Tibetan
་ཆགས་མེད། །ལྕགས་ནི་གསེར་ཉིད་དུ་གྱུར་པ། །མེ་ཡིས་དྲི་མ་མེད་པར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས། །འདོད་ཆགས་མེ་ཡིས་དྲི་མ་མེད། །ཇི་ལྟར་ནོར་བུ་ཆེ་རེག་ལས། །རྡོ་ནི་རབ་ཏུ་འབར་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་འགྱུར་མེད་བདེ་རེག་ལས། །སེམས་ནི་བདེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །འདིར་ནི་མང་པོ་བརྗོད་པས་ཅི། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིས། །ལྕགས་རྣམས་རབ་ཏུ་འབིགས་བྱེད་པ། །རོ་ཡི་མཐུ་ནི་བརྟག་བྱ་མིན། །ཅི་ཞིག་སླར་ཡང་དོན་དམ་པས། །བློ་བུར་དྲི་མས་གཡོགས་པ་ཡི། །སེམས་ནི་རབ་ཏུ་འབིགས་བྱེད་པ། །ཡེ་ཤེས་མཐུ་ནི་བརྟག་བྱ་མིན། །སེམས་ལ་བློ་བུར་དྲི་མ་མེད། །སེམས་ལས་ཡུན་རིང་དུས་ཅན་མིན། །སེམས་མེད་པར་ནི་སྐྱེ་བ་མེད། །སེམས་ལ་མི་ཟད་གནས་པ་མིན། །གལ་ཏེ་འདི་ཉིད་བློ་བུར་པ། །དེ་ཚེ་སྔོན་དུ་སེམས་དྲི་མེད། །གང་ཚེ་སེམས་ལས་དུས་རིང་ཅན། །དེ་ཚེ་དེ་ནི་ཅི་ལས་སྐྱེ། །གལ་ཏེ་སེམས་མེད་པར་སྐྱེ་ན། །དེ་ཚེ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་མཚུངས། །གལ་ཏེ་སེམས་ལ་རྟག་ཏུ་གནས། །དེ་ཚེ་ཀུན་ཏུ་ཐར་པ་མིན། །ཇི་ལྟར་ཟངས་ཀྱི་དྲི་མ་ནི། །རོ་ཡི་སྦྱོར་བས་ཉམས་པར་འགྱུར། །དེ་ཡི་ཡོད་ཉིད་ཉམས་པ་མེད། །དྲི་མེད་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་གནས། །དེ་བཞིན་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་ནི། །སྟོང་ཉིད་སྦྱོར་བས་རྣམ་ཉམས་འགྱུར། །དེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཉམས་མེད། །དྲི་མེད་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་གནས། ། ཇི་ལྟར་བཅུད་ཀྱིས་ཕུག་པའི་ལྕགས། །ལྕགས་ཉིད་དུ་ནི་རྗེས་འགྲོ་མིན། །དེ་བཞིན་བདེ་བས་ཕུག་པའི་སེམས། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་རྗེས་འགྲོ་མིན། །ཆགས་བྲལ་ལས་གཞན་སྡིག་པ་མེད། །བདེ་བ་ལས་གཞན་བསོད་ནམས་མེད། །དེ་ཕྱིར་འགྱུར་མེད་བདེ་བར་སེམས། །མི་བདག་རྟག་ཏུ་གནས་པར་བྱ། །གཞོན་ནུ་མ་ཡི་དགའ་བ་ནི། །མེད་པར་བདེ་བ་སྨྲ་མི་ནུས། །ལང་ཚོའི་དགའ་བ་ཐོབ་པ་ན། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་རང་གིས་རིག །དེ་བཞིན་ཏིང་འཛིན་དང་བྲལ་བའི། །བདེ་བ་སྨྲ་བར་ནུས་མ་ཡིན། །འགྱུར་མེད་ཏིང་འཛིན་ཐོབ་པ་ན། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་རང་རིག་འགྱུར། །འགྱུར་མེད་ལས་སྐྱེས་བདེ་རིག་པ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ལའང་ཐེ་ཙོམ་ཟ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཡིད་བདེ་མིན། །ཆགས་བྲལ་ཉིད་དུ་མི་བྱའོ། །འཕོས་པ་ལས་ནི་ཆགས་བྲལ་འགྱུར། །ཆགས་བྲལ་ལས་ནི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་། །སྡུག་བསྔལ་སྐྱེས་བུའི་ཁམས་ཟད་བྱེད། །ཟད་པ་ལས་ནི་འཆི་བར་བརྗོད། །ཤི་ལས་སླར་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི། །སྲིད་པའོ་སྲིད་ལས་སླར་འཆི་འཕོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་སྲིད་པ། །ཆགས་བྲལ་ལས
Chinese
無有貪著。 鐵變成黃金。 火使無垢。 如是再三思。 貪欲之火無垢染。 如摩尼寶大觸。 石乃極燃燒。 如是無變樂觸。 心乃變成樂。 於此多說何有益？ 世間世俗諦。 鐵等極穿透。 藥之威力不可測。 何物復以勝義諦。 忽爾垢染所覆之。 心乃極穿透。 智慧威力不可測。 心無忽爾之垢染。 心較長時更久遠。 無心則無有生。 心無窮盡安住處。 若此乃是忽爾者。 彼時先有心無垢。 何時心較時間長。 彼時彼從何而生？ 若無心而生者。 彼時如同虛空花。 若心恆常安住者。 彼時非是遍解脫。 如銅之垢染。 藥之調合而消退。 彼之有性不退失。 以無垢性而真實住。 如是心之垢染。 空性調合而滅除。 彼之智慧性不退。 以無垢性而真實住。 如精華所穿之鐵。 不隨逐於鐵性。 如是樂所穿透之心。 不隨逐於痛苦性。 無貪著外無有罪。 樂外無有福德。 是故思維無變樂。 人主恆常安住之。 少女之喜樂。 無則不能說樂。 獲得青春之喜樂時。 自知廣大之樂。 如是遠離禪定之。 不能說樂。 獲得無變禪定時。 瑜伽士則自知。 了知從無變生之樂。 於一切智者亦猶豫。 如是然非意樂。 不應成貪著。 從轉移而成無貪著。 從無貪著而生痛苦。 痛苦使眾生界衰損。 從衰損而說為死亡。 從死亡再次彼等之。 有也，從有再次死而轉移。 如是眾生之有。 從貪著
