Tibetan
པ། བདག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མེད་པར་བྱའོ། །མ་སྐྱེས་དགྲས་སྨྲས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོའི་མཐུ་མངའ་བས་གཞན་གྱིས་བསམ་པའི་སེམས་ཤེས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་མེད་པར་བྱ་བར་ནུས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གཞན་ཡང་ཉེ་གནས་ཆེན་པོ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། མཽང་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་དང་། ན་བུན་དང་། མ་འགགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པས་མི་ནུས་སོ། །ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ལ་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་གི་གྲོགས་གྱིས་ཤིག །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ལས་ཅི་ཞིག་བྱེད་པར་སེམས། ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་ཡུལ་ཕྱོགས་སུ་བཀར་བཏགས་ཏེ། སུ་ཡང་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་གོས་དང་། བཟའ་བ་དང་། བཏུང་བ་དང་། བསོད་སྙོམས་བྱིན་དུ་མ་སྩལ་ཅིག །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་ཀྱང་བཀར་བཏགས་ཏེ། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སུ་ཡང་གོས་དང་། ཟས་དང་། བསོད་སྙོམས་སྦྱིན་པར་གྱུར་ན་རྐང་ལག་བཅད་དོ་ཞེས་བཀར་བཏགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོའི་འཁོར་དང་བཅས་ཏེ། བྱ་རྒོད་སྤུངས་པའི་རི་ནས་བསོད་སྙོམས་ སློང་དུ་སོང་བ་ལས་ཅི་ཡང་མ་རྙེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞག་གཅིག་ནས་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཅི་ཡང་མ་རྙེད་པས་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པ་སློབ་མ་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མཐུས་ཡུལ་ཁམས་གཞན་དུ་གོས་དང་། ཟས་དང་། བསོད་སྙོམས་སློང་དུ་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ན་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ད་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སློབ་མ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཀྱང་མེད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཅིག་པུ་བཞུགས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྤྱན་འདྲེན་ དུ་ཐོང་ཤིག །ཕོ་བྲང་གི་ནང་དུ་འོངས་ན་བདག་ཅག་གིས་བལ་གྱི་གླང་པོ་ཆེ་ནག་པོ་མ་རུངས་པ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་ཆང་བླུད་དེ་རབ་ཏུ་མྱོས་པར་བྱས་ལ་སངས་རྒྱས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། ཕོ་བྲང་གི་ནང་དུ་འོངས་ནས་བལ་གླང་རྨིས་ཤིང་མྱོས་པ་དེ་དག་གིས་བརྫིས་ཏེ་གསད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྤྱན་འདྲེན་དུ་བཏང་ནས། སངས་རྒྱས་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་རྒྱལ་པོས་སྤྱན་དྲངས་པར་གཤེགས་པར་གནང་སྟེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་གཤེགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་བལ་གླང་རྨིས་ཤིང་མྱོས་པ་ལྔ་བརྒྱ་བཀྱེ་ནས་བལ་གླང་རྨིས་པས་ཤིང་བཅག་ར་བ་ཡང་དྲལ། རྩིག་པ་ཡང་བསྒྱེལ་ཏེ་ངར་བའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་ཕྱུང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱའི་ལོགས་སུ་མཆོངས་ཏེ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་རབ་ཏུ་སྐྲག་ནས་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འཁོད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཀུན་དགའ་བོ་འབའ་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་མ་བྲལ་ཏེ་འདུག་གོ །དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་ཤུགས་ཀྱིས་ཕྱག་གཡས་པ་བཏེགས་ནས་ཕྱག་སོར་ལྔ་ལས་སེང་གེ་ཁ་གདངས་ཤིང་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོགས་པར་སྤྲུལ་ནས་བལ་གླང་རྨིས་པ་ལྔ་བརྒྱ་འཇིགས་སྐྲག་ནས་ས་ལ་འགྱེལ་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཁོར་མང་པོས་བསྐོར་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་གཤེགས་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ཕྱི་རོལ་དུ་བྱུང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསུ་ནས་གདན་ལ་བཞུགས་སུ་གསོལ་ལོ། །གདན་ལ་བཞུགས་ནས་མཐོལ་ཞིང་འགྱོད་ཚངས་བྱས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ནི་བདག་གིས་བགྱིས་པ་ནི་མ་ལགས་སོ། །ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་བགྱིད་དུ་སྩལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ངས་ཤེས་ཏེ་ལྷ་སྦྱིན་འདིས་རྟག་ཏུ་ང་ལ་གནོད་པ་བྱས་ཏེ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་དེ། འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་རྟག་ཏུ་ང་ལ་གནོད་པ་བྱས་ན་ཡང་ངས་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཤུགས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་ཕན་པ་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ལྷ་སྦྱིན་འདིས་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གནོད་པ་བགྱིས་པ་གང་དང་གང་ལགས། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག་དང་དགྲོལ་ཞིང་བཤད་པར་བྱའོ། །སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ངང་པའི་ཤ་ལ་དགའ་བ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། རྒྱུན་དུ་རྔོན་པ་ཞིག་བྱ་ངང་པ་ཤོར་དུ་བཅུག་གོ །དེའི་ཚེ་བྱ་ངང་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཞིག་བྱང་ཕྱོགས་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་འཕུར་བ་ལས་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་དེ་རྔོན་པའི་བྱ་རྒྱ་ལ་ཟིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་རྔོན་པ་དེ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་སུ་གྱུར་ནས་སྤྱིལ་བུ་ནས་བྱུང་སྟེ། གསད་པར་གཟས་པ་ལས། ངང་པ་མོ་ཞིག་འཕུར་ཏེ་དྲུང་དུ་འོངས་ནས་སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་དུ་ཟེར་བའི་སྒྲ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྔོན་པ་དེས་གཞུ་བདུངས། མདའ་ལྟོང་དུ་བཅུག་སྟེ་གསད་པར་གཟས་ན་ཡང་མདས་མ་སྐྲག་སྟེ། འདབ་མ་གཉིས་བརྡབས་ནས་ངང་པའི་རྒྱལ་པོའི་སྟེང་དུ་མཆོངས་སོ། །ངང་པ་ཕལ་ལྔ་བརྒྱ་ཡང་དེའི་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འཁོར་ཞིང་ལྡིང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ན་རྔོན་པ་དེས་ངང་མོ་དེ
Chinese
我亦当令如来消失。未生怨言：如来有大神通之力，能知他人心中所想，汝如何能令其消失？如来尚有大近侍舍利弗、大目犍连子、那云、无灭等，不能也。提婆达多对未生怨王说：大王，汝为我友。国王说：汝欲作何事？提婆达多说：大王当于国中宣告：无论何人，不得施与沙门衣服、饮食、浆饮、乞食。其后，未生怨王亦宣告：无论何人，若施与沙门衣服、饮食、乞食，当断其手足。尔时，世尊与大比丘僧众眷属，从鹫峰山往乞食，一无所得。如是，从一日至七日，一无所得，舍利弗等大弟子等，以神通力往余国土乞求衣服、饮食、乞食。尔时，提婆达多对未生怨王如是说：如今，佛之大弟子一个也没有，唯有如来独在，大王当请如来。若来王宫中，我等当以五百黑色凶暴毛象，灌以酒令其极醉，请佛来，入王宫后，令彼发狂醉象践踏而杀之。其后，未生怨王遣人请如来，佛与五百阿罗汉应允国王之请，前往王舍城（今印度比哈尔邦拉杰吉尔）。其后，未生怨王放出五百头发狂醉象，彼等狂象摧毁树木，撕裂围栏，推倒墙壁，发出巨大吼叫声，冲向如来与五百阿罗汉。
English
I shall also cause the Tathagata to disappear. Ajatashatru said: The Tathagata possesses the power of great神通（藏文：རྫུ་འཕྲུལ་，梵文天城体：ऋद्धि，梵文罗马拟音：riddhi，汉语字面意思：神通）, and if he knows the thoughts in others' minds, how can you cause him to disappear? The Tathagata also has great attendants such as Shariputra, the great Maudgalyayana, Nabhun, and Aniruddha, so it is not possible. Devadatta said to King Ajatashatru: Great King, be my friend. The king said: What do you intend to do? Devadatta said: The Great King should proclaim throughout the country: No one should give robes, food, drink, or alms to the monks. Thereafter, King Ajatashatru also proclaimed: Whoever gives robes, food, or alms to the monks shall have their hands and feet cut off. At that time, the Blessed One, together with a great assembly of monks, went to beg for alms from Vulture Peak Mountain, but obtained nothing. Likewise, from one day to seven days, they obtained nothing, so great disciples such as Shariputra went to other lands by means of their miraculous power to beg for robes, food, and alms. At that time, Devadatta said to King Ajatashatru: Now, there is not even one great disciple of the Buddha, only the Tathagata remains, so the king should invite the Tathagata. If he comes to the palace, we shall intoxicate five hundred black, ferocious woolly elephants with wine and make them extremely drunk, and then invite the Buddha. After he comes into the palace, we shall have those maddened, drunken woolly elephants trample and kill him. Thereafter, King Ajatashatru sent someone to invite the Tathagata, and the Buddha and five hundred Arhats, having accepted the king's invitation, went to Rajagriha (present-day Rajgir, Bihar, India). Then, King Ajatashatru released five hundred maddened, drunken woolly elephants, and those maddened elephants broke trees, tore down fences, knocked down walls, and emitted a great roaring sound, rushing towards the Tathagata and the five hundred Arhats.
