Tibetan
ཞི་བཅོལ་བས་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་དང་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་འདོར་དུ་མེད་ལ། ཆོས་སྐུ་མངོན་པར་རྟོགས་ནས་དམྱལ་བའི་མེའི་ཀྱང་ཚིག་པ་མེད་པར་སྡུག་བསྔལ་བདེ་ཆེན་དུ་གྲོལ་ཟིན་པས། དེ་ལ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་གདེངས་འཆོས་པས་འཁོར་བའི་གཡང་ས་མེད། ཉོན་མོངས་ཀ་ནས་དག་པས། དེས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ལས་དང་། དེ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་འབྲས་བུ་མེད་པས། དགེ་བཅུ་མ་སྤྱད་པར་སངས་རྒྱས། སྡིག་བཅུ་མ་སྤངས་པར་རང་གྲོལ། རྩོལ་སྒྲུབ་མ་བྱས་པར་སངས་རྒྱས་རང་ལས་རྙེད་པ་སྟེ། དཔལ་རི་བོ་བརྩེགས་པ་ལས། ཡོངས་རྫོགས་ཐོད་རྒལ་དོན་རྟོགས་ན། དགེ་བཅུ་མ་སྤྱད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ། །ཚོགས་གཉིས་མ་བསགས་དུས་གཅིག་རྫོགས། །སྒྲིབ་གཉིས་མ་སྦྱངས་ཀ་ནས་དག །སྨོན་ལམ་མ་བཏབ་རང་ལ་གྲུབ། །སྙིང་པོ་ཆོས་སྐུར་རང་སངས་རྒྱས། །ཐེག་པ་འོག་མའི་ཆོས་བཞིན་དུ། །བྱ་རྩོལ་ཚོགས་བསགས་སྨོན་མེད་པ། །ཡང་དག་དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐོབ། ། ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་གི་དོན་གྱིས་དེ་ཉིད་རྟོགས་གོམས་སུ་བྱ་བ་ལ། སྤྱིར་དམིགས་པ་ཡུལ་གྱི་བློ་ཅན་ལ་གྲོང་ཁྱེར་རྒྱུན་གཅོད་ཀྱི་ལྟ་བ། ཉིན་མཚན་ཁ་སྦྱོར་གྱིའམ་འཛིན་མེད་རང་གྲོལ་ཆེན་པོའི་བསྒོམ་པ། སྣང་བ་དབང་བསྒྱུར་དང་ཆགས་ལ་མ་ཞེན་པའི་སྤྱོད་པ་དང་། རྩོལ་མེད་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་བཞི་ཡོད་ལ། དེ་དག་ལ་རང་སྐལ་ཀྱང་དོན་གྱི་ངོ་བོ་བཞི། ཐབས་བཞི། དགོངས་པ་བཞི། དུས་ཚོད་ཀྱི་གང་ཟག་བཞི། དག་ལུགས་དང་གྲོལ་ལུགས་བཞི་སྟེ་ཉི་ཤུར་ཡོད་ཀྱང་། ༼ རིག་པ་རང་སྣང་གི་བློ་ཅན་གྱི་ཉམས་ལེན་སྤྱིར་ཐོད་རྒལ་ཡིན་ཀྱང་། མཆན། ༽འདིར་ཁྲེགས་ཆོད་རང་ལམ་གྱིས་རང་སྣང་གི་བློ་ཅན་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་པས་ན། རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། དམིགས་པ་ཡུལ་གྱིས་བློ་ཅན་ལ། །སྒོམ་དང་བསྒོམ་བྱའི་ཆོས་ཀུན་བསྟན། །རིག་པ་རང་སྣང་བློ་ཅན་ལ། །ལྟ་བའི་ཐབས་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བསྟན། །ཞེས་སོ། །དེའི་ངོས་སྐལ་དུ་བྱས་ནས་གོང་གི་རྒྱུན་བྱེད་བཞི་ཁུང་དོན་ལ་རྫོགས་པའི་ས་བཅད་ལྔས་བསྟན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་ཁང་བུ་བཤིགས་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱེ་མེད་ཀ་དག་ཏུ་ལ་བཟླ་བ། ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་དེད་པའི་སྒོ་ནས་སྣང་བ་སེམས་དང་སེམས་གཏད་མེད་མིང་བྲལ་དུ་འགགས་བསྡམས་པ། སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་བཅད་པའི་སྒོ་ནས་འགོང་པོ་ཡུལ་ཕུད་དེ་འཛིན་པ་རང་གྲོལ་གྱི་བསྒོམ་པ་ངོ་སྤྲད་པ། ཡུལ་ཤེས་ཀྱི་བར་ནས་བཙལ་ཏེ་སྣང་བ་དབང་བསྒྱུར་གྱི་སྤྱོད་པས་ཆིངས་སུ་བཅིངས་པ། མཐའ་བརྟེན་བཞག་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྒོམ་མེད་རྣལ་དུ་འབེབས་པ་དང་ལྔ་ལས་དང་པོ་ལ། རྟེན་ཞི་གནས་བཙལ་བ་དང་། བརྟེན་པ་ལྷག་མཐོང་སྐྱེ་མེད་ཀ་དག་གི་ཡེ་ཤེས་གཏན་ལ་དབབས་པ། དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་གཉན་པོའི་རྒྱས་གདབས་པའོ། ། དང་པོ་ནི། དེ་ནས་ལུས་སྐྱིལ་ཀྲུང༴ བརྟན་པ་ན་ཞེས། འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་ཕལ་པའི་སེམས་གནས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་གྲུབ་པ་ལ་སྔོན་དུ་ལུས་གནད་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་གཙོ་ཆེ་བས། ལམ་རིམ་ལས། དེ་ཕྱིར་ལྷག་མ་ཆ་མཉམ་པའི། །བདེ་ལྡན་བྲོད་པའི་ཆོས་བདུན་ཚུལ། །ཞེས་ལུས་གནད་ཀྱི་ལྷག་མ་ངག་ཡིད་ཀྱང་དབུ་མ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་སྲོང་བའི་དྲང་པོ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་གནད་དང་བཅའ་ཚུལ་གྱི་ངེས་པ་དང་ཡོན་ཏན་ནི་ཁོ་བོའི་བར་དོ་དྲུག་ཁྲིད་ལས་སྨྲོས་གྲུབ་ལ། འདིར་རབ་འབྱམས་ལས། ནང་ཚངས་ཅན་གྱི་སྟན་ལ་ནི། །རྐང་བ་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་བྱ༡། །ལག་པ་གཉིས་པོ་མཉམ་བཞག་བསྣོལ༢། །ཞེས་པ་སོགས་འདྲ་མིན་གྱི་བློ་བཟོ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི་ཡིད་བརྟན་རུང་བར་རིག་སྟེ། དེ་ལས། ལུས་པོ་མདའ་སྙུགགས་བཞིན་དུ་བསྲིང་༣། །དཔུང་བ་རྒོད་གཤོག་བཞིན་དུ་བརྒྱང་༤། མཇིངས་པ་གཞུ་མོ་བཞིན་དུ་བཀུགས་༥། ལུས་ཁོག་ཕྲག་པ་གཟིང་བར་བསྟོད་༦། མིག་དང་སྣ་རྩེ་སེམས་རྩེ་བསྟུན༧། །ཅེས་པའི་བདུན་ལྟར་བྱ་ཞིང་། ལྕེ་ཡར་རྐན་ལ་སྦྱར་བ་ནི་ས་དགེ་རྙིང་གསུམ་གྱི་རྩ་རླུང་ཀུན་ནས་གསུངས་བས་མང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཁུང་མར་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་མཉམ་པར་བཞག་པས་རྣམ་རྟོག་སྔར་བས་མང་དུ་སོང་བར་སྣང་བ་ནི་ཤེས་པ་ཅུང་ཟད་དཀོན་པས་རྩིས་བསྒྲངས་ལ་ཐེབ་པ་ཡིན་ཏེ། དམག་དང་རེ་མིག་མང་པོ་རྩིས་ལ་མི་ཐེབ་པ་ལས། སྦྲའི་བུག་པ་ཆ་ཤས་དང་། རྐྱ་མི་ཡ་ཟུང་གྲངས་སུ་ཐེབ་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་ཕྱག་རྒྱ་བསམ་གཏན་ལས། གཡོ་བའི་ཉམས་རི་གཟར་གྱི་འབབས་ཆུ་འདྲ་བ་ཟེར་རོ། །དེ་ལས་སེམས་མ་ཡེངས་པར་བཞག་པས། ཐོབ་པའི་ཉམས་རོང་ཁུང་དོག་མོའི་ཆུ་ལྟ་བུ། གོམས་པའི་ཉམས་རྒྱ་མཚོ་རླུང་གིས་མ་དཀྲུགས་པ་ལྟ་བུ། མཐར་ཕྱིན་པའི་ཉམས་རི་བོ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་བཞི་རིམ་པར་འབྱུང་ཞིང་རབ་ཏུ་བརྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་མ་ཡེངས་པའི་གདེངས་ཐོབ་ནས་ཡིད་བརྟན་པ་ན་ཞི་༼ འདི་ལའང་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སེམས་འཛིན་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་སོགས་ཡོད། །ངོ་བོ་སྒོ་ནས་འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་དང་། ཉེར་བསྡོགས་དང་བཅས་པའི་བསམ་གཟུགས་འགོགས་སྙོམས་ལ་སོགས་རྣམ་གྲངས་དབང་པོའི་རིམ་པ་ཡོད་དོ། །མཆན། ༽གནས་གྲུབ་པའོ། ། གཉིས་པ་ལ་ཆོས་སྐུ་སེམས་ཕྱོགས་ནས་བཙལ་བའི་དགོས་པ་དང་
Chinese
因为寂止的缘故，原因一切生起和结果痛苦无法舍弃。证悟法身后，即使是地狱的火焰也无法烧灼，痛苦已经解脱为大乐。因此，对于基道果的把握调伏，就没有轮回的悬崖。烦恼从一开始就清净，因此，由它而引发的业，以及它所带来的结果都没有。不修十善而成佛，不舍十恶而自解脱，不勤作修持而自然获得成佛，即如吉祥积聚山中所说：如果通达圆满顿超的意义，不修十善获得菩提，不积二资一时圆满，不净二障本来清净，不发愿望自然成就，心髓于法身中自然成佛，如同下乘的法一样，没有行为勤作积资发愿，获得真实意义的佛果。如是说。第二，以个别的意义来使之习惯于证悟那本身，一般来说，对于具有对境之心的，有断绝城市相续的见解，日夜双运或者无执自解脱的大禅修，显现自在和不执著的行，以及无勤任运成就的果这四种。对于这些，各自的份额也有四种意义的自性，四种方法，四种意，四种时机的士夫，四种清净方式和解脱方式，共有二十种。 （虽然对于具有觉性自显之心的人来说，修法一般是顿超，注。）这里由于有立断自道，也有具有自显之心的人，因此，如珍宝积聚中所说：对于具有对境之心的人，宣说了禅修和所修的一切法。对于具有觉性自显之心的人，将一切见解的方法归为一。如是说。以那样的份额来做，以上相续的四种在空义中圆满，以五个科判来宣说，即从破除心之房屋的门径中，将无生本来清净转为熟练，从追逐对境事物的门径中，将显现束缚为心，并将心束缚于无所依无名，从斩断心之根本的门径中，驱逐鬼魅外境，介绍执着自解脱的禅修，从对境识之间寻觅，以显现自在的行来束缚，以安立边执之法的方式，进入无修的
English
