Tibetan
ཚད་མ་ཞེས་བྱར་བསྟན། །བཞིན་བཟང་མ་ཞེས་རབ་ཏུ་བསྟན། །མུན་ནག་ཐིབས་པོའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །མདོག་སྔོན་མ་ཞེས་རབ་ཏུ་བསྟན། །སེམས་ནི་མཉམ་པར་སྦྱོར་བས་ན། །ཐུན་མོང་མ་ཞེས་རབ་ཏུ་བརྗོད། །གང་ཚེ་རྒྱུ་ཀུན་རབ་སྟེར་བས། །དེ་ལ་རྒྱུ་རབ་སྦྱིན་མར་བརྗོད། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བྲལ་བས་ན། །དེ་འདིར་བྲལ་མར་རབ་ཏུ་གསུངས། །ཆགས་པས་རྗེས་སུ་བཅིངས་ཚུལ་གྱིས། །བྱམས་མ་ཞེས་བྱར་རབ་ཏུ་བསྟན། །ཡིད་འོང་འདོད་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །གྲུབ་མ་ཞེས་བྱར་རབ་ཏུ་གྲགས། །མེ་ཡི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཕྱིར། །བྱིན་ཟ་མ་ཞེས་རབ་ཏུ་བསྟན། །ཆུ་ཡི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་པས། །ཤིན་ཏུ་ཡིད་འོང་མ་ཞེས་བརྗོད། །རྣམ་པ་གསུམ་དུ་གང་བསྐོར་བ། །གསུམ་སྐོར་མ་ཞེས་བྱར་བར་བསྟན། །འདོད་པ་ཀུན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། །རླུང་གི་འདོད་མ་ཞེས་བྱར་འདོད། །ཁྱིམ་གྱི་བདག་པོར་བརྗོད་པ་ཡིས། །ཁྱིམ་པ་ཞེས་ནི་དེ་ནས་བསྟན། །གཏུམ་པའི་ལས་ལ་གནས་ལྷ་མོ། །དེ་ནི་གཏུམ་མོ་ཞེས་བྱར་བསྟན། །གཞོན་ཞིང་གཡོ་མ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །བདུད་ཀྱི་བུ་མོ་ཉིད་དུ་འདོད། །འདི་རྣམས་ཉིད་བརྟག་པ་གཉིས་པའི་ལེའུ་བཞི་པ་ལས། གཉིས་གཉིས་རྩ་ལ་ལྷ་མོ་ནི། །རིམ་པ་བཞིན་དུ་རེ་རེ་དགོད། །ཅེས་བྱ་བ་འདིས་སོ་སོར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་གསུམ་ནི་ཡོངས་སུ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐོབ་པས་སོ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་སྤངས་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཡང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ན་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་དག་གོ །ལྷག་པར་གནས་པའི་སེམས་དང་བཅས་པས་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དེ། །བདེ་བའི་རྒྱུར་བརྟགས་པའི་རྟོགས་པའི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའོ། །སྡོམ་པའི་དབྱེ་བ་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལྟ་བ་ངན་པ་ཐམས་ཅད་ལས་སྡོམ་པས་ན་སྡོམ་པའོ། །དབྱེ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་སྟེ་ དེ་ཉིད་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ལས་འཕགས་པའོ། །ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ལུས་པའི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ་དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའོ། །ཐབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའོ། །ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་སྤྲུལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་གི་འབྲས་བུའོ། །སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་ཐབས་སོ། །ཨེ་ཝཾ་མ་ཡཱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་བཞིའི་འབྱུང་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷ་མོ་བཞི་པོ་བྱམ
Chinese
被称为“量”。被尊称为“面容姣好者”。以黑暗浓厚之相，被尊称为“蓝色者”。心平等结合，故被尊称为“共同者”。何时皆能给予一切事物，故称其为“施予一切者”。因远离痛苦之因，故在此被尊称为“离脱者”。以贪恋束缚之相，被尊称为“慈爱者”。为了实现悦意之愿，故被称为“成就者”。因具有火之本性，故被尊称为“食供者”。因具有水之本性，故被称为“极其悦意者”。凡以三种方式围绕者，被称为“三绕者”。因具足一切欲望，故称其为“风之欲者”。以房屋之主称之，故此后被称为“居家者”。安住于暴怒事业之女神，彼即被称为“暴怒母”。因其年轻且妖娆，故被认为是魔女。这些都出自《第二观察品》第四品。于二二脉处，女神依次安立。此即分别指示之意。三物完全转变，是指获得身、语、意之自性。舍弃能取与所取，是指以胜义谛之方式。又或者等等，又或者一切，是指这些。与殊胜安住之心相应，即事物之体性，乃是作为安乐之因所观察之觉悟智慧之行境。将要讲述律仪之差别，从一切恶见中守护，故为律仪。差别即是特殊之处，即彼超越声闻等道。阿利嘎利是指圆满一切功德，即元音和辅音之集合。智慧是指证悟一切戏论皆无自性。方便是指大悲心。法、受用和化身是指它们的果。身、语、意是指修持之方便。诶旺玛雅是指四字之生起清净的四位女神，慈
English