English
Without attachment. Iron becomes gold. Fire makes it without stain. Likewise, contemplate again and again. The fire of desire is without stain. Like touching a great jewel. The stone intensely burns. Likewise, from touching unchanging bliss. The mind itself becomes bliss. Here, what is the use of saying much? By the worldly conventional truth. Iron and the like are intensely pierced. The power of medicine is unfathomable. What again by the ultimate truth? That which is suddenly covered by stains. The mind is intensely pierced. The power of wisdom is unfathomable. The mind has no sudden stains. The mind is more enduring than a long time. Without mind, there is no birth. The mind has no inexhaustible dwelling place. If this is sudden. Then before, the mind was without stain. When the mind is longer than time. Then from what does it arise? If it arises without mind. Then it is like a flower in the sky. If the mind always abides. Then it is not complete liberation. Like the stain of copper. It is diminished by the combination of medicine. Its existence does not diminish. It truly abides with stainlessness. Likewise, the stain of the mind. Is completely removed by the combination of emptiness. Its nature of wisdom does not diminish. It truly abides with stainlessness. Like iron pierced by essence. It does not follow after the nature of iron. Likewise, the mind pierced by bliss. It does not follow after the nature of suffering. There is no sin other than non-attachment. There is no merit other than bliss. Therefore, contemplate unchanging bliss. The lord of men should always abide in it. The joy of a young woman. Without it, one cannot speak of bliss. When one obtains the joy of youth. One knows the great bliss oneself. Likewise, without being separated from meditative absorption. One cannot speak of bliss. When one obtains unchanging meditative absorption. The yogi knows it for oneself. Knowing the bliss born from the unchanging. Even the all-knowing one hesitates. Even so, it is not mental pleasure. One should not become attached. From transference comes non-attachment. From non-attachment comes suffering. Suffering exhausts the realm of beings. From exhaustion, it is said to be death. From death, again, of those. There is existence, from existence again, death and transference. Thus, the existence of sentient beings. From attachment
Tibetan
