Tibetan
ཞིང་། །དེ་མི་སྣང་བས་ཆོས་ཉིད་སྣང་ཞེས་གསུངས། །དེ་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པས་གང་ མཐོང་བའི། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་མ་ཡིན་ཞིང་། །རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་ ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་ཡིན། །དེས་ན་དེ་དག་མེད་བཞིན་སྣང་བའི་ཕྱིར། །ཀུན་བརྟགས་འཁྲུལ་ སྣང་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་དང་། །མཚུངས་པར་ལྟ་བ་རྗེས་ཐོབ་ལམ་ཁྱེར་ཡིན། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ ཅིར་ཡང་འཛིན་མེད་ལ། །རང་བཞིན་འོད་གསལ་སྣང་བ་གང་ཤར་དེ། །ཆོས་ཀྱི་རྣམ་ པར་སྣང་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་རྣམ་པར་སྣང་ཡང་དོན་དམ་ཡིན། །བདེན་ བཞིའི་རྣམ་པར་སྣང་ཡང་བདེན་གཅིག་ཡིན། །འཁོར་བའི་རྣམ་པར་སྣང་ཡང་མྱང་ འདས་ཡིན། །སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་སྣང་ཡང་སྡུག་བསྔལ་མེད། །སྐྱེ་འགགས་རྣམ་པར་ སྣང་ཡང་སྐྱེ་འགགས་མེད། །འཕོ་འགྱུར་རྣམ་པར་སྣང་ཡང་འཕོ་འགྱུར་མེད། །འགྲོ་འོང་ རྣམ་པར་སྣང་ཡང་འགྲོ་འོང་མེད། །ཆགས་བཅས་རྣམ་པར་སྣང་ཡང་ཆགས་པ་ མེད། །ཟག་བཅས་རྣམ་པར་སྣང་ཡང་ཟག་བཅས་མེད། །འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་སྣང་ཡང་ འཇིག་རྟེན་འདས། །འདུས་བྱས་རྣམ་པར་སྣང་ཡང་འདུས་མ་བྱས། །ཕུང་པོའི་རྣམ་པར་ སྣང་ཡང་ཕུང་པོ་མེད། །སྐྱེ་མཆེད་རྣམ་པར་སྣང་ཡང་སྐྱེ་མཆེད་བྲལ། །ཁམས་ཀྱི་རྣམ་ པར་སྣང་ཡང་ཁམས་ཀྱིས་སྟོང་། །རྟེན་འབྲེལ་རྣམ་པར་སྣང་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་ འདས། །སྦྱིན་སོགས་ལམ་དུ་སྣང་ཡང་ལམ་བདེ་མིན། །སངས་རྒྱས་གཟུགས་སུ་སྣང་ཡང་ གཟུགས་སྐུ་མིན། །མཚན་དང་དཔེ་བྱད་སྣང་ཡང་ཀུན་རྫོབ་མིན། །ཞིང་ཁམས་དུ་མར་ སྣང་ཡང་འདུས་བྱས་མིན། །གཙོ་འཁོར་རྣམ་པར་སྣང་ཡང་དངོས་པོ་མིན། །ལྷ་དང་ 8-388 དཀྱིལ་འཁོར་སྣང་ཡང་བསྐྱེད་རིམ་མིན། །སྔགས་དང་ཡིག་འབྲུར་སྣང་ཡང་བཟླས་ བརྗོད་མིན། །སྲིད་པ་གསུམ་དུ་སྣང་ཡང་སྲིད་གསུམ་མིན། །འགྲོ་བ་དྲུག་ཏུ་སྣང་ཡང་ འགྲོ་དྲུག་མིན། །བདེན་པའི་དངོས་པོར་སྣང་ཡང་བདེན་དངོས་མིན། །རྣམ་པར་དུ་མར་ སྣང་ཡང་དུ་མ་མིན། །མིག་འཕྲུལ་ལྟ་བུར་སྣང་ཡང་འཕྲུལ་སྣང་མིན། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྣང་ ཡང་བསླད་པ་མེད། །རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་སྣང་ཡང་གཉིད་པ་མེད། །ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུར་སྣང་ཡང་ གཏོང་བྱེད་མེད། །བློས་བྱས་ལྟ་བུར་སྣང་ཡང་བསམ་པ་མེད། །འགལ་འདུས་སྐྱོན་མེད་ བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། །དཔེ་དང་བྲལ་ཡང་པྲ་ཕབ་བརྒྱད་ལྟ་བུ། །གཟུགས་མེད་གཟུགས་ བཟང་ལུས་མེད་ལུས་ཀྱི་མཆོག །གནས་བརྟན་རྒན་པོ་སྐྱེས་མ་ཐག་པའི་བདག །སངས་ རྒྱས་སྲས་པོ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡབ། །མཐའ་རྣམས་བྲལ་ཞིང་ཡང་དག་མཐར་གྱུར་ པ། །དངོས་པོ་མེད་ཅིང་དངོས་ཀུན་རང་བཞིན་མཆོག ། འཛིན་པ་མེད་ཅིང་དངོས་ཀུན་ རང་བཞིན་འཛིན། །དངོས་གཅིག་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །དངོས་ཀུན་དངོས་པོ་ གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད། །གང་གིས་དངོས་གཅིག་དེ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་
