Tibetan
་སོགས་པའོ་ཞེ་ན། མཚན་ཉིད་ནི་བདེ་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་དགའ་བ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོའོ། །འགོག་པ་ནི་བདེ་བ་མེད་པ་སྡུག་བསྔལ་ལམ་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བའོ། །དབུ་མ་ནི་འདིར་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་དགག་པའི་ངོ་བོའི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པའི་གྲོལ་བའོ། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་གྲོལ་བ་ལྟར་ཐ་ཤལ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གསུངས་པ། གཞན་སྨྲ་བའི་ཐར་པ་རྣམས་ནི་སྲིད་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་རྣམས་སོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། ཇི་ལྟར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་མཆོག་མ་ཡིན་པས་སོ། །མི་དམིགས་སོ་ཞེས་པ་གང་གི་ཕྱིར་མེད་པར་དགག་པ་ཙམ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞན་དུ་བསྒྲུབ་ཟིན་ཏོ། །ཆགས་པ་དང་ཆགས་བྲལ་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་མེད་དོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན་གང་གི་ཕྱིར། འདོད་ཆགས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྙོག་མེད་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྙོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་ཆགས་བྲལ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཅི་ལྟར་འདྲེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན་གསུངས་པ། དེ་བཞིན་ཞེས་པ་སྟེ། རྙོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འདྲེས་པ་ཉིད་དང་གཅིག་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། རོ་མཉམ་ཞེས་པ་སྟེ། རོ་སྟེ་རང་བཞིན་འདིའི་མཉམ་པའོ་ཞེས་པ་རོ་མཉམ་མོ། །བརྟག་པ་གཉིས་པར་ཡང་གསུངས་པ། རོ་མཉམ་དངོས་པོ་གཅིག་ཏུ་ནི། །དོན་འདི་ཡིས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་ཏེ། དངོས་པོ་གཅིག་ནི་རང་བཞིན་གཅིག་གོ །དོན་འདི་ཡིས་ཞེས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འདི་སྐད་བཤད་དེ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་དང་ཆགས་བྲལ་དག་སོ་སོར་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བ་ཙམ་གྱིས་ན་འདྲེས་པ་ཉིད་དང་གཅིག་ཉིད་དུ་སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་བཞིན་ཐ་སྙད་བྱའོ། །རོ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱང་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རོ་མཉམ་ པ། །ཞེས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁོ་ན་དུས་སུ་བརྗོད་དེ། དབང་ཕྱུག་ནི་གཞན་དབང་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་
Chinese
等等。体性是由于安乐而分别，是三种喜的自性。灭是无安乐的痛苦，或者既非痛苦也非安乐的感受。中观是此处声闻众的安乐等，并非以无有而遮止的自性之实事，而是各别观察的灭之解脱。它不像外道徒众的解脱那样低劣，因为所说的是：“其他论者的解脱都是有边的。”也不像圆满正等觉者的那样殊胜。不缘，是因为仅仅以无有而遮止，甚至在世俗中也不是，这已经在别处成立了。贪著和离贪著，即使在世俗中，在俱生位也不存在。为什么呢？因为贪欲等等。无垢是俱生的，因为没有分别的垢染。那么，在俱生中没有贪著和离贪著，怎么会是混合的自性呢？所说的是，如是，因为没有垢染的缘故，说是混合的自性和一味性。因此所说的是，味等同，味即是此自性的等同，是为味等同。在第二品中也说：“味等同于一事物，以此意义而说。”事物一即是自性一。以此意义，即是大乐的自性。如此说，仅仅因为体验大乐，所以贪著和离贪著没有分别体验，仅仅如此，就像有和涅槃一样，可以安立为混合的自性和一味性。味等同性也是因为体验无戏论的大乐自性，就像蓝色等等一样。因此所说的是，一切事物味等同。世尊唯是时宜之说，自在是不在他力，那是世尊的圆满，因为断除了包括习气的一切障碍。一切种类的功德都圆满的
English
Etc. The characteristic is that it is the nature of the three joys because of being conscious of bliss. Cessation is the feeling of pain without bliss, or neither pain nor bliss. The Middle Way is the liberation of cessation through individual examination, which is not the reality of the nature of negating the bliss etc. of the Hearers here as non-existent. It is not as inferior as the liberation of the Tirthikas, because it is said, "The liberations of other speakers are all one-sided." Nor is it as supreme as that of the Fully Awakened Buddhas. Non-apprehension, because merely negating by non-existence is not even conventionally true, has already been established elsewhere. Attachment and non-attachment do not exist even conventionally in the co-emergent state. Why? Because of desire, etc. Immaculate is co-emergent, because there is no defilement of discrimination. So, how can it be the nature of mixture, since there is no attachment and non-attachment in the co-emergent? It is said, "Thus," because it is said to be the nature of mixture and oneness because of being without defilement. Therefore it is said, "Taste is the same," taste is the same as the equality of this nature. It is also