Tibetan
ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་འུབ། །ཉོན་མོངས་ལྔ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་ནི། མ་རིག་པ་ནི་རིག་པར་འགྱུར། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་ཡང་དག་སྟེ། །ཉོན་མོངས་ལྔ་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས། །དངོས་མེད་རྟོགས་ན་བྱང་ཆུབ་ལམ། །མ་རྟོགས་ངན་སོང་གསུམ་དུ་འགྲོ། །དེ་བས་ཐོས་བསམ་བསྒོམས་པ་ཡིས། །ཡང་དག་དོན་ཉིད་རྟོགས་བྱས་ཏེ། །ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་སྦྱོར། །འདོད་ཆགས་རང་བཞིན་མེད་པས་ན། །ཡང་དག་དོན་ལ་ཆགས་བྱེད་དེ། །ཆགས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས། །མ་ཆགས་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་། །ཤིན་ཏུ་ཆགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ཡིན། །རྒྱལ་བའི་ཞིང་ཁམས་འབྱུང་འགྱུར་ཏེ། །སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཞིང་དག་ཡིན། །ཐམས་ཅད་པདྨ་བརྫུས་སྐྱེས་ཡིན། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་གྱི་ས་རུ་སྐྱེ། །ཞེ་སྡང་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ཞེ་སྡང་ཞིང་། །ཞེ་སྡང་དངོས་པོ་མེད་ཤེས་ན། །སྡང་དང་མི་སྡང་མཉམ་ཤེས་ཏེ། །ཅིས་ཀྱང་མི་ཚུགས་རྡོ་རྗེ་ཡིན། །མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ངང་ཉིད་ནི། །ཐམས་ཅད་ཀུན་ལ་དབྱེར་མེད་དེ། །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་ ཀུན་ལ་སྣང་། །དེ་བཞིན་ཕལ་གྱིས་མཉམ་མི་ཤེས། །དེས་ནི་ཞེ་སྡང་ཉིད་དུ་མཐོང་། །ཡང་དག་རྟོགས་པས་རབ་བརྟགས་ན། །ཞེ་སྡང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིན། །གཏི་མུག་རྨོངས་པ་ཞེས་བརྗོད་པས། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །དོན་དམ་དུ་ནི་དབྱེར་མེད་ལ། །ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་མིག་ཡོར་ཚུལ། །སྣང་བ་ཉིད་ན་དངོས་མེད་པས། །དེ་ལ་སུ་ཞིག་བདག་ཏུ་འཛིན། །ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་མི་དམིགས་པ། །ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་གཏི་མུག་ཡིན། །དེ་རྟོགས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །ང་རྒྱལ་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། །མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་བཅས་ནས། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ཐེག་དམན་ལ། །ཤིན་ཏུ་ང་རྒྱལ་ཆེན་པོར་སྣང་། །ང་རྒྱལ་ཞི་བ་སོ་སོ་མིན། །རང་བཞིན་མེད་པས་དབྱིངས་སུ་འདུས། །འདི་ནི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་གནས་ཡིན། །དེ་བཞིན་དག་པར་ཤེས་པར་བྱོས། །ཕྲག་དོག་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། །ང་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སྟེ། །འཛིན་ཉིད་དངོས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །མཉམ་མི་ཤེས་ལ་ཕྲག་དོག་ཅིང་། །ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འདུས། །མི་མཉམ་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྡོམ། །དེ་བས་ཕྲག་དོག་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བདག་ཏུ་བཅིངས། །གཟུང་དང་འཛིན་པས་ཤིན་ཏུ་དོག །གཟུང་འཛིན་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །དོག་ཡངས་མེད་དེ་ཐམས་ཅད་མཉམ། །དེ་ཉིད་ཤེས་པས་ལས་རབ་འགྲུབ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ཞེས་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་ནི། ཕུང་པོ་ལྔ་པོར་སྣང་བ་ཡང་། །ཀུན་རྫོབ་
Chinese
