Tibetan
ང་དུ་གཞུགས་པས་ངག༔ ཐུགས་རྗེ་ཐུགས་སུ་བཞུགས་པས་ཤེས་བྱ་མཁྱེན་ཆོས་ཀྱི་སེམས་སུ་འཁྲུལ་པའོ༔ གོང་འོག་འདི་དག་གང་ལྟར་ཡང་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཆོས་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས་རྒྱུད་སོ་སོའི་དགོངས་པར་རང་སོའི་ཐད་ནས་མི་འགལ་ལོ༔ ཡང་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པས་བཞིན་དུ༔ ནང་གི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོ་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ལས་ཀུན་གཞི་དང་ཉོན་མོངས་གཏི་མུག་ཏུ༔ མེ་ལོང་ལས་རྣམ་ཤེས་དང་ཞེ་སྡང་དུ༔ མཉམ་ཉིད་ལས་ང་རྒྱལ་དང་ཉོན་ཡིད༔ སོར་རྟོག་ལས་འདོད་ཆགས་དང་ཡིད༔ བྱ་གྲུབ་ལས་འཇུག་ཤེས་དང་ཕྲག་དོག་ཏུ་འཁྲུལ་བ་སྟེ༔ ནང་རིག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་མ་རིག་གཞིར་ལྡན་གྱི་ཀུན་འབྱུང་ཉོན་མོངས་དང་ཁམས་གསུམ་རིགས་དྲུག་གི་སེམས་འཁྲུལ་བའི་འབྲས་བུ་རང་རང་གི་སྡུག་བསྔལ་གནས་ལུས་སུ་འདུ་བྱེད་པའོ༔ སྤྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གདངས་འོད་ལྔ་ལས་མེ་ལོང་གི་དཀར་པོ་ལས་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་ཁྲག་དང་ཆུ་རུ་འཁྲུལ༔ མཉམ་ཉིད་ཀྱི་སེར་པོ་ལས་ཤ་དང་ས་རུ༔ སོར་རྟོག་གི་དམར་པོ་ལས་དྲོད་དང་མེ་རུ༔ བྱ་གྲུབ་ཀྱི་ལྗང་གི་ལས་དབུགས་དང་རླུང་དུ༔ ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་མཐིང་ག་ལས་རྣམ་ཤེས་དང་ནམ་མཁའ་རུ་འཁྲུལ་བ་སྟེ༔ དེ་ལྟར་ཕྱི་སྣང་བ་ཆོས་དབྱིངས་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་ཡུལ་ཐ་དད་པར་སྣང་བའང་རིམ་བཞིན་རྟོག་པས་ཀུན་ནས་ལྡང་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཡུལ་ནམ་མཁའ་སྟོང་བ་དང་༔ འོད་དང་༔ རགས་པ་གདོས་བཅས་སུ་འཐས་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ནམ་མཁའ་ལས་ས་སོགས་སུ་མས་ནས་ཇེ་རགས་ཀྱི་དབང་དུ་མཆེད་པར་བཞག་པའི་དོན་ནོ༔ དེ་ལྟར་ཆོས་དབྱིངས་ཡུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་རང་གདངས་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་པས་གཟུགས༔ ཆོས་སྐུ་ཡབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བཞི་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་མིང་བཞིར་འཁྲུལ་བ་དང་༔ ཕྱི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དང་རེག་ཚོར་སྲེད་ལེན་སྲིད་སྐྱེ་རྒ་ཤི་སོགས་རིམ་པར་བྱུང་ནས༔ སྲིད་པར་ལུགས་སུ་འཇུག་པའི་འཁོར་ལོ་ཐོག་མཐའ་བར་མེད་དུ་འཁོར་བའི་འཁྲུལ་འབྲས་ཕྱི་ནང་གི་སྣོད་བཅུད་དུ་འགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པའོ༔ དེ་ཡང་རྒྱུ་གསུམ་མ་རིག་པ་དང་༔ རྐྱེན་བཞི་འདུ་བྱེད༔ ཤེས་པར་རགས་པས་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་པས་རྣམ་ཤེས༔ དེ་ལ་མིང་བཞི་ཡོད་པ་དང་༔ དྭངས་སྙིགས་ཀྱིས་འོད་དང་ཁ་དོག་ལས་ཕྱི་ནང་གི་ལུས་དང་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་སྐྱེ་མཆེད༔ དེ་འདུས་ཤིང་འཕྲད་པས་རེག་པ༔ དེ་ལས་ཚོར་བ་གསུམ་བྱུང་བ་དང་༔ བདེ་སྡུག་བླང་དོར་གྱི་སྲེད་པ༔ བདེ་ཡུལ་དང་ལེན་གྱི་ལེན་པ༔ དེ་ལས་ལས་ཉོན་རྒྱས་ཏེ་ཕྱི་མའི་སྐྱེ་བར་འཕེན་པའི་ལས་གྲུབ་པའི་སྲིད་པ་དང་༔ དེ་ལས་འགྲོ་བ་སོ་སོར་སྐྱེ་བ༔ དེ་རྒས་པ་དང་ཤི་བ་སྟེ༔ དང་པོ་ནས་ཐ་མའི་བར་དུ་འཁོར་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་འཁྲུལ་ཞིང་༔ དེ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་འོད་ཀྱི་སྦུབས་ཤོར་བས༔ རྣམ་སྨིན་བག་ཆགས་ཀྱི་སྦུབས་སུ་ཆུད་ནས་རང་གིས་རང་ཉིད་བཅིངས་པའོ༔ འདི་དག་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ལ་འོད་ཀྱི་སྣང་བའམ་དབྱིངས་ཀྱི་སྐུ་ཡོད་པ་དང༔ དབྱིངས་ལ་གསལ་བའི་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐུགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དབྱིངས་ཡེ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ཆ་གང་རུང་ལས་བདག་གཉིས་སུ་བཟུང་ནས༔ འདོད་ཡོན་དྲུག་དང་སྐྱེ་གནས་བཞི་ལ་སོགས་པ་དང་ཉོན་མོངས་དྲུག་ལས་རིགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་དྲུག་དང་བཅས་བྱུང་བར་བསྟན་པའང་འབྱུང་བ་རྒྱུར་འདོད་པ་དང་མི་འདྲ་ཞིང་༔ འགྲེལ་ཚུལ་དང་དགོས་ཆེད་གཞན་ཡང་ཡོད་དོ༔ དེ་ཡང་ཆོས་སྐུ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་མ་རིག་པས་བསླད་ནས་ཀུན་གཞིར་གྱུར༔ དེ་ལ་ཉོན་ཡིད་ཀྱིས་བསླད་ནས་ང་བདག་དུ་འཛིན་པ་རྒྱུན་ཆགས༔ དེ་ལས་ཡིད་ལངས་ཏེ་སྒོ་ལྔ་ལ་ཡུལ་གསལ་བདེ་རྟོག་པས་མེད་ལ་ཡོད་པར་བཟུང་བས་བསླད་ནས་སྤྱི་རང་འཛིན་པ་སྣ་ཚོགས་པར་རྩེན་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ཏེ༔ རབ་འབྱམས་ལས༔ རིག་པ་ཉིད་ལ་མ་རིག་གོལ༔ མ་འཁྲུལ་སངས་རྒྱས་མ་ནུར་མི་ཡི་སྒྲ་དོན་འཁྲུལ༔ ཞེས་དང་༔ གཞི་ནི་གར་ཡང་བྱེད་མེད་དེ༔ ངེས་མེད་རྩལ་ངོ་མ་ཤེས་པས༔ ཤེས་པ་འགྱུ་བ་ཡལ་བ་དང་༔ ཆེད་འཛིན་དྲི་མས་རབ་ཏུ་སྦགས༔ ཞེས་དང་༔ ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱིས་ནི༔ ཁ་ནང་བསྟས་ནས་ང་བདག་བཟུང་༔ རྣམ་པ་གཅིག་རྩད་ང་བདག་འཁྲུལ༔ ཞེས་དང་༔ སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི༔ ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བསླད༔ ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས༔ ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བསླད༔ གཉིས་སྣང་རྟོག་པའི་ཆ་ལས་འཁྲུལ༔ ཞེས་སོ༔ གཞི་ལས་འཁྲུལ་བ་དེ་དག་ཀྱང་༔ རབ་འབྱམས་ལས༔ ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་༔ དངོས་སུ་ཡོད་ཀྱང་མ་རིག་པས༔ རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུ་གསུམ་དུ་བྱུང་༔ ཞེས་སྔར་གཞིའི་དོན་དུ་དྲངས་པ་དང་༔ གཞི་དག་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ལ༔ རྟོག་དཔྱོད་བཏང་བས་ཆུ་རུ་འཁྲུལ༔ གཞི་དག་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ལ༔ རྟོག་དཔྱོད་བཏང་བས་ས་རུ་འཁྲུལ༔ གཞི་དག་སོར་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལ༔ རྟོག་དཔྱོད་བཏང་བས་མེ་རུ་འཁྲུལ༔ གཞི་དག་བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་ལ༔ རྟོག་དཔྱོད་བཏང་བ་རླུང་དུ་འཁྲུལ༔ གཞི་དག་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ལ༔ རྟོག་དཔྱོད་བཏང་བས་ནམ་མཁར་འཁྲུལ༔ རྟོག་དཔྱོད་བྱས་པས་ཡུལ་ལྔར་བཟུང༔ ཞེས་དང་༔ ས་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་རྣམས
Chinese
我处于语，慈悲处于心，故所知之法于心中迷乱。无论上下，此等皆由俱生之三法不离之要诀，于各自之续部意趣，各自方面不相违背。又如迷乱之相，内之五智之自性执为我，故法界智中生起阿赖耶及烦恼愚痴；明镜智中生起识及嗔恚；平等智中生起我慢及烦恼意；妙观察智中生起贪欲及意；成所作智中生起入识及嫉妒。内之觉性执为法身，故无明为根本之俱生烦恼，及三界六道之心迷乱之果，各自之痛苦作为安住之身。总的来说，五智之光芒中，明镜智之白色执为我，故迷乱为血与水；平等智之黄色迷乱为肉与土；妙观察智之红色迷乱为热与火；成所作智之绿色迷乱为气息与风；法界智之蓝色迷乱为识与虚空。如是外显现执为法界，故显现为不同之境，亦由次第分别念而生起之差别，境虚空为空性，光，及粗大有碍之故，生起虚空之四大，从下至上渐粗之势蔓延之义。如是法界母之大智慧自光执为色，法身父之四智执为我，故迷乱为四名，及内外之生处与触受、爱取、有生老死等次第生起，于有中如法趣入之轮，无始无终无间断而转之迷乱果，于内外之器情世间如火轮般成熟。彼亦三因无明，四缘行，识以粗大而用于境故为识，彼有四名，以清浊之光与颜色显现为内外之身与境为生处，彼等聚集相遇故为触，彼生起三种感受，及苦乐取舍之爱，取乐境之取，彼生起业烦恼。
English
