Tibetan
ཆེན་སྤུངས་པར་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་དགོས་ལ། ཁྱད་ཆོས་བརྗོད་ཚུལ་གཞན་ཡང་དོན་གྱིས་འདིར་འུབ་ཆུབ་པོ། །གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་ལྷུན་གྲུབ་གཞོན་ནུ་བུམ་པའི་སྐུ་ལས་གཞན་དོན་དུ་ཡེ་ཤེས་ཕྱིར་གསལ་གྱི་སྐུ་གཉིས་འཆར་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སྨྲོས་མ་དགོས་སོ། ། གསུམ་པ་མ་དག་སེམས་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་ཚུལ་ལ་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་རྐྱེན་དང་། འཁྲུལ་གཞི་ལས་འཁྲུལ་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྒྱུ་མ་རིག་གསུམ་དང་རྐྱེན་བཞིའི་དམིགས་པ་མ་དག་པས་འཁྲུལ་བ་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་བྱུང་ནས་འཁོར་བར་འཆིང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཆོས་གསུམ་ངོ་མ་ཤེས་པས་སོ་སོའི་ཆས་འཁྲུལ་བས་མ་རིག་པ་གསུམ་དང་། རང་གི་གཞི་སྣང་རང་ངོ་མ་ཤེས་པ། ཤེས་པ་དང་ངོ་མ་ཤེས་ལྷན་དུ་སྐྱེས་པ། རང་སྣང་གཞན་བཟུང་ཆ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པས་མ་རིག་པ་ངོ་བོའི་གསུམ་ཆས་དྲུག་ཏུ་བྱུང་བས། ཐལ་འགྱུར་ལས། མ་རིག་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། །བདག་ཉིད་གཅིག་པས་འཁྲུལ་རྩ་བྱས། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྟོག་པ་གཉིས། །ཀུན་ཏུ་བཏགས་པས་ཡུལ་དུ་གྱུར། །ཞེས་དང་། རང་ཤར་ལས། དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་དྲུག་ཏུ་བྱུང་ནས་རང་གི་སྣང་བ་མི་མཐོང་ངོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་ནི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཏེ། གཞི་ཁྱིམ་ལྟར་གནས་པ་དང་། གཞི་སྣང་གི་ཐུགས་རྗེ་སེམས་སུ་འཁྲུལ་དེ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་བཟུང་བས་རྒྱུ་བྱས་ནས་འཁྲུལ་བས་སོ། །གཞི་ཉིད་ཁྱིམ་ལྟར་གནས་པ་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཞེས་ཀྱང་དོན་གཅིག ། ཡུལ་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཏེ་རང་ལ་གཞན་དུ་སྣང་ཞིང་གཉིས་སུ་བཟུང་ནས་འཁྲུལ་ལོ། །ཤེས་པ་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཏེ་དེའི་འོད་དང་རིག་པ་ཆོས་ཉིད་སོགས་སུ་རྟོག་ནས་འཁྲུལ་བས་སོ། །མ་རིག་གསུམ་དང་རྐྱེན་གསུམ་ཚོགས་པས་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཏེ་འཁྲུལ་བ་དངོས་སུ་འབྱུང་བས་སོ། །སྙིང་གི་མེ་ལོང་ལས། མ་རིག་པ་དེ་གཞི་ལ་མེད་ཀྱང་ཉམས་སམ་རྣམ་པ་ལ་ཡོད་དོ། །རྣམ་པ་ལས་རྐྱེན་རྣམ་པ་བཞི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ཡང་གཞི་འོད་ཀྱི་ཁྱིམ་ལྟར་གནས་པ་རྒྱུའི་རྐྱེན་ནོ། །དེ་ནི་མ་རིག་པ་དངོས་སོ། །དེ་ལ་འཛིན་རྟོག་ཏུ་ཤར་བ་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་བཟུང་བ་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱའོ། །དཔེར་ན་སྐྱེས་བུའི་བྱད་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་གསུམ་དུས་མཚུངས་བ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་འཁྲུལ་པའི་གཞི་གསུམ་དུ་བསྡུས་པ། གཞན་ཡང་དབྱེ་སྒོ་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཆོས་ཉིད་ཡུལ་གྱི་འཁྲུལ་གཞི་རུ་སོང་། འོ
Chinese
应当如大鹏所说那样理解，其他描述特征的方式实际上也包含在这里面。此外，像那样自然成就的童瓶身，为了利益他人，从智慧外显的二身显现，是法性使然，无需赘述。 第三，关于不清净有情众生的迷乱方式，分为迷乱的因缘和迷乱之基显现迷乱方式两种。 第一种是：由于无明三因和四缘的对境不清净，迷乱如流水般产生，从而束缚于轮回。也就是因为不认识俱生三法的真实面目，各自的特性被错乱，所以产生了无明三种。不认识自己的基现为自己，认识与不认识同时产生，自显现执为他，具备这三方面的差别，所以无明本体分为三类六种。因此，《入中论》中说：“无明有三种，以一自体为迷乱之根。俱生之分别有二，由遍计而成为对境。”《自显现》中说：“如此无明分为六种，因此无法见到自己的显现。”如是，无明是因之缘，如地基般存在，基现的慈悲错乱为心，执著为能境所境，因此作为因产生迷乱。基性如地基般存在，也同样是因之缘，意义相同。 境是所缘之缘，因为自身显现为他，执著为二而产生迷乱。 识是主宰之缘，因为将它的光明和觉性执著为法性等而产生迷乱。 无明三种和三种缘聚合，是等无间缘，因此直接产生迷乱。《心之明镜》中说：“无明虽不在基上，却存在于体验或现象中。从现象中产生四种缘。也就是基的光明如地基般存在，是因之缘。那是真正的无明。在那之上显现为执著分别，称为主宰之缘。在那之上执著为能境所境，称为所缘之缘。例如展示人的面容一般。这三者同时存在，称为等无间缘。” 如是。 第二，将迷乱之基归纳为三种，另外展示分类方式两种。 第一种是：法性成为境之迷乱基。