Chinese
不显现， 显现为空性之境。 因此，由识所见的一切法， 并非空性之自性， 因其各自本性皆空，故为空性。 因此，虽无而显现， 视一切如幻觉、梦境、魔术， 乃后得之道的运用。 无分别智于任何事物皆无执着， 自性光明中显现的任何事物， 虽显现为法，实为空性之自性。 虽显现为世俗，实为胜义谛。 虽显现为四圣谛，实为一真谛。 虽显现为轮回，实为涅槃。 虽显现为痛苦，实无痛苦。 虽显现为生灭，实无生灭。 虽显现为变迁，实无变迁。 虽显现为来去，实无来去。 虽显现为有染，实无染着。 虽显现为有漏，实无有漏。 虽显现为世间，实已超越世间。 虽显现为有为，实为无为。 虽显现为蕴，实无蕴。 虽显现为处，实离处。 虽显现为界，实为空界。 虽显现为缘起，实已超越缘起。 虽显现为布施等道，实非安乐道。 虽显现为佛之色身，实非色身。 虽显现为相好，实非世俗。 虽显现为诸多刹土，实非有为。 虽显现为主眷，实非实物。 虽显现为本尊和坛城，实非生起次第。 虽显现为咒语和字句，实非念诵。 虽显现为三有，实非三有。 虽显现为六道，实非六道。 虽显现为真实之物，实非真实。 虽显现为多种多样，实非多样。 虽显现如眼花，实非幻象。 虽显现如幻术，实无欺骗。 虽显现如梦境，实无睡眠。 虽显现如水中月，实无施放者。 虽显现如心造，实无思虑。 无有矛盾，无有缺失，不可思议， 虽离譬喻，却如八种譬喻。 无形而具妙相，无身而为身之最胜， 常住之老者，亦是初生之主。 佛之子，亦是诸佛之父。 远离诸边，而为真正之边际。 无有事物，然为万物自性之最胜。 无有执着，然为万物自性之执持。 一物即为万物之本体， 万物即为一物之本体。 谁能见此一物之真如？
English
Not appearing, Appearing as the realm of emptiness. Therefore, whatever phenomena are seen by consciousness, Are not the nature of emptiness, Because their individual essence is empty, they are emptiness. Therefore, although appearing without existence, Viewing everything as illusion, dreams, and magic, Is the application of the subsequent attainment path. Unknowing wisdom has no attachment to anything, Whatever arises as the clear light of its own nature, Although appearing as phenomena, is the nature of emptiness. Although appearing as conventional truth, it is ultimate truth. Although appearing as the Four Noble Truths, it is one truth. Although appearing as samsara, it is nirvana. Although appearing as suffering, there is no suffering. Although appearing as arising and ceasing, there is no arising and ceasing. Although appearing as change, there is no change. Although appearing as going and coming, there is no going and coming. Although appearing as attachment, there is no attachment. Although appearing as contaminated, there is no contamination. Although appearing as the world, it has transcended the world. Although appearing as conditioned, it is unconditioned. Although appearing as aggregates, there are no aggregates. Although appearing as sense bases, they are devoid of sense bases. Although appearing as elements, they are empty of elements. Although appearing as dependent origination, it has transcended dependent origination. Although appearing as the path of generosity and so on, it is not a path of ease. Although appearing as the form body of the Buddha, it is not the form body. Although appearing as marks and signs, they are not conventional. Although appearing as many buddhafields, they are not conditioned. Although appearing as the main and retinue, they are not entities. Although appearing as deities and mandalas, they are not the generation stage. Although appearing