Tibetan
ག་གི་ཐིགས་པ་ནི། །ཉུང་ཞིག་ས་ལ་ཡོད་པར་གྱུར། །རྒྱལ་པོའི་བུ་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱིས། །ཁྲག་ཆགས་པ་ཡི་ས་དེ་མཐོང་། ། རབ་ཏུ་བརྒྱལ་ཏེ་ས་དེ་ལ། །འགྱེལ་ནས་ཡིད་ནི་ཉམས་པར་གྱུར། །ལུས་རྣམས་ལ་ནི་རྔུལ་གྱིས་གོས། །དྲན་དབང་ཉམས་ཤིང་སེམས་ཀྱང་མྱོས། །དེ་དག་གི་ནི་འཁོར་རྣམས་ཀྱང་། །སྙིང་རྗེར་ངུ་ཞིང་མྱ་ངན་ནོན། །དེ་དག་ཆུས་ནི་རབ་འཐོར་ཞིང་། །ལག་པ་བསྒྲེང་སྟེ་ངུ་ཞིང་གནས། །དེ་ནི་འགྱེལ་མ་ཐག་ཏུ་ཡང་། །བཙུན་མོ་གཅེས་མཆོག་སྐྱེད་པའི་མ། །བུད་མེད་དག་ནི་ལྔ་བརྒྱ་དང་། །ཕོ་བྲང་ནང་ན་བདེར་འདུག་པ། །ནུ་སོར་གཉི་གའི་རྩེ་མོ་ནས། །འོ་མ་ཁྲག་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་འཛག །དེ་ཡི་ལུས་དང་ཡན་ལག་ཀུན། །ཁབ་ཀྱིས་བཙགས་པ་བཞིན་དུ་ཚ། །སྙིང་ནི་རབ་ཏུ་མྱ་ངན་གང་། །བུ་བྲལ་མྱ་ངན་དྲག་མདས་ཕོག །རྒྱལ་པོའི་གན་དུ་ཉེར་སོང་སྟེ། །མྱ་ངན་རབ་གདུངས་ཡིད་མི་དགའ། །སྙིང་རྗེའི་སྒྲ་ཡིས་རབ་ངུ་ཞིང་། །རྒྱལ་པོ་ཤིང་རྟ་ཆེ་ལ་སྨྲས། །མི་དབང་རྒྱལ་པོ་བདག་ལ་གསོན། །བདག་ལུས་མྱ་ངན་མེ་ཡིས་ཚིག ། བདག་གི་ནུ་སོར་རྩེ་གཉིས་ནས། །འོ་མ་ཁྲག་ཏུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །བདག་ལུས་ཁབ་ཀྱིས་བཙགས་བཞིན་ཚ། །བདག་གི་སྙིང་ཡང་གས་ལ་ཐུག །ཇི་ལྟར་སྡུག་པའི་བུ་རྣམས་ནི། །ཕྱིན་ཅད་མི་མཐོང་འདི་འདྲའི་ལྟས། །བདག་གི་བུ་རྣམས་དེ་ལྟར་འཚལ། །ཐུགས་རྗེ་མཛོད་དེ་བདག་སྲོག་སྩོལ། །དེ་རིང་བདག་གི་རྨི་ལམ་ན། །ཐི་བའི་ཕྲུ་གུ་གསུམ་རྙེད་ན། །བདག་གི་ཐི་བའི་ཕྲུ་གུ་ནི། །སྡུག་ཅིང་ཡིད་འོང་གང་ལགས་པ། །དེར་ནི་ཁྲ་མཆིས་བདག་གི་ནི། །ཐི་བའི་ཕྲུ་གུ་དེ་ཁྲས་འཚལ། །བདག་གི་རྨི་ལམ་འདི་འདྲ་ཡི། །མྱ་ངན་སྙིང་འདིར་རབ་ཏུ་ཞུགས། །སེམས་ནི་མྱ་ངན་རབ་གདུངས་པས། །བདག་ནི་རིང་པོར་མི་ཐོགས་འགུམ། །བདག་གིས་བུ་རྣམས་དེ་ལྟར་འཚལ། །ཐུགས་རྗེ་ལྡན་པ་བདག་སྲོག་སྩོལ། །དེ་སྐད་སྨྲས་ནས་བཙུན་མོ་མཆོག །བརྒྱལ་ནས་ས་དེར་འགྱེལ་བར་གྱུར། །དྲན་པའི་དབང་པོ་རྣམ་པར་ ཉམས། །སེམས་ཀྱང་སྟོར་ཞིང་དྲན་པ་མེད། །བཙུན་མོའི་འཁོར་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །སྙིང་རྗེའི་སྐད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ངུ་། །བཙུན་མོ་དམ་པ་བརྒྱལ་གྱུར་ཏེ། །ས་ལ་འགྱེལ་བ་མཐོང་ནས་ནི། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་དབང་དེ། །བུ་དང་བྲལ་བའི་མྱ་ངན་ནོན། །བློན་པོ་དང་ནི་འཁོར་རྣམས་ཀྱང་། །གཞོན་ནུ་རྣམས་ནི་བཙལ་ཕྱིར་དོང་། །གྲོང་ཁྱེར་ཀུན་གྱི་སྐྱེ་བོ་དག །ཐ་དད་ཁྱིམ་ནས་བྱུང་ཞིང་འཁོད། །ངུ་ཞིང་གདོང་ནས་མཆི་མ་ཟག །ལམ་ཀར་སྙིང་སྟོབས་ཆེ་དེ
Chinese
那滴血啊，少许落在了地上。国王的两个儿子，看见了那片血迹斑斑的土地。极度昏厥，倒在那地上，心神丧失。身体都被汗水浸透，记忆丧失，心也迷茫。他们的侍从们，可怜地哭泣，忍受着悲伤。他们用水泼洒，举着手哭泣。就在他倒下之后，王妃，生育珍贵儿子的母亲，五百位在宫殿里安乐居住的妇女，两个乳头的顶端，流出乳汁变成血滴。她的身体和四肢，像被针扎一样刺痛。内心充满了悲伤，被丧子的悲痛之箭击中。她走向国王，悲伤万分，心情不悦。用悲伤的声音哭泣，对大车国王说。人王国王啊，请听我说。我的身体被悲伤之火燃烧。我的两个乳头顶端，乳汁都变成了血。我的身体像被针扎一样刺痛，我的心也快要碎裂。如此可爱的孩子们，以后都看不见了，这是怎样的预兆啊。我寻找我的孩子们，请您发慈悲，赐予我生命。今天我的梦里，找到了三个鹧鸪的幼鸟，我的鹧鸪幼鸟，是多么可爱又令人喜爱啊。在那里，老鹰正在寻找我的鹧鸪幼鸟。我这样的梦，悲伤深深地进入了心中。心被悲伤折磨，我很快就要死了。我寻找我的孩子们，请您慈悲，赐予我生命。说完这些话，尊贵的王妃，昏倒在地。记忆的力量完全丧失，心也迷失，失去了知觉。王妃的所有侍从们，都用悲伤的声音哭泣。看到尊贵的王妃昏倒，倒在地上，就在那时，国王忍受着失去儿子的悲痛。大臣和侍从们，为了寻找年轻人们而出发。所有城市的人们，从不同的家中出来聚集。哭泣着，眼泪从脸上流下。在路上，那颗伟大的心