English
It should be understood as stated in Chenpung, and other ways of describing characteristics are actually included here. Furthermore, it is natural that such a spontaneously accomplished youthful vase body manifests the two bodies of wisdom outwardly for the benefit of others, so there is no need to elaborate. Third, regarding the ways in which impure sentient beings are deluded, there are two aspects: the causes and conditions of delusion, and the ways in which delusion manifests from the basis of delusion. The first is: because the objects of the three causes of ignorance and the four conditions are impure, delusion arises like a flowing stream, thereby binding beings to samsara. That is, because the true nature of the three co-emergent dharmas is not recognized, their respective characteristics are confused, so the three types of ignorance arise. Not recognizing one's own base appearance as oneself, recognition and non-recognition arise simultaneously, and self-appearance is grasped as other, possessing the distinctions of these three aspects, so the essence of ignorance is divided into three categories and six types. Therefore, the *Madhyamakāvatāra* says: "Ignorance has three aspects, with one self as the root of delusion. Co-emergent discriminations are two, and become objects through imputation." The *Rangshar* says: "Thus, ignorance is divided into six types, and therefore one cannot see one's own appearance." Thus, ignorance is the condition of the cause, existing like a foundation, and the compassion of the base appearance is mistaken for mind, grasping it as subject and object, thereby causing delusion as a cause. The nature of the base existing like a foundation is also the condition of the cause, and the meaning is the same. The object is the condition of the object, because oneself appears as other and is grasped as two, thereby causing delusion. Consciousness is the condition of the lord, because one grasps its light and awareness as dharmata, etc., thereby causing delusion. The aggregation of the three types of ignorance and the three conditions is the immediately preceding condition, and therefore delusion actually arises. The *Mirror of the Heart* says: "Although ignorance is not on the base, it exists in experience or phenomena. From phenomena, four conditions arise. That is, the light of the base existing like a foundation is the condition of the cause. That is true ignorance. On that, the arising of grasping and discrimination is called the condition of the lord. On that, grasping as subject and object is called the condition of the object. For example, it is like showing a person's face. These three existing simultaneously are called the immediately preceding condition." Thus. Second, the basis of delusion is summarized into three, and two other ways of showing classification are presented. The first is: dharmata becomes the basis of delusion for the object.
