Tibetan
།ཉིད་ལས་གཡོས་ཤིང་སྤྲོས་མེད་ཀྱང་། །རང་རིག་འཁྲུལ་པའི་རྟོག་པ་ཡིས། །ལྟ་བ་མཐོ་དམན་བསམ་མི་ཁྱབ། །དེ་འདུལ་དོན་ཕྱིར་འཚམ་པར་བསྟན། །ཡང་དག་ཉིད་དང་ལོག་རྟོགས་ཉིད། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་གྱུར་ན། །དེ་ལ་བཅོས་ཤིང་བསྒྱུར་དུ་མེད། །ཡེ་ནས་ངོ་བོ་ཡོད་ཡིན་ན། །ཉོན་མོངས་སྤངས་ཤིང་བྱང་བསྒྲུབ་མེད། །ཐམས་ཅད་མ་ལུས་རོ་གཅིག་འགྱུར། །ཀུན་རྫོབ་ཆུ་ཟླ་ལྟ་ཡིན་པས། །ཅིར་ཡང་འགྱུར་ཞིང་ཅིར་ཡང་འགྲུབ། །རྣལ་འབྱོར་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིས། །དོན་དམ་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་སྟེ། །ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཅིར་ཡང་འགྲུབ། །གནས་ངན་དུས་ན་ལོག་རྟོགས་ཉིད། །གཟུང་ འཛིན་བྲལ་བ་ཉིད་རྟོགས་ན། །བདག་མེད་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་ཉིད། །སྙིང་རྗེ་ཐབས་མཁས་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །ཅིར་ཡང་དམིགས་པ་བཞིན་དུ་འགྲུབ། །སོ་སོ་རང་བཞིན་ངེས་ཞེ་ན། །ཡང་དག་ལམ་ཉིད་བཅོས་སུ་མེད། །དེ་བས་ཡང་དག་བློ་ཆེན་གྱིས། །ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་བཤད། །དཔེར་ན་དུག་གི་རིགས་ཤེས་པས། །དུག་གིས་མི་ཚུགས་བཞིན་དུ་སྣང་། །ཧ་ལ་ཧ་ལའི་དུག་རྣམས་ཀྱང་། །བསྒྲུབ་ན་རས་ཡ་ནའི་སྨན། །བདུད་རྩིར་འགྱུར་ལ་ཚེ་རིང་འགྲུབ། །ཉོན་མོངས་རང་དང་སྤྱི་བསྟན་པ། །མཚན་ཉིད་མ་ནོར་རྟོགས་པས་ན། །རྣམ་པར་བྱང་བའི་ལམ་དུ་འགྱུར། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཀྱང་། །གང་ན་མེད་དེ་དེ་ཡིན་ཏེ། །ནང་གི་ཆེན་པོ་ལྔ་ཉིད་ཀྱང་། །རང་དང་སྤྱི་ཡི་དོན་བརྟགས་ན། །མཚན་ཉིད་མེད་པས་རྣམ་པར་དག །སོ་སོའི་རྩལ་རྣམས་འཛིན་གྱུར་པས། །ཐབས་ཆེན་དུ་ནི་རྣམ་པར་སྤྲོ། །མཚན་རྣམས་རང་བཞིན་མི་གནས་པས། །ཤེས་རབ་དབྱིངས་སུ་རྣམ་པར་སྦྱོར། །གཏི་མུག་ཅེས་ནི་བརྗོད་པ་ནི། །མ་རིག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། །གཉིས་མེད་དོན་གཅིག་ཡིན་པར་བཤད། །རང་གི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། །ཆོས་དང་བདག་དང་དངོས་པོ་རྣམས། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་བརྟགས་པ། །རྟོག་ཉིད་སྒྱུ་མ་ཀླུང་གྱུར་ཏེ། །ལོག་རྟོགས་སྤྲོས་པའི་རྒྱུན་ཡིན་ལ། །ཐམས་ཅད་ཆོས་དབྱིངས་རོ་གཅིག་སྟེ། །བཟོད་པའི་ཆོས་ཉིད་མིག་གཅིག་ཡིན། །སྤྱི་ཡི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། །མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད། །མ་རིག་པ་ནི་སྤང་དུ་མེད། །རིག་པ་ཡང་དག་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད། །ཐམས་ཅད་དབྱིངས་སུ་རོ་གཅིག་ཐིམ། །སྒྱུ་མ་དངོས་པོར་རྟོག་པ་ནི། །སྒྱུ་མ་རྟོག་ཉིད་མི་དམིགས་པ། །མི་དམིགས་དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སྣང་། །སྐྱེས་པ་ཉིད་ན་ཆོས་ཉིད་གཅིག །དབྱིངས་ཉིད་མི་དམིགས་དེ་བཞིན་ཉིད། །དེ་ཉིད་ཆོས་སྐུ་
Chinese
从您自身显现且无有戏论， 然因自识错谬之分别念， 见解高低不可思议， 为调伏彼故而作相应之开示。 真实之自性与颠倒之觉识， 若以本体自性转变处， 则于彼无有修正与转变。 若本初即有本体自性， 则无有断除烦恼与成就菩提。 一切无余将成一味。 世俗如水中月亮， 故可转变成任何事物且成就任何事物。 瑜伽士证悟彼之自性， 胜义谛无有生灭， 世俗如幻可成就任何事物。 处于恶劣境地之时，即是颠倒之觉识， 若证悟离能取所取之自性， 即是无我智慧之自性。 以慈悲善巧方便之三摩地， 如所缘境般成就任何事物。 若谓各自自性是决定的， 则真实之道即不可修正。 因此，具真实大智慧者， 宣说一切事物皆无实体。 譬如了知毒之种类， 虽显现然毒不能侵害。 纵然是哈拉哈拉之毒， 若修持则成拉萨亚那之药， 转变成甘露且成就长寿。 烦恼自与总相之宣说， 若能无误地了知其体性， 则转变成清净之道。 身语意之成就亦是， 何处无有，彼即是也。 内在之五大亦是， 若观察自与总相之义， 因无有体性而得清净。 若执着各自之能力， 则于大方便中得以开展。 诸法之体性不住于自性， 故于智慧界中得以结合。 所谓愚痴之言说， 乃是无明之异名， 宣说无二乃同一意义。 宣说自体之体性， 乃是法与我与事物等， 观察本体自性等， 觉识自性如幻成空， 乃是颠倒戏论之延续。 一切法界一味， 安忍之法性乃唯一之眼。 宣说总相之体性， 乃是无常痛苦空无我， 无明不可断除， 正见亦不可修成， 一切融入法界一味。 错觉幻象为实有， 幻象觉识不可得， 不可得之自性显现种种。 生起之时法性唯一， 法界不可得即如是， 彼即是法身。