་འབྱུང་གཞན་དུ་མིན། །དེ་ཕྱིར་འབད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །འཕོ་བའི་ཆགས་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །གང་གིས་འགྱུར་མེད་བདེ་བར་འགྱུར། །རྣལ་འབྱོར་འཁོར་བར་བཅིངས་པ་ཡིས། །འདོད་ལྡན་ཡང་ནི་ཆགས་བྲལ་བར། །འདོད་པའི་བསྟན་བཅོས་སུ་མི་འདོད། །བདག་གིས་བརྗོད་པའི་རྒྱུད་དུ་སླར། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཅིས་སྡུག་བསྔལ་འདོད། །ཁུ་བ་མི་འགྱུར་རང་བཞིན་གྱིས། །མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །རྟེན་ནི་འཕོ་བ་ཐོབ་པ་ན། །བརྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ཉིད། །རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ལེགས་རྫོགས་པ། །ཇི་སྲིད་འགྱུར་མེད་ཉིད་དུ་འགྲོ། །སེམས་ཀྱི་འགྱུར་མེད་ཉིད་ཐོབ་ན། །རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད། །འགྱུར་མེད་ལས་བྱུང་སྐུ་ཡི་ནི། །མཛོད་སྤུའི་འཁོར་ལོར་སོན་པའི་ཡང་། །ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་མཉམ་སྦྱོར་བ། །ཧཱུྃ་ཡིག་མི་འདོད་མི་ཡི་བདག །སྟོང་པ་ལས་བྱུང་གཟུགས་བརྙན་རྒྱུ། ། མི་འགྱུར་ལས་སྐྱེས་བདེ་བ་འབྲས། །རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུས་རྒྱས་བཏབ་པ། །འབྲས་བུ་རྒྱུ་ཡིས་རྒྱས་བཏབ་པའོ། །སྟོང་ཉིད་གཟུགས་བརྙན་འཛིན་པ་རྒྱུ། །སྙིང་རྗེ་འགྱུར་མེད་འཛིན་པ་འབྲས། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་མི་འཕོ་བའོ། །མྱ་ངན་འདས་པ་བྲལ་བའི་གཟུགས། །འཁོར་བ་ལས་འདས་མི་འགྱུར་བ། །དེ་དག་སྦྱོར་བ་གཉིས་མེད་མཆོག །རྟག་དང་ཆད་ལས་ངེས་པར་གྲོལ། །དངོས་མེད་ལས་བྱུང་མཚན་ཉིད་ཕྱིར། །གཟུགས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་མིན། །དངོས་པོ་ལས་བྱུང་མཚན་ཉིད་ཕྱིར། །འགྱུར་བ་མེད་པ་དངོས་པོ་མིན། །དངོས་པོ་དངོས་མེད་ཡང་དག་སྦྱོར། །རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་མེད་མཆོག །གཟུགས་དང་གཟུགས་མིན་རྣམ་པར་གྲོལ། །པྲ་ཕབ་མེ་ལོང་ལ་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་ནི་སྲིད་པར་མི་འོང་སྟེ། །འགྱུར་མེད་མྱ་ངན་འདས་མི་འགྲོ། །ཕན་ཚུན་འཁྱུད་པས་ཞི་བ་སྟེ། །མ་ནིང་གི་ནི་གོ་འཕང་མཆོག །ཤེས་རབ་རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་ཞིང་། །ཤེས་རབ་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་འབྲས། །ཤེས་རབ་རྒྱུ་ལས་མ་སྐྱེས་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ལས་སྐྱེས་རྒྱུ་སྐྱེས་མིན། །དེ་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་སྐྱེས་མིན། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་བླ་ན་མེད། །འབྲས་བུ་རྒྱུ་ཡིས་གཞན་དང་གཞན། །ཕན་ཚུན་དུ་ནི་རྒྱས་བཏབ་མེད། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་གང་། །དེ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་། །ཕན་ཚུན་རྒྱ་ཡིས་བཏབ་པའི་གཟུགས། །སྐྱེ་མིན་མྱ་ངན་འདས་པའང་མིན། །ཤེས་རབ་ཀུན་ནས་མྱ་ངན་འདས། །སྐྱེ་བ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བ་མེད། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྣམ་ངེས་གྲོལ། །ཕན་ཚུན་དུ
Chinese
非由他处生。因此以一切努力，彻底断除转变的贪执。以何能成就不变之乐？瑜伽士为轮回所缚，对于有欲者或离贪者，我不喜好欲妙之论典。我所宣说的续部中，瑜伽士为何贪求痛苦？以精液不变之自性，应修成最胜不变。当所依获得转变时，能依即是远离贪欲。所依与能依若善圆满，则恒常趋向不变之境。若获得心之不变性，则无所依与能依之相。由不变所生之身，乃至到达眉间毫毛之轮，阿 আলি（藏文ཨཱ་ལི་，梵文天城体āli，梵文罗马拟音āli，阿利）嘎 কালি（藏文ཀཱ་ལི་，梵文天城体kāli，梵文罗马拟音kāli，嘎利）共同结合，吽 हূྃ（藏文ཧཱུྃ，梵文天城体hūṃ，梵文罗马拟音hūṃ，吽）字不为人之主所喜。空性所生之色相为因， 由不变所生之乐为果。因由果而增长，果由因而增长。空性执持色相为因，悲心执持不变为果。空性悲心无有分别，彼菩提心即是不变。远离寂灭之色，超越轮回而不变。彼等结合为无二最胜，决定解脱于常断二边。以非实有生起之体性故，色并非无实有。以实有生起之体性故，不变并非实有。实有与非实有真实结合，金刚瑜伽无二最胜。色与非色彻底解脱，如于明镜中照面。色不生于有，不变不入寂灭。互相拥抱而寂静，是为中性之最胜地位。智慧非由因生，智慧由因所生是果。以智慧非由因所生故，由智慧所生之因非生。是故智慧非因生，智慧与般若无上。果与因互相，不互相增长。一切因与果，皆是缘起。互相增长之色，非生亦非寂灭。智慧完全寂灭，生非最胜转变。因与果彻底解脱，互相之间