said in the second chapter, "Taste is the same as one thing, it is expressed by this meaning." One thing is one's own nature. This meaning is the nature of great bliss. It is said that because only great bliss is experienced, attachment and non-attachment are not experienced separately, and only in this way can it be established as the nature of mixture and oneness, like existence and nirvana. The equality of taste is also experienced because of the nature of great bliss without elaboration, just like blue, etc. Therefore it is said, "All things are equal in taste." The Blessed One alone is spoken of in due course, and power is not dependent on others, which is the perfection of the Blessed One, because all obscurations, including habitual tendencies, have been abandoned. All kinds of qualities are perfectly
Tibetan
མཚན་ཉིད་ཅན་ཡང་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་བདུད་རྩིས་དབང་བསྐུར་བསྒྲིབ་པ་མེད་པའི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཡིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྟོགས་པས་སོ། །གཟུགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གསལ་བའི་སྐུ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གྲགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་མཚམས་རྣམས་སུ་སྒྲ་གྲགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གང་གིས་ན་མང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟེན་པར་བྱ་བ་དེ་ནི་དཔལ་ཏེ། བླ་ན་མེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟེན་པར་བྱ་བྱ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དག་ཅིང་ཆགས་པ་མེད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་གསུང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ཆགས་པ་མེད་ཅིང་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་ལ་འབད་པ་མེད་པར་འབྱུང་བས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བསམ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་དབྱངས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་འགྲོ་བ་གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་གསུང་སྟེ། གཞན་གྱི་དོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པ་པའི་སྐུ་དག་གིས་རྟག་ཏུ་ལྡོག་པ་མེད་པའི་བྱ་བ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཞེས་པ་ཆོས་མ་ཡིན་པ་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐའ་དག་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཅེས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན་ལ་བཙུན་མོ་རྣམས་ཀྱང་ཡིན་པ་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་ལྷན་ཅིག་པའོ། །མཆོད་པའི་དུས་སུ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཁོ་ན་བཙུན་མོ་རྣམས་ཏེ། དེའི་ ཕྱིར་གསུངས་པ། ཨེ་མ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་མཉེས་པའི་དོན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་རང་གི་རིགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བུད་མེད་ལྷ་མོའི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་པར་མཛད་དེ། རིག་མའི་ཚོགས་འཇུག་པ་བུད་མེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལྷག་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྐྱེས་པས་ཤིན་ཏུ་དགྱེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་རིག་མའི་ནང་དུ་འདུས་པ་རྣམས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་མཆོད་པར་བྱེད་དོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་རྣམས་ཀྱི་དང་པོར་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བཞུགས་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོས་སོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་དོན་གྱིས་ཏེ། ཇི་ལྟར་གསང་བ་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་རོ། །དག་པ་ནི་དག་པའི་དོན་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་དོན་བསྒོམས་པས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་འགྲུབ་པའོ། །རྒྱས་པར་སྟོན་པའི་ཡི་གེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འཁོར་བའི་ཕ་རོལ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རིང་བ་སྲིད་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པའོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཁོ་ན་རབ་ཏུ་རྒྱས་པར་སྟོན་པ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གོ་འཕང་ཞེས་པའོ། །བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ལ། །བདེ་གཤེགས་རྣམས་ནི་འདིར་ས་བཅུ་གསོལ་བ་རྣམས