English
Though arising from you and devoid of elaboration, Due to the deluded conceptualization of self-awareness, Views of high and low are inconceivable, To subdue that, appropriate teachings are shown. True nature and mistaken cognition, If the essence transforms its state, Then there is no correction or alteration to it. If the essence inherently exists from the beginning, Then there is no abandoning of afflictions or accomplishment of enlightenment. Everything entirely becomes of one taste. Since conventionality is like a moon in water, It transforms into anything and accomplishes anything. By realizing that very yoga, The ultimate truth is without arising or ceasing, Conventionality, like illusion, accomplishes anything. In times of unfavorable circumstances, it is mistaken cognition, If one realizes the nature of being free from grasping and being grasped, It is the very nature of selflessness and wisdom. With compassion, skillful means, and samadhi, One accomplishes anything according to the object of focus. If one says that individual self-natures are definite, Then the true path itself cannot be corrected. Therefore, those with true great wisdom, Explain that all things are without substance. For example, by knowing the types of poison, Although it appears, poison cannot harm. Even the poisons of Hala Hala, If cultivated, become the medicine of Rasayana, Transforming into nectar and accomplishing longevity. The afflictions, self and general, are taught, If one realizes their characteristics without error, Then it transforms into the path of purification. The accomplishments of body, speech, and mind are also, Wherever they are not, that is it, The five great elements within are also, If one examines the meaning of self and general, They are completely pure because they lack characteristics. By grasping onto individual abilities, One elaborates greatly in vast means. Since the characteristics do not abide in self-nature, They are completely united in the realm of wisdom. What is called delusion, Is a synonym for ignorance, It is taught that non-duality is of one meaning. Explaining one's own characteristics, Are things like dharma, self, and objects, Examining the essence of self-nature, etc., The nature of conceptualization is illusory and empty, It is the continuation of deluded elaboration. Everything is of one taste in the dharma realm, The patience of dharma-nature is the one eye. Explaining the characteristics of the general, Are impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, Ignorance is not to be abandoned, Correct knowledge is not to be cultivated, Everything dissolves into one taste in the realm. To mistake illusion for reality, The illusion of conceptualization is imperceptible, That imperceptibility appears in various ways. At the moment of arising, dharma-nature is one, The realm is imperceptible, just as it is, That itself is the Dharmakaya.
