Tibetan
ཅིར་ཡང་མེད་པའི་རང་སྟོང་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་མཁྱེན་བཞིན་དུ། རང་སྟོང་གཞན་སྟོང་གི་ཁྱད་པར་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ཕྱིར་གླེང་བསླང་བའོ། །དེ་ནས་སོར་མོའི་ཕྲེང་བས་ 3-89 སེར་བའི་རིལ་བུ་ཞུ་ནས་མེད་པར་སོང་བ་དཔེར་མཛད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྟོང་བར་བསྟན་པ་འདིས་ནི། འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པར་བསྟན་ལ་ཞུ་ནས་མེད་པར་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པའི་ནོར་བུ་བཻཌཱུཪྻ་དཔེར་མཛད་ནས་ཐར་པའི་མཐར་ཐུག་པ་སངས་རྒྱས་མི་སྟོང་བར་བསྟན་པ་འདིས་ནི་དོན་དམ་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བདེན་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །ཁྱིམ་སྟོང་པ་དང་། བུམ་པ་སྟོང་པ་དང་། ཀླུང་སྟོང་པ་དཔེར་མཛད་ནས་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པར་བསྟན་པ་འདིས་ནི་མཐར་ཐུག་གི་ཐར་པ་གཞན་སྟོང་དུ་བསྟན་ཏོ། །ཐར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་མ་ཡིན། ཞེས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སྟོང་པ་མ་ཡིན། ཞེས་པ་དང་། སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་གཞན་ཏེ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་སྟོང་པར་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་རང་གིས་རང་མི་སྟོང་། ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། མདོ་རྒྱུད་གཞན་མང་པོར་སྟོང་པ་མ་ཡིན། ཞེས་པ་དང་། མི་སྟོང་ཞེས་གསུངས་པ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་ནི་རང་སྟོང་གཞན་སྟོང་གཉིས་ཀ་ལེགས་པར་མཁྱེན་མོད་ཀྱི་མི་མཁས་པ་དག་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས། འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གཅེར་བུ་པ་དང་མཚུངས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ནི་རང་སྟོང་ཡིན་མིན་གྱི་ཁྱད་པར་ལེགས་པར་ཕྱེ་སྟེ། སྨྲ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་སྦྲང་མ་ཙམ་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཙུན་པ་འཇམ་དཔལ་ནི་སྦྲང་བུའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་དེ། སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པའི་དོན་དེ་ཁོ་ན་མི་ཤེས་སོ། །གཅེར་བུ་པ་ཡང་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་བསྒོམས་ཏེ། གཅེར་བུ་བའི་སྦྲང་མ་ཁྱེད་ཅང་མ་ཟེར་ཅིག །ཅེས་པ་དང་། བཙུན་པ་འཇམ་དཔལ་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བསྒོམས་ཤིང་སྟོང་པར་ཟབ་ཏུ་བསམས་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཞིག་པ་མི་བཟོད་པར་མཐོང་ངོ་། །ཐར་ 3-90 པ་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་སྟོང་པར་མཐོང་ཞིང་རྟོག་གོ །ཞེས་དང་། ཁྱོད་ཀྱང་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ལ་{སྟོང་པར་སེམས་ཏེ། ཆོས་}སྟོང་པ་མཐོང་ནས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ལ་ཡང་སྟོང་པར་འཇིག་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་རྒྱས་པར་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་བཞིན་དུ། གསེར་འོད་དམ་པའི་མདོར་ཡང་། རིགས་ཀྱི་བུ་དཔེར་ན། གང་ལ་ལ་ཞིག་གསེར་འདོད་དེ། གནས་ཀུན་ཏུ་བཙལ་བ་ལས། གསེར་གྱི་སྦྲམ་བུ་རྙེད་ནས། སྦྲམ་བུ་དེ་ཞིབ་ཏུ་བཏགས་ཏེ་སྙིང་པོར་བཞུ་ཞིང་སྦྱངས་ནས། རྣམ་པར་བྱ
Chinese
当宣示任何事物皆为空性（Śūnyatā）时，圣者文殊师利（Mañjuśrī）明知故问，是为了确立自空（Rangtong）和他空（Zhentong）的差别。然后，他以手指串联的念珠融化成无为例，以此表明烦恼和不善之法皆为空性，这表明了世俗谛（Saṃvṛtisatya）的一切都各自在本性上是空性的。而以不会融化消失的蓝宝石（Vaiḍūrya）为例，表明了究竟解脱的佛陀不是空性的，这表明了胜义谛（Paramārthasatya），即超越世间的法身（Dharmakāya）并非在本性上是空性的。 以空屋、空瓶、空河为例，表明从一切过患中解脱出来，这表明了究竟的解脱是他空。'一切解脱都不是空性的'，'世尊佛陀不是空性的'，以及'非空之法也是其他的'等等，所有这些关于非空性的阐述，都意味着胜义法性（Dharmatā）本身不是空性的。在许多其他的经（Sūtra）和续（Tantra）中，'不是空性'和'非空'的说法非常多，这些也都是同样的道理。圣者文殊师利虽然完全了解自空和他空，但他为了揭示那些认为一切皆是自空，如同裸体外道（Ājīvika）的人，以及为了区分自空与非空的差别，将那些只说一切皆是自空的人比作蜜蜂。因此，文殊师利尊者行持蜜蜂的行为，因为他不了解空性与非空的真正含义。裸体外道也冥想一切皆空，但不要说裸体外道的蜜蜂。'文殊师利尊者深入地冥想空性，并深刻地思考空性，因此他无法忍受一切法（Dharma）的毁灭。他认为并证悟到非空性的解脱也是空性的。'以及'你也认为非空之法是空性的，看到空性后，你也摧毁了非空之法。'等等，他广泛地宣说了这些。 同样，在《金光明经》（Suvarṇaprabhāsa Sūtra）中也说：'善男子，譬如有人想要黄金，到处寻找，找到了金矿，他仔细地提炼矿石，融化并净化其精华，然后进行区分。'
