Tibetan
་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ནི་ཐམས་ཅད་ཅེས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྟོགས་པ་མེད་པས་རྣམ་སད་དོ། །ཞེས་པ་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོས་རྟོགས་པ་མེད་པས་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ནི་ཤའི་ཁམས་ཏེ། དེ་ཟད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འདུ་བྱེད་པ་མེད་ལ། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་སད་དེ། བདག་རིག་གཞན་རིག་ཐམས་ཅད་པ། །ཀུན་ལ་ཕན་པའི་གང་ཟག་མཆོག །འཇིག་རྟེན་དཔེ་ལས་འདས་པ་སྟེ། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་བདག་པོ་མཆོག །ཅེས་པས་སངས་རྒྱས་ནི། རྟོག་པ་མེད་པས་རྣམ་སངས་རྒྱས། །ཞེས་པ་ངེས་པའོ། །དམ་པའི་བདེ་བས་དེ་ཉིད་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལ་དམ་པའི་བདེ་བ་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ཐར་པ་བཞི་པོ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་གྱུར་པ་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དང་བྱམས་པ་དང་དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་དམིགས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། དམིགས་པ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིང་ནི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན། བདེན་དོན་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་པ། །དེ་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་རིག །རྣམ་པ་ཉི་ཤུས་བྱང་ཆུབ་པ། །རྣམ་དག་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་རིག །ཅེས་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་རིམ་པ་ལས། །རིགས་གསུམ་དང་ནི་རིགས་ལྔ་ཉིད། །རང་བཞིན་གཅིག་པས་རིགས་བརྒྱའོ་ཞེས་པའོ་དེ་སྐད་དུ་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པར། ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་གདོང་དྲུག་འཇིགས། །མིག་དྲུག་ལག་དྲུག་སྟོབས་དང་ལྡན། །ཀེང་རུས་མཆེ་བ་གཙིགས་པ་པོ། །ཧ་ལ་ཧ་ལ་གདོང་བརྒྱ་པ། །ཞེས་པ་དང་ནི་དེ་བཞིན་དུ། །རྡོ་རྗེ་འབར་བ་མིག་མི་བཟང༌། །མགོ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེ་འབར་བ་སྟེ། །རྡོ་རྗེ་འབེབས་པ་འབེབས་པ་ཆེ། །མིག་བརྒྱ་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེའི་མིག །ཅེས་པ་རིགས་བརྒྱའི་ངེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་དབྱེ་བས་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། སྒྲིབ་པ་མེད་པ་དང༌། མཚན་མ་དང་བཅས་པ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དང༌། སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་སྒྲོ་བཏགས་པ་མེད་པ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང་བཅས་པ་དང་ང་རྒྱལ་མེད་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་འགོག་པས་མི་སྐྱེ་བ་འཇུག་པ་ཡང་མེད་པའོ་ཞེས་པ་རྒྱུད་གཞན་ཐམས་ཅད་དུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ངེས་པ་
Chinese
之故。佛即名为一切。以无觉故而得解脱。如是眼等诸根以无觉故，实有成立者乃是肉界。彼之灭尽之故，眼等皆无造作。彼无有故而得解脱。自智他智一切者，利益一切之胜士，胜过世间譬喻者，是知与所知之主。如是故，佛者，以无分别故而得成佛。如是决定。以圣妙乐而变彼。如是圣妙乐者，即是无漏之空性，无相，无愿，及无为。四种解脱合一之自性，以慈悲喜舍无缘之自性。所缘乃是智慧与方便之体性，彼真实性即是佛陀。如是，真实义相十二种，彼性相十六种智，以二十种相而菩提，清净胜妙不变智。如是乃是佛薄伽梵。如是所说之次第，三族与五族，自性为一故，即是百族。如是于《名号真实宣说》中云：忿怒王六面怖，六眼六臂具大力，骨瘦齿露可怖者，哈拉哈拉百面者。如是亦如是，金刚炽燃目不善，头生金刚炽燃者，金刚降伏降伏大，百眼者即金刚眼。如是乃是百族之决定。如是依世俗与胜义之差别，世间与出世间之真实性乃是，有垢与无垢，有相与无相，有分别与无分别，有增益与无增益，有我慢与无我慢。众生与诸佛以止息十二缘起支分故，无生亦无入。如是乃是于其他一切续部中，对佛薄伽梵之决定。
English
Therefore, the Buddha is said to be everything. Because of non-perception, there is liberation. Thus, because the sense organs such as the eyes do not perceive, the established reality is the element of flesh. Because of its exhaustion, the eyes and so on do not act. Because of its absence, there is liberation. One who has self-wisdom and other-wisdom, the supreme person who benefits all, who transcends worldly examples, is the master of knowledge and the object of knowledge. Thus, the Buddha is enlightened because of non-conceptualization. This is certain. That itself changes through the bliss of the sacred. The