Tibetan
ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །མི་དམིགས་སྒྱུ་མར་དངོས་པོ་ལ། །རྟོག་པའི་ཡུལ་གྱི་དངོས་ཉིད་ཀྱང་། །ཆོས་ཉིད་མི་དམིགས་ཡེ་ནས་དག །སྒྱུ་མ་མི་དམིགས་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །ཡོད་མེད་གཉིས་ག་དབྱེར་མེད་པས། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དབང་བསྒྱུར་ན། །ཐུགས་ ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པ་སྟེ། །མི་དམིགས་བཞིན་དུ་སྒྱུ་མར་སྤྲོས། །གདུལ་བྱའི་བྱ་བ་བསམ་མི་ཁྱབ། །གསུང་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལྟར་གཏི་མུག་སྤང་དུ་མེད། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་རྒྱ་ཆེན་ཡིན། །ཞེ་སྡང་རང་དང་སྤྱིར་བསྟན་པ། །ཀུན་ནས་མནར་སེམས་རྟོག་པ་ཡི། །སྒྱུ་མའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །འཇིག་པར་མོས་པའི་རང་བཞིན་ཅན། །སྤྱི་ཡི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། །མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད། །ཞེ་སྡང་སྙིང་རྗེ་སྤངས་བསྒྲུབ་མེད། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རོ་གཅིག་ཕྱིར། །སྒྱུ་མ་རང་བཞིན་མནར་སེམས་པ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟོགས་ན། །སྒྱུ་མར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མི་གཞན་ཏེ། །མི་དམིགས་པ་ཉིད་སྒྱུ་མར་སྐྱེས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ནི། །བདག་སྲོག་གསོ་བའི་རང་བཞིན་མེད། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །མནར་སེམས་སྒྱུ་མ་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་དེ་བཞིན་ཡིན། །ཀུན་ཀྱང་དབྱེར་མེད་ཆོས་ཕྱག་རྒྱ། །མི་དམིགས་སྒྱུ་མ་ཀུན་ནས་མནར། །རྟོག་པ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཏེ། །ཆོས་ཉིད་སྒྱུ་མ་མི་དམིགས་ཏེ། །ཆོས་ཉིད་སྒྱུ་མ་མི་དམིགས་ཕྱིར། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་རོ་གཅིག་སྟེ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དབང་བསྒྱུར་ན། །ཐུགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། །མི་དམིགས་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པ། །འདུལ་བའི་བྱ་བ་བསམ་མི་ཁྱབ། །གསུང་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །ཞེ་སྡང་སྤྱི་ཡི་མཚན་ཉིད་ནི། །ཡང་དག་ཉིད་ཀྱིས་རབ་བརྟགས་ན། །རྣམ་པར་བྱང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། །གཉིས་མེད་ཞེ་སྡང་སྤང་དུ་མེད། །ང་རྒྱལ་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ནི། །ཁོང་ནས་འགྱིང་ཞིང་ཁེངས་སེམས་པ། །ཕ་རོལ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་བྱེད། །སྤྱི་ཡི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ནི། །མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད། །ང་རྒྱལ་སྤངས་ནས་ཞི་བསྒྲུབ་མེད། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རོ་གཅིག་པས། །ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མར་ཁོང་འགྱིང་ཉིད། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་མི་གཞན་ཏེ། །ཆོས་ཉིད་མི་དམིགས་འགྱིང་བར་སྐྱེས། །སྐྱེ་འགྱིང་ཉིད་ན་ ཆོས་ཉིད་དེ། །འགྱིང་བའི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་དག །འགྱིང་དང་མི་འགྱིང་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །ཆོས་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་
Chinese