所有诸法无余尽，皆入如是之法界。名为第五烦恼之誓言：无明转为明，颠倒转为正。五种烦恼即如来，若悟无实乃菩提道。若不悟则堕三恶趣，是故以闻思修之力，证悟真实之义，一切皆与佛性合。贪欲自性本无有，于真实义起贪执，以无执之方式安住。于无执着生执着，乃极大殊胜之执着。诸佛之净土将显现，乃无量光佛之清净刹。一切皆为莲花化生，生于金刚持之境地。大嗔恨之特征是，于颠倒生嗔恨，若知嗔恨无自性，则知嗔与不嗔皆平等，任何事物皆无法阻挡此金刚。大平等之自性是，于一切众生无有分别，如是若不悟则显现于一切。如是凡夫不知平等性，故见嗔恨之相。若以正见善加观察，则嗔恨乃大慈悲。愚痴蒙昧如是说，一切诸法无余尽，胜义谛中无有分别，然世俗如幻如眼翳。显现之时实无有，于此何人执为我？一切无别无所缘，乃具慧者之愚痴。悟此即为如来。宣说慢之特征是，安住于平等性中，然于颠倒与小乘，显现极大之慢。慢与寂静非各异，以无自性故融入法界。此乃功德之生处，如是当知其清净。宣说嫉妒之特征是，执着于我与我所，然此执着实无有。于不知平等者生嫉妒，一切皆融入平等性中，然于不平等者则极力守护。是故嫉妒乃极大，于颠倒中束缚于我。以能取与所取而极度吝啬，然离能取所取之智慧，无有吝啬与宽广，一切皆平等。知晓此理则能成办诸事业。名为五蕴之誓言是，显现之五蕴亦是，世俗
English
All phenomena, without exception, are absorbed into the realm of suchness. The samaya of the fifth affliction is this: Ignorance transforms into wisdom, perversion transforms into correctness. The five afflictions are the Tathagata, realizing non-existence is the path to enlightenment. Not realizing leads to the three lower realms, therefore, through hearing, contemplation, and meditation, realize the true meaning, and unite everything with Buddhahood. Since desire has no inherent nature, one becomes attached to the true meaning, abiding in a state of non-attachment. Attachment to non-attachment is the greatest and most supreme attachment. The Buddha's pure land will arise, it is the pure land of Amitabha. All are born miraculously from lotuses, born in the realm of Vajradhara. The characteristic of great hatred is, hating what is perverse, if one knows that hatred has no substance, then one knows that hatred and non-hatred are equal, nothing can obstruct this vajra. The nature of great equality is, there is no distinction among all beings, if one does not realize this, it appears to all. Thus ordinary people do not know equality, therefore they see hatred. If one examines well with correct view, then hatred is great compassion. Ignorance is said to be delusion, all phenomena without exception, in ultimate truth there is no distinction, but conventionally it is like an illusion, like an eye disease. When it appears, it is actually non-existent, so who clings to it as self? Everything is undifferentiated and without object, this is the ignorance of the wise. Realizing this is the Tathagata. The characteristic of pride is said to be, abiding in equality, but to perversion and the Hinayana, it appears as great pride. Pride and peace are not separate, because it is without inherent nature, it merges into the dharmadhatu. This is the source of qualities, thus know it to be pure. The characteristic of jealousy is said to be, clinging to self and what belongs to self, but this clinging is actually non-existent. Jealousy arises for those who do not know equality, everything merges into equality, but one fiercely guards against inequality. Therefore jealousy is great, bound to self in perversion. Extremely stingy with what is grasped and what grasps, but the wisdom free from grasping and being grasped, has no stinginess or expansiveness, everything is equal. Knowing this truth accomplishes all actions. The samaya called the five skandhas is, the appearance of the five skandhas is also, conventional