English
That drop of blood, a little bit fell on the ground. The king's two sons saw that blood-stained land. Extremely fainted, fell on that ground, and lost their minds. Their bodies were covered with sweat, their memories were lost, and their hearts were confused. Their attendants also cried pitifully, enduring the sorrow. They scattered water, raised their hands, and stood crying. Just after he fell, the queen, the mother who gave birth to the precious sons, five hundred women who lived comfortably in the palace, from the tips of their two nipples, milk flowed and turned into blood. Her body and limbs were all tingling as if pricked by needles. Her heart was filled with sorrow, struck by the arrow of grief from losing her sons. She went to the king, deeply grieved and unhappy. Crying with a sorrowful voice, she spoke to the great chariot king. O King, lord of men, please listen to me. My body is burned by the fire of sorrow. From the tips of my two nipples, milk is turning into blood. My body is tingling as if pricked by needles, and my heart is about to break. Such lovely children, I will never see them again, what kind of omen is this? I seek my children, please have mercy and grant me life. In my dream today, I found three partridge chicks, my partridge chicks, how lovely and delightful they are. There, an eagle is looking for my partridge chicks. Such a dream of mine, sorrow has deeply entered my heart. My heart is tormented by sorrow, I will soon die. I seek my children, please be merciful and grant me life. After saying these words, the noble queen fainted and fell to the ground. The power of memory was completely lost, her mind was lost, and she lost consciousness. All the queen's attendants cried with sorrowful voices. Seeing the noble queen faint and fall to the ground, at that moment, the king endured the sorrow of losing his sons. The ministers and attendants set out to search for the young men. All the people of the city came out from their different homes and gathered. Crying, tears streamed down their faces. On the road, that great heart
Tibetan