Tibetan
ད་ལྔ་ལུས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞི་དང་། རིག་པ་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞི་རུ་གྱུར་ཏེ། དེ་དག་གི་ངོ་བོ་དེ་ལྟར་གནས་པ་མིན་ཀྱང་། མ་རིག་རྐྱེན་དང་བཅས་པའི་གཟུང་འཛིན་གྱིས་གནས་དོན་ལུས་སུ་འཁྲུལ་བར་བཤད་དེ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཐུགས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལས། རང་གི་ཕུང་པོ་སངས་རྒྱས་དངོས་ཡིན་པས། །ཤ་ཁྲག་ཕུང་པོར་མཐོང་བས་ཁྱེད་ཀྱིས་གོལ། །སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་འོད་ཀྱི་སྣང་བ་ལ། །སྣང་སྲིད་ཐ་མལ་བཟུང་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་གོལ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་རང་བཞིན་ལ། །ཆོས་རྣམས་སེམས་སུ་བཟུང་བ་ཁྱོད་ཀྱིས་གོལ། །ཞེས་དང་། ཀུན་གསལ་ལས། དེ་ལས་འཁྲུལ་བའི་གཞི་གསུམ་བྱུང་། །ཆོས་ཉིད་ཡུལ་གྱི་འཁྲུལ་གཞི་དང་། །འོད་ལྔ་ལུས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞི་དང་། །རིག་པ་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞིའོ། །ཆོས་ཉིད་ཡུལ་གྱི་འཁྲུལ་གཞིར་འཐད། །རིག་མེད་སྟོང་པར་ཆོས་མཐུན་ཕྱིར། །འོད་ལྔ་ལུས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞིར་འཐད། །ཁ་དོག་ལ་སོགས་ཆོས་མཐུན་ཕྱིར། །རིག་པ་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞིར་འཐད། །རིག་ཙམ་རིག་པའི་ཆོས་མཐུན་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། ། ཡང་གཞན་དུ་དབྱེ་སྒོ་ནི། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ལས་སྒོ་གསུམ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་ཚོགས་བརྒྱད་དང་དུག་ལྔར། ཁ་དོག་ལས་འབྱུང་ལྔ། སྐུ་ལྔ་ལས་ཕུང་ལྔ་ལ་སོགས་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་དག་དང་ཆོས་མཐུན། རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཞལ་མཐུན་པའི་རང་བཞིན་གཞི་དཀྱིལ་སྦྱངས་བྱ་གཞི་དང་བྱེད་འབྲས་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་ཡིན་པས་འཐད་པ་ལས་མིན་པ་ནི་ནམ་ཡང་མི་འགྱུར་བས་རྟ་དང་མི་བཞིན་ནོ། །ཡང་མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་གསུམ་ཤེས་ཙམ་དང་། སྐྱེ་འཆི་བར་དོ་གསུམ་སྐུ་གསུམ་དང་། དེ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མཐུན་ཀྱང་དེ་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས། འདི་ཤེས་ན་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁོང་སྙིང་སྡེབ་པར་ལག་ཏུ་འབྱོར། ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་ལ་གནས་པའི་ངེས་པ་ཐོབ། དཔལ་ལྡན་ཚོགས་ཀྱི་བདག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་ཐུགས་དུས་གཅིག་ཏུ་འགྲུབ་པར་རུང་བས་ན་སངས་རྒྱས་འདུས་མ་བྱས་པ་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་འདུས་བྱས་སུ་བསྐུར་བ་མི་འདེབས་པ་ཞིག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་ན་འདུས་བྱས་ཡིན་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པས་སོ། །ཡང་ལྷག་པའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་སྣང་བ་ལམ་ལ་སྣང་བ་འདི་འཆར་གཞི་དང་འཆར་ཚུལ་ལམ་དུ་མེད་ན་བལ་མེད་པའི་སྣམ་བུ་ལྟར་མིང་རྐྱང་བཏགས་ཡོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་འཁོར་འདས་ཆད་པ་རི་རྭ་ལྟ་བུ་ཞིག་པས་དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་ཚུལ་རོལ་མཛེས་པའི་གོལ་ས་ལས་ལྡང་མི་སྲིད་དེ་སྣང་ལ་ར
Chinese
