Tibetan
་འདི་སྐད་ལ་ཨེ་སིན་ནམ་ཨི་དཾ་ཞེས་མི་ཟེར་བར་ཨེ་ཝཾ་ཞེས་བཏགས་པས་ལོག་རྟོག་སེལ་ཏེ་ཁ་ཅིག་ཕྱྭ་དང་མེས་པོ་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་རྒྱུར་སྨྲ་སྟེ། བྱེ་བྲག་པའི་ལུང་ལས། བ་ནི་བ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ། །འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ནི་དབང་ཕྱུག་སྟེ། །དབང་ཕྱུག་གིས་ནི་མཐོ་རིས་སམ། །ངན་འགྲོ་དག་ཏུའང་ལྟུང་བར་བྱེད། །ཅེས་ཟེར་བ་དེ་ལྟ་བུ་དགག་པའི་ཆེད་དུ་སྟེ། །ཨེ་ཝཾ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་དང་མ་ལྟ་བུའི་འབྱུང་ཁུངས་སུ་ཤེས་པར་བྱེད་ལ། ཨེ་ཝཾ་སྟེ་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཐབས་ཤེས་རབ་དང་དབྱེར་མེད་དུ་སྟོན་པས་ན་དེ་སྤོང་ངོ༌། །དེ་ཡང་ཨེ་ནི་མར་འགྱུར་ལ། བི་ན་ཕ་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས། །ཐིག་ལེ་དེ་ནི་སྦྱོར་བ་སྟེ། །སྦྱོར་ཏེ་དེ་ནི་རྨད་འབྱུང་བའོ། །ཞེས་པ་དང༌། །ཨེ་ནི་ཤེས་རབ་ཉིད་འགྱུར་ལ། །ཝཾ་གི་རབ་དགའི་བདག་པོའོ། །འགྲོ་བ་གང་ཞིག་ཡི་གེ་གཉིས། །མི་ཤེས་རྟག་ཏུ་འདོན་པ་དང༌། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་ལས། །ཕྱི་རོལ་སྦྱོར་སྤངས་ཐུབ་པ་བཞིན། །ཨེ་ཝཾ་ཡིག་གཉིས་སྒྱུ་མ་ལ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འདིར་བཞུགས་པས། །དམ་ཆོས་བསྟན་པའི་ཐོག་མར་ནི། །ཨེ་ཝཾ་དེ་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བཤད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །བདག་གིས་ལ་ཨཱ་ཏྨའི་ཟེར་བ་ནི་མུ་སྟེགས་བདག་ཏུ་འདོད་པ་ཡང་གང་ཟག་པ་བདག་ཏུ་འདོད་པ་སྟེ། །གྲངས་ཅན་དག་ནི་ཡོན་ཏན་གསུམ་ཆེ་མཉམ་པ་ལས་གཙོ་བོ་ལས་བདག་སྟེ། །དེ་ལས་འགྱུར་བ་ལ། །དེ་ལས་ཡོན་ཏན་དུ་མ་སྐྱེ་སྟེ། །འདི་ཙམ་ཉིས་ཤུ་ལྔ་ཤེ་ན། །རལ་པའམ་སྤྱི་བོ་གཙུག་པུད་ཀྱི། །བསྟི་གནས་གང་དུ་འགྲོ་བ་དེར། །གྲོལ་འགྱུར་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་ཟེར་བ་བདེ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། །མ་ཡཱ་ནི་སྒྱུ་ མའི་བདག་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། བདག་ནི་རྟག་པ་དང་གཅིག་པུ་དང་རང་དབང་དུ་འདོད་ལ། སྒྱུ་མ་ནི་དེ་དང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པས་ནི་དེ་སྤོང་ངོ༌། །ཐོས་བ་ཤྲུ་བ་ལའམ་ཤྲུ་ཏ་ཟེར་བ་ནི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རིག་བྱེད་པ་སྒྲ་ཡོན་ཏན་དུ་འདོད་པ་སྒྲས་ཆོག་པར་འཛིན་ཏེ། །དེའི་ལུང་ལས། ཉེས་པ་རྣམས་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར། །སྐྱེས་བུ་མ་བྱས་བདེན་འདོན་ཅན། །ཞེས་སྒྲ་རྟག་པར་འདོད་པ་དེ་སྤོང་སྟེ། ཤྲུ་ཏ་རྒྱུ་བས་མ་ཤྲུ་ཏ་རིག་པ་ཤེས་པས་སྒྲ་རྟག་པ་དེ་ཐོས་བྱ་དང་ཐོས་བྱེད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་མི་འཐད་པས་ན་དེ་བཟློག་གོ །དུས་གཅིག་ན་ཨེ་ཀ་ཀཱ་ལ་མི་ཟེར་པར་ས་མ་ཡ་ཟེར་བ་ནི་དུས་ཡོན་ཏན་དུ་འདོད་པ་ཡོད་དེ། དེ་ཡང༌། སྐྱེ་དགུ་འདི་དག་དུས་ཀྱིས་བསྡུས། །དངོས་པོ་འདི་དག་དུས་ཀྱིས་བྱེད། །ཅེས་ཟེར་ཏེ། རིགས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པ་འདོད་པ་བཟློག་པ་སྟེ། ས་མ་ཡ་ནི་དམ་ཚིག་དེ་དུས་དང་མཉམ་པའི་དུས་དང༌། ཡ་ཡོ་ག་སྦྱོར་བར་འགྲོ་བས་ན་དུས་རྟག་པ་ནི་དེ་དག་དང་འགལ་བས་ན་བཟློག་གོ །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དུས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། །བདེ་བའི་དུས་དང་ངན་པའི་དུས། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་དུས་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བི་ཛ་ཧ་རཾ་ལ་སྟན་ནའམ་སྟི་སྟི་བེ་སེ་མི་ཟེར་བ་ནི་ཐེག་ཟུག་པའི་རྟག་པ་སྤོང་སྟེ། །གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་རྫ་ཆག་བྱེ་འཕྲུར་དུ་འདོད་པ་སྟེ། །ཧ་ར་ས་སྤོང་སྟེ་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་སྟོན་ཏེ། །འཕགས་པའི་ཚུལ་དུ་བཞིས་བཞུགས་པ་དང་ཧ་རས་འཕྲོག་བྱ་དང་ཕྲོག་བྱེད་དུ་བཞུགས་པའམ། །བི་ཛི་ཡང་ཡོན་ཏན་དང་འཇོམས་པར་བཞུགས་པའོ། །དོན་བཞིན་དུ་བཤད་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། །བཤད་ཚུལ་སོ་སོར་སྦྱོར་བ་དང་བརྟག་པ་ཕྱི་མའི་ཚུལ་གྱིས་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །བཤད་ཚུལ་སྦྱར་བ་ནི་བསྐྱེད་རིམ་དང་རྫོགས་རིམ་མོ། །བསྐྱེད་རིམ་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་གླེང་གཞི་བསྟན་པ་དང༌། ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཐབས་བསྟན་པའོ། །གླེང་གཞི་ནི་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྡུད་པ་པོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟོན་ཏོ། །སྔར་བསྟན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའོ། །དུས་གཅིག་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། སྟོན་པ་གནས་དང་འཁོར་ལ་སོགས། ། འདུས་པ་དུས་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་དཔྱིད་ཟླར་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་བཞིའི་དུས་སོ། །སྟོན་པ་ནི་བྷ་ག་ཝཱན་ཏེ་གོང་མ་ལྟར་སྤངས་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཏེ་དེ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་རིགས་བདུན་པ་སྟེ་དེ་ཡང་འོག་ཏུ་འཆད་དེ། ཞལ་བརྒྱད་ཕྱག་ནི་བཅུ་དྲུག་སྟེ། །དཔའ་བོ་ཐོད་པའི་ཕྲེང་བ་ཅན། །ཕྱག་རྒྱ་ལྔ་ནི་འཛིན་ལྷ་ལ། །བདག་མེད་མ་ནི་ཉིད་ཀྱིས་ཞུས། །གསུངས་པས་དེའི་དགོངས་པ་ཡང་རྒྱུའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་འཆད་པ་པོར་འདོད་དོ། །གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ནས་དྷ་ག་ག་ལའི་བར་ཏེ་ཁྲོ་བ་དང་ཆགས་པས་འདུལ་བ་ལ་ཕྱི་ཆོས་འབྱུང་བ་དེར་ཐོས་སོ། །འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་རྣལ་འབོར་གྱིས་དབང་ཕྱུག་བྱེ་བྲག་བརྒྱད་ཅུ་སྟེ། །རིགས་ལྔ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བཅུ་ལ་གནས་པ་རྣམས་དང༌། །རྡོ་རྗེ་བདག་མེད་མ་དང་སྤྱན་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ་རི་རབ་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲར་བ་དང་མཉམ་པ་རྣམས་ཏེ། །དེ་ཡང་འོག་ལྡན་མ་དང་སྟེང་ཞལ་མ་ལ་སོགས་པས་འཆད་དོ། །དེ་ལྟར་བུར
Chinese
因此，不说“是这样的”或者“如此”，而是命名为“ཨེ་ཝཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”，是为了消除邪见，因为有些人认为自在天、祖先和遍入天等是万物的本源。如胜论派的经文说：“水是说水者们的本源，众生的本源是遍入天，遍入天能使人堕入天界或恶趣。”为了驳斥这种说法，要知道ཨེ་ཝཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是所有法的父母般的来源。因为ཨེ་ཝཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），即显现乐空无别、方便智慧无别，所以要舍弃它。其中，“ཨེ་”变成母亲，“བི་ན་”被称为父亲。明点是结合，结合即是奇妙的生起。如是说：“ཨེ་”本身变成智慧，“ཝཾ་”是胜喜的拥有者。无论哪个众生，如果不知道这两个字，却总是念诵，那么就像能仁从佛教诸法中，舍弃外道结合一样。ཨེ་ཝཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）二字如幻，一切智者安住于此，因此在宣说正法之初，才要详细解释ཨེ་ཝཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。这样说。所谓“我”，梵语叫“ཨཱ་ཏྨའི་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”，是外道认为的“我”，也就是人我。数论派认为，从三种自性相等的主体中产生“我”，从“我”产生变化，从中产生多种自性。如果知道只有二十五个，那么无论去往何处，到达发髻或头顶的住所，都能解脱，对此没有怀疑。为了驳斥这种快乐的颠倒，要知道“摩耶”是幻