It is called "Pramana." It is highly praised as "The one with a beautiful face." With the appearance of thick darkness, it is highly praised as "The blue one." Because the mind is equally united, it is called "The common one." Whenever all things are given, she is called "The giver of all." Because she is free from the cause of suffering, she is highly spoken of here as "The liberated one." With the appearance of being bound by attachment, she is highly praised as "The loving one." In order to fulfill pleasing desires, she is known as "The accomplished one." Because of the nature of the fire element, she is highly praised as "The devourer of offerings." Because of the nature of the water element, she is called "The extremely pleasing one." Whoever revolves in three ways, is indicated as "The one with three circumambulations." Because she possesses all desires, she is considered "The desire of the wind." By referring to the owner of the house, she is then indicated as "The householder." The goddess who dwells in fierce deeds, she is called "The fierce woman." Because she is young and seductive, she is considered the daughter of a demon. These are all from the fourth chapter of the Second Examination. At the root of the two-two channels, the goddesses are arranged one by one in order. This indicates them separately. The three things are completely transformed, which means obtaining the nature of body, speech, and mind. Abandoning the grasped and the grasper, which means in the way of ultimate truth. Or else, etc., or else everything, which means these. With the mind abiding in excellence, it is the characteristic of things, which is the object of the wisdom of realization that is considered as the cause of happiness. The distinctions of vows will be explained, because it protects from all evil views, it is a vow. Distinction is a special feature, that is, it transcends the path of the Shravakas and others. Āli Kāli means accomplishing all qualities completely, that is, the collection of vowels and consonants. Wisdom means realizing that all elaborations are without inherent existence. Means refers to great compassion. Dharma, enjoyment, and emanation refer to their fruits. Body, speech, and mind refer to the means of practice. E-vam-māyā refers to the four goddesses who are the pure arising of the four letters, loving
Tibetan
ས་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང་དགའ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འཁོར་ལོའི་གྲངས་ཉེ་བར་དགོད་པ་བསྟན་པ་སྟེ། བརྟག་པ་གཉིས་པའི་ལེའུ་གསུམ་པ་ལས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ་སོར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གང་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ནི་ཁམས་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། མིང་དང་གཟུགས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང༌། རེག་པ་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་ཤིའི་རང་བཞིན་རྣམས་ཏེ། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཀུན་ནས་འབྱུང་བས་ན་ཀུན་འབྱུང་སྟེ། མ་རིག་པ་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། སྲེད་པ་དང༌། སྲིད་པའི་བདག་ཉིད་དེ་སྤང་བར་བྱའོ། །འགོག་པ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་རྣམས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ། མངོན་སུམ་དུ་བྱའོ། །ཁམས་གསུམ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྒོམ་པ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རང་བཞིན་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ལམ་སྟེ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་དེ་ལ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་བཤད། །ཅེས་གང་འོག་ནས་འཆད་པའོ། །ཡང་ན་འདུ་བྱེད་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། འདི་ནི་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྟེན་དང་བརྟེན་པར་གྱུར་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་ པོ་ལྔ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ནི་ཀུན་ནས་འབྱུང་བས་ན་ཀུན་འབྱུང་སྟེ་སྤང་བར་བྱ་བའོ། །སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་བླ་ན་མེད་པའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལྷའི་རྣམ་པ་ནི་འགོག་པ་སྟེ་མངོན་དུ་བྱ་བའོ། །ཐ་མལ་བའི་རྣམ་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ལྷའི་རྣམ་པར་དག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང༌། ངེས་པར་ལེགས་པའི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ནུས་པ་ཅན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དྲི་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ལམ་སྟེ་བསྒོམ་པར་བྱ་བའོ། །བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པའོ། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་མ་ནོ་ཞིང་བསམ་
Chinese
慈、悲、喜、舍的体性。名为“化身轮”等等，是说轮的数目接近安立，这是在第二品第三章中，以“种种相”等分别显示。所谓的“圣谛四者”等等。所谓的圣谛四者是什么呢？即苦等。苦，即三界的一切识、名色、六处、触、受、生、老死的自性，应当完全了知。由于是生起之源，故名集，即无明、行、贪爱、有的自性，应当断除。灭，即具有漏的蕴、处、界等与不相顺的方面和对治的自性的心和心所，完全不生，应当现证。先于三界离欲的修习，是与断除烦恼和随顺的自性，无常、苦、空、无我等对治，即道，应当修习。对此，有部宗有解释。这是下面要讲的。或者，由于行变异和具有苦苦三者，故三界的蕴是苦，这应当了知。作为所依和能依的近取五蕴，与业和烦恼完全相应的习气，是生起之源，故名集，应当断除。远离一切戏论，具有无上方便和智慧自性的本尊之相是灭，应当现证。作为庸俗之相的对治的本尊清净之相，先于此的是空性和悲心无别，显现增上，以及决定善妙的义，具有圆满功德的能力，方便和智慧无垢的等持是道，应当修习。所谓的我的真如是空性。所谓的咒的真如是嘛呢，并且思
English
The nature of loving-kindness, compassion, joy, and equanimity. The so-called "Wheel of Emanation" and so on, indicates that the number of wheels is close to being established. This is shown separately in the third chapter of the second section by "various aspects" and so on. The so-called "Four Noble Truths" and so on. What are the so-called Four Noble Truths? They are suffering and so on. Suffering is the nature of all consciousness, name and form, six sense sources, contact, feeling, birth, old age, and death in the three realms, and should be fully understood. Because it is the source of arising, it is called the origin, which is the nature of ignorance, action, craving, and existence, and should be abandoned. Cessation is the mind and mental factors that have the nature of opposing and being the antidote to the impure aggregates, sense sources, and elements, and do not arise at all, and should be realized. The practice that precedes detachment from desire in the three realms is the antidote to the nature of abandoning and conforming to afflictions, impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, which is the path, and should be practiced. On this, the Vaibhashika school has an explanation. This will be explained below. Alternatively, because of the transformation of actions and the possession of the three sufferings of suffering, the aggregates of the three realms are suffering, and this should be understood. The five aggregates of clinging, which are the basis and the dependent, and the habits that are fully in accordance with karma and afflictions, are the source of arising, so they are called the origin, and should be abandoned. The form of the deity who is free from all elaboration and has the nature of supreme skillful means and wisdom is cessation, and should be realized. The pure form of the deity who is the antidote to the ordinary form, preceding this is the inseparability of emptiness and compassion, the manifestation of increase, and the meaning of definite goodness, the ability to have perfect qualities, the samadhi of skillful means and wisdom without impurity is the path, and should be practiced. The so-called suchness of self is emptiness. The so-called suchness of mantra is mani, and think