然后，五种成为身体的错乱之基，觉性成为心的错乱之基。虽然它们的自性并非如此存在，但由于无明及其相关的能取所取，它们被说成是将真实存在错认为身体。正如《普贤王如来心镜》中所说： “自己的蕴身是真正的佛陀，你因将血肉之躯视为蕴身而犯错。一切显现存在皆是光明的显现，你因将显现存在执为庸常而犯错。一切法皆是觉性的自性，你因将诸法执为心而犯错。” 又如《俱生光明》中所说：“由此产生三种错乱之基：法性是境的错乱之基，五光是身的错乱之基，觉性是心的错乱之基。法性是境的错乱之基，因为与无觉性的空性相符。五光是身的错乱之基，因为与颜色等相符。觉性是心的错乱之基，因为觉性本身与觉性的法相符。” 此外，其他的分类方式是：身语意是三门，执着五智为我而产生八识和五毒，颜色产生五大，五身产生五蕴等等，所有这些都与清净和法相符。所有的续部也都是如此一致的自性，基础、坛城、所净之基、能净和果，所有这些都是如此，因此是合理的，否则永远不会改变，就像马和人一样。此外，知、悲、力三者仅仅是知，生、死、中阴三者是三身，以及其他类似的法相符，都是因为这个要点。如果了解了这一点，就能掌握所有续部的核心。所有的见、修、行、果也都能确定地安住在意义上。名为“吉祥聚主”者，能够同时成就一切胜者的三身意，因此，对于非造作的佛陀，不会施加因缘和合的造作，为什么呢？因为如果是造作的，就必然是无常的。此外，如果殊胜的世俗谛的显现，这种在道上的显现，没有生起的基础和生起的方式，就像没有毛的氆氇一样，只有空名，其果轮回和涅槃断灭，就像兔角一样，那么究竟的法性也不可能从虚饰的错误中解脱出来，因为显现
English
Then, the five become the basis of delusion for the body, and awareness becomes the basis of delusion for the mind. Although their essence is not such, due to ignorance and its associated grasping and apprehended, they are said to mistake the true existence as the body. As it is said in the "Mirror of the Mind of Kuntuzangpo": "One's own aggregates are the actual Buddha, you err by seeing the flesh and blood body as aggregates. All appearances and existence are the appearance of light, you err by grasping appearances and existence as ordinary. All dharmas are the nature of awareness, you err by grasping all dharmas as mind." Also, as it is said in the "Kunsal": "From this arise three bases of delusion: Dharmata is the basis of delusion for the object, the five lights are the basis of delusion for the body, and awareness is the basis of delusion for the mind. Dharmata is suitable as the basis of delusion for the object, because it accords with the emptiness of non-awareness. The five lights are suitable as the basis of delusion for the body, because they accord with colors and so on. Awareness is suitable as the basis of delusion for the mind, because awareness itself accords with the dharma of awareness." Furthermore, other ways of classifying are: Body, Speech, and Mind are the three doors, grasping the five wisdoms as self results in the eight consciousnesses and five poisons, color produces the five elements, the five kayas produce the five aggregates, and so on. All these accord with purity and dharma. All the tantras also have the same nature, the basis, mandala, object to be purified, purifier, and result are all the same, therefore it is reasonable, otherwise it will never change, like a horse and a person. Furthermore, knowing, compassion, and power are merely knowing, birth, death, and bardo are the three kayas, and other similar dharmas are also due to this key point. If one understands this, one can grasp the heart of all the tantras. All views, meditations, actions, and results will also be certain to abide in meaning. The one named "Glorious Lord of Hosts" is capable of simultaneously accomplishing the three bodies and mind of all the victorious ones, therefore, one does not impose the compounded nature of cause and condition on the uncompounded Buddha. Why? Because if it is compounded, it is necessarily impermanent. Furthermore, if the appearance of the superior relative truth, this appearance on the path, does not have a basis for arising and a way of arising on the path, like a woolen cloth without wool, it is merely a name, and its result, samsara and nirvana, is cut off like a rabbit's horn, then the ultimate dharmata will never be able to rise from the error of mere embellishment, because appearance