Tibetan
བའི་བླ་མའི་མན་ངག་ཉིད་ལས་ཇི་ལྟར་རིག་པའོ། །དེ་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས་བྱུང་བར་གྱུར་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བྱིན་རླབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་བདག་མེད་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །གཞན་ལས་འབྱུང་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པའོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་ཙམ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཡིན་ན། དེས་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་འབྱུང་བར་འགྱུར། འདྲ་བར་འགྱུར་བ་ལས་འདྲ་བར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། །འདྲ་བ་ལས་འདྲ་བར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙེད་ཙམ་དུ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བས་རྟོགས་པར་བྱས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །མཚན་ཉིད་ཅན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གསང་སྔགས་ལས་སྔགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདེ་བ་གནག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཉིས་སྦྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །དངོས་ནི་སངས་རྒྱས་ལྡའི་རང་བཞིན་ནོ། །དངོས་མེད་ནི་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དཔལ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་འདི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ནི་ཇི་ལྟར་བདེ་བའི་ངོ་བོར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་དག་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་ཡང་དག་པར་འབྱོར་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ས་བོན་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱག་མཚན་གྱི་རྡོ་རྗེ་དང༌། དེའི་དཀྱིལ་ན་གནས་པའི་ས་བོན་ནི་སེམས་དཔའ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་དང་བཅས་པའི་སེམས་དཔའ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ། །དེ་ཉིད་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོས་གསོལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དོན་ཅི་ཞིག་གིས་གསོལ་ཞེ་ན། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་དེ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདེ་བའི་ངོ་བོ་
Chinese
如何从上师的口诀中了解呢？那是什么呢？名为大乐是所证和能证的体性，从那之中生起的就是这个坛城，是这个意思。名为加持是它的自性，是这个意思。名为坛城是喜金刚和无我母的坛城。名为无从他生，就是不会从其他生起。如果智慧的智慧灌顶只是专注于无戏论体性的安乐，那它如何能生起具足一切殊胜的坛城呢？因为是从相似中生起相似，所以这样说。不是这样的，名为从相似中生起相似，只是世俗的说法。 如同说阿赖耶识的人说阿赖耶识是持有众生种子的，同样，以智慧智慧的灌顶所证悟的是大乐。名为体性，一切法的空性，也是作为一切法之所依，大乘密咒中这样说。为了要成办那个，说了名为安乐黑等。名为二合是方便和智慧的等入。实有是佛陀的自性。非实有就是那些的无戏论性。如果方便和智慧的自性之尊喜金刚如何能在坛城中成为安乐的自性呢？说了名为金刚萨埵等。方便和智慧的自性，从太阳和月亮的真实结合中生起的种子中生起的，作为手印的金刚，以及在那之中的种子是心，具有金刚的心就是金刚萨埵。那个就被称为安乐。名为金刚藏祈请，以什么意义祈请呢？生起次第的那个世尊是安乐的自性。
English
How to understand from the oral instructions of the guru? What is that? The so-called Great Bliss is the nature of what is to be attained and what can attain. What arises from that is this mandala, that is the meaning. The so-called blessing is its nature, that is the meaning. The so-called mandala is the mandala of Hevajra and Nairatmya. The so-called without arising from others means that it will not arise from others. If the wisdom of the wisdom empowerment only focuses on the bliss of the nature of non-elaboration, then how can it arise as a mandala that possesses all perfections? Because the similar arises from the similar, so it is said. It is not like that, the so-called similar arises from the similar is only a worldly saying. Just as those who speak of the Alaya-vijñana say that the Alaya-vijñana is the holder of the seeds of beings, similarly, what is realized by the empowerment of wisdom and wisdom is Great Bliss. The so-called nature, the emptiness of all dharmas, is also the basis of all dharmas, so it is said in the Great Vehicle Tantra. In order to accomplish that, it is said such as the so-called Bliss Black. The so-called union of two is the equal entry of method and wisdom. Reality is the nature of the Buddha. Non-reality is the non-elaboration of those. If the Lord Hevajra, the nature of method and wisdom, how can it become the nature of bliss in the mandala? It is said such as Vajrasattva. The nature of method and wisdom, arising from the seed arising from the true union of the sun and moon, the vajra as a hand seal, and the seed in it is the mind, the mind with the vajra is Vajrasattva. That is called bliss. The so-called Vajradhara requests, with what meaning does he request? That Bhagavan of the generation stage is the nature of bliss.
