English
From the beginning of wavering, until the existence of the Buddha. Even countless eons cannot be attained, because even those with great diligence only manifest complete enlightenment in the second countless eon. You, means how to approach, meaning, how you can attain Buddhahood etc. in this very life. Thus it is said: Just as a Bodhisattva with the nature of the perfection of wisdom, striving with great diligence, many eons are reversed. For example, when our Bhagavan Shakyamuni Buddha became a Bodhisattva, he pleased the Star King Buddha, and thus reversed nine eons. Similarly, with extremely great diligence, countless hundreds of thousands of billions of eons will also be reversed, therefore, those who practice with incomparable and extremely great diligence, and with the difference of means, can also reverse two countless eons. Even one eon, and a few lifetimes, and even in this very life, one can manifest complete enlightenment. Therefore it is said: Who, refers to being born from the means of action mudra etc. Supreme bliss is the uncontaminated great bliss, it is certain. Therefore, in order to realize the nature of great bliss in this Vajradhara ground, the path of mantra is especially praised from the path of the perfection of wisdom, it has been extensively explained. So, the great bliss mentioned here is only the mudra yoga, and it is also produced from the power of desire etc. Moreover, desire etc. will also change. If they are the cause of bondage, then all beings will be liberated, if asked like that. It is not so, thus it is said: Ignorance etc., refers to having what kind of dharma, and not seeing the meaning of truth, and also clinging to the non-existent nature of things, falsely clinging to the non-existence of person and dharma or things, that is ignorance and delusion, is the opposite of ignorance, the two truths.
Tibetan
ས་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པའོ། །རིག་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཞེ་སྡང་ནི་ཁོང་ཁྲོ་གནོད་སེམས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཡུལ་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདོད་ཆགས་ནི་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་སྲེད་པ་དང་ཞེན་པ་དང་ཆགས་ པའོ། །བདག་ཉིད་གཞན་ལས་ཡང་དག་པའམ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་རྟོག་ཅིང་རློམ་བཞིན་པའི་གང་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་འགྱུར་ལྟུང་བའི་རྒྱུ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་འདིར་རྒྱལ་ལོ། །ཕྲག་དོག་ནི་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱིས་གདུང་པའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སོ། །རང་ལུས་གནས་པས་ཞེས་པ་རིགས་ལ་གཅིག་གི་ཚིག་གོ །གང་རྣམས་ཀྱིས་གང་རྣམས་ཤིན་ཏུ་བཅིངས་པ་དེ་རྣམས་གདུང་བར་བྱེད་དེ་རང་གི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་མ་རིག་པ་དང་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མི་དགེ་བ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ཁོ་ན་དང་དགེ་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་ལས་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་མའི་མངལ་དུ་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སྐད་ཅིག་ལ་སེམས་སམ་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་ཅན་མིང་དང་གཟུགས་ཏེ། དེ་ལ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་མའི་མངལ་དུ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོ་རྣམས་དང་འབྱུང་བ་དང་རྒྱུར་བྱས་པའི་གཟུགས་ཇི་ལྟར་སྲིད་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ནུར་ནུར་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རིམ་གྱིས་མེར་མེར་པོ་དང་ནར་ནར་པོ་དང་གོར་གོར་པོ་དང་ཡན་ལག་འགྱུས་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །མིང་དང་གཟུགས་འཕེལ་བར་སོན་པ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལས་དང་ཡུལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་གྱུར་པ་ལས་རེག་པ་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་འདུས་པའི་བདག་ཉིད་ཡང་དག་པར་སྐྱེའོ། །དེ་ལས་ཚོར་བ་རེག་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ངོ་བོའོ། །དེ་ལས་སྲེད་པ་སྟེ་གང་བདེ་བའི་ཚོར་བ་ལ་མི་འབྲལ་བར་མངོན་པར་འདོད་ཅིང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་འབྲེལ་བར་འདོད་ལ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལ་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་གཉིས་ཀར་མངོན་པར་འདོད་པའོ། །སྲེད་པ་ལས་ལེན་པ་སྟེ་གང་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་ལ་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་སོ། །སྲེད་པ་དང་ལེན་ བདག་
