Tibetan
་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་སྤྲོས་པ་མེད་པའོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་པ་ལ། སྤྲོས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གྱུར་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་ན་སྤྲོས་པ་བརྗོད་པར་རུང་སྟེ། གང་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་མེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲོས་པ་བསྒོམ་པར་གྱུར་པ་ནི་དོན་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྤྲོས་པ་མེད་པ་མཆོག་ཏུ་སྡུད་པར་བྱེད་པར་བལྟའོ། །དེ་ཡང་གསུངས་པ། དེ་ཉིད་སྔགས་བཟླས་དཀའ་ཐུབ་དང༌། །དེ་ཉིད་སྦྱིན་སྲེག་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །མདོར་ན་སེམས་འདུས་རང་བཞིན་ཅན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སྒྱུ་མ་ཇི་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བརྟགས་པ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མ་ཡིན་གྱི། མི་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །རྨི་ལམ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་སེམས་ཙམ་ལས་ཡང་དག་པར་སྤྲུལ་པ་ཡིན་གྱི་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སྲིད་པ་བར་མ་ཇི་བཞིན་དུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྔོན་གྱི་སྲིད་པ་ནི་འདས་པ་ལ་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པ་མ་བླངས་པ་འདི་ནི་སྲིད་པ་བར་མ་སྟེ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་དབེན་པ་རང་གིས་རིག་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་གྱུར་པ་ཐོགས་པ་མེད་པར་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་གནས་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ངེས་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་གསུངས་པ། ནག་པོའང་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདེ་བ་རྗེས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ནི་ནག་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར་མི་དམིགས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་དེ་ཉིད་ནག་པོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ཁམས་གསུམ་པོ་མཐའ་དག་དབྱེར་མེད་ པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །འོ་ན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན། འཁྲིག་པ་ལས་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འདུས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དངོས་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རང་རིག་པའི་ཚུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་བདེ་བའོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི
Chinese
如果说自性不存在就是无戏论，并非如此，因为它本身就是戏论。如果认为戏论的自性已经不存在，那么凭什么成立为无戏论呢？那样的话，戏论怎么能被言说呢？因为某物的自性一旦消失，就不能再称其为该物的自性了。因此，诸佛世尊修习戏论，是为了将真谛之咒的真如，即无戏论，最极摄集。如是说：彼即是咒语念诵苦行，彼即是火供坛城，总之是心之聚集自性。如幻，是指并非如孩童所臆测的那样生灭，而是由非真实的因缘所显现的生等现象。如梦，是指仅由自心所真实变现，不依赖其他因素。如是说。如中阴身，是指先前的有是已逝，尚未取受来世之有，此即中阴身，远离业和烦恼，自身明觉的自性极为清晰，具有无碍之自性，善与非善皆能领会，是趋向无有遮蔽之境的自性。如是，应 निश्चित地修习坛城之轮。所说的大乐自性圆满摄集一切法的体性：黑亦是乐等，在随顺体验乐时，不会执着黑色等为 अलग的，否则，它本身就会成为黑色等事物的体性。因此，大乐本身就是三界一切无别的自性。那么，大乐本身是怎样的呢？由交合而生，是指由方便和智慧结合所生的无漏大乐。实乐，是指以自证的方式而存在的实物之乐。无实物之乐是指
English
If it is said that the very absence of inherent existence is non-elaboration, it is not so, because that itself is elaboration. If it is thought that the very nature of elaboration has become non-existent, then by what means is it established as non-elaboration? How then can elaboration be expressed? For when the very nature of something ceases to exist, it cannot be said to be its nature. Therefore, the Buddhas, the Bhagavat, having meditated on elaboration, are to be regarded as supremely gathering the suchness of the mantras of the ultimate ones, which is non-elaboration. That is also said: That itself is mantra recitation, asceticism, That itself is burnt offering, mandala, In short, it is of the nature of mind aggregation. Like an illusion, it is not born and ceases as children imagine, but it appears to be born and so on due to the power of unreal causes and conditions. Like a dream, it