English
When emptiness (Śūnyatā) is taught as being devoid of anything, Arya Mañjuśrī, knowing this, initiates a discussion to establish the difference between self-emptiness (Rangtong) and other-emptiness (Zhentong). Then, using the example of a rosary of fingers melting and disappearing, he shows that afflictions (Kleśas) and non-virtuous dharmas are empty, which indicates that everything belonging to the conventional truth (Saṃvṛtisatya) is empty in its own nature. And using the example of a Vaiḍūrya gem that does not melt and disappear, he shows that the ultimate liberation of the Buddha is not empty, which indicates that the ultimate truth (Paramārthasatya), the transcendent Dharmakāya, is not empty in its own nature. Using the examples of an empty house, an empty vase, and an empty river, he shows emptiness from all faults, which indicates that ultimate liberation is other-empty (Zhentong). 'All liberations are not empty,' 'The Buddha, the Bhagavan, is not empty,' and 'Non-empty dharmas are also other,' etc. All these explanations of non-emptiness mean that the ultimate Dharmatā is not empty of itself. In many other Sutras and Tantras, there are many statements saying 'not empty' and 'non-empty,' and these are all the same. Arya Mañjuśrī knows both self-emptiness and other-emptiness well, but in order to reveal those who think that everything is only self-empty, like the Ājīvikas, and to distinguish the difference between self-emptiness and non-emptiness, he compares those who say that everything is self-empty to bees. Therefore, the venerable Mañjuśrī engages in the behavior of a bee, because he does not understand the true meaning of emptiness and non-emptiness. The Ājīvikas also meditate on everything being empty, but do not say the bee of the Ājīvikas. 'The venerable Mañjuśrī meditates deeply on emptiness and thinks deeply about emptiness, so he cannot bear the destruction of all dharmas. He sees and realizes that non-empty liberation is also empty.' And 'You also think that non-empty dharmas are empty, and after seeing emptiness, you also destroy non-empty dharmas.' etc., he extensively preached these. Similarly, in the Suvarṇaprabhāsa Sūtra, it is said: 'Son of good family, for example, if someone desires gold and searches everywhere, finds a gold mine, he carefully refines the ore, melts and purifies its essence, and then distinguishes it.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ང་བར་གྱུར་པ་དང་། གསེར་ཏེ་གདུབ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྒྱན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཡིད་བཞིན་དུ་བསྒྱུར་ཏེ་སྤྱད་ཀྱང་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གཞན་ཡང་། རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་འཇིག་རྟེན་གྱི་དགེ་བ་སྤྱོད་པར་མོས་པ་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འཁོར་དག་མཐོང་ནས་ཉེ་བར་བསྙེན་ནས་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