ནས་འཁོར་བ་ལས་ཕ་རོལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་སའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །དེའི་དེ་མ་ཐག་པར་བྱང་ཆུབ་སངས་རྒྱས་ཉིད་རྟོགས་པའོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་པའི་སྡིག་པའང་རབ་ཏུ་སྤང་བར་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཡང་མི་གཙང་བའི་ཉེར་སྤྱོད་སྤང་བར་བྱ་བའོ་ཞེས་དོགས་པར་བྱས་ནས་ཉེ་བར་སྡུད་པས་ལན་འདེབས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་དྲ་བ་ནི་དོན་དམ་པ་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཟབ་པ་ནི་ཟབ་མོ་ཉིད་དེ་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་གསུངས་པ། སྟོང་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་ཟབ་མོ་ཉིད། །ཡོན་ཏན་གཞན་རྣམས་རྒྱ་ཆེ་བའོ། །ཞེས་སོ། །དེར་འཕེལ་བ་ནི་ཚད་མས་ཉེ་བར་དྲངས་པའི་ངེས་པ་བསགས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཚད་མ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་གསུངས་པའི་བཤད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པ་བྱས་པ་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ལམ་ཡིན་པ་ལ། འདི་མི་གཙང་བའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྒྲོ་གདགས་པར་མི་བྱའོ། །མི་གཙང་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའམ་གཙང་བ་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་འགར་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། རིག་བྱེད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བསླུས་པའི་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་ཐ་སྙད་བྱས་པ་ འབའ་ཞིག་སྟེ། དེའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་གཞན་དང་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ངོ༌། །དེ་ལྷག་པར་མོས་པའི་གདུལ་བྱའི་ངོར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་ཚུལ་གཞན་དུ་དང་བྱ་བའི་རྒྱུད་འགའ་ཞིག་ཏུ་བསྟན་ཏེ། ཟབ་མོ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ཤེས་རབ་མཆོག་ཅན་གྱི་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་དོར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། སྔགས་རིག་ཅེས་པའོ། །མི་གཙང་བའི་སྒྲིབ་པ་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མ་ཡིན་ཞིང་བཅས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །གདུལ་བྱའི་ཁྱད་པར་ལ་ནི་བཅས་པས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བར་འགྱུར་མོད། སྔགས་ཀྱིས་རྩེ་བ་ལ་མ་གསུངས་སོ། །གཞན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་ཐམས་ཅད་དུ་འདི་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། མཆོག་གི་ངང་པ་པ་དང་ལོང་པ་པ་ལ་ཡང་ཐམས་ཅད་བཟའ་ཞིང་ཐམས་ཅད་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བ་ལང་གི་ཤའི་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པ་བསྒྲགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་ལམ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ནི་གཏི་མུག་ཆེན་པོ་མ་རིག་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་ལས་དང་སྐྱེ་བའི་རྒྱུའོ། །དེས་ན་དྲི་མ་དེ་རྩད་ནས་ད
Chinese
所使用的土地也如所愿地变动，并且没有恶趣。如果没有福德，那么善趣也没有，还谈什么解脱呢？此外，如果没有业，因为没有生，要么恒常解脱，要么永远不是。没有束缚，又从何有解脱呢？因为这样，有人怀疑这是在没有完全断除的情况下就推翻了一切，所以才说了“福德”等等。殊胜是指无上的，意思是说应该努力追求。或者说是殊胜智慧的自性之境。或者说是殊胜的意义，即应该修习道之智慧，殊胜的意义就是佛。在那里，应该舍弃福德作为因位的体性，因为要舍弃福德和对它的分别念，以及习气。果位的福德不分别念是存在的，因为菩提心金刚是所有福德的自性。罪恶不是，因为即使在凡夫位，也不会普遍行持，所以是不可能的。在凡夫地是最最甚深的。因此才说“谁执持”等等。意思是说，如果大家认真分析，五蕴在胜义谛中也是没有自性的。然而，世俗谛是存在的。因此，在行蕴中所包含的罪恶和福德，在名言中是存在的。其中，罪恶是身语意的十种恶行，包括自性罪和随应罪。福德是布施等的自性。这些福德和非福德，也说是佛陀密意的庄严。其中，非福德是不悦意的异熟，所以应该舍弃。福德是善趣和从轮回中解脱的因，所以应该接受。仅仅用这个例子来理解，如“彼岸”等等，渡过是指渡过河流。舍弃是指船。同样，法，即应该接受的福德，以及法
English
The lands that are used also change as desired, and there is no lower realm. If there is no merit, then there is no good realm either, so what is there to talk about liberation? Furthermore, if there is no karma, because there is no birth, either there is constant liberation, or it is never. If there is no bondage, from where does liberation come? Because of this, some people suspect that this is overturning everything without completely cutting it off, so they said "merit" etc. The supreme means the unsurpassed, meaning that one should strive to pursue it. Or it is the realm of the self-nature of supreme wisdom. Or it is the supreme meaning, that is, the practice of the wisdom of the path should be cultivated, the supreme meaning is the Buddha himself. There, the nature of merit as the causal state should be abandoned, because merit and its conceptualization, as well as habitual tendencies, should be abandoned. The non-conceptualization of merit in the state of fruition exists, because the Vajra of Bodhicitta is the nature of all merit. Sin is not, because even in the state of ordinary beings, it is not universally practiced, so it is impossible. In the land of ordinary beings, it is the most profound. Therefore, it is said, "Who holds" etc. The meaning is that if everyone carefully analyzes, the five aggregates are also without self-nature in the ultimate truth. However, conventional truths exist. Therefore, the sins and merits contained in the aggregate of formations exist in name only. Among them, sin is the ten non-virtuous actions of body, speech, and mind, including natural transgressions and consequential transgressions. Merit is the nature of generosity etc. These merits and non-merits are also said to be the adornment of the Buddha's intention. Among them, non-merit is an unpleasant result, so it should be abandoned. Merit is the cause of good realms and liberation from samsara, so it should be accepted. Just use this example to understand, such as "the other shore" etc., crossing over means crossing the river. Abandoning means the boat. Similarly, Dharma, that is, the merit that should be accepted, and Dharma.