Chinese
完全不了解。 智慧是具有法性的无漏智慧。 嗔恨是愤怒和害心，意思是对于众生之境，从各方面进行恼害。 贪欲是随之染著、渴求、执着和贪爱。 我认为自己比别人更好，或者不如别人，并以此为傲慢，这是心的自性变化，是堕落之因，是心所生的烦恼之法。 嫉妒是被他人的功德所折磨。 众生从各方面被烦恼所困扰，所以是各种烦恼。 “安住自身”是指同类中的一个词。 哪些事物被哪些事物紧紧束缚，这些事物就会被自己的肢体所折磨。 这些也是由于无明和无明的缘故，不善的欲求行为，以及有漏的善业，三界之业的造作。 由于造作的缘故，在母亲的子宫中连接的那一刹那，心或五蕴就是识。 以识为缘，即名色。 在连接的阶段，在母亲的子宫中，非物质的蕴，即受等四蕴，以及由四大种为因的色，是如何存在的呢？ 这就被称为“努努波”。 逐渐地，经历了“梅梅波”、“纳纳波”、“郭郭波”和肢体展开等阶段。 名色增长成熟，就变成了眼等六处之缘。 六处完全成熟，从业和境显现出来，触，即根、境和识三者聚合的自性，就真实产生了。 由此产生受，与触相应，是体验快乐、痛苦和舍受的自性。 由此产生渴爱，即对于快乐的感受，不愿分离，显现出强烈的欲望；对于痛苦，希望远离；对于非苦非乐，则以不同的方式显现出对两者的强烈欲望。 从渴爱产生取，即对于所欲等境的欲望和贪著。 渴爱和取，我
English
Complete ignorance. Wisdom is the uncontaminated wisdom that possesses the nature of Dharma. Hatred is anger and harmful intent, meaning to torment beings in all ways with respect to their objects. Desire is attachment, craving, clinging, and lust. Thinking and being proud that oneself is better than others, or not as good as others, this is the nature of mind's change, the cause of downfall, the afflicted Dharma arising from the mind. Jealousy is being tormented by the qualities of others. Beings are afflicted in all ways, hence they are all afflictions. "Abiding in one's own body" is a word for one of a kind. Those things by which things are tightly bound, those things are tormented by their own limbs. These are also due to ignorance and the cause of ignorance, unwholesome desire-driven actions, and wholesome contaminated actions, the formations of the three realms. Due to the cause of formations, at the moment of connection in the mother's womb, mind or the five aggregates are consciousness. With consciousness as the cause, there is name and form. At the time of connection, in the mother's womb, how do the non-material aggregates, the four aggregates such as feeling, and the form caused by the four elements exist? This is called "Nuur Nuur Po." Gradually, it goes through the stages of "Mer Mer Po," "Nar Nar Po," "Gor Gor Po," and the unfolding of limbs, etc. When name and form grow and mature, they become the cause of the six sense bases, such as the eye. When the six sense bases are fully mature, from actions and objects manifesting, contact, the nature of the aggregation of the three, sense faculty, object, and consciousness, is truly born. From this arises feeling, which is in accordance with contact, the nature of experiencing pleasure, pain, and equanimity. From this arises craving, which is the desire to not be separated from pleasant feelings, and the desire to be separated from suffering, and for that which is neither suffering nor pleasure, there is a strong desire for both in different ways. From craving arises grasping, which is desire and attachment to objects such as those that are desired. Craving and grasping, I
Tibetan
གི་ཁྱད་པར་ཅི་ཞེ་ན། ཁྱད་པར་མེད་པར་ཡང་སྲིད་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ནི་སྲེད་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་གྱིས་ནི་ལེན་པའོ། །ཡང་ན་རིང་བའི་རྒྱུ་སྲེད་པ་དང་ཉེ་བའི་རྒྱུ་ལེན་པའོ། །དེ་ལས་དེ་ལྟར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ས་བོན་སྲེད་པ་དང་ལེན་པས་མངོན་པར་བརླན་པ་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ལས་ནི་སྲིད་པར་བརྗོད་དོ། །སྲིད་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་རིམ་པས་ཚོར་བ་ཇི་སྲིད་པའོ། །སྐྱེ་བ་ནི་རྒ་ཤི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་རྣམས་འཁོར་བའོ། །གང་ཞིག་གནས་སྐབས་ཀྱི་བར་འདི་རྣམས་ལ་རེག་པ་ཡིན་གྱི། གང་བར་སྐབས་ཁོ་ནར་ཤི་བ་ལ་མ་ཡིན་ཞིང༌། གང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མ་རིག་པ་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་འདས་པའི་སྐྱེ་བ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས་སྲིད་པའི་བར་ད་ལྟར་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་མ་འོངས་པའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་འདི་ཡང་ལམ་གསུམ་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ་མ་རིག་པ་དང་སྲིད་པ་དང་ལེན་པ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པའི་ལམ་མོ། །འདུ་བྱེད་དང་སྲིད་པ་ལས་ཀྱི་ལམ་མོ། །ཡན་ལག་ལྷག་མ་རྣམས