Tibetan
བྱ་བ་སྣ་ཚོགས་བྱེད། །བདེ་བའི་ཡུལ་དང་མི་བདེའི་ཡུལ། །སོ་སོའི་རོ་རྣམས་མྱོང་བྱེད་ཅིང་། །ལྔ་པོའི་མཚན་ཉིད་བཤིག་བྱས་ནས། །སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་དངོས་པོ་མེད། །གང་གིས་དེ་ལ་དངོས་བཟུང་ན། །ངན་སོང་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དེ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། །སྣང་བ་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་མེད། །སྣང་མེད་དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སྟོན། །སྣང་དང་མི་སྣང་གཉིས་སུ་མེད། །དེ་རྟོགས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་གནས། །གཟུགས་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། །ཚོར་བའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། །ཀུན་ལ་རྣམ་གསུམ་འབྱུང་མོད་ཀྱི། །བདེ་དང་མི་བདེ་དངོས་པོ་མེད། །གཉི་ག་མ་ཡིན་ལུང་མ་ བསྟན། །སྣ་ཚོགས་ཚོར་བ་འབྱུང་འགྱུར་ཡང་། །ཚོར་དང་འབྱུང་བ་གཉི་ག་སྟོང་། །སྟོང་ཉིད་དངོས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་རྟོགས་ཆོས་ཀྱི་གོ་བགོས་ཡིན། །འདུ་ཤེས་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ནི། །གསུམ་ཚོགས་མཚན་མར་འཛིན་པ་ཡིན། །སོ་སོ་མཚན་ཉིད་བཤིག་པ་ན། །དངོས་པོ་མེད་དེ་དེ་བཞིན་ཉིད། །དངོས་པོ་དེ་ནི་སྣ་ཚོགས་པ། །བྱེད་མེད་པར་ཀུན་དུ་འཇུག །ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ། །མཚན་མ་ཆེ་ཆུང་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཁྱབ་མེད་དངོས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་སངས་རྒྱས་མཚན། །འདུ་བྱེད་མཚན་ཉིད་འདི་ལྟར་གནས། །རྩ་བ་བརྒྱད་པའི་གྲངས་འགྱུར་ཏེ། །ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་ཀུན་ལ་འཕོ། །དེར་རྟོགས་རྩ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །མེད་བཞིན་ལོག་གཡོ་རྣམ་པར་འབྱུང་། །དེ་ལ་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ནི། །རྟག་ཏུ་ཉོན་མོངས་གཡེངས་གྱུར་ནས། །ཁམས་གསུམ་བཙོན་ར་ཀུན་དུ་འཁོར། །ཡང་དག་དོན་ཕྱིར་རིག་པས་ནི། །འཕྲོ་བའི་གཞི་རྩ་དེ་བཞིན་དེ། །དེ་ལ་རྣམ་རིག་འབྱུང་བ་ནི། །དངོས་པོ་མེད་དེ་སྐད་ཅིག་མ། །ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་ལ་རོལ་པ་མཛད། །སྤྲུལ་པའི་ཚོགས་ཆེན་ཡིན་པར་བཤད། །ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་རྣམ་ཤེས་ཏེ། །དེ་ཡི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནི། །ཁ་དོག་དབྱིབས་དང་རིག་རྒྱུན་མིན། །གང་ཡང་མ་ཡིན་ཉིད་མི་དམིགས། །འདི་ནི་ཀུན་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཏེ། །མཐོ་རིས་འགྲོའམ་ངན་སོང་འགྲོ། །རྟོགས་དང་མི་རྟོགས་ཁྱད་པར་རོ། །བཞི་པོ་མཉམ་པའི་ངང་ཤེས་ན། །འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཁ་དོག་ལྔ་ཡི་དམ་ཚིག་ནི། །སེམས་ཅན་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡིས་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱང་། །རང་གི་རྣམ་རྟོག་བསྒྲིབས་བྱས་ཏེ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་དོན་མ་མཐོང་། །མ་མཐོང་རྨོངས་པ་ཐམས་ཅད་ལ། །ཡེ་ཤེས་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །དཀར་དང་དམར་དང་སེར་བ་དང་། །ལྗང་གུ་ལ་སོགས་ནག་པོར་བསྟན། །
Chinese