Because of pacification, the cause of all arising and the result of suffering cannot be abandoned. Having realized the Dharmakaya, even the fire of hell cannot burn, and suffering has already been liberated into great bliss. Therefore, with the confidence of mastering the ground, path, and fruit, there is no abyss of samsara. Since afflictions are pure from the beginning, therefore, the karma that arises from them, and the result that it brings about, do not exist. Without practicing the ten virtues, one becomes a Buddha. Without abandoning the ten non-virtues, one is self-liberated. Without effort or practice, one attains Buddhahood naturally. As it is said in the Glorious Mountain of Accumulation: If you understand the meaning of complete Tögal, you will attain enlightenment without practicing the ten virtues. Without accumulating the two accumulations, you will perfect them in one moment. Without purifying the two obscurations, you will be pure from the beginning. Without making aspirations, you will accomplish them naturally. The essence is self-enlightened in the Dharmakaya. Like the teachings of the lower vehicles, without action, effort, accumulation, or aspiration, you will attain the Buddhahood of true meaning. Thus it is said. Secondly, to familiarize oneself with realizing that very thing through specific meanings. In general, for those with minds focused on objects, there is the view of severing the continuity of cities, the meditation of union of day and night or the great self-liberation without grasping, the conduct of mastering appearances and not being attached, and the fruit of effortless accomplishment. For these, each has its own share of four aspects of meaning, four methods, four intentions, four individuals of opportune time, and four ways of purification and liberation, totaling twenty. (Although for those with minds of self-arising awareness, the practice is generally Tögal, note.) Here, since there are also those with minds of self-arising awareness through Trekchö self-path, therefore, as it is said in the Heap of Jewels: For those with minds focused on objects, all the teachings of meditation and what is to be meditated upon are taught. For those with minds of self-arising awareness, all the methods of view are taught as one. Thus it is said. Taking that as a basis, the above four continuities are perfected in the meaning of emptiness, and are taught in five sections: From the gateway of demolishing the house of the mind, turning the unborn original purity into familiarity; from the gateway of chasing after objective things, binding appearances as mind, and binding the mind to the unattached and nameless; from the gateway of severing the root of the mind, expelling demonic influences and external objects, introducing the meditation of self-liberation of clinging; searching between the object and consciousness, binding with the conduct of mastering appearances; and entering into non-meditation through the method of establishing extremes.
