Tibetan
་སྐུ་གྲུབ་པའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱང་བདག་མེད་པའི་རང་བཞིན་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྦས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འོད་གསལ་བར་བརྗོད་དེ། དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་མི་ཟད་པ་བརྟག་པའི་གཟུགས་ཏེ། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འདིར་ལས་དང་པོ་པ་རྣལ་འབྱོར་ལ་གོམས་པར་ཐོག་མ་མེད་པའི་རྒྱུན་ཅན་དུས་སྣ་ཚོགས་པ་དུས་གསུམ་དུ་འབྱུང་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་རྩོད་པའི་དུས་སུ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པས་དེ་རྣམས་གྲོལ་བར་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་བ་བསྐྱེད་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་ཙམ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་བདག་མེད་པའི་གཟུགས་གྲུབ་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་བདག་གིས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ནི་ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་བ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཧེ་རུ་ཀ་དང་བདག་མེད་མ་བསྐྱེད་དོ། །རང་བཞིན་གྱིས་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་གཟུག་པའི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ་ལས་དང་པོ་པས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཉིད་བདག་མེད་མའི་གཟུགས་སུ་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པར་མི་ནུས་ཏེ། རིམ་གྱིས་གོམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ནང་དུ་རྡོ་རྗེའི་སྙིང་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ཉིད་གསལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་བདག་གིར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མ་རིག་པ་ཟད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན་ཏེ། མ་རིག་པ་ཡང་རིག་པ་བཟང་པོ་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་བདག་མེད་མའི་གཟུགས་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ཆེས་མཆོག་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་བུད་མེད་དང་སྐྱེས་པ་དང་མ་ནིང་དང་བྲལ་བ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པའོ། །དེའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་ཀྱི་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་སོགས་པ་རྟོག་པ་གཉིས་པར་ཡང་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །སླར་ཡང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རྒྱུའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་དེ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རྡོ་རྗེ་ཉིད། །ཅེས་པ་ནི་རྩེ་ལྔ་པ་ཐབས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་སྟེ། དེའི་ལྟེ་བར་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ཁ་སྦྱར། དེའི་དབུས་སུ་ཧཱུཾ་དང་ཨོཾ་གྱི་ས་བོན་གཉིས་ཏེ་དེ་ལས་རྡོ་རྗེ་དང་གྲི་གུག་དང༌། དེའི་སྟེང་དུ་ཡང་ས་བོན་དེ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་འབར་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟེ་བའི་ཧཱུཾ་དང་གྲི་གུག་གི་ཨཾ་གི་ས་བོན་དེ་དག་ལས་ལྷ་སྣ་ཚོགས་པ་མཁའ་འགྲོ་དང་མཁའ་འགྲོ་མ་དང་ཁྲོ་བོའི་ཚོགས་དང་དེའི་རིགས་འབར་བའི་ཕྲེང་བ་རྣམ་པར་སྤྲོས་པའོ། །ཀུན་ དུ་ཞེས་པ་ནི་ཕྱོགས་བཅུར་རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོ་རྣམས་སྤྲོས་ཏེ། །སེམས་ཅན་རྣམས་བཏུལ་བར་བྱས་ནས་སླར་འོངས་ཏེ་དེ་ཉིད་དུ་གཞུག་གོ །དེ་ཡང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་སྐད་ཅིག་གིས་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཕྱག་དང་མདོག་དང་མཚོན་ཆར་ལྡན་པར་འཆད་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བདག་མེད་མ་དང་འཁྱུད་ཅིང་བསྲུབ་པ་དང་བསྲུབས་པའི་སྦྱོར་བས་ལྷ་མོའི་འཁོར་ལོ་དབྱུང་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་འཆད་བཞིན་པའི་རིམ་པས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དབུས་སུ་ཆགས་པ་ཆེན་པོའི་ཏིང་དེ་འཛིན་གྱིས་བདག་མེད་མ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་བདག་པོའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུའོ། །ས་བོན་ཕྲེང་བ་དེ་ནས་དགོད། །ཅེས་པ་ནི་གཙོ་བོ་དང་ལྷ་མོའི་སྙིང་གི་ཟླ་བ་ལས་སྤྲོས་པའི་འོད་ཟེར་གྱི་རྩེ་མོ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་མཁའ་འགྲོ་དང་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་སྤྲོས་ཏེ། དེ་ཉིད་དྲི་ཟའི་སེམས་ཅན་གྱི་གཟུགས་ཏེ་ཡི་