as mantras and syllables, they are not recitation. Although appearing as the three realms of existence, they are not the three realms. Although appearing as the six realms of beings, they are not the six realms. Although appearing as real things, they are not real. Although appearing as many, they are not many. Although appearing like an optical illusion, they are not an illusion. Although appearing like magic, there is no deception. Although appearing like a dream, there is no sleep. Although appearing like a moon in water, there is no one who casts it. Although appearing like something made by the mind, there is no thought. Without contradiction, without defect, inconceivable, Although beyond comparison, like the eight similes. Formless yet possessing excellent form, bodiless yet the best of bodies, The abiding old man, yet the lord of the newly born, The son of the Buddhas, yet the father of all Buddhas, Free from all extremes, yet the very ultimate, Without entity, yet the supreme nature of all things, Without grasping, yet grasping the nature of all things, One thing is the essence of all things, All things are the essence of one thing. Who sees the suchness of this one thing? --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
བ། །དེ་ཡིས་དངོས་ ཀུན་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མཐོང་། །དེ་ཕྱིར་མཉམ་བཞག་ཟབ་མོའི་ལམ་ཁྱེར་ལ། །རྟོག་མེད་ སྤྲོས་མེད་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་ནི། །གང་ཤར་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས། །གང་ ཤར་ཅིས་ཀྱང་ཆོག་པའི་གདམས་ངག་གཅེས། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དབྱེ་བ་ཡོད་མིན་ པས། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་བཟང་ངན་མི་འབྱེད་པར། །རེ་དོགས་སྤང་བླང་དགག་སྒྲུབ་ མེད་པར་ནི། །མཉམ་ཉིད་ངང་ལ་འཇོག་པའི་གདམས་ངག་གཅེས། །རྣམ་རྟོག་འགྱུ་བ་ རང་སར་ཞི་བྱེད་པ། །དེ་ཡི་བཞོན་པ་དབུགས་རྣམས་འགོག་པ་དང་། །དབུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ སྲང་རྩ་རྣམས་འཆིང་བ་ཡི། །གདམས་ངག་ཟབ་མོ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་གཅེས། །གང་ ཕྱིར་བྱེད་པ་བཅིང་བའི་སྦྱོར་བ་ཡི། །ས་གསུམ་པོ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེས་གསུངས། །དེ་ལ་ དེ་མཐོང་ཡང་དག་མཐོང་བས་ཏེ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་ གསུངས། །ཅི་སླད་ཅེ་ན་གནས་ལུགས་དེ་བཞིན་ཉིད། །རང་བཞིན་འོད་གསལ་གཉུག་ མའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །སྐྱོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་སངས་ཕྱིར་དང་། །རང་བཞིན་ 8-389 ཡེ་ཤེས་གདོད་ནས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར། །འདི་ལ་བསལ་བྱ་སྐྱོན་ནི་ཅི་ཡང་མེད། །ཡོན་ཏན་ བསྣན་ནས་བཞག་དགོས་ཅུང་ཟད་མེད། །དེ་ཕྱིར་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་གདོད་ནས་ གྲོལ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་བས་སྔར་སངས་རྒྱས་ཞེས་གསུངས། །དེ་ཐོབ་དོན་དུ་ཟབ་མོའི་ རྣལ་འབྱོར་མཆོག །ཡང་ཡང་གོམས་པས་ཚེ་འདིར་ཐོབ་པའམ། །འཆི་ཁ་བར་དོ་སྐྱེ་ བདུན་ཚུན་ཆད་དུ། །ངེས་པར་ཐོབ་ཅེས་དཔལ་གྱི་མགུར་ནས་གསུངས། །གལ་ཏེ་ཚེ་ འདི་ཉིད་ལ་མ་ཐོབ་ན། །འཆི་ཁར་ཐོབ་པའི་གདམས་ངག་ཟབ་མོ་གཅེས། །དེ་ལ་སྡིག་ སྤོང་དགེ་བ་བསྒྲུབ་པ་ཡིས། །དམ་ཚིག་མ་ཉམས་ཞེན་ཆགས་མེད་པ་གཅེས། །དེས་ནི་ འཆི་ཁའི་གོང་དུ་མ་བསྒོམས་ཀྱང་། །འོད་གསལ་རབ་འབྱམས་ཇི་ཞིག་ལྟར་ཡང་ མཐོང་། །མྱུར་དུ་འཆི་བའི་རྟགས་སུ་ཤེས་བྱས་ནས། །ཆགས་ཞེན་སྐྱེ་བའི་དངོས་ཀུན་ སྦྱིན་པར་གཏོང་། །འདུ་འཛི་ཀུན་སྤངས་དབེན་པའི་གནས་མཆོག་ཏུ། །ཉམས་རྟོགས་ ཅན་གྱི་གྲོགས་དང་བཅས་པའམ། །ཡང་ན་རང་ཉིད་གཅིག་པུར་གནས་བྱས་ནས། །རིག་ པ་ཆོས་སྐུའི་དབྱིངས་སུ་འགྲོ་བ་ལ། །དགའ་ཞིང་སྤྲོ་བའི་ངང་ནས་འདི་ལྟར་ བསམ། །འོད་གསལ་ཆོས་སྐུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི། །རྣམ་པ་ཅུང་ཟད་སྔར་ཡང་ མཐོང་མོད་ཀྱི། །རྒྱ་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཚད་འདས་མཐོང་བ་མེད། །ད་ནི་ཚད་འདས་ རྩིས་གྲངས་ལས་འདས་པ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མཐོང་བ་ཉམ་རེ་དགའ། །རྒྱལ་བའི་སྐུ་ དང་འགྲོ་བ་བཟང་ངན་སོགས། །བཟང་ངན་དུ་མར་སྣང་ཡང་བཟང་ངན་མེད། །ཐམས་ ཅད་ཆོས་སྐུའི་རྣམ་པར་རོལ་པ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་གང་ཤར་དེ་ལ་ལྟ་བ་ཙམ། །རེ་དོགས་ སྤང་བླང་དགག་བསྒྲུབ་མི་བྱེད་པར། །སྤྲོས་བྲལ་མཉམ་ཉིད་ངང་དུ་ལྷུན་གྱིས་ བཞག །དྲུང་ན་ཡོད་པས་གཡེང་འཚེ་མ་བྱས་ན།
Chinese
彼によってすべての現象は真如として見られる。 それゆえ、深遠な等持の道においては、 無分別で、 造作のない智慧の自ずから現れるものは、 現れるものすべてが真如であるので、 現れるものすべてを受け入れる教えを大切にする。 真如には区別がないので、 欠点と長所、善と悪を区別することなく、 希望と恐れ、放棄と受容、否定と肯定なしに、 平等な状態に留まる教えを大切にする。 分別念の動きを自然に鎮めること、 その乗り物である息を止めること、 息の流れの脈管を縛ることの、 深遠で特別な教えを大切にする。 なぜなら、行為を縛る結合の行は、 三つの場所を成就すべきであると説かれるからである。 それによってそれを見ることは、正しく見ることである。 正しく見れば、解脱すると説かれる。 なぜなら、存在のあり方は真如であり、 自性光明、本来の法性は、 すべての欠点が最初から浄化されているからであり、 自性 智慧が最初から円満であるからである。 これにおいて除くべき欠点は何もない。 長所を加えて置く必要も少しもない。 それゆえ、最初の仏は最初から解脱している。 すべての仏よりも先に仏であると説かれる。 それを得るために、深遠なヨーガが最高である。 繰り返し慣れることで、この生で得るか、 死の瞬間、中有、七生のうちに、 必ず得ると、栄光の歌で説かれる。 もしこの生で得られなければ、 死の瞬間に得るための深遠な教えを大切にする。 それには、罪を避け、善を実践することで、 誓戒を破らず、執着がないことが大切である。 それによって、死の直前に修習していなくても、 光明の広大さをある程度見るだろう。 速やかに死の兆候を知ったならば、 執着を生じさせるすべてのものを施しとして与える。 騒がしさをすべて捨て、静かな最高の場所で、 体験と悟りを持つ友と共に、 あるいは、自分自身一人で留まり、 智慧が法身の境地へ行くことを、 喜びと楽しさをもって、このように思う。 光明法身はすべての様相を持ち、 その様相を少しは以前にも見たことがあるかもしれないが、 広大で広範、無限のを見ることはなかった。 今、無限で、 数え切れないほどの、 さまざまな様相を見るのは、とても楽しい。 勝利者の身体と、衆生の善悪など、 善悪さまざまに現れても、善悪はない。 すべては法身の様相として遊んでいるのである。 それゆえ、現れるものを見るだけで、 希望と恐れ、放棄と受容、否定と肯定をすることなく、 造作なく、平等な状態に自然に留まる。 そばにいる者が邪魔をしなければ、
English