་ཏེ་ཕྱི་རོལ་པ་དང་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པས་ལེགས་པར་དང་མི་ལྡོག་པར་དང་མ་ལུས་པར་གཤེགས་པ་འདི་རྣམས་ལ་ཡང་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལའོ། །ཡང་དག་པར་མཚོན་ཞེས་སྤྲེལ་ལོ། །གསུངས་པ་ནི་གཏི་མུག་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཅིངས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། །མཚོན་བྱ་ནི་འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡང་དག་པར་ཞེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ་ཁོ་ནར་གང་གི་ཚེ་མཚོན་པར་བྱས་པར་འགྱུར་ནའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་འཇོམས་པ་པོའོ། །དེ་མེད་པར་ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་བསྟེན་ན་འཁོར་བ་པ་ཉིད་དེ་དེ་ལས་ངན་འགྲོ་ཡང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་སྤངས་པ་ལས་དག་པའི་སེམས་ཏེ་ དག་པའི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱིས་རབ་སྦྱོར་བ་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པར་རྟོགས་པས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཤེས་རབ་ལ་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པ་ལྟར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བསྟེན་པས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྟོགས་ཏེ་དེ་ཁོ་ནས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་ལས་དག་པའོ། །བདེན་པ་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང༌། མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའོ། །འདིས་མཚོན་པར་བྱ་བས་ན་མཚན་ཉིད་དེ་རྒྱུའི་རྒྱུད་དོ། །དེ་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་བསྟེན་ཅིང་བསྒོམས་པས་རྣམ་པར་འགྱུར་བཞིན་པ་ནི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ན་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་དུ་འགྱུར་ཏེ་བག་ཆགས་དང་བ
Chinese
也具有相。因为薄伽梵无有障碍，以大乐之甘露灌顶，证悟无有障碍之身语意圆满。色圆满者，乃因具有以无上之相好完全明亮的身体。名声圆满者，乃因声音响彻四方和四隅。以何圆满故，为众多人所依止，即是吉祥，具有无上福德之聚的相。彼圆满者，乃因世间和出世间的圆满，为一切所欲求者所依止。智慧圆满者，乃因具有对一切所知，以一切方式清净、无染且无碍之智慧。精进圆满者，乃是无上的语圆满，自然成就，无染且恒常不断，不费力气而生起，如众生所愿般令其满足，具足一切音韵之支分，是令众生解脱之语，为了他人的一切利益，以圆满报身和化身恒常不退转地行事业。法，是指非正法，无明等等也执持自己的相，故为诸法。如来一切与明妃一起，是指一切如来也是，明妃也是，如眼母等等，那些一起。在供养之时，一切如来唯是明妃，因此所说，诶玛等等。为了令薄伽梵金刚持完全欢喜，如来化现为与自己种姓相符的女性天女之形象，为了进入明妃之众，为了生起以女性功德更加圆满所生的极大欢喜。聚集在金刚持明妃之中的那些也供养金刚萨埵。以诸法，即法的蕴。
English
It also has characteristics. Because the Bhagavan is unobstructed, empowered by the nectar of great bliss, realizing the perfection of unobstructed body, speech, and mind. The perfection of form is because it has a body that is completely bright with all the supreme marks and signs. The perfection of fame is because the sound resounds in all directions and corners. By what perfection is it that many people rely on it, which is auspiciousness, possessing the characteristics of the supreme accumulation of merit. That perfection is because the perfection of the mundane and supramundane is relied upon by all who desire it. The perfection of wisdom is because it possesses wisdom that is pure, unattached, and unobstructed in all ways to all knowable objects. The perfection of diligence is the supreme perfection of speech, naturally accomplished, unattached and constant, arising effortlessly, satisfying all beings as they wish, possessing all the limbs of melody, is the speech that liberates beings, for the sake of all the benefits of others, the activity of the complete enjoyment body and the emanation body is constantly non-retrogressive. Dharma refers to non-dharma, ignorance, etc., which also hold their own characteristics, hence they are dharmas. All the Tathagatas together with the consorts, means that all the Tathagatas are also, and the consorts are also, such as the eye mother, etc., those together. At the time of offering, all the Tathagatas are only the consorts, therefore it is said, Ema, etc. In order to completely please the Bhagavan Vajradhara, the Tathagatas emanate into the form of female goddesses that are in accordance with their own lineage, in order to enter the assembly of vidyadharas, in order to generate the great joy born of the more perfect female qualities. Those gathered in the Vajradhara vidyadhara also make offerings to Vajrasattva. By the dharmas, that is, the aggregates of the Dharma.
