Tibetan
ང་མེད་པའི། །ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་ངང་སྟེ་སེམས་ཞེས་གདགས་སུ་མེད། །མ་བཅོས་ལྷུན་གནས་ཡེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཅིང་། །ཐོབ་རྒྱུ་མེད་པས་ཡེ་ནས་བདེར་གཤེགས་ཡིན། །ཞེས་བརྗོད་པས་ཆོས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་སངས་རྒྱས་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཁྱེན་ཏོ། །མཁྱེན་ནས་ཇི་བཞིན་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ལས་རྡོ་རྗེ་གསང་བའི་ཚིག་འདི་ཕྱུང་ངོ་། །ཨེ་མའོ་མ་བསྒྲུབས་གྲུབ་ཆེན་པོ། །གྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །བླང་དོར་མེད་པའི་ས་ཆེན་པོ། །མི་གཡོ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་གཟུངས། །རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིད་བཞིན་གཏེར། །ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་མེ་ལོང་བཞིན། །བལྟས་ཀྱང་གཟུགས་བརྙན་མི་སྣང་ངོ་། །གང་ན་གསང་ཆེན་འདི་ཡོད་པར། །མེ་མ་མུར་གྱི་དོང་འབོགས་ལ། །སྤུ་གྲི་སོ་ནི་གཏམས་པ་ལ། །འཛེགས་ནས་བུ་དག་འགྲོ་བར་བྱོས། །ཁོང་ན་གནས་པའི་ཡང་ཁོང་དུ། །ལྕགས་ཀྱི་སྒྲོམ་བུ་ཁ་བསྡམ་མོ། །དབྱིངས་ཉིད་ལ་ནི་ཉིད་སྤྱོད་ཕྱིར། །དབྱིངས་ཉིད་མཆོག་གི་གནས་ལ་སྤྱོད། །དེ་ཉིད་མི་གནས་མྱ་ངན་འདས། །རྡོ་རྗེ་གསང་བའི་ཚིག་ཏུའོ། །གསང་བའི་སྙིང་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པ་ལས་གསང་བ་ཆེན་པོ་མན་ངག་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་དྲུག་པའོ།། །།དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྱེས་པ་ཆེན་པོས་མཉམ་པའི་ དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བཞུགས་ནས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་པར་སྟོན་ཏེ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་བརྗོད་དོ། །འདས་དང་ད་ལྟར་མ་འོངས་དང་། །འབྱུང་བར་མ་ངེས་དུས་འདི་དག །སྔ་ཕྱི་མེད་པར་མཉམ་ཡིན་པར། །ངེས་པ་མེད་པར་ཡང་དག་གསུངས། །འཇིག་རྟེན་འདས་དང་འཇིག་རྟེན་པའི། །རང་དང་སྤྱི་རུ་བསྟན་པ་དང་། །ཇི་སྙེད་བརྟན་གཡོ་ལ་སོགས་པ། །སྒྱུ་མ་མིག་ཡོར་ཚུལ་ཡིན་ཏེ། །སྐྱེས་བུ་བློ་རྩལ་རབ་ལྡན་པས། །དེ་ལ་རྟག་ཏུ་མཉམ་སྦྱོར་ཞིང་། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཞིང་གྱུར་པ། །དེ་དག་གཉིས་མེད་དབྱིངས་སུ་སྦྱོར། །ཐམས་ཅད་ཐབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ། །ཐབས་ལ་ཐབས་ནི་རྣམ་པར་སྦྱོར། །ཐབས་དང་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེ་མཆོག །ཇི་སྙེད་བརྗོད་པའི་ཁ་བརྒྱུད་ཀྱང་། །ཡང་དག་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ནི། །གང་ནས་བཙལ་ཀྱང་མི་རྙེད་དེ། །རང་རིག་སྒྲིབ་མེད་དག་པ་ཡིན། །དེ་ལ་རྟག་འགྲུས་གོམས་པ་ནི། །བསྙེན་པའི་དམ་པ་དེ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་མ་ནོར་ལམ་ཡིན་པར། །ཨ་ཡིས་བྷོ་དྷི་རབ་ཏུ་བསྡུས། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ནི། །གཅིག་གམ་འདི་ཞེས་བརྗོད་དུ་མེད། །གསུམ་དུ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་ཞིང་འཕྲོ། །བྱིན་བརླབས་བསམ་ཡས་མཐའ་ཡས་མཆོག །དོན་བསྡུས་གསུང་རབ་བཞིན་བཅུ་གཉིས། །དེ་ལས་ལྷག་པའི་དོན་སྨྲ་བ། །དེ་ནི་རྣམ་དག་ལམ་མིན་ཏེ། །རང་བློས་བསམ་པའི་འཁྲུལ་པ་ཡིན། །ཐམས་ཅད་རང་རིག་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེ་ནི་ལུང་གི་ཚད་མར་བཤད། །ཚད་བཞིན་ཕབ་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། །དག་པ་རྣམ་གསུམ་ཚུལ་བསྒོམ་ཞིང་། །འབྲུ་ལྔར་བསྡུས་པ་ཐབས་ཆེན་ཏེ། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་རང་རིིག་གནས། །བྱ་བ་མེད་ལ་བྱས་པ་མེད། །ཟད་པའི་དུས་མེད་ཡིད་བཞིན་གཏེར། །བུམ་པ་བཟང་དང་ཡིད་བཞིན་མཛོད། །ཟ་མ་ཏོག་དང་ཡིད་བཞིན་རྒྱལ། །གཞན་ནས་ཡོད་འོང་མ་ཡིན་ཏེ། །གསང་བའི་སྙིང་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པ་ལས་བསྙེན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་བདུན་པའོ།། །།དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་བདག་པོ་སངས་རྒྱས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྲོ་བོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་མངོན་པར་འདུ་མཛད་དེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྟོགས་པས་བརྟགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ལམ་དང་བྲལ་བ་དག་གབ་པའི་གསང་བ་མ་རྟོགས་པར་སྦས་པའི་གསང་བ་ལ་མངོན་པར་འཆེལ་ནས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་རྨོངས་པས། སྲིད་པའི་ས་བོན་རྩུབ་མོས་འཕངས་ནས་མཚམས་མེད་པའི་རབ་ཏུ་ཚ་བའི་དམྱལ་བར་