་འདྲི། །གསོན་ཏམ་འོན་ཏེ་ཤི་འམ་ཅི། །སྙིང་སྟོབས་ཆེན་པོ་དེ་གར་སོང་། །བདག་ཅག་དེ་རིང་མཐོང་ཞིག་གམ། །ཡིད་འོང་སེམས་ཅན་མཐོང་རེ་དགའ། །དེའུ་རེ་མི་སྙན་ཐོས་འགྱུར་ཞིང་། །ཡུལ་འདིར་མྱ་ངན་མི་བཟད་རླུང་། །སྒྲ་མི་ཕྱིན་ཅིང་སྒྱུ་མཐའ་ཡས། །དྲག་པོའི་སྒྲར་བཅས་ལྡང་ཞིག་གམ། །རྒྱལ་པོ་ཤིང་རྟ་ཆེ་ལངས་ཏེ། །མྱ་ངན་ནོན་ཅིང་ངུ་བཞིན་དུ། །བཙུན་མོ་དམ་པ་སར་འགྱེལ་ལ། །བདག་ཉིད་ཆུ་ཡི་རྒྱུན་ཀྱང་འཐོར། །ཇི་སྲིད་དྲན་རྙེད་ལྡན་འགྱུར་བ། །དེ་སྲིད་དུ་ནི་ཆུ་ཡིས་གཏོར། །བདག་བུ་གུམ་མམ་གསོན་ཞིག་ཅེས། །ཞུམ་པའི་ཡིད་ཀྱིས་འདྲི་བར་བྱེད། །རྒྱལ་པོ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཡིས། །བཙུན་མོ་མཆོག་ལ་འདི་སྐད་སྨྲས། །བློན་པོ་དག་དང་འཁོར་རྣམས་ཀྱང་། །གཞོན་ནུ་རྣམས་ནི་ཚོལ་ཕྱིར་དོང་། །ཁྱོད་ནི་རབ་ཏུ་ཡིད་ཞུམ་ཞིང་། །རྟག་ཏུ་མྱ་ངན་སྙིང་མ་བྱེད། །དེ་ལྟར་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཡིས། །བཙུན་མོ་དམ་པ་སྤྲོ་བསྲིངས་ཏེ། །རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ནས་བྱུང་ནས། །མྱ་ངན་ནོན་ཅིང་ངུ་བཞིན་དུ། །བློན་པོའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་བསྐོར་ཏེ། །ཡིད་ནི་རབ་ཞུམ་ལུས་ཀྱང་ཞན། །སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོ་ཡང་། །ངུ་ཞིང་མཆི་མ་ཟག་བཞིན་རྒྱུག །རྒྱལ་བུ་རྣམས་ནི་བཙལ་བའི་ཕྱིར། །གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ནི་མཆོག་ནས་བྱུང་། །རྒྱལ་པོ་བྱུང་བ་མཐོང་ནས་ནི། །རྒྱལ་པོའི་ཕྱི་བཞིན་ཀུན་ཏུ་འབྲང་། །རྒྱལ་པོ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ནི། །གྲོང་ཁྱེར་ནས་བྱུང་དེ་མ་ཐག །སྡུག་པའི་བུ་ནི་བལྟ་བའི་ཕྱིར། །རྒོད་པའི་མིག་གིས་ཕྱོགས་སུ་བལྟས། །མགོ་བྲེགས་ཡན་ལག་ཁྲག་སྦགས་ཤིང་། །ལུས་ལ་རྡུལ་གྱིས་གོས་ གྱུར་ལ། །གདོང་ལ་མཆི་ཟག་ངུ་བཞིན་དུ། །འོང་བའི་མི་ཞིག་མཐོང་ནས་ནི། །ཤིང་རྟ་ཆེན་པོའི་སྙིང་ལ་ཡང་། །རབ་ཏུ་མི་བཟད་མྱ་ངན་གནས། །ངུ་ཞིང་གདོང་ལ་མཆི་མ་ཟག །ལག་པ་བསྒྲེང་སྟེ་ངུ་ཞིང་འདུག །དེ་ནས་བློན་པོ་གཞན་ཞིག་ནི། ། རྒྱང་རིང་མྱུར་དུ་རིངས་པར་འོང་། །འོངས་ནས་མི་དབང་རྒྱལ་པོ་ནི། །ཤིང་རྟ་ཆེ་ལ་འདི་སྐད་སྨྲས། །མི་དབང་ཐུགས་ངན་མ་མཛད་ཅིག །ཁྱོད་སྲས་ཡིད་དུ་འོང་བ་མཆིས། །རིང་པོར་མི་ཐོགས་ཁྱོད་ཀྱི་གནས་འདིར་ནི། །སྲས་མཆོག་ཡིད་འོང་མཆི་བ་ཁྱོད་ཀྱིས་གཟིགས། ། རྒྱལ་པོ་ཡུད་ཙམ་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་དང་། །དེ་ནས་བློན་པོ་ཆེན་པོ་གཉིས་པ་འོངས། །རྡུལ་ཆགས་དྲི་མ་ཅན་གྱི་གོས་གྱོན་ཅིང་། །མཆི་མའི་གདོང་གིས་རྒྱལ་ལ་འདི་སྐད་སྨྲས། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་སྲས་གཉིས་ནི། །མྱ་ངན་མེ་
Chinese