གེ་གསུམ་ཧོ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་སུ་སྤེལ་བ་རང་གི་ཁར་ཞུགས་ཤིང་རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས་ཞུ་བར་གྱུར་པ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་བདག་རང་དེ་བཞིན་དུ་ཞུ་བར་འགྱུར་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྐུལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྦོས་མོ་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་མ་བཞི་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་གླུས་སྐུལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེར་གསུངས་པ། །སྙིང་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བཞེངས་ཞེས་པ་ནི་བཞེངས་ཤིག་པའོ། །རྗེ་བཙུན་ཞེས་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་ལྷན་ཅིག་ཅེས་པའོ། །སྙིང་རྗེའི་ཡིད་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་སྙིང་རྗེའི་ཐུགས་ཀྱིས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །པུཀྐ་སཱི་ནི་བདག་ལ་སྐྱོབས། །ཞེས་པ་ནི་བདག་པུཀྐ་སཱི་ལ་མགོན་པོ་བདག་ལ་སྐྱོབས་ཤིག་པའོ། །ཅི་ཞེ་ན། བདེ་ཆེན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་བདག་སྦྱོར་བས་བདག་འདོད་ཅེས་པ་ནི་བྱམས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ། །སྟོང་པའི་ནི་རང་བཞིན་ཐོང་ཞེས
Chinese
身成就也。法性亦是无我之自性，离于自性之真实边际，如是性即是般若波罗蜜多，以隐蔽之故，说是光明。彼即是诸佛之不灭身，可观察之色，诸天之色亦如是。如是，于此密咒乘亦有差别。其理云何？于此，初业者修习瑜伽，于无始相续，种种时，于三时中生起之有情，于争斗时修习空性，如是彼等得解脱，如来等宣说了生胜母等。是故，唯是于空性中完全观察，以金刚心之自性，无我之色成就，即是了别，以我作之故，我即是短暂之空性。故不解脱，以烦恼之故。故以世俗之方式，再三生起黑汝嘎与无我母。以自性显现之故，为令有情入于大手印中，何者之时，初业者现证，彼时亦于世俗中，金刚心即变为无我母之色。何以故？不能一时现证，以渐次串习之故。是故，内中金刚之精髓，为了别之自性之故。故彼即变为明晰之性，以空性执为我之故，无明灭尽之故，如来宣说。无明亦以信解妙慧故，无我母之色，幻化之自性，极超胜生起之故，是离于女、男、非男之义。智慧之相者，是决定也。为此义故，薄伽梵宣说金刚萨埵等。如前所说之金刚萨埵，坛城中央之三面六臂者，如是彼等，于第二品中如何宣说，应如是了知。复次，金刚持者，是金刚萨埵，种姓之金刚持，彼亦将生起。
English
The body is accomplished. The nature of reality is also the selflessness of nature, the true limit that is separate from its own characteristics. As such, it is the perfection of wisdom. Because it is hidden, it is said to be luminosity. That is the indestructible form of the Buddhas, the form to be examined, and the form of the gods is also the same. Similarly, there is also a distinction here in the mantra vehicle. How is that? Here, the first practitioner becomes accustomed to yoga, in the beginningless continuum, at various times, sentient beings arising in the three times, meditating on emptiness during the time of strife, thus they are liberated, and the Tathagatas have spoken of the Victorious Mothers and so on. Therefore, it is only by completely contemplating emptiness that the form of selflessness is accomplished by the nature of the vajra essence, and the distinction itself is made by me, so I am only a temporary emptiness. Therefore, it will not be liberated, because of the afflictions. Therefore, in the conventional way, Heruka and Selfless Mother are repeatedly generated. Because of the appearance of nature, in order to place sentient beings in the Great Seal, when the first practitioner realizes it, at that time also, in the conventional sense, the essence of the vajra becomes the form of the Selfless Mother. Why? Because it cannot be realized all at once, because of gradual habituation. Therefore, the essence of the vajra within is for the sake of the nature of consciousness. Therefore, it becomes clear, because emptiness is taken as self, and ignorance is exhausted, as taught by the Tathagata. Ignorance is also due to faith in good wisdom, the form of the Selfless Mother, the nature of illusion, and the meaning of being free from women, men, and hermaphrodites, because it arises supremely. The aspect of wisdom is certain. For this reason, the Bhagavan spoke of Vajrasattva and so on. The Vajrasattva mentioned earlier, the three-faced, six-armed one in the center of the mandala, as such, how they are described in the second chapter should be understood in this way. Furthermore, the Vajra Holder is Vajrasattva, the Vajra Holder of the lineage, and he will also arise.