Chinese
五者中的第一个是，寻找所依止的寂止处，以及依靠生灭不二的本来清净之智慧，确定誓言手印的严厉印封。第一，从身体跏趺坐开始……稳固时说，这被称为世俗凡夫的心安住，成就它之前，身体的要点也极其重要。道次第中说：“因此，剩余部分均匀，具备安乐的七法。”意思是身体要点的剩余部分，即语和意，也具备四种正直，不可思议地端正。要点和仪轨的确定和功德，已在我的中阴六导中阐述。此处，在《胜妙集》中说：“在内清净的坐垫上，双腿结金刚跏趺坐1，双手等持交叠2。”等等，为了避免各种各样的臆造，所以这样说，要知道这是可以信赖的。其中，“身体如箭般伸直3，双臂如鹫翼般伸展4，颈部如弓般弯曲5，身体胸膛抬起6，眼睛和鼻尖与心尖对齐7。”按照这七点去做，舌头抵住上颚，这是萨迦、格鲁、宁玛三派的脉气都提到的，因此从多数方面可知晓其窍诀。这样安住时，似乎比以前产生更多的分别念，这是因为智慧稍微不足，所以才会被算计到。就像军队和许多棋子无法算清一样，帐篷的孔洞部分和双生子却能被数清。这是大手印禅定中说的，动摇的体验就像陡峭山上的瀑布。从那以后，心不散乱地安住，获得的体验就像狭窄洞穴中的水，习惯的体验就像未被风搅动的大海，最终完成的体验就像未被风吹动的山，这四种体验依次出现，并且变得非常稳固。从那以后，获得不散乱的把握，并且可以信赖时，寂（此处也有从方法方面安住心的二十一种等。从本体方面来说，有欲心专注和包括近取在内的寻伺止，以及等持等名称，有根的次第。注释。）止就成就了。第二，从法身心方面寻找的必要和
English
The first of the five is, finding a place of calm abiding to rely on, and relying on the wisdom of unborn and pure from the beginning, to establish the strict seal of the vows and mudras. First, starting from the body in the lotus position... When stable, it is said that this is called the mind abiding of ordinary worldly people. To accomplish this, the key points of the body are also very important. In the Lamrim it says, "Therefore, the remaining parts are even, possessing the seven qualities of comfort." This means that the remaining parts of the body's key points, namely speech and mind, also possess four straightnesses, being inconceivably upright. The certainty and qualities of the key points and postures have been explained in my Six Bardos Instructions. Here, in the Rabjampa, it says, "On a clean seat, the legs should be in the vajra posture 1, the hands should be in equipoise and crossed 2." etc. This is said to avoid various fabrications, and it should be understood that it can be relied upon. From this, "The body should be stretched like an arrow 3, the arms should be extended like the wings of a vulture 4, the neck should be bent like a bow 5, the body and chest should be raised 6, the eyes and tip of the nose should be aligned with the tip of the mind 7." Do according to these seven points, and the tongue should be placed against the palate, which is mentioned in all the root-winds of the Sakya, Gelug, and Nyingma schools, so the key point can be known from the majority of sources. When abiding in this way, it seems that more discursive thoughts arise than before, which is because wisdom is slightly lacking, so they are being counted. Just as an army and many chess pieces cannot be counted, the holes in a tent and twin children can be counted. This is said in the Mahamudra meditation, the experience of wavering is like a waterfall on a steep mountain. From then on, by abiding without distraction, the experience of attainment is like water in a narrow cave, the experience of habituation is like an ocean undisturbed by wind, and the experience of final completion is like a mountain unmoved by wind. These four experiences arise in sequence and become very stable. From then on, having gained confidence in non-distraction and being able to rely on it, calm (here there are also twenty-one ways of holding the mind from the method aspect. From the aspect of essence, there is one-pointed desire and the search and analysis samatha including close attainment, as well as the sequence of the faculties of the names of samadhi etc. Note.) abiding is accomplished. Second, the necessity of searching from the Dharmakaya mind aspect and