Tibetan
།འཁོར་གྱི་ཁྲོ་བོ་ཁྲོ་མོ་དང་། །ཡང་ན་འདས་པའི་དཀྱིལ་ཉིད་དེ། །འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་འཁོར་ཡིན་ནོ། །ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་ནི། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལྡན་གྱུར་ཅིང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་མ་ཆགས་པའི། །གཉིས་སུ་མེད་པར་ཐིམ་གྱུར་ན། །ཚོགས་ཆེན་གཉིས་ཀྱང་རྫོགས་པར་ལྡན། །འདོད་ཡོན་ལྔ་པོ་ཐམས་ཅད་དང་། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། །གཟུགས་མཛེས་ལྷ་དང་ལྷ་མོར་བརྟགས། །ཐམས་ཅད་མ་ལུས་སྒྲ་རྣམས་ནི། །ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་ཆེན་ཡིན་པ་དང་། །ངན་སོང་སྦྱོང་ཞིང་ཐར་ལམ་སྟོན། །སྟོང་གསུམ་གྲགས་པའི་སྒྲ་ཆེན་དང་། །ཐམས་ཅད་འཇལ་བའི་སྒྲ་ཡང་ཡིན། །བདེ་བ་ཚིམ་བྱེད་བསོད་ནམས་ཏེ། །བརྗོད་མེད་མི་གནས་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །འདི་ནི་ཆགས་མེད་པདྨའི་གསུང་། །ཆོས་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ། །དྲི་ཡིས་མཆོག་ཏུ་ཚིམ་བྱེད་པ། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ཆེན་ཡིན་པར་བཤད། །ཆགས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཚུལ་ཡིན་ཏེ། །དེ་བཞིན་དྲི་ཡིས་མཉེས་མཆོད་ན། །རིག་འཛིན་ས་རྣམས་བསྐུལ་བར་འགྱུར། །ངན་སོང་གསུམ་དུ་ཆོས་ཀྱི་དྲི། །ཀུན་དུ་བདེ་གནས་ཐོབ་པར་བྱེད། །བདེར་གཤེགས་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་ལ། །བདེ་བའི་རོ་ཡིས་མཆོད་པར་འགྱུར། །ཚིམ་བྱེད་བསོད་ནམས་ཚོགས་ཆེན་འགྱུར། །དངོས་པོར་མི་འཛིན་བསོད་ནམས་ཚོགས། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་རོ་མཆོག་གིས། །ཐམས་ཅད་ཀུན་ལ་ཚིམ་པར་འགྱུར། །ཡི་དགས་གནས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་ལྡན། །དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་མཆོད་པ་ཡིན། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྫོགས་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ལས་སུ་རུང་རྣམས་ཀྱིས། །རྣམ་པ་མང་པོས་བརྒྱན་པ་དང་། །སྦྱོར་མཆོད་དག་གིས་ལོངས་སྤྱོད་ན། །དཀྱིལ་འཁོར་བསམ་ཡས་ལྷུན་གྲུབ་འགྱུར། །བདེ་ཆེན་དཀྱིལ་འཁོར་འབར་འགྱུར་ནས། །སྡིག་པའི་མུན་ནག་སེལ་བར་བྱེད། །དཔུང་གི་ ཚོགས་ཀྱིས་མི་ཐུབ་པའི། །མཐུ་ཆེན་དག་ཀྱང་འགྲུབ་པར་བྱེད། །ཚོགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་ནི། བྱེད་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །ཀུན་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་སྤྱད། །ཐམས་ཅད་མ་ལུས་འདུལ་བར་བྱེད། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནས་དབང་དུ་བྱེད། །ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་འཕེལ་བར་བྱེད། །ཁྲོ་བོ་གཏུམ་པའང་ཞི་བར་བྱེད། །ཐམས་ཅད་ཀུན་ལ་སྤྱད་བདེ་བ། །ཆགས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས། །དབྱིངས་སུ་བསྡུས་པའི་དཀྱིལ་ཡིན་ཏེ། །འཕྲོ་འདུ་མང་པོའི་འཁོར་གྱིས་བསྐོར། །མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ངང་ཉིད་ནི། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་ཚུལ་དུ་གནས། །འཁོར་གྱི་ཕྲ་མེན་ཚིམ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་
Chinese