Tibetan
པས་ན་མ་སྟེ་སེམས་ཡིན་ལ། ཏྲ་ནི་སྐྱོབ་པ་སྟེ་སྙིང་རྗེ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་དེ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པས་ལྷ་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དགའ་བ་བཞི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ཉིད་ནི་ལེའུ་བརྒྱད་པ་ལས། ཅུང་ཟད་བདེ་བ་དགའ་བ་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ་སོར་བཤད་པར་བྱའོ། །སྡེ་པ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་བསྟན་པ་ཙམ་སྟེ། དེ་ཉིད་བརྟག་པ་གཉིས་པའི་ལེའུ་བཞི་པ་ལས། སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་གནས་བརྟན་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ་སོར་བཤད་པར་བྱའོ། །ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཐུན་ཚོད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོའི་དབྱེ་བས་བསྟན་པས་སྔགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བཞིའི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་པ་སྟེ། ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་མོ་དང་ཉིན་མོའི་དབྱེ་བའོ། །ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྟེ་མཚན་མོ་དང་ཉིན་མོ་ལའོ། །དེ་ལ་སྙིང་གདང་མགོ་བོའི་འཁོར་ལོ་དག་ནི་ཟླ་བ་དང་ཐབས་སོ། །ལྟེ་བ་དང་མགྲིན་པའི་འཁོར་ལོ་ནི་ཉིན་མོ་དང་ཤེས་རབ་བོ། །འཕོ་བ་བཅུ་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་རླུང་རྣམས་ཡང་དག་པར་འཕོ་བ་སྟེ། རླུང་གི་ཤིང་རྟ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཞོན་ནས་རྩ་གཉིས་གཉིས་སུ་ཡང་དག་པར་འཕོ་བའོ། །དུས་འཕོ་བ་བཅུ་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉིན་མཚན་ ལ་བྱ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་འཁོར་ལོ་ནི་འཕོ་བ་བཅུ་དྲུག་རྣམ་པར་དག་པས་ན་འདབ་མ་བཅུ་དྲུག་གོ །སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ནི་དབྱུག་ཚོད་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་རྣམ་པར་དག་པས་འདབ་མ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ནི་རྩ་ཆུ་ཚོད་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་རྣམ་པར་དག་པས་འདབ་མ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། །ཐུན་ཚོད་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོ་དག་ལ་སྟེ་ཆུ་ཚོད་བཞི་པོ་གཉིས་རྣམ་པར་དག་པས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི་འདབ་མ་བརྒྱད་པའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བཞི་བཞིའོ་ཞེས་བྱ་བ། ཨེ་བཾ་མ་ཡཱ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བཞིའོ། །ལྟེ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་འདབ་མ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་པའི་པདྨའི་ལྟེ་བར་རོ། །ཨཾ་ཡིག་གི་གཟུགས་ཅན་མའི་
Chinese
因此，“མ་(ma，梵文天城体：मा，梵文罗马拟音：mā，汉语字面意思：否定)”是心，“ཏྲ་(tra，梵文天城体：त्रा，梵文罗马拟音：trā，汉语字面意思：救护)”是救护，即慈悲。为了利益众生而作的开示，那就是咒语的真实性。所谓的“本尊的真实性”，是指以如镜智等使本尊们完全清净，这就是本尊的真实性。所谓的“智慧的真实性”，是指无二的智慧，因为没有颠倒，所以是真实性。宣说了“四喜”等，这在第八品中，将以“稍微的快乐是喜”等分别解说。所谓的“四部”，也只是略作宣说，这在《二观察》第四品中，将以“化身轮安住”等分别解说。从“月亮和太阳”开始，到“时辰”为止，是以白天和黑夜的区分来表示，从而宣说了咒语自性的四轮的完全清净。所谓的“月亮和太阳”，是黑夜和白天的区分。“ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་(āli kāli)”是方便和智慧的区分，即对于黑夜和白天而言。其中，心间和头顶的轮是月亮和方便。脐间和喉间的轮是白天和智慧。所谓的“十六转移”，是指气完全转移，即气的车乘上乘坐着智慧自性的智慧之光，从而在二二脉中完全转移。所谓的“十六时转移”，是指白天和夜晚。