English
It does not arise from elsewhere. Therefore, with all effort, completely abandon the attachment to change. By what can one achieve unchanging bliss? The yogi is bound by samsara, for those with desire or without attachment, I do not like treatises on desire. In the tantra I have spoken of, why does the yogi crave suffering? With the unchanging nature of semen, one should cultivate the supreme unchanging. When the support obtains change, the supported is indeed free from attachment. When the support and the supported are well perfected, they always go to the unchanging state. If one obtains the unchanging nature of the mind, there is no characteristic of support and supported. The body arising from the unchanging, even reaching the wheel of hair between the eyebrows, the joint union of Āli आलि (Tibetan: ཨཱ་ལི་, Devanagari: āli, Romanized Sanskrit: āli, meaning: Āli) and Kāli कालि (Tibetan: ཀཱ་ལི་, Devanagari: kāli, Romanized Sanskrit: kāli, meaning: Kāli), the syllable Hūṃ हुं (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: hūṃ, Romanized Sanskrit: hūṃ, meaning: Hūṃ) is not desired by the lord of men. The image arising from emptiness is the cause, bliss arising from the unchanging is the result. The cause is increased by the result, the result is increased by the cause. Emptiness holding the image is the cause, compassion holding the unchanging is the result. Emptiness and compassion are inseparable, that bodhicitta is unchanging. Form free from nirvana, transcending samsara and unchanging. Their union is the supreme non-duality, definitely liberated from permanence and annihilation. Because of the nature arising from non-existence, form is not non-existent. Because of the nature arising from existence, the unchanging is not existent. Existence and non-existence are truly united, Vajra Yoga is the supreme non-duality. Form and non-form are completely liberated, like a face reflected in a mirror. Form does not come into existence, the unchanging does not go into nirvana. They are pacified by mutual embrace, which is the supreme state of the neuter. Wisdom does not arise from cause, wisdom arising from cause is the result. Because wisdom does not arise from cause, the cause arising from wisdom is not born. Therefore, wisdom is not cause-born, wisdom and prajna are unsurpassed. The result and the cause mutually, do not mutually increase. Whatever are all causes and results, are dependently originated. Form increased by mutual causes, is neither born nor annihilated. Wisdom is completely annihilated, birth is not the supreme change. Cause and result are completely liberated, mutually