Tibetan
ཉིད་དུ་བསྔགས་པའི་ཕྱིར། རྫོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་ཉིད་བསྒོམ་པའོ། །མེད་པའི་ད་སྐྱེད་པ་ཡིས་ནི་ཅི་ཞིག་དགོས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན་པོར་མོས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་པའི་འབད་པ་འདོས་ཅི་ཞིག་དགོས། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ནས་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གུས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཉམས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་གུས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །ལུས་ཀྱི་དངོས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དེ་ཉིད་ ལ་སྟོངས་པར་བྱེད་པའོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། གང་ལས་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གཞན་ལས་བདེ་བ་ཉེ་བར་བསྟན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བདེ་བས་ཉེ་བར་ཁྱབ་པ་དེ་ཉིད་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ། །ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་འབའ་ཞིག་གིས་ནི་མ་ཡིན་གྱི། ཁྱབ་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །གཉི་ག་ཡང་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་བདེ་བ་མེད་པར་ཡང་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། ལུས་དེ་མེད་པར་ཡང་བདེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་མེ་ཏོག་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དཔེ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་པ་ཁོ་ནས་ཆོག་མོད། བདེ་བ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དངོས་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་གཟུགས་ཉིད་དོ། །དངོས་པོ་བདག་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལས་སོགས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་ད་ལྟན་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཁྱོད་ཉིད་འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་དེ་ལྟ་བས་ན་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སངས་རྒྱས་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལས་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་དངོས་པོ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་དག་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ། །ཡེ་ཤེས་དེ་དང་ལྡན་པས་སངས་རྒྱས་བདག་མེད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་
Chinese
为了赞叹自身，宣说了“圆满”等等。所谓“修习”，就是修习本尊。 “无有的今生起，有何用？” 这句话的意思是“没有用”。 意思是说：对于耽著大乐的坛城轮，修习的努力有什么用呢？如果仅仅依靠大乐就能成就所愿，那么为了显示恭敬，说“因信的力量而极度衰退”。 所谓“对生起次第恭敬而衰退”，就是舍弃生起次第。 所谓“身体的无实”，就是使生起次第空性。 怎么说呢？ 所谓“从何乐”，不能显示比其他更接近乐。 因此，以乐接近遍布，就称为“行”。 仅仅以遍布的自性是不够的，也要以所遍布的自性。 二者都是所遍布和遍布的自性。 就像没有乐，身体等也不存在；没有身体，乐也不存在一样。 就像用花鸟等作比喻一样。 如果那样，仅仅修习坛城轮就足够了，修习大乐做什么呢？ 所以宣说了“事物”等等。“事物之主”是指圆满受用身和化身的自性的坛城轮的形象。 “事物非主”等等是指法身的自性和大乐的自性。 如果您是坛城轮的形象的自性，那么现在坛城是远离一和多的自性的。 您是迷惑的自性，因此不是佛，是这样想的。 因此宣说了“佛我”等等。 所谓“佛我”，事物就是一切法。 证悟它们就是一切相智。 具有那个智慧，所以称为“佛无我”。 这样
English
In order to praise oneself, "perfection" and so on are spoken. "Practice" means to practice the deity itself. "What is the use of creating something that does not exist?" This means "there is no use." The meaning is: What is the use of the effort of practicing the mandala wheel of those who are attached to great bliss? If one can accomplish one's wishes by relying solely on great bliss, then in order to show respect, it is said, "Extremely weakened by the power of faith." "To be respectful and degenerate towards the generation stage" means to abandon the generation stage. "The insubstantiality of the body" means to make the generation stage emptiness. How so? "From what bliss" cannot show that it is closer to bliss than others. Therefore, that which is close to bliss is called "going." It is not enough to have only the nature of pervading, but also the nature of what is pervaded. Both are the nature of what is pervaded and what pervades. Just as without bliss, the body and so on do not exist; without the body, bliss does not exist. It is like using flowers, birds, etc. as metaphors. If that is the case, it is enough to practice only the mandala wheel, what is the use of practicing great bliss? Therefore, "things" and so on are spoken. "Lord of things" refers to the form of the mandala wheel of the nature of the complete enjoyment body and the emanation body. "Things are not lords" and so on refer to the nature of the Dharma body and the nature of great bliss. If you are the nature of the form of the mandala wheel, then now the mandala is free from the nature of one and many. You are the nature of delusion, therefore you are not a Buddha, that is what is thought. Therefore, "Buddha self" and so on are spoken. "Buddha self" means that things are all dharmas. Realizing them is all-knowing wisdom. Having that wisdom, it is called "Buddha no-self." Like that