眷属的忿怒尊和忿怒母，或者逝者的坛城本身，各种世间是眷属。名为会供的誓言是：具有方便和智慧，不执著于菩提心，融入于无二之中，则大圆满二者也具足。所有五种妙欲和各种显现的一切，观想为如来坛城和美貌的天神和天女。所有无余的声音都是，大法的声音，净化恶趣，指示解脱道，三千世界响彻的大声音，也是衡量一切的声音。安乐满足是福德，是不可言说、不住的智慧。这是无执莲花的开示，对于法性无实的事物，以香气极度满足，说是大福德资粮。是无执智慧之理，如是以香气供养，则能策励持明地。三恶趣中法的香气，普遍获得安乐处。所有逝者坛城，以安乐之味供养，成为满足的广大福德资粮。不执著于实有的福德资粮，以如是殊胜之味，令一切都感到满足。于饿鬼处具有受用，是供养所有坛城，是大乐圆满。瑜伽事业可行者们，以多种方式庄严，以交合供养受用时，坛城成为不可思议的任运成就。大乐坛城炽燃，消除罪恶的黑暗。也能成就军队的 力量所不能胜的大威力。名为会供事业的誓言是：以无为之理，对一切无碍行持，调伏所有一切，从不和合之处摄受，增长广大的功德，也能平息暴怒的忿怒尊，对一切都易于行持，安住于无执之理。是摄集于法界的坛城，为众多放射和收摄的眷属所围绕，大平等之自性，安住于如是之理。名为令眷属的微细者满足的誓言
English
The wrathful deities and wrathful mothers of the retinue, or the mandala of the deceased themselves, the various worlds are the retinue. The samaya called the feast offering is: possessing skillful means and wisdom, not clinging to bodhichitta, merging into non-duality, then the two great perfections are also complete. All five desirable qualities and all kinds of appearances, contemplate as the mandala of the Tathagatas and the beautiful gods and goddesses. All the sounds without exception are, the great sound of the Dharma, purifying the evil destinies, showing the path of liberation, the great sound that resounds throughout the three thousand worlds, and also the sound that measures everything. Blissful satisfaction is merit, it is inexpressible, non-abiding wisdom. This is the teaching of the unattached lotus, for the Dharma nature without substance, being supremely satisfied with fragrance, it is said to be a great accumulation of merit. It is the principle of unattached wisdom, likewise, if pleased with fragrance, then the vidyadhara grounds will be stimulated. In the three evil destinies, the fragrance of the Dharma, universally obtains a place of happiness. To all the Sugata mandalas, offering with the taste of bliss, becomes a satisfying great accumulation of merit. The accumulation of merit that does not cling to reality, with such a supreme taste, makes everything satisfied. In the realm of the pretas, possessing enjoyment, it is an offering to all the mandalas, it is the completion of great bliss. Those who are suitable for yoga practice, adorned in many ways, when enjoying with union offerings, the mandala becomes inconceivable and spontaneously accomplished. The great bliss mandala blazes, eliminating the darkness of sin. It can also accomplish great power that cannot be overcome by the strength of an army. The samaya called the feast activity is: with the principle of non-action, practice unhindered to all, subdue all without exception, seize from the non-harmonious side, increase great qualities, and also pacify the wrathful and fierce deities, easy to practice for all, abide in the principle of non-attachment. It is the mandala gathered in the Dharmadhatu, surrounded by a retinue of many radiating and gathering, the nature of great equality, abides in such a principle. The samaya called satisfying the subtle ones of the retinue
Tibetan