Chinese
因此，罪恶应当由自己断除。依靠它，以智慧特别安住，超越轮回，从轮回的彼岸到达金刚持的地位，生起无间道的菩提心。在其之后立即证悟菩提佛果。那么，如何像彻底断除世俗的罪恶一样，也应该断除世俗的不净之行呢？因为产生了这样的疑问，所以通过概括来回答，因此等等。分别念之网，例如认为实有胜义谛的实物等等。诸法的甚深之处即是甚深本身，即是真如。对此曾说：空性是法的甚深之处，其他功德是广大的。在此增长是指通过量新引生的定解积累。不应对如来，即已成为最胜量的人所说的教言等，以及通过焚烧等所作的成就之道，说这是不净的等等。所谓不净本身，或者清净本身，即使在世俗中也丝毫不存在。这仅仅是被吠陀欺骗的婆罗门们所说的名称，其他追随他们的人也是如此。为了那些特别有信心的所化众生，世尊也在其他方式和某些行为续部中宣说了，但对于特别有信心的、具有殊胜智慧的密咒之行来说，这并不是放弃。因此才说：咒语明。不净的障碍也不是福德，因为它本身既非自性罪，也非遮罪。对于所化众生的差别来说，虽然遮罪会变成罪过，但密咒的享用中并未如此宣说。在其他宗派的观点中，也并非任何时候都如此，因为他们宣扬即使是至上的天鹅派和瞎子派，也可以吃一切、喝一切等等，以及焚烧牛的肉等等。更何况是对如来所说的道产生这样的分别念呢？那是非常愚痴的无明，是贪欲等的因，也是业和生的因。因此，要从根本上断除那个垢染。
English
Therefore, evil should be eliminated by oneself. Relying on it, abiding especially with wisdom, transcending samsara, reaching the other shore of samsara to the state of Vajradhara, generating the mind of bodhicitta on the uninterrupted path. Immediately after that, one realizes the state of enlightenment, the Buddha fruit. So, how should one completely abandon worldly sins, just as one should also abandon worldly impure conduct? Because such a doubt arises, the answer is given by summarizing, therefore, etc. The net of conceptual thoughts, such as thinking that there is a truly existent entity in the ultimate truth, etc. The profundity of all dharmas is profundity itself, which is suchness. It is said: Emptiness is the profoundness of the Dharma, and other qualities are vast. Increasing here refers to the accumulation of certainty newly generated through valid cognition. One should not impute that the teachings spoken by the Tathagata, who has become the supreme valid authority, etc., and the path of accomplishment made through burning, etc., are impure, etc. What is called impurity itself, or purity itself, does not exist at all even in the mundane. This is merely a name spoken by Brahmins who have been deceived by the Vedas, and so do others who follow them. For the sake of trainees who are particularly faithful, the Bhagavan also taught in other ways and in some action tantras, but for those who are particularly faithful and have supreme wisdom in the practice of mantra, this is not abandonment. That is why it is said: Mantra-vidya. Impure obscurations are also not non-merit, because they are neither naturally forbidden nor prohibited. For the differences of trainees, although prohibited actions may become transgressions, this is not taught in the enjoyment of mantras. In the views of other schools, it is not always like this, because they proclaim that even the supreme swan sect and the blind sect can eat everything, drink everything, etc., and burn the flesh of cows, etc. What need is there to mention having such conceptual thoughts about the path spoken by the Tathagata? That is very foolish ignorance, the cause of attachment, etc., and also the cause of karma and birth. Therefore, that defilement should be eradicated from the root.