is a true transformation from one's own mind alone, and does not depend on other causes. Thus it is said. Like the intermediate state of existence, the previous existence is past, and this, not having taken the existence of the next life, is the intermediate state of existence, devoid of karma and afflictions, the very nature of one's own awareness, which has become extremely clear, possessing the nature of being unimpeded, comprehending virtue and non-virtue, and being of the nature of manifestly turning towards a place without obscurations. In that way, one should definitely meditate on the wheel of the mandala. It is said that the nature of great bliss perfectly gathers the characteristics of all phenomena: Even black is bliss, and so on, when experiencing bliss accordingly, one does not perceive black and so on as separate, otherwise, that itself would become the characteristic of the meaning of black and so on. Therefore, that great bliss itself is the very nature of being undifferentiated from all three realms. So, what is that great bliss like? Born from intercourse, means the great bliss without outflows born from the union of skillful means and wisdom. Actual bliss means that the object is blissful by virtue of being self-aware. The bliss of non-objects means
Tibetan
་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པའི་བདེ་བའོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདེ་བར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཡང་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་དེ། བདེ་བ་ལས་ཐ་དད་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྐུ་གཞན་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ནི་སྒོམ་པ་མེད་པ་སྟེ། མ་ལུས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། རྫོགས་པ་བསྒོམ་པ་མེད་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདིའི་དོན་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མཐའ་དག་ཉེ་བར་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ལ་ཡང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའང་ཅི་ཞིག་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྤྲོས་པ་སྟེ། སྒོམ་པ་པོ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལས་ནི་ངེས་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་ཅི་ཞིག་གང་དོགས་ཏེ། དགོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཨེ་མ་ཧོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཨེ་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་མཚར་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དད་པའི་ཤུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དད་པའི་ཤུགས་ནི་དད་པ་ཙམ་མོ། །བརླག་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ལས་རིང་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བར་གྱུར་ནས། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལུས་མེད་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པ་མ་རྟོགས་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཟུང་བར་མི་ནུས་པས་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བདེ་བ་གང་དུ་གནས་པར་འགྱུར། དེ་བས་ན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དུ་རོ་གཅིག་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཉིད་འཁོར་བའི་མཐས་གཏུགས་པར་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་སྣང་བར་ངེས་པར་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་གསུངས་པ། ཐ་མལ་པ་ཡི་གཉེན་པོའི་ཚུལ། །སངས་རྒྱས་སྐུར་ནི་ཡོངས་བརྟགས་པ། །ལྷ་ཡི་གཟུགས་ནི་གོམས་བྱས་པ། །དེས་ནི་རྒྱ་ཆེན་སྣ་ཚོགས་གཟུགས། །གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་འགྱུར། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །རྟོག་པ་མཐའ་དག་འགགས་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་
Chinese