By it, all phenomena are seen as suchness. Therefore, in the profound path of equipoise, The non-conceptual, Unfabricated wisdom's self-appearance, Since whatever arises is suchness, Cherish the instruction to accept whatever arises. Since there is no distinction in suchness, Without distinguishing between faults and virtues, good and bad, Without hope and fear, abandonment and acceptance, negation and affirmation, Cherish the instruction to remain in a state of equanimity. Pacifying the movement of discursive thoughts in their own place, Stopping the breaths, which are its vehicle, Binding the channels of the flow of breath, Cherish the profound and special instruction. Because the practice of binding actions, It is said that the three places should be accomplished. By seeing it, one sees correctly. If one sees correctly, it is said that one is liberated. Because the way things are is suchness, Self-nature luminosity, the innate nature of reality, Because all faults are purified from the beginning, Self-nature Because wisdom is complete from the beginning. There is nothing to be removed in this. There is no need to add and place any virtues. Therefore, the first Buddha is liberated from the beginning. It is said that one is a Buddha before all Buddhas. To attain that, profound yoga is supreme. By repeatedly familiarizing oneself, one attains it in this life, Or at the moment of death, in the bardo, within seven lives, It is said that one will definitely attain it, in the glorious song. If one does not attain it in this life, Cherish the profound instruction to attain it at the moment of death. In that, by avoiding sins and practicing virtues, It is important not to break vows and to be without attachment. By that, even if one has not practiced before death, One will see the vastness of luminosity to some extent. Having recognized the signs of imminent death, Give away as offerings all things that cause attachment. Having abandoned all busyness, in a quiet, supreme place, Together with a friend who has experience and realization, Or, remaining alone by oneself, With joy and delight, think like this about the going of awareness into the realm of the dharmakaya (ཆོས་སྐུ, धर्मकाय, dharmakāya, 法身). The luminous dharmakaya has all aspects, One may have seen some of its aspects before, But one has not seen the vast, extensive, and limitless. Now, to see the limitless, The countless, Various aspects is very delightful. The body of the Victorious One and the good and bad of beings, etc., Although they appear in various good and bad ways, there is no good and bad. All are playing as aspects of the dharmakaya. Therefore, just look at whatever arises, Without hope and fear, abandonment and acceptance, negation and affirmation, Spontaneously remain in a state of non-fabrication and equanimity. If those nearby do not disturb, --------------------------------------------------------------------------------