Tibetan
ས་ནི་བསྡུས་པ་ཡི། ཁམས་ནི་གནས་སྐབས་གསུམ་དག་ཏུ། མིང་གསུམ་གྱིས་ནི་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་གདམས་ངག་གི་གནད་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ནི། གཞི་ལམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གང་གི་དུས་སུ་ཡང་། རེ་དོགས་དང་གཏད་འཛིན་གང་ཡང་མེད་པ་ཞིག་དགོས་ཀྱི། སྟོང་འཛིན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སོགས་ལ་རེ་བའི་གཏད་སོ་སྤུ་ཙམ་དང་། དེ་འདྲ་མེད་པ་ལ་དོགས་པ་ཅུང་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་གཟུང་འཛིན་ཡིན་པས་ཁྲེགས་ཆོད་ཡིད་དཔྱོད་བློས་བྱས་ཀྱི་ལྟ་བསྒོམ་དུ་གྱུར་པའི་གོལ་ཤོར་གྱི་འཕྲང་ལ་ཐོགས། ཐོད་རྒལ་ལའང་འོད་སྣང་ལ་མཚན་མ་བཟང་ཞེན་དང་། ཤར་གྱིས་རེ་བ། མ་ཤར་གྱིས་དོགས་པ་ཡོད་ཚེ་གཟུང་འཛིན་ཡིན་པས་ཁམས་གོང་མའི་རྒྱུར་འགྱུར་བས་ན། རེ་དོགས་མེད་པ་ལ་མ་འདུས་པའི་གདམས་ངག་ཞིག་གང་ཡང་མེད་དོ། །ཀུན་བྱེད་ལས། བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ལས། །མ་ཡེངས་རེ་དོགས་ཆད་ན་བསྒོམ་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། རྨད་བྱུང་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ལས། སྔོན་ཚེ་རྣམ་གཟིགས་བསྟན་པ་ལ། །བྲམ་ཟེ་དཔལ་ལྡན་ཞེས་བྱའི་བུ། །རང་སེམས་རྟོགས་པའི་དོན་མེད་པའི། །གཞན་ནས་འབྲས་བུ་ཞེ་འདོད་ཀྱིས། །རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་ནམ་འགྲུབ་ཅེས། ཡིད་ལ་བསམ་ཤིང་ལྷ་བསྒོམ་པས། །འབྲས་བུ་མེད་ཅིང་འཁོར་བར་ལྟུང་། །དེ་ཕྱིར་རེ་དོགས་མེད་པ་གཅེས། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་བཏང་སྙོམས་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཙམ་དུ་བས་སམ་སྙམ་ན། དེ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་བཅད་དུ་འཛིན་ཞེན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་མི་འབྲང་གིས་ཤན་འབྱེད་བྱུང་བ་དེ་ཡིན་པས་ན། དེའི་དོན་ཀྱང་ཡུལ་ཆོས་དབྱིངས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་མཐུན་པར་བློའི་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཞི་པས་མཉམ་བཞག་ལ། མདོ་སྔགས་རབ་འབྱམས་རྒྱ་མཚོའི་དགོངས་པའི་ཆུ་བོ་གཅིག་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟླ་བ་གྲགས་པས། སྟོང་པའི་ཉིད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བློ་སྐྱེས་པ་ལ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། སྟོང་བ་ཉིད་སྟོང་པ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། དབུ་མ་འཇུག་པ་ལས། གང་ཚེ་སྐྱེ་མེད་དེ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་བློ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བ། །དེ་ཚེ་དེ་རྣམས་བརྟེན་ལས་དེ་ཡིས་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། །ཇི་ལྟར་སེམས་ནི་གང་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་གྱུར་བ་དེ་ཡི་ཡུལ། །དེ་ཡོངས་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་ཐ་སྙད་ཉེར་བརྟེན་རིག་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་ཕྱག་རྫོགས་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྒོམ་པའི་ངོ་བོར་འདོད་པ་ལ། དབུ་མ་པ་ཁ་ཅིག་གིས་ཁ་ཟེར་བའང་རང་གི
Chinese
地为摄持之，界为三时清净中，以三名而示现也。如是说。第三，摄集窍诀之要点而示现者：无论基道之瑜伽的任何时候，都需要没有希冀和执著的。对于空执对治之方等，哪怕只有一丝一毫的希冀的寄托，以及对于没有那样的（希冀）而稍有怀疑，也因为是分别念的能取所取，而会陷入成为决断、臆测、分别思虑所造作的见修行之歧途的险境。于脱噶，对于光明有执著于好相，以及有显现的希冀，不显现的怀疑之时，因为是能取所取，会成为上界之因。因此，没有任何窍诀不是包含在无有希冀和怀疑之中的。《普作续》中说：“于无可修之法性菩提中，不散乱断绝希冀怀疑即是修。”又，《奇妙义之精髓》中说：“往昔于能见示现时，名为婆罗门具吉祥之子，无有证悟自心之义，以从他处欲求果实之想，五部佛何时成就耶？心中思索修持本尊故，无有果实且堕轮回。是故无有希冀怀疑甚为重要。”如是说。那么，是否仅仅是无有念想的舍受之等持呢？并非如此，以是否随顺执著而作区分，因此，其义亦与于境、法、法界任何处皆不成立之如是性相符，息灭一切心之戏论而入于等持。是故经续无边大海之意趣的河流汇聚为一。月称说：“生起与空性随顺之智，则说为证悟空性，并非是空性证悟空性。”又，《入中论》中说：“何时无生即彼性，尔时智亦离生灭，是时彼等依彼力，如是证彼性如是。如心如何成彼相，即是彼之对境性，如是了知即说名，世俗假立之识也。”如是说。此外，对于大手印、大圆满二者认为以不分别之智慧作为修持之体性，有些中观派妄加诽谤，也是自己的……
English