bliss of the sacred is the unpolluted emptiness, the signless, the wishless, and the unconditioned. The very nature of the four liberations merged into one, with the nature of impartiality, love, compassion, and joy without an object. The object is the essence of wisdom and skillful means, that true essence is said to be the Buddha. Thus, the twelve aspects of true meaning, the sixteen aspects of that nature, enlightenment through twenty aspects, the pure, supreme, and unchanging wisdom. This is the Buddha, the Bhagavan. From the order thus spoken, the three families and the five families, because their nature is one, are the hundred families. Thus it is said in the "True Declaration of Names": Wrathful king, six faces terrifying, six eyes, six arms, endowed with power, emaciated, baring teeth, frightening, Hala Hala, hundred faces. And likewise, Vajra blazing, eyes not good, head born Vajra blazing, Vajra subduing, subduing greatly, hundred-eyed, the Vajra eye. This is the determination of the hundred families. Thus, according to the distinction between the conventional and the ultimate, the reality of the worldly and the transcendent is with obscurations and without obscurations, with signs and without signs, with conceptualization and without conceptualization, with superimposition and without superimposition, with pride and without pride. Beings and Buddhas, by stopping the twelve links of dependent origination, there is neither birth nor entering. Thus, in all other tantras, this is the determination of the Buddha, the Bhagavan.
Tibetan
སྟེ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིག་པར་བྱའོ། །ད་ནི་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ལྷ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་ལུས་ལ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། །འདིར་གང་གི་ཕྱིར་ལུས་འབྱུང་བ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེ་བ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ་དེའི་ཕྱིར་ལྷ་ཞེས་བདག་གིས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་འདི་ལ་བྷ་ག་མངའ། །དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བརྗོད། །བྷ་ག་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བརྗོད། །དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་ཡོན་ཏན་ཀུན། །དབང་ཕྱུག་དང་ནི་ཕུན་ཚོགས་དང༌། །ཡེ་ཤེས་གྲགས་པ་དཔལ་རྣམས་དང༌། །སྐལ་བ་བཟང་པོ་ཡོན་ཏན་ཉིད། །བྷ་གའི་སྒྲ་ཡིས་བརྗོད་པར་བྱ། །ཡན་ན་ཉོན་མོངས་ལ་སོགས་བདུད། །འཇོམས་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་ཞེས་པའོ། །དོན་དམ་པས་སོ་ཞེས་པ་ཐབས་ཀྱི་ངེས་པའོ། །ད་ནི་ཤེས་རབ་བརྗོད་པར་བྱ། །མ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། །འདིར་ཐབས་ནི་ཕ་སྟེ་ཁུ་བའི་ཁམས་སོ། །ཤེས་རབ་ནི་མ་སྟེ་རྡུལ་གྱི་ཁམས་སོ། །བསྐྱེད་པ་ནི་ལས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་དྲི་ཟའི་སེམས་ཅན་འཆི་བའི་མཐར་གྱུར་པ་སྐྱེ་བའི་ཆར་གཏོགས་པའི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་འགྲོ་བའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ནའོ། །འགྲོ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ཤེས་རབ་མ་རུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་རྡུལ་གྱི་ཁམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐལ་བ་ཅན་གྱི་ཐབས་ཏེ་ཁུ་བའི་ཁམས་སོ། །གང་ཕྱིར་རྣམ་དབྱེ་སྟོན་པའི་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་དེ་ཁོ་ན་སྲིང་མོར་བརྗོད་པར་བྱ། ཁམས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་སོ་སོའི་བ་སྤུ་དང་པགས་པ་དང་ཤ་དང་ཁྲག་གིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐབས་ནི་སྤུན་ཟླ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་རྩ་དང་རུས་པ་དང་རྐང་གི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་སྟོན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཁུ་བའི་ཁམས་སོ། །ཡོན་ཏན་འཇོ་ཕྱིར་ཤེས་རབ་དེ་ཁོ་ན་ནི་བུ་མོར་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཡོན་ཏན་རྣམས་ནི་སྒྲ་དང༌། རེག་བྱ་དང༌། གཟུགས་དང༌། རོ་དང༌། དྲི་དང༌། ཆོས་ཀྱི་ཡུལ་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་འཇོ་བའི་ཕྱིར་ན་དེ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐབས་ ནི་བུ་སྟེ་མིག་ལ་སོགས་རྣམས་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐབས་ཀྱི་ཁམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ནི་སྲིང་མོའི་བུ་མོ་སྟེ་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཐབས་ནི་སྤུན་ཟླའི་བུ་སྟེ་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའོ་དེ་བཞིན་དུ་འ
Chinese
因此，智者们应当理解。现在再来讲述世俗法的本尊等，即以“于身中生起”等句开始。在此，因为身体是五种元素的自性，世俗的安乐真实生起，因此我将称之为本尊。此佛具有Bhaga（藏文：བྷ་ག་，梵文天城体：भग，梵文罗马拟音：bhaga，汉语字面意思：薄伽）。因此被称为薄伽梵（藏文：བཅོམ་ལྡན་འདས་）。Bhaga（藏文：བྷ་ག་，梵文天城体：भग，梵文罗马拟音：bhaga，汉语字面意思：薄伽）被说成六种。即自在等一切功德。自在与圆满，智慧、名声、光辉以及善妙的福分，这些功德都以Bhaga（藏文：བྷ་ག་，梵文天城体：भग，梵文罗马拟音：bhaga，汉语字面意思：薄伽）之声来表达。因为摧毁烦恼等魔，所以称为“摧毁者、具德者”。“以胜义谛”是指方便的确定。现在讲述智慧，即以“母”等句开始。此处，方便是父，即精液之界。智慧是母，即红血之界。生起是指由业加持的食香（乾闼婆）有情，处于死亡的终结，属于生有的范畴，即阿赖耶识。因此，它才被称为“行者”。薄伽梵说：“诸位佛子，此三界唯是心。”因此，“行者”就是它。所谓“生起行者”，智慧应被说成是母，即红血之界。同样，具福者的方便，即精液之界。因为要显示差别，所以智慧本身应被说成是姐妹。是各自身体元素的毛发、皮肤、血肉之变化。同样，方便是兄弟，因为要显示脉、骨骼和骨髓的差别，所以是精液之界。为了倾注功德，智慧本身也可以说是女儿。功德是声、触、色、味、香、法等对境，为了倾注它们，即为了执持它们。同样，方便是儿子，因为眼等完全进入对境，所以是方便之界。同样，智慧是姐妹的女儿，因为对境的各种识完全进入对境。方便是兄弟的儿子，因为眼等完全进入对境。
English
Therefore, the wise should understand. Now, let us speak of the deities of conventional dharma, etc., beginning with "arising in the body," etc. Here, because the body is the nature of the five elements, and conventional bliss truly arises, therefore I shall call it a deity. This Buddha possesses Bhaga (藏文：བྷ་ག་，梵文天城体：भग，梵文罗马拟音：bhaga，汉语字面意思：薄伽). Therefore, he is called Bhagavan. Bhaga (藏文：བྷ་ག་，梵文天城体：भग，梵文罗马拟音：bhaga，汉语字面意思：薄伽) is said to be of six kinds. That is, all qualities such as sovereignty. Sovereignty and abundance, wisdom, fame, splendor, and good fortune, these qualities are all expressed by the sound of Bhaga (藏文：བྷ་ག་，梵文天城体：भग，梵文罗马拟音：bhaga，汉语字面意思：薄伽). Because he destroys afflictions and other demons, he is called "Destroyer, Possessor of Qualities." "By ultimate truth" refers to the certainty of means. Now, let us speak of wisdom, beginning with "mother," etc. Here, means is father, that is, the realm of semen. Wisdom is mother, that is, the realm of red blood. Arising refers to the Gandharva sentient being blessed by karma, being at the end of death, belonging to the category of existence, that is, the alaya consciousness. Therefore, it is called "traveler." The Bhagavan said, "O sons of the Buddhas, these three realms are only mind." Therefore, "traveler" is it. The so-called "arising traveler," wisdom should be spoken of as mother, that is, the realm of red blood. Similarly, the means of the fortunate one, that is, the realm of semen. Because the distinction is to be shown, wisdom itself should be spoken of as sister. It is the change of hair, skin, flesh, and blood of each body element. Similarly, means is brother, because the distinction of veins, bones, and marrow is to be shown, so it is the realm of semen. In order to pour forth qualities, wisdom itself can also be said to be daughter. Qualities are objects such as sound, touch, form, taste, smell, and dharma, in order to pour them forth, that is, in order to hold them. Similarly, means is son, because the eyes, etc., completely enter the objects, so it is the realm of means. Similarly, wisdom is the daughter of the sister, because the various consciousnesses of the objects completely enter the objects. Means is the son of the brother, because the eyes, etc., completely enter the objects.