Chinese
呜呼！金刚萨埵的金刚自身。这指的是持有五峰方便的金刚，其中心是阿 আলি（ā li，梵文元音字母）迦 আলি（kā li，梵文辅音字母）的结合。其中心是吽（ཧཱུཾ，hūṃ，种子字）和嗡（ཨོཾ，oṃ，种子字）两个种子字，由此产生金刚和弯刀。其上方也是同样的种子字。所谓“其自身燃烧”等等，指的是从金刚中心的吽（ཧཱུཾ，hūṃ，种子字）和弯刀的ཨཾ（aṃ，种子字）的种子字中，幻化出各种本尊、空行母、空行母以及愤怒尊众及其眷属燃烧的行列。所谓“一切”，指的是向十方幻化出金刚愤怒尊，调伏众生后，再次返回并融入其中。而且，从这一切完全转化后，刹那间观想成具有喜悦金刚的身相、手印、颜色和兵器的形象。然后与无我母拥抱并搅拌，通过搅拌的结合，生起明妃的轮。这也是按照所讲解的次第。在这些的中心，以大贪着的定，在与无我母一起的主尊的月轮中央。从那里降下种子字鬘。这指的是从主尊和明妃心间的月亮中，幻化出的光芒顶端，幻化出所有如来和空行母、空行母。其自身是乾闼婆众生的形象，三个字母在两个हो（ho，感叹词）的中心交融，进入自己的口中，从金刚道中融化，与此一起，自身也同样融化。因此，宣说了“催请”等等，四位捧食母等瑜伽母，以慈爱、悲悯、喜悦和舍的自性的歌声来催请。那里说到：“悲悯”等等。所谓“起立”，指的是请起立。所谓“尊者”，指的是与悲悯同在。所谓“以悲悯之心”，指的是以悲悯之心之意。所谓“布嘎萨，救护我”，指的是请布嘎萨怙主救护我。问：什么？回答说“大乐”，指的是将自身与大乐结合，自身希求，这是慈爱的自性。所谓“空性的自性，放下”，
English
Hūṃ! The very Vajra of Vajrasattva. This refers to holding the five-peaked Vajra of skillful means. In its center, Āli and Kāli are combined. In its center are the two seed syllables Hūṃ and Oṃ, from which arise the Vajra and the curved knife. Above that is also the same seed syllable. "That itself blazing," and so forth, refers to the various deities, Ḍākinīs, and wrathful hosts, and their retinues, blazing forth from the seed syllables Hūṃ of the Vajra's center and Aṃ of the curved knife. "Everywhere" means that Vajra wrathful ones are emanated in the ten directions. Having subdued sentient beings, they return and dissolve into it. Moreover, from the complete transformation of all of these, in an instant, one should meditate on the body of the joyful Vajra, endowed with hand gestures, color, and weapons, as it is being explained. Then, embracing the selflessness mother and churning, through the union of churning, the wheel of the goddess should be generated. This is also according to the order being explained. In the center of these, with the samādhi of great passion, in the center of the lord's moon mandala together with the selflessness mother. From there, the garland of seed syllables descends. This refers to the tip of the rays of light emanating from the moon in the heart of the chief deity and the goddess, emanating all the Tathāgatas, Ḍākinīs, and Ḍākinīs. That itself is the form of a Gandharva being, the three letters mingling in the center of the two Hos, entering one's own mouth, melting from the Vajra path, and together with that, oneself also melts in the same way. Therefore, "Urge!" and so forth, are spoken. The four Yoginīs, such as Pūjā, urge with songs of the nature of loving-kindness, compassion, joy, and equanimity. There it is said, "Compassion," and so forth. "Arise!" means please arise. "Lord" means together with compassion. "With the mind of compassion" means with the intention of compassion. "Pukkasi, protect me!" means please Pukkasi, protector, protect me. What? It is said, "Great bliss," which means uniting oneself with great bliss, oneself desiring, this is the nature of loving-kindness. "The nature of emptiness, let go,\