Tibetan
་ཆ་གཅིག་ནི་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྟོང་བ་དང་མི་སྟོང་བའི་ཕྱོགས་གཉི་ག་ཡང་མི་དོར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་གསུངས་པ། མི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདིར་སྟོང་པའམ་མི་སྟོང་པའི་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་སེམས་ཞེན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ཅི་ཞེ་ན། ཐ་མལ་བའི་རྣམ་རྟོག་སྐྱེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཐ་མལ་པ་ཞེས་པ་ནི་དངོས་པོ་གཉིས་ ལ་འཛིན་པས་སོ་སོ་ལ་ཞེན་ཏོ། །དེས་ན་གཉིས་མེད་པའི་བློ་མི་སྐྱེའོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པ་དམན་པར་འགྱུར་རོ། །ཡོངས་སུ་གཏོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་འདི་དག་ལ་གང་བརྟེན་པའི་བློ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་དོར་བའོ། །གཉི་གར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། །རྣམ་དག་ཅེས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་བའི་སེམས་སོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་མི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེ་བསངས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་བརྗོད་དེ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་དབྱེ་བས་རང་གི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། འགྱུར་བ་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཆགས་བྲལ་གྱི་རང་བཞིན་ནི་ལ་ལ་ནཱ་སྟེ། དེ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བསྒོམ་པའི་དབང་གིས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ར་ས་ནཱ་ནི་ཆགས་བྲལ་བར་མ་སྟེ་དེ་ཡང་སོ་མན་ཡིད་པའོ། །ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ཆགས་བྲལ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ཡང་འདོད་པ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སེམས་རྣམ་པ་གསུམ་དང་བྲལ་ཞིང་དྲི་མ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་སྤངས་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་འདིའི་སྲོག་རྒྱུ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི་སྟེང་དུ་འགྲོ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི་འོག་ཏུ་འགྲོ་བའོ། །དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བར་དགོངས་སོ། །དེ་དག་ལས་ངེས་པར་གྲོལ་བར་དབུས་སུ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་བློ་དང་ལྡན་པས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའི་ནི་མྱ་ངན་ནོ། །སེམས་ཅན་ཡོད་པར་འཛིན་པར་ནི་མྱ་ངན་པར་མའོ། །སེམས་ཅན་མེད་པར་འཛིན་པ་ནི་མྱ་ངན་ཆེན་པོའོ། །དེས་ན་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་གསུམ་དུ་མི་བརྟག་གོ །དེའི་ཚེ་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཞི་བའི་གཟུགས་ཏེ། དེའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྟོག་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །སླར་ཡང་འཁོར་བ་ལས་འཇིགས་པ་དོར་བའི་ཕྱིར། །ཡིད་བཞིན་ནོར་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འོ
Chinese
一部分是为了心的实体的特征。因此，不舍弃空和不空两种方面，这是它的意义。为什么呢？因为（经中）说，所谓“不空”等等，这里对空或不空的实体执着心，所以有过失。那是什么呢？说是产生庸常的分别念。所谓“庸常”，是因为执着于两个实体，所以执着于各自。因此，不生起无二的智慧。这样修习会变得低下。所谓“完全舍弃”等等，是指对于这些分别念所依赖的智慧，那是完全舍弃的。所谓“二者”等等，所谓“清净”，是瑜伽士的心。因此，会获得解脱。所谓“解脱”，是指与不执着相伴的智慧清净。因此，所谓“我”等等是容易理解的。同样地，也讲述了身、语、意各自的法的自性。那也是因为自性上的区分，会变成自己体性的自性，所谓“不变”等等，不执着的自性是拉拉纳（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），那是通过不变的禅定的力量。因此，对于一切也要理解。拉萨纳是不执着的，也就是索曼意帕（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。阿瓦杜提是不执着的大（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），也就是没有欲望且远离垢染的意思。因此，心的三种状态都已远离，舍弃了三种垢染的自性，同样，这个心的命脉运行方式有两种：第一种是向上运行。第二种是向下运行。那是关于生和死的想法。为了从那些中确定解脱，像虚空一样在中间以智慧来修习，这是确定的。同样，众生背对着的是悲伤。认为众生存在是悲伤的根源。认为众生不存在是大悲伤。因此，不要以三种分别念来思量。那时，无有戏论本身就是寂静的形象，那时的智慧分别念是不可言说的。再次，为了舍弃对轮回的恐惧，说了“如意宝”等等，对此就那样说吧。哦。
English
One part is for the characteristic of the entity of mind. Therefore, it means not to abandon both aspects of emptiness and non-emptiness. Why? Because it is said that so-called "non-emptiness" etc., here there is fault because of clinging to the mind to one entity of emptiness or non-emptiness. What is that? It is said that ordinary conceptual thoughts arise. So-called "ordinary" is because clinging to two entities, so clinging to each. Therefore, non-dual wisdom does not arise. Thus, meditation becomes inferior. So-called "completely abandoning" etc., refers to the wisdom on which these conceptual thoughts rely, that is completely abandoned. In the so-called "both" etc., so-called "pure" is the mind of the yogi. Therefore, liberation will be attained. So-called "liberation" is the purification of wisdom accompanied by non-attachment. Therefore, so-called "I" etc. are easy to understand. Similarly, the nature of the dharma of body, speech, and mind are also described. That is also because of the distinction in nature, it will become the nature of one's own essence, so-called "unchanging" etc., the nature of non-attachment is lalanā (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), which is due to the power of unchanging meditation. Therefore, everything should also be understood. Rāsanā is non-attached, which is also Soman Yipa (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思). Avadhūti is the great non-attachment (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), which means without desire and free from defilement. Therefore, the three states of mind are separated, and the nature of the three defilements is abandoned, similarly, there are two ways in which the life force of this mind flows: the first is to go upwards. The second is to go downwards. That is the idea of birth and death. In order to definitely liberate from those, it is certain that one should meditate with wisdom in the middle like the sky. Similarly, sentient beings turning their backs is sorrow. Holding onto the existence of sentient beings is the root of sorrow. Holding onto the non-existence of sentient beings is great sorrow. Therefore, do not contemplate with three conceptual thoughts. At that time, the absence of elaboration itself is the form of peace, and the conceptual thought of that wisdom is inexpressible. Again, in order to abandon the fear of samsara, it is said "wish-fulfilling jewel" etc., so let it be said like that. Oh.