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ལམ་མོ། །དེ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས་གསུངས་པ། འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་ལམ་གསུམ་པ། །ཐོག་མ་དབུས་དང་མཐའ་མེད་པ། །མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་བཞིན་དུ་ནི། །ཕན་ཚུན་རྒྱུ་ཅན་འཁོར་བར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །འདིར་ཉོན་མོངས་པ་གཙོ་བོ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་ལས་དང་སྐྱེ་བ་འཕེན་པ་སྟེ། བདེན་པ་མཐོང་བ་ལ་ལས་ཡོད་ནས་ཡང་ཡང་སྲིད་པ་མི་འཕེན་པོའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། འཇམ་དཔལ་གྱི་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པ། གཞན་ཡང་ལྷའི་ཚོགས་རྣམས་སྔགས་ཀུན་རིག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེ་རྣམས་འདི་སྙམ་དུ་འགྱུར་ཏེ་ཆོས་འདི་རྣམས་འདི་ལྟར་སྟོང་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གཡོ་བ་རྣམས་སོ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་འདི་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཡང་རབ་ཏུ་ཤེས་ཤིང་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་ཡང་སྟེ། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་ཅན་འདུ་བྱེད་འདི་རྣམས་སྐྱེ་བ་ནས། ཇི་སྲིད་དུ་འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་འདི་འབྱུང་བར་ འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མཁས་པའི་རིགས་ཅན་གྱིས་མ་རིག་པ་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་འབད་པར་བྱའོ། །མ་རིག་པ་འགགས་པ་ལས་མི་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་འདི་རྣམས་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །མི་ཤེས་པ་སྤངས་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀུན་དུ་མི་རྒྱུ། འགྲོ་
Chinese
有什么区别呢？没有区别地对来世显现欢喜就是贪爱，有区别的就是取。或者，远因是贪爱，近因是取。由此，像这样，行之种子被贪爱和取所润泽，为了产生果实而显现趋向的业就称为有。从有而生起，就是以名和色的次第乃至感受。生就是变成老死等等，这十二支就是轮回。哪些是触及这些状态之间的呢？哪些不是仅仅在中间状态死亡的呢？哪些不是在有色和无色中行持的呢？对此，无明和行是过去的生，从识到有是现在的，生和老死是未来的。这十二支缘起也应知为三道，即无明、有和取是烦恼道，行和有是业道，其余的支是异熟道。对此，圣者龙树菩萨说：轮回之轮是三道，无始无中亦无终，犹如火轮一般，互相为因地流转。这里烦恼是主要的，以烦恼的力量牵引业和生，因为见到真谛后，即使有业也不会再次牵引有。也如《文殊根本续》中所说：此外，天众们以咒语和一切智，完全了知一切法都是缘起。他们这样想：这些法是如此空性，如幻术般变动不居，乃至完全了知这些法的生、住和灭，从无明为缘而生起这些行，乃至如此这般，这个痛苦的蕴聚将会生起。因此，有智慧的人应当为了断除无明而努力。无明止息，则依于无知的这些法也将会止息。断除无知，则烦恼不会普遍持续，流转。
English
What is the difference? To rejoice in rebirth without distinction is craving, while with distinction it is grasping. Alternatively, the distant cause is craving, and the near cause is grasping. From this, the seeds of action are moistened by craving and grasping, and the action that tends towards producing fruit is called existence. What arises from existence is the sequence of name and form up to feeling. Birth is becoming old age and death, etc., these twelve links are the cycle of existence. Which are those that touch these intermediate states? Which are not those that die only in the intermediate state? Which are not those that practice in form and formlessness? To this, ignorance and action are past births, from consciousness to existence is the present, and birth and old age and death are the future. These twelve links of dependent origination should also be understood as three paths: ignorance, existence, and grasping are the path of affliction; action and existence are the path of karma; and the remaining links are the path of maturation. To this, the noble Nagarjuna said: The wheel of existence is three paths, without beginning, middle, or end, like a wheel of fire, they revolve with mutual causes. Here, affliction is the main thing, by the power of affliction, karma and birth are drawn, because after seeing the truth, even if there is karma, it will not draw existence again. As it is also said in the Manjushri Root Tantra: Furthermore, the assembly of gods, with mantras and omniscience, fully understand that all phenomena are dependently originated. They think thus: These phenomena are so empty, moving like illusions, and even fully understand the arising, abiding, and ceasing of these phenomena, from ignorance as a condition, these actions arise, and even so, this aggregate of suffering will arise. Therefore, those of wise lineage should strive to abandon ignorance. When ignorance ceases, these phenomena that depend on unknowing will also cease. When unknowing is abandoned, afflictions will not universally continue, to transmigrate.