་བ་ནི་གང་མི་དགེ་བ་ནི་གང་། ཡང་དག་པའི་སྒྲུབ་པ་ནི་གང་བགྱིས་པས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྤྱོད་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་དང་། ངའི་འཁོར་དག་གིས་དེ་སྐད་ཅེས་འདྲི་བ་དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། རིགས་ཀྱི་བུ་དང་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་འདི་དག་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པར་མོས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བར་འདོད་པ་སྟེ། འདི་དག་ལ་ཡང་དག་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཐོས་ནས་ཀྱང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ། ནན་ཏན་གྱི་བསམ་པ་སྐྱེས་ཤིང་བརྩོན་པར་གྱུར་པའི་མཐུས། ལེ་ལོའི་སྒྲིབ་པ་དང་། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསལ་ཏེ། བསླབ་པའི་གནས་ཐམས་ཅད་ལ་རབ་ཏུ་གུས་པར་གནས་ཤིང་སེམས་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་དག་བསལ་ཏེ་ས་དང་པོ་ལ་འཇུག་གོ །ས་དང་པོའི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་མང་པོའི་དོན་ལ་བརྩོན་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པས་ས་གཉིས་པ་ལ་འཇུག་གོ །ས་དེ་ལས་ཉོན་མོངས་ 3-91 པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་ནས་ས་གསུམ་པ་ལ་འཇུག་གོ །ས་དེ་ལས་སེམས་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་ལ་སྒྲིབ་པ་སྤངས་ནས་ས་བཞི་པ་ལ་འཇུག་གོ །ས་དེ་ལས་ཐབས་མཁས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་ནས་ས་ལྔ་པ་ལ་འཇུག་གོ །ས་དེ་ལས་དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དམིགས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་ནས་ས་དྲུག་པ་ལ་འཇུག་གོ །ས་དེ་ལས་མཚན་མ་དང་སྤྱོད་པ་ལ་དམིགས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་ནས་ས་བདུན་པ་ལ་འཇུག་གོ །ས་དེ་ལས་མཚན་མ་འགོག་པར་ཡང་མི་དམིགས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་ནས་ས་བརྒྱད་པ་ལ་འཇུག་གོ །ས་དེ་ལས་མཚན་མ་སྐྱེ་བར་ཡང་མི་དམིགས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་ནས་ས་དགུ་པ་ལ་འཇུག་གོ །ས་དེ་ལས་དྲུག་པ་མངོན་པར་ཤེས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་ནས་ས་བཅུ་པ་ལ་འཇུག་གོ །ས་དེ་ལས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྦྱངས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་ལ་འཇུག་གོ །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་གསུམ་གྱི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱའོ། །གསུམ་གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། མཚན་མ་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་གསེར་བཟང་པོ་བཞུ་ཞིང་བཏུལ་ཏེ་སྦྱངས་པ་ལ་རྡུལ་དང་དྲི་མས་ཕྱིར་མི་གོས་ཤིང་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པའི་གསེར་ཉིད་དུ་སྣང་སྟེ། གསེར་གྱི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་མེད་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་ཆུ་རྙོག་མ་ཅན་དྭ
Chinese
即使变成铁，或者变成金戒指等各种各样的装饰品，随意使用，黄金的本性也不会改变。 善男子，再者，善男子或善女子，如果喜欢行世间善事，见到如来（Tathāgata，如实而来者）或者如来的眷属，接近并向他们请教：‘世尊，什么是善？什么是不善？做什么样的正确修行才能获得清净的行为？’ 诸佛世尊和我的眷属们，如果有人这样提问，他们会这样想：‘这些善男子和善女子喜欢听闻正法，渴望获得清净，应当为他们开示正确的佛法。’ 听闻之后，如理作意，生起精进之心，通过努力，消除懈怠的障碍和一切罪恶不善之法，对一切学处都非常恭敬，消除心的沉没和掉举，从而进入初地（Prathamā Bhūmi，欢喜地）。 依靠初地之心，为了众多有情众生的利益而精进，断除障碍，从而进入二地（Dvitīyā Bhūmi，离垢地）。 从该地断除烦恼障，进入三地（Tritīyā Bhūmi，发光地）。 从该地断除净化心的障碍，进入四地（Caturthā Bhūmi，焰慧地）。 从该地断除方便善巧的障碍，进入五地（Pañcamī Bhūmi，难胜地）。 从该地断除胜义谛和世俗谛的执着障碍，进入六地（Ṣaṣṭhā Bhūmi，现前地）。 从该地断除对相和行为的执着障碍，进入七地（Saptamī Bhūmi，远行地）。 从该地断除对相的止息也不执着的障碍，进入八地（Aṣṭamī Bhūmi，不动地）。 从该地断除对相的生起也不执着的障碍，进入九地（Navamī Bhūmi，善慧地）。 从该地断除六神通的障碍，进入十地（Daśamī Bhūmi，法云地）。 从该地断除所知障和阿赖耶识的习气，进入如来地（Tathāgatabhūmi，如来果位）。 如来地因为三种清净的缘故，所以称为极度清净。 什么是三种清净呢？ 如下所示：烦恼清净，痛苦清净，以及相清净。 就像好的黄金经过熔炼、锤打和提炼后，不会再沾染灰尘和杂质，显现出本性清净的黄金一样，黄金的本质并没有消失。 例如，浑浊的水澄清后，