སྐྱེས་སོ། །དེ་རབ་ཏུ་ཚ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོས་གདུངས་པ་དང་འདོད་པས་གདུངས་ནས་འདི་བས་ཤིན་ཏུ་གྲང་ཡང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པའི་མོད་ལ་རབ་ཏུ་སྦྲེབས་པ་པདྨ་ལྟར་གས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་དག་གིས་རབ་ཏུ་ཉེན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་ཚ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་དང་། ཤིན་ཏུ་གྲང་བ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་པོ་དག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བརྒྱུད་ཅིང་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་སུ་མྱོང་ངོ་། །དེ་ནས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེ་ཟད་པ་དང་ཡི་དགས་ལྟོགས་པ་དང་སྐོམ་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉེན་པ་དང་། འདོད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དང་། གདུག་ཅིང་རྩུབ་པའི་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བ་དང་། ཡོང་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་ཞིང་ཤིན་ཏུ་རིད་ཅིང་སྐམས་པ་དང་། ལུས་དང་ཡན་ལག་དང་དབང་པོ་མི་འཚམ་པར་གྱུར་པ་དང་། བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་དྲུག་ཏུ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྩུབ་མོའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེ་ཁད་ཀྱིས་བསྲབས་པ་དང་སྔོན་གྱི་སྲིད་པས་མཚམས་སྦྱར་ནས་ཡི་དགས་སྲིན་པོ་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་གདུག་པ་གཏུམ་པོ་ལུས་གཅིག་ལ་མགོ་བརྒྱ་པ
Chinese
无我之。 一切是心的自性，名为心却不可施设。 无作任运，本来即是菩提， 无有可得，故本来即是善逝。 如是宣说，如来即知一切法与智慧之界皆自性成佛。 知已，从如是之大本体，一切如来之身语意金刚幻化网中，取出此金刚秘密之语。 唉玛吙，无修大成就。 大成就即是大智慧。 无取舍之大地。 不动无聚散之总持。 觉之智慧如意宝。 于一切亦如明镜。 虽观亦不显现影像。 此大秘密于何处有耶？ 于火坑之口。 于利刃充满之处。 攀登而上，诸子当行。 彼中之又彼中。 铁盒紧闭。 为于法界自性中行持。 于法界自性之胜处行持。 彼即不住，趋入寂灭。 此乃金刚秘密之语。 秘密心髓，彼即是真如决定，大秘密口诀决定之第二十六品。 之后，如来大喜安住于平等之坛城中，示现自身一切无余，而说此偈颂。 过去与现在未来， 以及不决定之此时。 无有先后即是平等， 无有决定而真实宣说。 出世间与世间之， 自与共相之显示， 以及所有动静等， 皆是幻术迷眼之方式。 具足智慧之士夫， 于彼恒常修习平等， 成为一切有情之田， 彼等修于无二法界中。 一切皆是方便之体性， 于方便中种种修方便。 从方便与方便所生之， 彼即是菩提金刚胜。 无论宣说多少口诀， 真实义之精髓， 无论从何寻觅亦不可得， 乃是自明无垢清净。 于彼恒常勤奋串习， 即是亲近之殊胜者， 彼即是不错谬之道， 阿字（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）将菩提摄集。 如是真如之法界自
English
Without self. Everything is the nature of mind, but it cannot be designated as mind. Unfabricated, spontaneously present, it is primordially enlightened. Since there is nothing to attain, it is primordially Sugata. Thus it is said, and the Tathagata knows that all realms of Dharma and wisdom are naturally enlightened. Having known this, from the great essence of suchness, the Vajra Magical Net of all the bodies, speech, and minds of the Tathagatas, this Vajra Secret Word is extracted. Emaho, great accomplishment without practice. Great accomplishment is great wisdom. The great ground without acceptance or rejection. Unmoving, the Dharani without gathering or scattering. The wisdom of thought, the wish-fulfilling jewel. To everything, it is like a mirror. Even when looking, images do not appear. Where is this great secret? At the mouth of a pit of fire. In a place filled with sharp razors. Climb up, sons, go forth. In the innermost of the innermost. The iron box is tightly closed. In order to practice in the nature of Dharmadhatu. Practice in the supreme place of the nature of Dharmadhatu. That itself does not abide, it enters into Nirvana. This is the Vajra Secret Word. The secret essence, that is the determination of suchness, the twenty-sixth chapter of the determination of the great secret oral instructions. Then, the Tathagata, greatly pleased, dwells in the mandala of equality, showing all of himself without remainder, and speaks this verse. The past, present, and future, and this time that is not determined. Without before or after, it is equal. Without determination, it is truly spoken. The transcendent and the mundane, the self and the common, and all that is moving and unmoving, etc., are all the