I abide in speech, compassion abides in the heart, therefore the knowable dharma is confused in the mind. Whether above or below, all of these, due to the key point of the three co-emergent dharmas being inseparable, do not contradict the intent of each individual tantra in their respective aspects. Furthermore, like the appearance of confusion, by grasping the essence of the five inner wisdoms as self, from the Dharmadhatu wisdom arise the alaya and the affliction of ignorance; from the Mirror-like wisdom arise consciousness and hatred; from the Equality wisdom arise pride and afflicted mind; from the Discriminating wisdom arise desire and mind; from the Accomplishing wisdom arise entering consciousness and jealousy. By grasping the inner awareness as the Dharmakaya, the co-emergent afflictions rooted in ignorance, and the result of the confusion of the minds of the three realms and six classes of beings, are accumulated as the dwelling body of their respective sufferings. In general, among the five rays of wisdom, by grasping the white of the Mirror-like wisdom as self, it is confused into blood and water; the yellow of the Equality wisdom is confused into flesh and earth; the red of the Discriminating wisdom is confused into heat and fire; the green of the Accomplishing wisdom is confused into breath and wind; the blue of the Dharmadhatu wisdom is confused into consciousness and space. Thus, by grasping the outer appearances as the Dharmadhatu, the appearance of different objects is also due to the difference in the arising of sequential thoughts, the object of space is emptiness, light, and because it is coarse and obstructive, the elements arise, with earth and so on spreading from below in a progressively coarser manner. Thus, by grasping the self-radiance of the great wisdom of the Dharmadhatu Mother as form, and by grasping the four wisdoms of the Dharmakaya Father as self, they are confused into the four names, and the inner and outer sense bases, contact, feeling, craving, grasping, existence, birth, old age, death, and so on arise sequentially, and the wheel of existence, which enters the cycle of existence, turns without beginning, end, or interruption, and the result of confusion ripens in the inner and outer vessel and essence world like a wheel of fire. That is, the three causes are ignorance, the four conditions are actions, and because consciousness coarsely engages with objects, it is consciousness; it has four names; and due to the clarity and impurity of light and color, the inner and outer body and objects appear as sense bases; when these gather and meet, it is contact; from this arise the three feelings; and the craving for pleasure and pain, acceptance and rejection; the grasping of pleasurable objects; from this arise karma and afflictions.