English
Therefore, instead of saying "it is like this" or "thus," it is named "ཨེ་ཝཾ་ (Tibetan, Devanagari, Roman transliteration, literal Chinese meaning)," in order to eliminate wrong views, because some people believe that Ishvara, ancestors, and Vishnu, etc., are the source of all things. As the Vaisheshika Sutra says, "Water is the source of those who speak of water, the source of beings is Vishnu, Vishnu can cause one to fall into the heavens or the evil realms." In order to refute this kind of statement, one should know that ཨེ་ཝཾ་ (Tibetan, Devanagari, Roman transliteration, literal Chinese meaning) is like the father and mother of all dharmas. Because ཨེ་ཝཾ་ (Tibetan, Devanagari, Roman transliteration, literal Chinese meaning), which manifests as inseparable bliss and emptiness, and inseparable skillful means and wisdom, one should abandon it. Among them, "ཨེ་" becomes the mother, and "བི་ན་" is called the father. The bindu is the union, and the union is the wonderful arising. It is said, "ཨེ་" itself becomes wisdom, and "ཝཾ་" is the possessor of supreme joy. Whichever being, if they do not know these two letters, but always recite them, then just as the Muni, from the Buddhist dharmas, abandons the externalist union. The two letters ཨེ་ཝཾ་ (Tibetan, Devanagari, Roman transliteration, literal Chinese meaning) are like illusion, and the all-knowing one dwells here, therefore, at the beginning of expounding the Dharma, one should explain ཨེ་ཝཾ་ (Tibetan, Devanagari, Roman transliteration, literal Chinese meaning) in detail. Thus it is said. The so-called "self," in Sanskrit called "ཨཱ་ཏྨའི་ (Tibetan, Devanagari, Roman transliteration, literal Chinese meaning)," is the "self" as conceived by the non-Buddhists, which is the self of the person. The Samkhya school believes that from the principal, which is the equality of the three qualities, the "self" arises, and from the "self" arises change, and from it arise many qualities. If one knows that there are only twenty-five, then wherever one goes, reaching the abode of the hair knot or the crown of the head, one can be liberated, there is no doubt about this. In order to refute this reversal of happiness, one should know that "Maya" is illu-
Chinese