行持种种事业，安乐之境与不安乐之境，感受各自之味，五者之体性破除后，各自之体性无实物。谁若执彼为实有，将生于三恶趣。彼中色之体性，显现即是无自性，无显现彼亦示种种，非显现与不显现二者。悟彼乃解脱之所，色即是圆满受用身。言说受之体性，于一切虽生三相，然乐与不乐无实物，非二者不可言说。种种感受虽生起转变，然感受与生起二者皆空，空性无实物存在。悟彼乃法之分位。宣说想之体性，三集合执为相，各自体性破除时，无实物即是如是性。彼实物乃种种，无作而周遍行。于三界无余一切，相之大小不可思议，无周遍实物不存在。如是若悟乃佛之相。行之体性如是住，八根之数转变，五十一次迁于一切。于彼悟得根不存在，虽无而邪动种种生。于彼执为实有者，恒常为烦恼所扰，于三界牢狱中周遍轮回。为真实义故以智慧，照耀之基彼即是，于彼生起种种明，无实物乃刹那间，于智慧界中享乐，说是化身大集会。一切之生处乃识，彼之实物自性，非颜色形状与明之流，任何皆非不可见。此乃于一切自在，往生善趣或往生恶趣，悟与不悟之差别。若知四者平等之性，此乃大智慧。五色之誓言乃，于一切有情众生，虽以五智周遍，然自之分别念遮蔽，未见五智之义。为未见愚昧一切者，显示智慧体性之故，示现白色与红色与黄色，绿色等及黑色。
English
Performing various activities, experiencing the flavors of both realms of happiness and unhappiness, after dismantling the characteristics of the five, their individual characteristics have no substance. Whoever grasps it as real will be born in the three lower realms. The characteristic of form is that appearance itself is without inherent nature. That which is non-appearance manifests in various ways. There is no duality of appearance and non-appearance. Realizing this is the place of liberation. Form itself is the Sambhogakaya. The characteristic of feeling is expressed as follows: Although the three aspects arise in everyone, pleasure and displeasure have no substance. Neither of the two is inexpressible. Although various feelings arise and change, both feeling and arising are empty. Emptiness has no substance. Realizing this is the division of Dharma. The characteristic of perception is explained as follows: The collection of three is grasped as a sign. When the individual characteristics are dismantled, there is no substance, it is Suchness. That substance is various, acting pervasively without action. In all the three realms without exception, the signs, large and small, are inconceivable. Non-pervasive substance does not exist. If one realizes this, it is the mark of a Buddha. The characteristic of volition abides as follows: The number of the eight roots changes, and fifty-one move to all. Realizing there, the root does not exist. Although non-existent, wrong movements arise in various ways. To grasp onto that as a substance is to be constantly disturbed by afflictions, wandering around in the prison of the three realms. For the sake of true meaning, with wisdom, the basis of illumination is that. From that, various kinds of awareness arise, without substance, in an instant, enjoying the realm of wisdom, it is said to be a great assembly of emanations. The source of all is consciousness, and the nature of its substance is not color, shape, or the stream of awareness. It is nothing, and nothing is perceived. This has power over everything, going to higher realms or going to lower realms, the difference between realization and non-realization. If one knows the nature of the equality of the four, this is great wisdom. The samaya of the five colors is that, although all sentient beings are pervaded by the five wisdoms, they are obscured by their own conceptual thoughts, and the meaning of the five wisdoms is not seen. For all those who are ignorant and have not seen, for the sake of showing the nature of wisdom, white, red, yellow, green, and black are shown.