The ground is what is gathered, the realm is in the three pure states, it is shown by the three names. So it is said. Third, showing the condensed essence of the instructions: In any time of the yoga of the ground and path, it is necessary to have something without hope and attachment. Even a hair's breadth of hope for the antidote side of emptiness, and a little doubt about not having that kind of (hope), is still conceptual grasping, so it will be caught in the dangerous path of becoming view and meditation made by decisiveness, speculation, and mental fabrication. Even in Tögal, if there is attachment to good signs in the light, and hope for arising, and doubt for not arising, it will become the cause of higher realms because it is grasping. Therefore, there is no instruction that is not included in having no hope and doubt. The All-Creating Tantra says: "In the nature of Dharma, enlightenment that cannot be meditated upon, meditation is cutting off distraction, hope, and doubt." Also, The Quintessence of Marvelous Meaning says: "In the past, when the All-Seeing was teaching, a Brahmin's son named Glorious, without the meaning of realizing his own mind, with the thought of wanting fruit from elsewhere, when will the five Buddha families be accomplished? Thinking in his mind and meditating on the deity, there is no fruit and he falls into samsara. Therefore, it is very important to have no hope and doubt." So it is said. Then, is it just equanimity, samadhi without perception? It is not so, it is distinguished by whether or not it follows attachment, therefore, its meaning also corresponds to suchness, which is not established in any place, Dharma, or Dharmadhatu, pacifying all mental proliferations and entering into samadhi. Therefore, the rivers of the intention of the boundless ocean of Sutra and Tantra converge into one. Chandrakirti says: "When intelligence arises in accordance with emptiness, it is said to realize emptiness, but it is not emptiness realizing emptiness." Also, The Supplement to the Middle Way says: "When unborn is that very nature, at that time intelligence is also free from arising and ceasing, at that time they rely on that power, thus realizing that nature as it is. Just as the mind becomes the aspect of whatever, that is the nature of its object, thus knowing is called, conventional relative consciousness." So it is said. Furthermore, for Mahamudra and Dzogchen, which consider non-conceptual wisdom as the nature of meditation, some Madhyamikas slander it, which is their own...
Tibetan
་ཐུགས་དམ་གྱི་མཐིལ་བུད་པ་སྟེ། མདོ་སྔགས་གང་གི་ཕྱོགས་ནས་ཀྱང་བསྒོམ་པའི་ངོ་བོ་འདི་ཉིད་བཟུང་དགོས་པར། སངས་རྒྱས་དང་མཁས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་དགོངས་པ་གཅིག་དང་དབྱངས་གཅིག་གིས་གསུངས་པས། མདོ་རྒྱན་ལས། བསྒོམ་པ་ལྟ་བ་མེད་རྣམས་ཀྱི། །བསྒོམ་པ་དམ་པར་འདོད་རྣམས་ཀྱིས། །བསྒོམ་པ་དམ་པར་འདོད་པ་སྟེ། །ཞེས་དང་། ཟླ་གྲགས་ཀྱིས། དེ་ཡི་དོན་ནི་བསྒོམ་བྱ་སྟེ། །རྟོགས་མེད་བློ་ནི་རང་བཞིན་བཞག ། ངོ་བཟུང་མེད་ཅིང་ཡེངས་བ་མེད། །མཚན་མ་མེད་ཅིང་གསལ་བས་བསྒོམས། །ཞེས་དང་། ཤེར་ཕྱིན་བདུན་བརྒྱ་པ་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་ལ། །མི་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། ཧེ་བཛྲ་ལས། གང་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱིས་མི་བསྒོམ་པ། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། གཞན་ཡང་རྣམ་རྟོག་ལ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་སྟེགས་བཅའ་༼ འགའ་ཞིག་གི་བདག་གཉིས་དང་འཛིན་སྟངས་འགལ་བའི་དཔྱད་རིགས་ཀྱི་རྒྱས་འདེབས་ཞིག་མེད་ན་དེའི་གཉེན་པོར་མི་འགྲོ་སྙམ་པ་ལ། མཆན། ༽བས་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་དོན་ཀྱང་ཞིབ་ཏུ་བཤད་ན། རྣམ་རྟོག་ནི་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཡིན་པས། ཕྱོགས་གླང་གིས། རྣམ་རྟོག་མ་རིག་ཆེན་པོ་སྟེ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྟུང་བྱེད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གསུངས་རབ་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོར་གསུངས་ཤིང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་འགགས་པ་ཉིད་ལས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྨྲ་ན་༼ དེ་ལྟ་ན་སྤངས་གཉེན་རྫས་མི་འགལ་བར་གཅིག་པའི་གནད་ཀྱིས། མེ་ལག་ནས་མ་བཏང་བར་ཚ་བ་འདོར་དུ་མེད་པ་ལྟར་གཟུང་འཛིན་སྤངས་དུ་མི་སྲིད་པའོ། ལུང་དང་འགལ་བས་ན། མཆན། ༽བསྟན་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་བ་ཞིག་གོ །དེ་ཡང། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས། རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལས་སངས་རྒྱས་སུ་བརྗོད་དོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བརྗོད་དོ། །ཅེས་སོ། ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པར་གསེར་འོད་དམ་པའི་མདོར། རིགས་ཀྱི་བུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས་གུད་ན་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མེད་དོ། །ཅེས་དང་། མདོ་སྡུད་པ་ལས། སྐྱེ་བ་མེད་དང་སྐྱེ་བ་གཉིས་ཀར་མི་རྟོག་པ། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། སམ་བྷུ་ཌི་ལས། རྣམ་རྟོག་རྨོངས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྟུང་བྱེད་ཡིན། །མི་རྟོག་ཏིང
Chinese
这是心髓之精要。无论显宗密宗，都必须把握这个修行的本质。诸佛和智者成就者都以同一个意旨和声音宣说了这一点。如《现观庄严论》所说：“无有观想之观想者，彼等欲求殊胜观想者，此乃殊胜之观想。”月称菩萨说：“其义即是当修习，无执之识置本然，无有执取亦无散乱，无相且明而修习。”《七百颂般若经》中说：“于此般若波罗蜜多，当以不修之方式而修。”《喜金刚本续》中说：“何以故心不修习，一切有情当修习。”此外，如果详细解释以分别念为基础、道、果的阶梯无法解脱的道理，因为分别念是轮回的根本。如法称论师所说：“分别念乃大无明，是堕入轮回大海之因。”如来之经典中说，分别念是二障的自性，并且说从分别念止息中获得无分别智。因此，如果这样说，就成了外道。因为，如《圣母经》所说：“善现，般若波罗蜜多是无分别。从无分别中说为佛。从无分别中说为菩提。”《金光明经》中说，无分别就是圣者的智慧：“种姓之子，在无分别智之外没有其他的圣者智慧。”《集经》中说：“不思有生及无生，此是般若到彼岸，最胜行境当修习。”桑布扎说：“分别念乃大愚痴，是堕入轮回大海之因，无分别定
English
This is the essence of the heart's core. Whether from the perspective of Sutra or Tantra, one must grasp this very nature of meditation. All Buddhas and accomplished masters have declared this with one intention and one voice. As stated in the Ornament of Clear Realization: "Those who meditate without observation, those who desire supreme meditation, this is supreme meditation." Chandrakirti said: "Its meaning is that one should meditate, placing the ungrasping mind in its natural state, without grasping or distraction, meditating without characteristics and with clarity." In the Seven Hundred Verse Perfection of Wisdom Sutra, it says: "In this Perfection of Wisdom, one should meditate in the manner of not meditating." In the Hevajra Tantra, it says: "Why does the mind not meditate? All beings should meditate." Furthermore, if we explain in detail why liberation is not achieved by establishing the foundation, path, and result on conceptual thought (note: some might think that without elaborating on the points of view that contradict the two selves and grasping, there is no antidote to them), it is because conceptual thought is the root of samsara. As Dharmakirti said: "Conceptual thought is great ignorance; it is what causes one to fall into the ocean of samsara." The words of the Sugata state that conceptual thought is the nature of the two obscurations, and that non-conceptual wisdom is attained only from the cessation of conceptual thought. Therefore, to speak in this way (note: in this way, the key is that what is to be abandoned and the antidote are not contradictory but one; just as heat cannot be removed without letting go of the fire, grasping and holding cannot be abandoned. This contradicts the scriptures) is to become an outsider to the teachings. Moreover, as stated in the Mother of the Conquerors: "Subhuti, the Perfection of Wisdom is non-conceptual. From non-conceptuality, it is called Buddha. From non-conceptuality, it is called enlightenment." The Golden Light Sutra states that non-conceptuality is the wisdom of the noble ones: "Son of lineage, there is no wisdom of the noble ones apart from non-conceptual wisdom." The Condensed Sutra states: "Not thinking of birth or non-birth, this is the supreme practice of the Perfection of Wisdom." Sambhuti said: "Conceptual thought is great delusion; it is what causes one to fall into the ocean of samsara; non-conceptual samadhi