大手印。不缘假相之事物，然思虑之境之事物，法性不缘本自清净。假相不缘无分别故，有无二者无分别故，若以三摩地而摄持，乃是心之大手印。法性无所缘，虽不缘然显现为假相，所化之事业不可思议，是语之大手印。如是愚痴无需断除，乃广大遍照。嗔恨自与共宣说，乃一切苦恼思虑之，假相事物皆是，具有坏灭之自性。宣说共同之体性，乃无常、痛苦、空、无我。嗔恨慈悲无需断除修持，于法界中一味故。假相自性乃苦恼，若了知一切事物皆坏灭，一切显现为假相者，亦不异于法界，不缘即生为假相。一切法之自性，无有滋养我命之自性，一切显现乃法界，苦恼假相乃法性。一切不缘即如是，一切无别乃法之印。不缘假相一切苦，思虑一切乃苦恼，法性假相不缘，法性假相不缘故，胜义世俗一味，若以三摩地而摄持，乃是心之大手印。不缘一切苦恼者，调伏之事业不可思议，是语之大手印。嗔恨共同之体性，若以真实性而善观察，乃清净之体性，无二嗔恨无需断除。宣说我慢之体性，乃由内傲慢与骄慢，压伏他者，宣说共同之体性，乃无常、痛苦、空、无我。我慢断除后寂静无需修持，于法界中一味故，世俗假相乃内傲慢，不异于如是性，法性不缘生为傲慢，生傲慢即是，法性也，傲慢之自性不缘清净，傲慢与不傲慢无分别故，法身大手印。
English
Mahamudra. Objects are not perceived as illusory, but even the objects of thought are, the nature of reality is not perceived, it is pure from the beginning. Because illusion and non-perception are inseparable, because existence and non-existence are inseparable, if one is controlled by samadhi, it is the great mudra of the mind. The nature of reality is without object, and although it is not perceived, it manifests as illusion. The activities of those to be tamed are inconceivable, it is the great mudra of speech. Thus, ignorance need not be abandoned, it is the vast Vairocana. Anger is taught as self and general, it is all the suffering thoughts, all illusory things are, of the nature of destruction. The general characteristic is said to be, impermanence, suffering, emptiness, and selflessness. Anger and compassion need not be abandoned and cultivated, because they are of one taste in the realm of dharma. The illusory nature is suffering, if one realizes that all things are destroyed, all appearances as illusion are, not different from the realm of dharma, non-perception is born as illusion. The nature of all dharmas, has no nature to nourish my life, all appearances are the realm of dharma, suffering illusion is the nature of reality. All non-perception is thus, all are inseparable, the seal of dharma. Non-perception illusion all suffering, thoughts all suffering, the nature of reality illusion non-perception, because the nature of reality illusion is non-perception, ultimate and conventional are of one taste, if one is controlled by samadhi, it is the great mudra of the mind. Non-perception all suffering, the activity of taming is inconceivable, it is the great mudra of speech. The general characteristic of anger, if one examines well with reality, is the characteristic of purification, non-dual anger need not be abandoned. The characteristic of pride is explained, it is arrogance and conceit from within, suppressing others, the general characteristic is explained, impermanence, suffering, emptiness, and selflessness. After abandoning pride, peace need not be cultivated, because it is of one taste in the realm of dharma, conventional illusion is inner arrogance, not different from suchness, the nature of reality non-perception is born as arrogance, birth arrogance is, the nature of reality, the nature of arrogance is non-perception pure, because arrogance and non-arrogance are inseparable, dharmakaya mahamudra.