Tibetan
བས་ན་བདག་ནི་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པའི་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྨོངས་པ་གང་གིས་ང་མི་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྨོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཟབ་མོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདེ་ཆེན་གནས་དེར་རྟག་ཏུ་བཞུགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་འདོད་དཔག་མེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ལ་བདེ་བ་ཅན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདིར་ནི་བདག་མེད་མ་ལ་སོགས་པའི་བྷ་ག་ལ་བདེ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ། མདོར་བསྡུས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བླན་མེད་པའི་བདེ་བ་སྲུང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དིར་བདག་གནས་པའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གཟུགས་སུ་གཅིག་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚོན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཨེ་ཡི་རྣམ་པའི་ཆ་བྱད་གཟུགས། །ཞེས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་རིན་པོ་ཆེའོ། །དེའི་ཟ་མ་ཏོག་ནི་གཞག་པའི་གནས་སོ། །ད་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འཆད་པ་པོ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་འཆད་པར་བྱེད་པའོ། །ཉན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་སློབ་མའོ། །བསྒྲུབ་བྱ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་སྔར་བསྟན་པའོ། །དེའི་སྒྲུབ་པ་པོ་ཡང་བདག་ཉིད་ཡིན་བའོ། །འགྲོ་བའི་སྟོན་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དག་སྟེ་བདག་ཉིད་ཡིན་པའོ། །འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཉི་ག་སྤྲོས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ནི་དེ་དག་ཉིད་རྒྱུར་གྱུར་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཁུ་བ་སྟེ། འདི་འཇིག་རྟེན་ལ་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་གཙོར་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དེ་ཁྱད་པ་རྗེ་ལྟ་བུ་ཅན་ཞིག་ཅེ་ན། མཆོག་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་མཐའ་དག་འབྲལ་གྱི་དང་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཁྱོད་ཡིན་ཞེས་སྔར་གསུངས་པས་འཁོར་བ་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་དེ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་ནའང༌། དེ་ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཉིད་
Chinese
因此，为了显示我乃最为深奥的二身之自性，故说“愚昧者谁人不识我”。愚昧，即指不具闻法，远离亲近供养善知识。为了清晰地显示如是深奥自性的二身，故说“恒常安住彼大乐处”。如来于不可思议之佛刹，名为极乐。此处，于无我母等之婆伽，名为极乐，因其守护简要自性之无上乐，即我所安住之处。为了以大乐之形一体象征一切法，故有“埃”之形相。佛陀即是珍宝，其花蕊乃安住之处。现在，为了显示如是自性之伟大自性，故说“讲说者我”等，即指讲说如是之喜金刚等。听者，乃具功德之弟子。所修之我，即指先前所说。其修行者亦是我。引导众生者，乃报身等，即是我。世间与出世间等，二者交合所生者，乃世间。出世间，即彼等为因之菩提心精液，此乃世间所需，且因其为报身之自性，故亦是我。若汝为主，乃大乐之自性，其为何如？故说“俱生喜乐”等。若俱生之喜乐如彼殊胜，故说“至极边际”等，意指至极喜乐之边际，凡是分离之初者，即是彼。若先前所说，所修乃一切大乐之自性，即是汝，然轮回之俱生乐非所修，然其如何是汝？
English
Therefore, in order to show that I am the very nature of the two most profound bodies, it is said, "Who among the ignorant does not know me?" Ignorance refers to those who do not have the opportunity to hear the teachings and are far from attending to and honoring virtuous spiritual friends. In order to clearly show the two bodies of such a profound nature, it is said, "Always abide in that great bliss." The Tathagata's Buddha-field of immeasurable desires is called Sukhavati (the Pure Land of Bliss). Here, the bhaga of the selfless mother and others is called Sukhavati, because it protects the unsurpassed bliss of the essential nature, which is where I dwell. In order to symbolize all dharmas as one in the form of great bliss, there is the form of "E." The Buddha himself is the jewel, and its stamen is the place to dwell. Now, in order to show the greatness of such a self-nature, it is said, "The speaker is me," etc., which refers to speaking about such Hevajra and others. The listener is the disciple who possesses qualities. The self to be cultivated is what was previously stated. Its practitioner is also me. The guide of beings is the Sambhogakaya (Enjoyment Body), etc., which is me. The world and the transcendent world, etc., what arises from the union of the two is the world. The transcendent world is the bodhicitta semen that has become the cause of those, which is needed by the world, and because it is the nature of the Sambhogakaya, it is also me. If you are the main one, the nature of great bliss, what is it like? Therefore, it is said, "Co-emergent joy," etc. If the co-emergent joy is like that excellence, it is said, "The ultimate limit," etc., meaning that the limit of ultimate joy, whatever is the first of separation, that is it. If what was previously said, what is to be cultivated is the nature of all great bliss, that is you, but the co-emergent bliss of samsara is not to be cultivated, then how is it you?