English
Even if it turns into iron, or into various ornaments such as gold rings, and is used at will, the nature of gold does not change. O son of good family, furthermore, if a son or daughter of good family is inclined to practice worldly virtues, upon seeing the Tathāgata (Tathāgata, The one who comes as is) or the retinue of the Tathāgata, they approach and ask them: 'O Blessed One, what is virtue? What is non-virtue? What kind of correct practice should one do to attain pure conduct?' If the Buddhas, the Blessed Ones, and my retinue are asked in this way, they will think: 'These sons and daughters of good family are inclined to hear the Dharma and desire to be purified, so the correct Dharma should be taught to them.' Having heard this, they take it to heart properly, generate a mind of diligence, and through effort, eliminate the obscuration of laziness and all sinful and non-virtuous dharmas. They abide with great respect in all places of learning, eliminate mental sinking and excitement, and thus enter the first bhūmi (Prathamā Bhūmi, Joyful Ground). Relying on the mind of the first bhūmi, they strive for the benefit of many sentient beings, eliminate obscurations, and thus enter the second bhūmi (Dvitīyā Bhūmi, Stainless Ground). From that bhūmi, they eliminate the obscuration of afflictions and enter the third bhūmi (Tritīyā Bhūmi, Luminous Ground). From that bhūmi, they eliminate the obscuration of purifying the mind and enter the fourth bhūmi (Caturthā Bhūmi, Radiant Ground). From that bhūmi, they eliminate the obscuration of skillful means and enter the fifth bhūmi (Pañcamī Bhūmi, Difficult to Conquer Ground). From that bhūmi, they eliminate the obscuration of clinging to ultimate truth and conventional truth and enter the sixth bhūmi (Ṣaṣṭhā Bhūmi, Manifest Ground). From that bhūmi, they eliminate the obscuration of clinging to characteristics and actions and enter the seventh bhūmi (Saptamī Bhūmi, Far-Reaching Ground). From that bhūmi, they eliminate the obscuration of not even clinging to the cessation of characteristics and enter the eighth bhūmi (Aṣṭamī Bhūmi, Immovable Ground). From that bhūmi, they eliminate the obscuration of not even clinging to the arising of characteristics and enter the ninth bhūmi (Navamī Bhūmi, Good Intelligence Ground). From that bhūmi, they eliminate the obscuration of the six superknowledges and enter the tenth bhūmi (Daśamī Bhūmi, Cloud of Dharma Ground). From that bhūmi, they purify the obscuration of knowable objects and the alaya-vijñāna, and enter the Tathāgata-bhūmi (Tathāgatabhūmi, Ground of the Tathāgata). The Tathāgata-bhūmi is called utterly pure because of the three purities. What are the three purities? They are as follows: purity of afflictions, purity of suffering, and purity of characteristics. Just as good gold, after being melted, hammered, and refined, is no longer stained by dust and impurities, and appears as its naturally pure self, the essence of gold has not disappeared. For example, when muddy water is clarified, --------------------------------------------------------------------------------