ways of illusion and delusion. A person with great intelligence should always practice equality in that, becoming the field of all sentient beings, and they should practice in the non-dual Dharmadhatu. Everything is the nature of means, and in means, one should practice means in various ways. That which arises from means and means is the supreme Bodhi Vajra. No matter how many oral instructions are spoken, the essence of the true meaning, no matter where one seeks it, cannot be found. It is self-luminous, stainless, and pure. Constantly striving and becoming familiar with that is the supreme one to be approached. That is the unmistaken path. The letter A (藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿) gathers Bodhi. Thus, the Dharmadhatu of suchness itself
Chinese
此乃：一耶？抑或非一？不可言说。于三者中，种种显现且延伸。加持不可思议，无边无际至上者。意义汇集，如十二部经。较此更甚之义，若有宣说者。彼非清净之道，乃自心妄念之谬误。一切皆为自明觉之菩提心。此乃经文之衡量标准。如实降伏之义乃：修持清净之三种法。归纳为五字，乃大方便。令诸有情安住于自明觉。无作而无为。无尽之时，如意宝。宝瓶吉祥，如意宝藏。如意摩尼，如意王。非从他处而来。秘密心髓，即是彼性。如是，乃修持品第二十七。 其后，如来一切之身语意金刚之主，诸佛之本体，于忿怒尊之坛城中显现聚集。何以故耶？因于我执之迷惑，执着于妄念之分别，远离正道者，于隐蔽之秘密未悟而执着于隐藏之秘密，于因果迷惑故。以粗猛之有情种子掷向无间地狱，于极热之苦中受生。彼于极热之苦痛中煎熬，又为欲望所逼迫，思惟较此更冷亦可忍受之际，如莲花般绽裂之剧苦逼迫之。如是，于极热等八种苦，以及极寒等八种苦中，经历世界之境，于十二千大劫中感受之。其后，异熟果报殆尽，为饿鬼之饥渴所逼迫。所欲之事物皆不如意，且转变为凶猛粗暴之物，或全然消失，极度消瘦干枯，身肢及感官不协调。于六大劫中受生。其后，粗猛业障之异熟果报稍减，以前世之因缘相连，转生为凶猛残暴之罗刹饿鬼，一身百头。
English
This is: One? Or not one? It cannot be said. In the three, various appearances arise and extend. Blessings are inconceivable, boundless, and supreme. The meaning is condensed, like the twelve scriptures. If one speaks of a meaning greater than this, it is not the pure path, but a delusion of one's own mind. All is self-aware Bodhicitta. This is said to be the measure of the scriptures. The meaning of subduing as it is, is to meditate on the three aspects of purity. Condensed into five syllables, it is the great method. To establish all beings in self-awareness. Without action, there is no doing. Without an end, it is like a wish-fulfilling treasure. A good vase and a wish-fulfilling treasury. A wish-fulfilling jewel and a wish-fulfilling king. It does not come from elsewhere. The secret essence is that very nature. Thus, this is the twenty-seventh chapter, the chapter on practice. Thereafter, the master of the Vajra of body, speech, and mind of all the Tathagatas, the essence of all Buddhas, manifestly gathers in the mandala of wrathful deities. Why is that? Because those who are deluded by the ignorance of self, cling to the distinctions of delusion, and are separated from the true path, do not understand the hidden secret and cling to the concealed secret, and are deluded about cause and effect. They are born in the intensely hot hell of uninterrupted suffering, having cast the coarse seed of existence. They are tormented by the intense suffering of extreme heat, and oppressed by desire, thinking that even something colder than this would be bearable. They are afflicted by the intense suffering of bursting open like a lotus flower. Thus, they experience the eight sufferings of extreme heat and the eight sufferings of extreme cold, traversing the realms of the world, for twelve thousand great kalpas. Thereafter, when that fully ripened result is exhausted, they are afflicted by the hunger and thirst of pretas. The objects of desire are undesirable, and they transform into various fierce and violent things, or they disappear altogether, becoming extremely emaciated and withered, with bodies, limbs, and senses that are uncoordinated. They are born for six great kalpas. Thereafter, the fully ripened result of the coarse obscuration of karma is slightly lessened, and connected by the continuity of previous existence, they are born as fierce and violent Rakshasa pretas with one body and a hundred heads.