ནི། བདག་ཉིད་འདུལ་བའི་དབང་ཕྱུག་ཏུ། །རྟག་ཏུ་མཉམ་བཞག་ཁྲོ་བོའི་ཚུལ། །འཁོར་གྱི་ཁྲོ་རྣམས་དེ་བཞིན་ཏེ། །མདོག་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་དང་། །སྔགས་མཆོག་དམ་པ་མ་ལུས་འདོན། །དེ་ནས་ཕྲ་མེན་འཁོར་བསྡུས་ནས། །སོ་སོའི་ལས་དང་མཐུན་བྱས་ཏེ། །སོ་སོའི་གནས་སུ་གཞག་པར་བྱ། །དབང་དུ་བསྡུ་དང་བསྒོམ་པའི་ཐབས། །ཇི་ལྟར་འཚམ་པ་བཞིན་དུ་བྱ། །མ་ལུས་ཐམས་ཅད་བྱོས་ཤིག་པར། །ལྷག་མ་བྱིན་ནས་དབང་ཡང་བསྐུར། །གཞན་ཡང་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ། །འདོད་ཡོན་ལྔ་ཡི་སྦྱིན་པ་བཏང་། །དེ་ནས་ལས་རྣམས་རྫོགས་བྱས་ནས། །དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་གནས་བརྟེན་ནས། །རིགས་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལ་སོགས། །འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་པ། །བདག་ལ་ཐམས་ཅད་བསྡུ་བར་བྱ། །དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་ངང་འཆང་བ། །ཡེ་ཤེས་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་བྱས་ནས། །རིག་འཛིན་རིག་པའི་ས་ལ་གནས། །ཐེག་དམན་སྤྱོད་པར་ཡོད་མི་འགྱུར། །མི་ཁོམ་གནས་སུ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །སྐྱེ་ཤི་མེད་པའི་གཡུང་དྲུང་ཐོབ། །སངས་རྒྱས་ཞིང་ཡང་སྦྱོང་བར་བྱེད། །ངན་སོང་གནས་རྣམས་སྟོངས་པར་བྱེད། །ཡང་དག་མཆོག་གི་སྙིང་པོ་འགྲུབ། །དབང་པོ་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཀུན། །ཡུལ་རྣམས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད། །དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་སྟེ། །སྣང་བའི་དངོས་པོ་ རྣམ་བཤིག་ན། །སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་བཤིག་ནས། །གཞིགས་ན་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་ཞི། །ནམ་མཁའ་དེ་ཉིད་ལྔས་གཞིགས་ན། །མཚན་ཉིད་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ། །ཐམས་ཅད་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་སོ། །གཞི་རྩ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ། །སྣང་བ་མི་འགོག་ཐབས་ཡིན་ཏེ། །རང་བཞིན་མེད་པ་ཤེས་རབ་ཉིད། །ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི། །ཀུན་གཞི་ཉིད་སྣང་སྤྱོད་ཡུལ་ལ། །དེ་དང་བདག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག །བདེ་སྡུག་མཚན་མ་སོ་སོར་འཛིན། །ཀུན་གཞི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ། །བག་ཆགས་སོགས་པའི་གནས་མེད་དེ། །སྣང་བའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ། །ཉོན་མོངས་བློ་ཡིས་བླང་དུ་མེད། །བསྒོ་དང་བསྒོ་བར་བྱ་བ་མེད། །དེ་ལྟར་སྒོ་བྱེད་དངོས་པོ་མེད། །མེད་བཞིན་སེམས་ཀྱིས་ལོག་བརྟགས་པ། །ཁམས་གསུམ་བཙོན་རར་རྟག་ཏུ་འཁོར། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི། །སྣང་དང་མི་སྣང་གཉི་ག་ལ། །སྐད་ཅིག་ཡུད་ཙམ་རྟོག་པ་ཡིན། །རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་ན། །ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་ག་ལ་འགྲུབ། །ཡིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་རྒྱུན་ཉིད་ནི། །སྔ་མ་འདས་ཤིང་མི་དམིགས་པ། །ཕྱི་མ་མ་བྱུང་བརྟག་ཏུ་མེད། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་དམིགས་སུ་མེད། །རྩི་ཤིང་ཁ་ན་རླུང་འ
Chinese
彼，自成调伏之自在主，恒常等持忿怒相，眷属之忿怒众亦如是，颜色与手印皆如是，念诵所有殊胜秘密咒。其后召集微细明妃眷属众，各自作与其业相符之事，安置于各自之位。摄受与修持之方便，如其所宜而行。所有一切皆应作，给予剩余并亦灌顶。此外，对于所有众生，布施五种欲乐。其后圆满诸事业，依止大自在主之位，五部与五智慧等，所有眷属之坛城，皆应摄集于自身。如是安住于修持之状态，圆满二资粮，安住于持明觉性之地。不会有下劣乘之行境，不会生于无暇之处，获得无生无死之金刚持果位，亦可清净佛刹，可令恶趣之境空尽，成就真实殊胜之精华。诸根于境之显现，诸境并非实有，乃是阿赖耶识。显现为种种事物，若分析所显现之事物，分析各自之体性，观察则寂灭于虚空之状态。若以五者观察彼虚空，则融入无相之法界。乃是一切万有之生处。无有根基之刹那，乃是不遮止显现之方便，无自性即是智慧。烦恼之分别识，阿赖耶识即是显现之行境，于彼分别执着为我，执着乐苦之相。于无有事物之阿赖耶识，无有习气等之住处，于无有显现之事物，烦恼不能以心取之。无有教诫与所教诫，如是无有能作之事物，虽无有，然心作邪分别，恒常流转于三界牢狱。意识之分别识，于显现与不显现二者，乃是刹那顷刻之分别。若分别本身亦不成立，则境之事物如何成立？意识之如是相续，前念已逝不可见，后念未生不可思，如是自性不可见。如树木枝头之风