由于执持等等没有成立，所以是无实体的安乐。名为金刚萨埵安乐。也就是说，金刚萨埵的也是安乐的自性，并非有与安乐相异的金刚萨埵之身存在。名为圆满次第瑜伽，那是不修习，因为是无余智慧的自性。因此说，圆满没有修习。这其中的意思是，一切颠倒全部远离的自性，一切法无别的安乐大乐的体性，也是不分别的智慧法界所圆满。又说，那么生起次第又有什么必要呢？生起次第是种子等等完全转变，以先行的自性而开展，从修行者和所修习，以及修习等等的分别念中，并非必定真实产生那样的真如。因此，那又有什么可疑惑的呢？意思是说，没有必要。薄伽梵所说，诶玛火等等，诶玛哦是稀奇的意思。为什么呢？因为说了信的力量等等，信的力量仅仅是信心。毁灭是远离咒语的道路，对那些有情生起慈悲，所以说是大菩萨。无身等等，对于没有了知从五大产生的身体的形象，识不能执持，那么事物完全圆满的自性的安乐将存在于何处呢？因此，必须承诺，与大乐自性成为一体的大悲，直至轮回的边际，显现为各种形象。 又说，庸常之人的对治方式，完全观察为佛身，串习天神的形象，由此成为广大各种形象，成为所化众生的行境。以圆满次第的结合，心也能成为佛，一切分别念止息。
English
Since grasping and so on are not established, it is the bliss of non-existence. It is called Vajrasattva Bliss. That is to say, Vajrasattva's is also the nature of bliss, and there is no other body of Vajrasattva that is different from bliss. It is called the Yoga of the Perfection Stage, which is without meditation, because it is the nature of complete wisdom. Therefore, it is said, "Perfection is without meditation." The meaning of this is that the nature of all inversions being completely separated, the nature of great bliss in which all dharmas are inseparable, is also perfected by the non-discriminating wisdom, the realm of dharma. Again, what is the need for the generation stage? The generation stage is the complete transformation of seeds and so on, and it is elaborated by the nature of being preliminary. From the conceptualizations of the practitioner, the object of meditation, and meditation and so on, the true suchness does not necessarily arise. Therefore, what is there to doubt about that? The meaning is that there is no need. The Blessed One said, "Emaho" and so on, "Emao" means wonderful. Why? Because it is said that the power of faith and so on, the power of faith is only faith. Destruction is far from the path of mantra, and compassion arises for those sentient beings, so it is said to be a great bodhisattva. Without a body and so on, if the form of the body arising from the elements is not understood, consciousness cannot be grasped, then where will the bliss of the nature of complete perfection of things exist? Therefore, it must be promised that great compassion, which is one with the nature of great bliss, will manifest in various forms until the end of samsara. It is also said: "The antidote for ordinary people, is completely regarded as the body of the Buddha, the image of the deity is practiced, thereby becoming vast and various forms, becoming the field of experience for those to be tamed. By the union of the perfection stage, the mind can also become a Buddha, all conceptualizations cease."
Tibetan
སྟེ། ཇི་ལྟར་ལྕི་བའི་སྦྱོར་བའི་གནས་ཀྱིས་དངུལ་ཆུ་ཡང་དག་པར་འཛིན་པ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་བླ་ན་མེད་པའི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཡང་ལྷའི་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡང་དག་པར་བསྒོམས་པས་གཟུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དཔེ་བསྟན་པ་གསུངས་པ། ཇི་ལྟར་མེ་ཏོག་བརྟེན་པའི་དྲི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གོ་སླའོ། །དེ་བཞིན་གཟུགས་སོགས་མེད་གྱུར་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དང་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། ལྷའི་གཟུགས་སུ་བསྒོམས་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དམིགས་ཀྱི་གཞན་དུ་བདེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་བརྟེན་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་དང་ཞལ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་མེད་ཉིད་ང་ཞེས་བྱ་བ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དངོས་པོ་མཐའ་དག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་པའོ། །རྨོངས་པ་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སློབ་དཔོན་ལ་བསྙེན་བཀུར་མ་བྱས་པས་བླུན་པོར་གྱུར་ཅིང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་འཛིན་པ་ནི་རྨོངས་པའོ། །རང་གི་སེམས་ཙམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དངོས་གྲུབ་ནི་ང་སྟེ་དེས་ནི་དེ་མི་ཤེས་པའོ། །འདིས་དཔེ་གསུངས་པ་དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡིད་ཆེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྒྱུའོ། །བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཉེ་བར་གཟུང་བའོ། །མུན་པའི་སྒྲོན་མ་ལྟ་བུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཇི་ལྟར་མར་མེ་འབར་བ་གཅིག་གི་གཟུགས་ཀྱིས་ཀྱང་མུན་པའི་རང་བཞིན་མཐའ་དག་བྲལ་ནས་ཕྱོགས་དེ་ན་གནས་པའི་དངོས་པོའི་གཟུགས་ཅན་རྣམས་གསལ་བར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྔགས་ཀྱིས་སྦྱངས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྨོན་ལམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སེམས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེའི་བདག་ཉིད་གསལ་བར་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མུན་པ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ནས་དུས་རྟག་ཏུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གཞན་གྱི་བྱ་བ་རྣམས་ལ་འཇུག་ཅིང་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་དོན་རྫོགས་པར་མཛད་པས་ འཁོར་བའི་མཐར་ཐུག་པར་བཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཇི་ལྟར་མར་མེས་བསྐལ་བ་མང་པོར་སྔོན་ནས་བསགས་པའི་མུན་པ་རྣམས་ཀྱང་གང་དུ་ཡང་སོང་བ་མེད་གར་ཡང་གནས་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ཡོངས་སུ་བསགས་པའི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་གང་དུ་ཡང་སོང་བ་མེད་གང་དུ་གནས་པར
Chinese
即，犹如以沉重的炼金之法，能如实掌握水银一般，你亦以如实观修无上安乐自性的心之珍宝，以及天神之形相，而不可执取。为此之故，宣说了譬喻，如云“如花所依之香”等，易解。如是形等灭尽时，此乃与意义相近之结合。依赖于观修天神之形相，而能缘安乐之自性，否则便非安乐，乃是互相依赖而住。实物，是指手和脸等形相的自性之故。无实物之我，是指一切戏论显现为无实物之自性之故。佛我，是指一切事物以其本性而证悟之故成佛。以何愚昧等，对于上师不恭敬，故成愚笨，执持颠倒，是为愚昧。仅是体验自心之成就即是我，彼等并不知晓。以此宣说譬喻，如是等等。信，是显现之因。子，是指亲近金刚藏。如暗室之灯一般，犹如一盏燃烧的明灯，其光芒能驱散一切黑暗的自性，并能照亮该处所存在的一切有形之物，同样地，以咒语所净化的祈愿等为先导，以心之珍宝的自性显现之方式，摧毁一切分别念的黑暗，从而恒时任运自成地投入于利他事业，并圆满一切众生的利益，故而安住于轮回的尽头。或者，犹如灯火能将多劫以来所积累的黑暗，使其无处可去，无处可留一般，自性寂灭。种姓之子，同样地，从无始以来所积累的无明习气，也仅是生起智慧之光明，使其无处可去，无处可留。
English
That is, just as heavy alchemical methods can accurately grasp mercury, you too, by truly meditating on the supreme blissful nature of the mind's jewel and the form of the deity, are not to be grasped. For this very reason, the analogy is explained, such as "like the fragrance that relies on a flower," etc., which is easy to understand. Likewise, when form and so on are extinguished, this is a combination close to the meaning. Relying on meditating on the form of the deity, one can focus on the nature of bliss; otherwise, it is not bliss, but rather they exist in mutual dependence. "Object" refers to the nature of forms such as hands and faces. "No object self" refers to all elaborations appearing as the nature of no object. "Buddha self" refers to becoming a Buddha because all things are realized by their very nature. "By what ignorance," etc., not honoring the teacher leads to foolishness, and holding onto inversions is ignorance. The accomplishment of merely experiencing one's own mind is the self, and they do not know it. With this, the analogy is explained, such as "likewise," etc. Faith is the cause of manifestation. "Son" refers to drawing near to Vajragarbha. Like a lamp in a dark room, just as the form of a burning lamp can dispel all the nature of darkness and illuminate all tangible objects existing in that place, similarly, with prayers purified by mantras and so on as a prelude, in the manner of the nature of the mind's jewel becoming clear, destroying all the darkness of conceptual thought, and thus constantly, spontaneously engaging in the activities of benefiting others and perfecting the benefit of all beings, therefore abiding at the end of samsara. Or, just as a lamp can take away the darkness accumulated from many eons, leaving it nowhere to go and nowhere to stay, so too, it is naturally pacified. Son of the lineage, likewise, the habitual tendencies of ignorance accumulated from beginningless time are also such that merely generating the light of wisdom leaves them nowhere to go and nowhere to stay.