English
The so-called "pride" refers to the feeling of self-satisfaction and arrogance towards things like "I am" or "I possess." It can be divided into seven types: Pride refers to thinking that one's own caste, etc., is higher because one is inferior to others in terms of knowledge, lineage, wealth, etc. Excessive pride refers to thinking that one is better in terms of generosity, discipline, personality, etc., when one is equal to others in terms of caste, knowledge, wealth, etc. Pride over pride refers to thinking that one's own caste, knowledge, wealth, etc., are even better when one is better than others in terms of caste, knowledge, wealth, etc. The pride of "I am" refers to clinging to the aggregates of appropriation, which are separate from self and what belongs to self, as self, and thus feeling proud. Super-pride refers to feeling proud by thinking that one has attained superior qualities without actually attaining them. The pride of being slightly inferior refers to thinking that one is only slightly inferior in terms of caste, knowledge, wealth, etc., when one is far superior to oneself in terms of knowledge, caste, wealth, etc. Wrong pride refers to feeling proud by thinking that something that has no merit has merit. Such afflictions of desire, even if they exist in that place, cannot fully bear even one-sixteenth of the power. This is related to the above content. The "that" in it refers to co-emergence. "Place" refers to wisdom, through which afflictions cease and one enters the state of enlightenment. That itself is both the state of enlightenment and the place, that is, the co-
Tibetan
་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །མཁའ་མཉམ་ནི་གཉུག་མར་གྲུབ་པ་ལས་སོ། །དེ་ཇི་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཞེ་ན། གསུངས་པ། ལྷན་ཅིག་ཐབས་དང་བཅས་ཞེས་པ་སྟེ། ཐབས་དང་བཅས་པས་འཕེལ་བས་ན་ཐབས་དང་བཅས་པ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །དེ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ནི་དེར་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ལས་མ་གཏོགས་པས་ཤེས་པའི་ནུས་པ་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་དེ་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་པ་འདིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆོས་འབྱུང་གི་ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་དབང་བསྐུར་བས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་དང༌། དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ནི་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐུ་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལས་བྱུང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གོམས་པ་ཉིད་ནི་འདོད་པར་འགྱུར་བའི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བའོ། །དེ་ཉིད་ཅི་ཞེ་ན། གསུངས་པ། ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཐབས་ཞེས་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའོ། །རང་བཞིན་ནི་དེ་དག་ཏུ་ངེས་པ་སྟེ། ལྡོག་པས་བྱས་པའི་ཐ་དད་ཙམ། ། ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྟོགས་པ་ལས་ལྷའི་རྣམ་པ་བསྒོམས་པས་སྐུ་གསུམ་འགྲུབ་ཅེས་པའམ། ཡང་ན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་ཞེས་པའོ། །ཁུ་བའི་རྣམ་པ་བཅོམ་ལྡན་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་ཡི་གེ་དགུ་པའི་ཚིག་སྟེ། ཞུ་བའི་རྣམ་པར་ཡང་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་སྟེ་དེ་ཡང་ཐབས་སོ། །དེའི་བདེ་བ་འདོད་མར་བརྗོད། །ཅེས་པ་ལ། དེའི་བདེ་བ་ནི་བདེ་བའི་རྒྱུན་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་དེའོ། །དེ་ནི་འདོད་མ་སྟེ་དེ་དག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དོན་དམ་པར་གྱུར་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་རྟོགས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་ཞེ་ན་གསུངས་པ། གཅིག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཞེས་པ་ནི་ཞུ་བའི་རྣམ་པའོ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་མཆོག་དགའ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དགའ་བ་ནི་བདེ་བ་དང་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དགའ་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དགའ་བས་ནི་གཉིས་སྤངས་པ་ཉིད་ལས་སོ། །ཁུ་བ་དང་བདེ་བ་དག་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་དག་ཏུ་སྟོན་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ། རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལྷན
Chinese
的自性本身所致。虚空等同是本初成立所致。那是怎样的智慧呢？ 说道：俱生方便具足，是指具足方便而增长，因此具足方便即是智慧。与其俱生，即是在此彻底修习，意思是除了它之外，没有了知的力量。 三界从此而生。 这句话的意思是，在智慧的法生之中，于坛城中对众生进行灌顶，从而获得大乐，并且要理解为从此而生。 或者说，三界是化身等三身。 对此，从俱生中产生的坛城串习本身，就是成为欲望的结合。 因此，需要确定地把握“自身”的语词。 那个自身是什么呢？ 说道：所谓智慧等等，智慧是俱生智。 方便是指坛城的轮。 自性是确定在那些之中，仅仅是由颠倒所造成的差别。 这是指这个意思。 它的意思是说，从证悟俱生中，通过观修天神之相，可以成就三身。或者说，一切众生是从方便和智慧的自性中产生的。 精液之相是薄伽梵。 这句话是第九个字，在融化的状态中也是吉祥黑汝迦，那也是方便。 它的快乐被称为欲望。 在这里，它的快乐是指从快乐的延续中产生的快乐。 那是欲望，意思是说那些俱生被描述为证悟了真实意义上的俱生之喜。 为什么是它们的自性呢？ 说道：所谓一等等，是从微尘聚集的自性中产生的一和多的自性。 那个“它”是指融化的状态。 在一刹那间获得殊胜的喜悦。 在这里，喜悦是快乐和智慧，那也是刹那的喜悦。 如此的喜悦，是从舍弃二元对立本身而来。 精液和快乐等被显示为方便和智慧等等。 为了说明它的俱生之相的意义，说道：所谓的自之明智等等，俱
English
It is due to the very nature of. The equal to space is due to being primordially established. What kind of wisdom is that? It is said: "Sahaja with skillful means," which means that it increases with skillful means, so skillful means is wisdom. Being with it means to thoroughly practice there, meaning that there is no power of knowing apart from it. The three realms are born from that. This means that in the Dharma arising of wisdom, beings are empowered in the mandala, thereby attaining great bliss, and it should be understood as being born from that. Or, the three realms are the three bodies, such as the emanation body. For that, the habituation of the mandala arising from sahaja itself is the union that becomes desire. Therefore, the word "self" must be grasped with certainty. What is that self? It is said: "So-called wisdom," etc. Wisdom is sahaja wisdom. Skilful means refers to the wheel of the mandala. Nature is definite in those, only the difference made by reversal. This refers to this meaning. Its meaning is this: from the realization of sahaja, the three bodies can be accomplished by meditating on the form of the deity. Or, all beings are born from the nature of skillful means and wisdom. The form of semen is Bhagavan. This is the ninth word, and in the melting state it is also glorious Heruka, which is also skillful means. Its bliss is called desire. Here, its bliss is the bliss arising from the continuation of bliss. That is desire, meaning that those sahaja are described as realizing the joy of sahaja in the true sense. Why is it their nature? It is said: "So-called one," etc. It is the nature of one and many arising from the nature of the collection of atoms. That "it" refers to the melting state. Supreme joy is attained in an instant. Here, joy is bliss and wisdom, and that is also the joy of an instant. Such joy comes from abandoning duality itself. Semen and bliss are shown as skillful means and wisdom, etc. In order to explain the meaning of its sahaja aspect, it is said: "So-called self-awareness wisdom," etc., saha
Tibetan
་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ལ་དྲིས་པའི་སྦྱོར་བ་དང༌། ལན་དུ་གྱུར་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ངག་གི་ལམ་འདས་སོ། །འདིས་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་རིམ་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི་འཇུག་པ་སྟེ། ལྷ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་ལ་སོགས་པ་སྟེར་བ་དང༌། འདིར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་སྟེ། གང་དུ་ཡང་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་ལྷག་མ་ལས་ལྷག་པའི་དུས་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པ་ནི་ལྷག་པར་གནས་པ་དེ་བྱིན་གྱིས་རླབས་སོ། །དེས་ན་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་སྤངས་པའི་དུས་སུ་གནས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དེའི་རིམ་པ་ནི་ཡུལ་རྣམས་སོ་སོར་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྷག་མར་འགྲོ་བས་ན་བྱིན་རླབས་རིམ་པའོ། །དེ་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཙམ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ལ་ སོགས་པའི་དགའ་བ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཐབས་སོ། །ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་དེ་ལྟ་བུ། །ཞེས་པ་ལ་ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མི་མངོན་པར་བྱས་ནས་ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་རིམ་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་གང་གི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གསུངས་པ། ས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཀུན་གྱིས་སྐད་ཅིག་ཅེས་པ་ནི་ལྔ་པ་མི་མངོན་པར་བྱས་ནས། དེ་དག་གནས་ཉམས་དགའ་ཞེས་པ་ལ་བསྙེགས་ཏེ། དེ་གནས་སུ་ཞུགས་པའི་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཐོབ་ནས་སྤང་ཞིང་མེད་པར་བྱ་བའི་ལས་འདིར་བླང་བར་བྱའོ། །གང་ལས་ཤེ་ན། གསུངས་པ། མི་གནོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་རང་གཞན་དག་གི་རིག་པ་ནི། །རང་གཞན་དག་གི་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཅི་ཞེ་ན་གསུངས་པ། ཚོར་བ་ཡིས་ཞེས་པ་སྟེ། ས་ལ་སོགས་པས་ཤེས་པ་ལ་གནོད་པ་ནི་ས་ལ་སོགས་པས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། །གང་གི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འབྱུང་བ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བརྟེན་པ་ཡང་མི་བདེན་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཇི་ལྟར་སྐྱེས་པར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །དབྱེ་བའི་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ཡང་དེར་མ་ཤེས་སོ་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ། མཐོ་རིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དབྱེར་མེད་ཅིང་སེམས་གཅིག་པ་ཙམ་ནི་འདིར་མཐོ་རིས་ལ་སོགས་པའི
Chinese
对俱生之自性提问的结合，以及没有成为回答，因此超越了言语之道。这被称为“加持次第”。所谓加持，就是进入，诸天众给予世间和出世间的成就等，此处加持，就是没有变成任何东西之义。或者，从剩余之外更加剩余之时，如是安住，即是更加安住，这就是加持。因此，意为安住在舍弃了初始和终结之时。那也是俱生的。其次第是，仅仅通过分别觉悟诸境，而成为剩余，因此是加持次第。那也是仅从等持中产生的安乐等三种喜悦的自性方便。如是全知智慧。所谓全知智慧，就是不做分别，全知智慧是无二智慧，是般若波罗蜜多的自性。那也是以其自性加持次第的自性，因为无二智慧是俱生的自性。那么，为何无二自性的证悟的刹那是什么样的呢？说道：地等，总而言之，刹那是指第五个不显现，趋近于那些安住、衰退、喜悦，获得进入那处所的刹那，应当在此取舍不做舍弃之业。从何处取舍呢？说道：不压制等，因为自己和他人的觉性，称为自己和他人的觉性。什么呢？说道：以感觉，以地等损害知识，就是以地等。其意义是，因为俱生之生起，依靠自身也是如不真实一般，因为没有分别念。那么，以其为目标的智慧如何生起呢？这是提问。虽然分别的差别非常大，但为了显示在那里没有知晓，而说道：天界等，无分别且一心仅仅是此处的天界等。
English
The union of asking about the nature of co-emergence, and not becoming an answer, therefore it transcends the path of speech. This is called the "Blessing Sequence." What is called blessing is entering, all the gods give worldly and transworldly accomplishments, etc., here blessing is the meaning of not becoming anything. Or, from the remainder, when it is more than the remainder, abiding as it is, that is especially abiding, that is blessing. Therefore, it means abiding in the time of abandoning the beginning and the end. That is also co-emergent. Its sequence is that merely by separately realizing the objects, it becomes a remainder, therefore it is the blessing sequence. That is also the nature of the three joys, such as bliss arising only from equipoise, which is the means. Such is omniscient wisdom. What is called omniscient wisdom is not making distinctions, omniscient wisdom is non-dual wisdom, it is the nature of prajnaparamita. That is also the nature of the blessing sequence with its own nature, because non-dual wisdom is the nature of co-emergence. Then, what is the moment of realization of the non-dual nature like? It is said: earth, etc., in short, the moment refers to the fifth non-manifestation, approaching those abiding, declining, joy, obtaining the moment of entering that place, one should take and abandon the karma of not abandoning here. From where to take and abandon? It is said: not suppressing, etc., because the awareness of oneself and others is called the awareness of oneself and others. What is it? It is said: by feeling, harming knowledge by earth, etc., is by earth, etc. Its meaning is that because the arising of co-emergence, relying on oneself is also like being untrue, because there is no conceptualization. Then, how does the wisdom aimed at it arise? This is the question. Although the difference of distinctions is very great, but in order to show that it is not known there, it is said: heavenly realm, etc., non-distinction and one mind are merely the heavenly realm, etc. here.