也说为“耶”（yes），意为遮止种姓等欲求。萨玛雅（samaya）即誓言，与时俱进之时，以及“雅”（ya）瑜伽结合而行，故恒常之时与彼等相违，故遮止之。如是说：“时有三种相，乐时与苦时，不可思议时。”毗札哈让（bija haram）中，不言“拉斯坦纳”或“斯底斯底贝塞”，乃舍弃坚固之常，数论等视如瓦解之尘埃。舍弃“哈拉萨”，以随顺故示之，以圣者之姿安住，或“哈拉斯”为夺取者与被夺取者而安住，或“毗札”亦安住于功德与摧毁中。如实宣说之义有二，即宣说之方式各别结合，以及以后期观察之方式简略示之。结合宣说之方式，即生起次第与圆满次第。生起次第，即宣说当观想之境及修持之方便。境，如是“我闻”等语，乃示现结集者之圆满。先前所示之功德，与具足十地之菩萨金刚藏。一时，乃圆满，如云：“导师、处所与眷属等，聚集之时说为时。”如经等所言，示现春月等四时。导师，即薄伽梵（bhagavan），如前所言，断除与智慧，即具足彼之因，金刚持七种姓，彼亦于下文宣说，面有八，手有十六，勇士具颅鬘，五手印乃执持天，无我母自身请问。如是所说，彼之意亦谓因位金刚持为宣说者。处所圆满，即从萨瓦达塔噶达（sarvatathagata）至达嘎嘎拉（dhagagala）之间，以忿怒与贪欲调伏者，于彼处听闻外法生起。眷属圆满，即瑜伽自在八十种，五部与安住十地之菩萨，以及金刚无我母与眼等佛之化身，与须弥山微尘数相等之金刚空行母。彼亦以下部母与上部面母等宣说。如是，
English
It is also said as "Yes," meaning to avert desires such as lineage. Samaya is the vow, the time that keeps pace with the times, and "Ya" goes in conjunction with yoga, so the constant time is contrary to them, hence it is averted. As it is said, "Time has three aspects, the time of happiness and the time of suffering, the time that is inconceivable." In Bija Haram, not saying "La Stanna" or "Sti Sti Bese" is to abandon the permanence of solidity, which the Samkhyas and others regard as crumbling dust. Abandon "Harasa," showing it because it is in accordance, abiding in the form of a noble one, or "Haras" abiding as the taker and the taken, or "Bija" also abiding in merit and destruction. The meaning of speaking truthfully is twofold, namely, combining the ways of speaking separately, and briefly showing it in the manner of later observation. The way of combining the teachings is the generation stage and the completion stage. The generation stage is to explain the object to be visualized and the means of practice. The object, such as "Thus I have heard," etc., shows the perfection of the compiler. The previously shown merits, and the Vajradhara who possesses the ten bhumis of the Bodhisattva Vajragarbha. One time is perfection, as it is said, "The teacher, place, and retinue, etc., the time of gathering is called time." As stated in the sutras, etc., it shows the four seasons such as the spring month. The teacher is Bhagavan, as mentioned earlier, the abandonment and wisdom, that is, possessing its cause, Vajradhara of the seven lineages, which will also be explained below, with eight faces and sixteen hands, the hero with a garland of skulls, the five mudras are the holding deities, the selflessness mother herself asked. As said, his intention is also that the Vajradhara in the causal state is the speaker. The perfection of the place is from Sarvatathagata to Dhagagala, those who subdue with wrath and desire, there the external Dharma arising is heard. The perfection of the retinue is the eighty kinds of yoga freedom, the five families and the Bodhisattvas abiding in the ten bhumis, as well as Vajra Nairatmya and the emanations of the Buddhas such as eyes, and the Vajra Dakinis equal to the dust particles of Mount Meru. They are also explained by the lower mother and the upper face mother, etc. Thus,