询问。是活着还是已经死去？强大的勇气去了哪里？我们今天能见到他们吗？见到可爱的众生多么令人高兴。但愿不会听到不悦耳的声音，愿这个地方没有难以忍受的悲伤之风。声音无法传递，幻象无边无际。伴随着猛烈的声音升起吗？国王驾着巨大的马车站起来，被悲伤压倒，哭泣着。尊贵的王后倒在地上，身体也像水流一样散开。只要还保有记忆，就一直被泪水淹没。询问着：我的孩子是死了还是活着？带着沮丧的心情询问。伟大的国王驾着马车，对尊贵的王后这样说：大臣们和侍从们，也为了寻找年轻人们而去了。你非常沮丧，不要总是悲伤难过。就这样，伟大的马车国王，安慰着尊贵的王后，从国王的宫殿出来，被悲伤压倒，哭泣着。被大臣们包围着，心灰意冷，身体虚弱。成百上千的众生，也哭泣着，流着眼泪奔跑。为了寻找王子们，从城市的顶端出来。看到国王出来后，都跟随着国王。伟大的马车国王，刚从城市出来，为了看到心爱的儿子，用锐利的眼睛四处张望。看到一个人头被剃光，四肢沾满鲜血，身上穿着沾满灰尘的衣服，脸上挂着泪水哭泣着走来。马车国王的心中，也充满了难以忍受的悲伤。哭泣着，脸上挂着泪水，举起双手哭泣着。然后，另一位大臣，从遥远的地方迅速赶来。来到人王国王的马车前，这样说道：人王啊，请不要难过。您的儿子们还活着。不久之后，您将在这里看到您心爱的儿子们。国王刚走了一会儿路，第二位大臣就来了。穿着沾满灰尘和污垢的衣服，脸上挂着泪水，对国王这样说道：伟大的国王，您的两个儿子，在悲伤的火焰中……
English
Inquiring. Are they alive or have they died? Where has the great courage gone? Will we see them today? How joyful to see the lovely beings. May unpleasant sounds not be heard, may there be no unbearable wind of sorrow in this place. Sounds cannot be conveyed, illusions are boundless. Does it rise with fierce sounds? The king rises in his great chariot, overwhelmed by sorrow, weeping. The noble queen falls to the ground, her body also scattering like a stream of water. As long as she retains her memory, she is constantly overwhelmed by tears. She asks: Are my children dead or alive? She asks with a dejected heart. The great chariot king says to the noble queen: The ministers and attendants have also gone to search for the young men. You are very dejected, do not always grieve. Thus, the great chariot king comforts the noble queen, and comes out of the king's palace, overwhelmed by sorrow, weeping. Surrounded by ministers, disheartened and weak in body. Hundreds and thousands of beings also weep, running with tears streaming down. To search for the princes, they come out from the top of the city. Seeing the king come out, they all follow the king. The great chariot king, as soon as he comes out of the city, looks around with sharp eyes to see his beloved son. He sees a man coming with his head shaved, limbs stained with blood, wearing clothes covered in dust, and weeping with tears on his face. The heart of the chariot king is also filled with unbearable sorrow. Weeping, with tears on his face, he raises his hands and weeps. Then, another minister comes quickly from afar. Coming to the chariot of the king of men, he says: King of men, please do not be sad. Your sons are alive. Before long, you will see your beloved sons here. The king had only walked a short distance when the second minister came. Wearing clothes covered in dust and dirt, with tears on his face, he says to the king: Great king, your two sons, in the flames of sorrow...