Tibetan
ན་ནམ་ཅི། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཞེ་འདོད་དེ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་དགྲ་དང་གཉེན་ལ་ཐལ། །གལ་ཏེ་དགྲ་ལ་མི་དགའ་འདོད་པ་ན། ཁྱོད་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་གནས་སུ་ཡང་དག་གདའ། །དེ་བཞིན་གཉེན་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཡོད་པས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཕ་མ་གསོ་བའང་རིག་མ་ཡིན། །དེ་ལྟར་དགྲ་ལ་སྡུག་བསྔལ་འོང་བ་ན། །རྣམ་སྨིན་བྱང་བས་ཁྱོད་ནི་གདུང་བར་རིག །གཉེན་ལ་དགའ་བ་བྱུང་བར་གྱུར་བའི་ཚེ། །བསོད་ནམས་ཟད་པས་ཁྱོད་ནི་གདུང་བར་རིག །དེ་ཕྱིར་དགྲ་ལ་དགའ་བའང་ཁྱོད་དགར་རིག །གཉེན་ལ་སྡུག་བསྔལ་ནའང་ཁྱོད་དགའ་རིག །དེ་ལྟར་མོད་ཀྱི་ཁྱོད་ཀྱི་བསམ་པ་ནི། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གཉེན་ལ་གནག་པར་འགྱུར། །དགྲ་ལ་སྡང་བས་བདེ་བ་འདོད་པ་ན། །ཁྱོད་ལ་བདེ་སྡུག་གཉིས་ལས་སྡུག་བསྔལ་བ། །འདམ་ཕྱིར་ནམ་ཡང་བདེ་བ་མི་གཉེར་བར། །རང་ལ་མཚོན་གྱིས་གདབ་པའང་བྱ་རིག་ན། །དེ་ནི་དཀའ་བཟློག་པ་དང་ཀརྞ་པས། །རྗེས་སུ་སོན་པར་གྱུར་བ་མིན་ནམ་ཅི། །དེ་དག་དམ་པའི་ལམ་ལས་རྒྱང་བསྲིང་བས། །ང་དང་ལྟ་སྤྱོད་མཐུན་པ་མ་ལགས་སོ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་དང་པོ་ནི། །སྦྱིན་པས་བསོད་ནམས་ཚོགས་ཆེན་བྲུན་༼ བྲིན་དཔྱད། ༽མིན་ནམ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། །སེར་སྣའི་སྐྱོན་གྱིས་མི་ཚུག་བཟོད་པ་སྟེ། །བསྙེལ་མེད་བརྩོ༵ན་པ༵་དེ་ལས་མི༵་གཡེ༵ང་ཞིང་། །འཁོར་གསུམ་དམིགས་མེད་དྲུག་པོའང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ། །ཕྱིན་དྲུག་སྤྱོད་པ་བྱང་ཆུབ་ལམ་མིན་ནམ། །དེ་སྤངས་གཞན་དུ་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་གང་། །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་སྦྱིན་འདོད་པ། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མིན་པ་དང་། །ཁྱོད་ལྟར་དབུལ་ཕོངས་བསལ་བ་སྤོང་བྱེད་པ། །དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ལས་རིང་། །བསོད་ནམས་ཚོགས་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་བཅད་པའི་ཕྱིར། །ཡེ་ཤེས་ཚོགས་དང་གཟུགས་སྐུ་དཀའ་བར་གནས། །གཟུགས་སྐུ་མེད་པས་ཆོས་སྐུ་མི་འབྱུང་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་ཁྱོད་ནི་སངས་རྒྱས་ས་བོན་གཅོད། །སངས་རྒྱས་ས་བོན་བཏན་དུ་བདེ་བ་མཆོག །བཅད་ན་གཞན་གནོད་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་ནམ། །དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་ཕྱར་མི་རུང་། །གཅིག་ལ་སྦྱིན་མཆོད་མཐའ་ཡས་འགྲོ་དོན་དེ། །མ་མཆོད་འགྲོ་མང་དོར་བའང་མ་ལགས་སམ། །གལ་ཏེ་མཐའ་ཡས་འགྲོ་བ་ཀུན་སྤངས་ནས། །གཅིག་ལྟ་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྲུང་བའང་དོར་བ་ཡིན། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་བྱང་ཆུབ་གཞི་དམ་པ། །སེམས་ཅན་གཅིག་གི་དོན་དུ་བཅད་པ་དང་། །མཐའ་ཡས་འགྲོ་བ་ཀུན་བསད་ཉེས་པ་སྟེ། །སེམས་ཅན་གཅིག་ལ་བསྔོ་བའང་མ་ལགས་སམ། །སེམས་ཅན
Chinese