English
He, the self-existent lord of taming, constantly maintains the wrathful form in meditative equipoise. The wrathful ones of the retinue are also the same, with the same colors and hand gestures. Recite all the supreme and secret mantras. Then, gather the retinue of subtle consorts, and perform actions that are in accordance with their respective tasks, placing them in their respective positions. The methods of subjugation and meditation should be done as appropriate. Do everything completely, and grant the remaining and also empower. Furthermore, bestow the gift of the five desirable qualities to all beings. Then, having completed all the activities, rely on the position of the great lord, and gather into oneself all the mandalas of the retinue, such as the five families and the five wisdoms. Thus, abiding in the state of accomplishment, having perfected the two accumulations of wisdom, abide in the land of the knowledge-holders of awareness. There will be no practice of the lower vehicles, and no rebirth in unfavorable conditions. Obtain the eternal state of no birth and no death, and also purify the Buddha-fields. Empty the realms of the lower realms, and accomplish the essence of true perfection. All appearances of the senses in the objects, the objects are not existent, but are the Alaya consciousness itself. Appearing as various things, if the appearing things are analyzed, and the individual characteristics are analyzed, when observed, they subside into the state of space. If that space itself is observed with the five, it dissolves into the realm of no characteristics. It is the source of all things. The moment without foundation, is the method of not obstructing appearance, the absence of self-nature is wisdom itself. The afflicted consciousness, the Alaya itself is the object of appearance and use, and discriminates that and self. Holding onto the characteristics of pleasure and pain separately. In the Alaya consciousness without things, there is no place for habits and so on, in the absence of appearing things, afflictions cannot be taken by the mind. There is no instruction and no one to be instructed. Thus, there is no object that can act. Although there is nothing, the mind makes wrong discriminations, and constantly revolves in the prison of the three realms. The consciousness of the mind, in both appearance and non-appearance, is a moment of discrimination. If discrimination itself is not established, how can the object of the object be established? The continuous stream of the mind is such that the previous thought has passed and is not visible, and the subsequent thought has not arisen and cannot be examined. Thus, the self-nature is not visible. The wind in the branches of trees