Tibetan
པོའི་དངོས་གྲུབ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པས་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་གསལ་བར་མཛད་དོ། །ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པ་དང་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པར་དེའི་རྗེས་སུ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་གསུམ་པར་གསུངས་པའི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དང་རྩའི་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་ལེགས་པར་གཞག་པར་མཛད་དོ། །ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་པ་དང་རྩ་བཞི་པར་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འདི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་དོན་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པས་སླུ་བ་ལས་གྲོལ་བའི་ཆེད་དུ་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་སྦྱིན་སྲེག་དང་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་ཏོ། །ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པ་དང་རྩ་དྲུག་པ་དང་རྩ་བདུན་པ་དང་རྩ་བརྒྱད་པར་སྔར་བཤད་པའི་བརྡ་དང་ལྟ་སྟངས་བཞི་པོ་རྣམས་དང་ལས་རབ་འབྱམ་ཡང་ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་རབ་ཏུ་སྤྲོས་སོ། །ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་པར་ནི་རྡོ་རྗེ་དང་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུའི་རང་བཞིན་བསྟན་ཏོ། །སུམ་ཅུ་པར་བགྲང་ཕྲེང་ལ་སོགས་པའོ། །སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་པར་འཕོ་བའོ། །སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པར་ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྔགས་རྣམས་བསྡུས་སོ། །སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པར་ནི་རྫོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམས་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བལྟམས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་བསྟན་ཏོ། །སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་པར་ནི་བགེགས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་གཏོར་མ་གསུངས་སོ། །སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔ་པར་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཐང་སྐུ་དང་གླེགས་བམ་དག་གོ །སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་པར་ནི་སྔར་གསུངས་པའི་གནས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་ཚོགས་ལ་འདུ་བ་ན་རྣལ་འབྱོར་བའི་རོལ་མོ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པར་ནི་དེ་ལྟར་ཞུགས་པ་བསྒོམ་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་མེད་པར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་དངོས་སུ་པའི་ཐབས་རིགས་ཀྱི་སྒེག་མོ་བསྟེན་པ་ངེས་པར་བྱས་སོ། །སུམ་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་པར་ནི་དེ་ལྟར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་དུས་སུ་རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱི་དབང་ཕྱུག་གི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་ལ་བསྙེན་བཀུར་ བླ་ན་མེད་པ་གསུངས་སོ། །སུམ་ཅུ་རྩ་དགུ་པར་ནི་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་ལྡན་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདིའི་རང་གི་ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་དང་སྒྱུ་མའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པར་མདོར་བསྟན་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་ཏོ། །བཞི་བཅུ་པར་རང་
Chinese
说“不是昆都桑波（梵文：Samantabhadra）的成就”，从而阐明了昆都桑波的行为。第二十一和第二十二，对于其中第三种解释中所说的圆满次第和脉轮位置的差别也作了很好的阐述。第二十三和二十四，为了修习如此圆满次第的意义，为了从执着于外在坛城和火供等事物中解脱出来，详细地阐述了圆满次第的坛城、火供和供养等。第二十五、二十六、二十七和二十八，先前所说的四种手印和姿势，以及各种事业，也因为是方便的支分而广为阐述。第二十九，阐述了金刚和金刚铃的自性。第三十，是念珠等。第三十一，是迁识。第三十二，因为是方便的支分，所以收摄了所有真言。第三十三，通过修习圆满次第的坛城，示现了具有大手印自性的诞生、成佛和转法轮等各种幻化之相。第三十四，为了平息障碍等目的，讲述了方便的支分朵玛。第三十五，是方便的支分唐卡和经卷。第三十六，在先前所说的处所等地方集会时，讲述了瑜伽士的嬉戏等。第三十七，如此进入修习且不分离，如果没有外在的手印，说“不是大手印的成就”，从而确定了为了大手印成就的真实，必须依止种姓的明妃。第三十八，如此在大手印成就之时，讲述了对瑜伽士自在主的顶髻宝珠的无上敬奉。第三十九，详细地阐述了第三十三品中简略阐述的，具有圆满自身利益的薄伽梵的自身体性的差别和幻化的变现。第四十，自身
English
It clarifies the conduct of Samantabhadra by saying, "It is not the accomplishment of Kunzangpo." The twenty-first and twenty-second also well explain the perfection stage and the distinctions of the positions of the channels, which are spoken of in the third explanation. The twenty-third and twenty-fourth extensively explain the mandala, fire offering, and offerings of the perfection stage in order to liberate from being deceived by clinging to external mandalas and fire offerings, etc., for the purpose of meditating on this perfection stage. The twenty-fifth, twenty-sixth, twenty-seventh, and twenty-eighth elaborate on the previously mentioned four mudras and postures, as well as the various activities, since they are aspects of skillful means. The twenty-ninth explains the nature of the vajra and vajra bell. The thirtieth is about rosaries, etc. The thirty-first is about transference of consciousness. The thirty-second summarizes the mantras because they are aspects of skillful means. The thirty-third shows the birth, enlightenment, turning of the wheel of Dharma, and other manifestations of the nature of the great mudra through meditating on the mandala of the perfection stage. The thirty-fourth speaks of the torma as an aspect of skillful means for the purpose of pacifying obstacles, etc. The thirty-fifth is about thangkas and scriptures as aspects of skillful means. The thirty-sixth speaks of the yogi's play, etc., when gathering in the previously mentioned places, etc. The thirty-seventh, by saying, "It is not the accomplishment of the great mudra" without external mudras for those who have thus entered into meditation and are inseparable, it is determined that one must rely on a consort of the lineage as the actual means for the accomplishment of the great mudra. The thirty-eighth speaks of the unsurpassed reverence for the crown jewel of the lord of yogis at the time of the accomplishment of the great mudra. The thirty-ninth extensively explains the distinctions of the self-nature and the illusory manifestations of the Bhagavan who possesses the complete benefit for oneself, which were briefly explained in the thirty-third chapter. The fortieth, self