那么什么呢？如果那样的话，你的意愿，就颠倒地对待了敌人和亲友。如果想要不喜欢敌人，那么，你的布施之处确实存在。同样，因为有喜欢亲友的心，你赡养父母也不合理。这样，如果敌人遭受痛苦，因为异熟果成熟，你将会感到痛苦。当对亲友产生喜爱时，福德耗尽，你将会感到痛苦。因此，对敌人感到高兴你也应该高兴，亲友遭受痛苦你也应该高兴。即使这样，你的想法，却颠倒地对亲友怀有恶意。因为憎恨敌人而想要获得快乐，对你来说，快乐和痛苦两者之中痛苦更多。因为愚昧，所以永远不寻求快乐，如果知道用刀剑刺向自己，那不是像难陀迦和迦那巴一样了吗？他们远离了神圣的道路，所以我的观点和行为与他们不一致。六度中的第一个，不是通过布施来积累巨大的福德吗？那也是为了利益众生的戒律，因为吝啬的过失而无法坚持，是忍耐。不忘失的精进，不从那里退转，三轮体空的六度也是相互依存的。行持六度不是成佛之道吗？舍弃它，还有什么其他的成佛之道呢？如果想要给予众生痛苦，那不是菩萨，像你一样，抛弃消除贫困的行为，那就更加远离了菩萨。因为你断绝了福德资粮，所以智慧资粮和色身难以成就。因为没有色身，法身就不会产生，因此你断绝了成佛的种子。断绝成佛的种子，永远是最大的快乐，如果断绝，那不是对他人的巨大伤害吗？那不能作为最高的佛法来宣扬。对一个进行布施供养，是为了无边众生的利益，不供养，不也是舍弃了众多众生吗？如果舍弃了无边众生，只守护一个，你也舍弃了守护。为了众生的一切菩提之根本，为了一个众生的利益而断绝，和杀害无边众生的罪过一样，不也是为了一个众生而回向吗？众生
English
Well, what about it? If that's the case, your wishes are reversed in dealing with enemies and friends. If you want to dislike enemies, then, the place for your generosity certainly exists. Likewise, because you have a mind that likes relatives, it is not reasonable for you to support your parents either. In this way, if suffering comes to the enemy, because the ripening result matures, you will feel pain. When love arises for relatives, when merit is exhausted, you will feel pain. Therefore, you should also be happy when the enemy is happy, and you should also be happy when relatives suffer. Even so, your thoughts are perversely malicious towards relatives. Because you hate enemies and want to gain happiness, suffering is more than happiness for you. Because of ignorance, never seek happiness, if you know to stab yourself with a sword, isn't that like Nandaka and Karnapa? They have distanced themselves from the holy path, so my views and actions are not in harmony with them. Isn't the first of the six perfections the accumulation of great merit through generosity? That is also the discipline to benefit sentient beings, which cannot be maintained due to the fault of miserliness, it is patience. Unforgettable diligence, not retreating from it, the six perfections of the three wheels empty are also interdependent. Isn't practicing the six perfections the path to enlightenment? Abandoning it, what other path to enlightenment is there? If you want to give suffering to sentient beings, that is not a Bodhisattva, like you, abandoning the act of eliminating poverty, that is even further away from the Bodhisattva. Because you have cut off the accumulation of merit, the accumulation of wisdom and the Rupakaya are difficult to achieve. Because there is no Rupakaya, the Dharmakaya will not arise, therefore you cut off the seed of Buddhahood. Cutting off the seed of Buddhahood is always the greatest happiness, if cut off, isn't that a great harm to others? That cannot be proclaimed as the supreme Dharma. Giving offerings to one is for the benefit of infinite beings, not offering, isn't it also abandoning many beings? If you abandon infinite beings and only protect one, you have also abandoned protection. For the sake of the root of all beings' enlightenment, cutting it off for the sake of one being is the same as the sin of killing infinite beings, isn't it also dedicating it to one being? Sentient beings