Chinese
八万四千法门之首，恒常不断地安住，以其自性。有些是以意义，如“如何秘密”等等。清净是因为陈述清净之义的缘故。正因为如此，修习其义，便能成就圆满正等觉。如“广为宣说之文字”等等。轮回的彼岸即是涅槃。因为不是声闻等之行境，所以极其遥远，不住于有寂。唯有金刚萨埵才能广为宣说，不可思议之果位。所谓“诸善逝”等，此处的“诸善逝”是指十地菩萨，因为能断除外道、有学与无学，善逝、不退转、无余而逝者，对他们来说，仍然有轮回的可能。一切种相是指薄伽梵。如实象征，如猴子。所说的是，被愚痴等烦恼束缚的众生等等。所象征的是，此处的智慧之智。所谓如实，何时才能象征空性与慈悲无二无别呢？唯有空性才能摧毁一切烦恼。若无此，以烦恼之心修习智慧之智，则仍是轮回者，甚至会堕入恶趣。因此，舍弃烦恼之心，才能获得清净之心，即清净的智慧之智。如何呢？智慧以方便善加结合，即证悟空性与慈悲无二无别。因为对于世俗之外的智慧，如其所获得般如实修习，便能证悟大乐，唯有如此才能从一切戏论中寂灭而得清净。真谛，即是空性之自性，是胜义谛；以及体验之自性，是世俗谛。以此所象征的，是特征，是因之续流。若非一次性地修习，而是反复修习，则会逐渐转变，最终会转变为智慧与方便之相，以及习气和
English
The foremost of the eighty-four thousand teachings, it constantly and uninterruptedly abides, by its own nature. Some are by meaning, such as "How secret," and so on. Purity is because it expresses the meaning of purity. Precisely because of this, by meditating on its meaning, one attains perfect enlightenment. Such as "letters that extensively reveal," and so on. The other shore of samsara is nirvana. Because it is not the realm of hearers and so on, it is extremely distant, not abiding in existence or non-existence. Only Vajrasattva extensively reveals the inconceivable state. As for "Those Gone to Bliss," the "Those Gone to Bliss" here refer to the ten-ground Bodhisattvas, because they cut off outsiders, learners, and non-learners, those who have gone well, irreversibly, and without remainder, for them, there is still the possibility of rebirth. "All aspects" refers to the Bhagavan. "Truly symbolize," like a monkey. What is said is, beings bound by afflictions such as ignorance, and so on. What is symbolized is, here, the wisdom of knowledge. "Truly," when will it be possible to symbolize the inseparability of emptiness and compassion? Only emptiness can destroy all afflictions. Without it, if one cultivates the wisdom of knowledge with an afflicted mind, one remains a samsaric being, and may even fall into lower realms. Therefore, by abandoning the afflicted mind, one obtains a pure mind, that is, pure wisdom of knowledge. How is it? Wisdom is well combined with skillful means, that is, realizing the inseparability of emptiness and compassion. Because for wisdom outside of the conventional, by cultivating as it is obtained, one realizes great bliss, and only in this way can one be purified from the pacification of all elaborations. Truth, that is, the nature of emptiness, is the ultimate truth; and the nature of experience is the conventional truth. What is symbolized by this is the characteristic, the continuum of cause. If it is not cultivated once, but repeatedly cultivated, it will gradually transform, and eventually transform into the aspect of wisdom and skillful means, as well as habitual tendencies and