Chinese
从而造作了投生于后世的业，以及由此在各自的道中产生，以及衰老和死亡。从最初到最后，在十二个环节中迷失，因此，当智慧之光的外壳脱落时，陷入了异熟习气的外壳中，从而自己束缚了自己。这些也是因为智慧具有光明的显现或法界的身体，并且法界具有清晰的觉性，即智慧的心，因此，从法界与智慧无二无别的任何部分执着为二我，从而从六种欲妙和四种生处等以及六种烦恼中，显现出六道众生的六种显现，这与认为五大是因不同，并且还有其他的解释方式和目的。此外，法身觉性智慧被无明所染污，变成了阿赖耶识。它被染污意所染污，持续地执着于我。从那里，意识升起，由于对五根的境清晰地进行虚假的思考，将无有执着为有，从而被染污，成为具有普遍和自性执着的各种戏论的意识。如《广大经》中说：“觉性本身被无明所迷惑，不迷是佛，不老是人，声音和意义都迷失。”又说：“基无处可做，因不识无定之功用，识之流动消失，为执着之垢所染。”又说：“有漏意，口朝内执我，一种根本我执迷。”又说：“五根识，被意识所染，从阿赖耶识，被意识所染，从二取分别之分迷。”这些从基中迷失的，如《广大经》中说：“本体自性大悲三，虽实有，然因无明，生起因缘果三。”这是之前作为基的意义所引用的，并且“基清净如镜智，分别念动则迷为水，基清净如平等性智，分别念动则迷为土，基清净如妙观察智，分别念动则迷为火，基清净如成所作智，分别念动则迷为风，基清净如法界智，分别念动则迷为虚空，因分别念而执为五境。”又说：“依于地而有诸色。”
English
Thus, karma is created that propels one into future lives, and from that, beings are born into their respective realms, and then there is aging and death. From beginning to end, one is deluded in the twelve links, and thus, when the sheath of the light of wisdom is lost, one falls into the sheath of the ripening habitual tendencies, thereby binding oneself. These are also because wisdom has the appearance of light or the body of the dharmadhatu, and because the dharmadhatu has the clear awareness, which is the mind of wisdom, therefore, from any part of the inseparability of dharmadhatu and wisdom, one grasps at two selves, and thus, from the six objects of desire and the four places of birth, etc., and the six afflictions, the six appearances of the six realms of beings arise, which is different from considering the elements as the cause, and there are also other ways of explaining and purposes. Furthermore, the wisdom of the dharmakaya awareness is defiled by ignorance and becomes the alaya. It is defiled by the afflicted mind, and the grasping at "I" as self becomes continuous. From there, the mind arises, and because of falsely thinking that the objects of the five senses are clear and pleasant, grasping at non-existence as existence, it is defiled, becoming a consciousness that engages in various elaborations of grasping at generality and self. As it says in the Rabjampa: "Awareness itself is confused by ignorance; non-confusion is Buddha, non-aging is human; the sound and meaning are confused." And: "The base has nowhere to do anything; because the power of indeterminacy is not known, the movement of consciousness vanishes, and is thoroughly stained by the stain of deliberate grasping." And: "The afflicted mind turns its face inward and grasps at 'I'; one fundamental delusion is the 'I'." And: "The five sense consciousnesses are defiled by the mind consciousness; from the alaya consciousness, they are defiled by the mind consciousness; they are deluded from the aspect of dualistic thought." Those delusions from the base, as it says in the Rabjampa: "Essence, nature, and compassion, though actually present, because of ignorance, the three of cause, condition, and result arise." This was previously quoted as the meaning of the base, and "The base is pure like the mirror wisdom; when conceptual thought moves, it is deluded into water; the base is pure like the wisdom of equality; when conceptual thought moves, it is deluded into earth; the base is pure like the discriminating wisdom; when conceptual thought moves, it is deluded into fire; the base is pure like the accomplishing wisdom; when conceptual thought moves, it is deluded into wind; the base is pure like the dharmadhatu wisdom; when conceptual thought moves, it is deluded into space; because of conceptual thought, it is grasped as the five objects." And: "Relying on earth, there are forms."