Chinese
跳到那边去了。然后五百阿罗汉非常害怕，升到上面的天空，停留在佛陀上面的天空。那时，只有阿难尊者没有离开如来而坐着。那时，如来以慈爱和悲悯的力量，举起右臂，从五指中变幻出一只张开嘴巴发出巨大声音的狮子，五百头狂象惊恐地倒在地上。然后，如来被许多眷属围绕着，前往国王的王宫，国王阿阇世从外面出来，迎接如来，请他坐在座位上。坐在座位上后，坦白并忏悔罪过，对佛陀这样说道：世尊，这不是我做的，是提婆达多让我做的。世尊说道：我知道，提婆达多总是伤害我，不仅现在是这样，过去的时候也总是伤害我，但我总是以大悲心的力量帮助他。那时，阿阇世国王合掌对世尊说道：提婆达多在过去的时候对如来做了哪些伤害？世尊说道：好好听着，我会详细解说。过去的时候，在无数劫之前，有一位伟大的国王喜欢吃天鹅肉，总是让一个猎人去捕捉天鹅。那时，五百只天鹅从北方飞向天空，向南方飞来，天鹅国王被猎人的陷阱抓住了。那时，猎人非常高兴，从茅屋里出来，准备杀死它。一只母天鹅飞到它旁边，发出悲伤的叫声。然后，猎人拉弓，把箭放在弦上，准备杀死它，但母天鹅并不害怕箭，拍打着翅膀跳到天鹅国王身上。五百只普通天鹅也在它上面的天空中盘旋飞翔。那时，猎人
English
He jumped to that side. Then five hundred Arhats were terrified and ascended to the sky above, staying in the sky above the Buddha. At that time, only Ananda remained with the Tathagata, not separated from him. At that time, the Tathagata, with the power of loving-kindness and compassion, raised his right arm and transformed his five fingers into a lion that opened its mouth and roared loudly, causing five hundred wild elephants to fall to the ground in terror. Then, the Tathagata, surrounded by many attendants, went to the king's palace, and King Ajatasatru came out to greet the Tathagata and invited him to sit on the seat. After sitting on the seat, he confessed and repented of his sins, and said to the Buddha: "World Honored One, this was not done by me, but Devadatta made me do it." The World Honored One said: "I know that Devadatta always harms me, not only now, but also in the past, he always harmed me, but I always helped him with the power of great compassion." At that time, King Ajatasatru folded his palms and said to the World Honored One: "What harm did Devadatta do to the Tathagata in the past?" The World Honored One said: "Listen carefully, and I will explain in detail. In the past, countless eons ago, there was a great king who liked to eat swan meat, and he always had a hunter catch swans. At that time, five hundred swans flew from the north to the sky, flying south, and the swan king was caught in the hunter's trap. At that time, the hunter was very happy and came out of the hut, preparing to kill it. A female swan flew to his side and made a sad cry. Then, the hunter drew his bow and put an arrow on the string, preparing to kill it, but the female swan was not afraid of the arrow, flapping its wings and jumping on the swan king. Five hundred ordinary swans were also circling and flying in the sky above it. At that time, the hunter
Tibetan
་སྙིང་རྗེ་བའི་སྐད་ཕྱུང་སྟེ། ཁ་ནས་ཁྲག་སྐྱུག་ཅིང་སྲོག་ལ་ཡང་མི་ལྟ་བར་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་ལ་ཆགས་པ་མཐོང་ནས་རྔོན་པ་དེ་འདི་སྙམ་དུ། དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་གྱུར་པའི་བྱ་ཡང་འདི་ལྟར་གཅིག་ལ་གཅིག་ཆགས་ཏེ་ལུས་དང་སྲོག་ཀྱང་འདོར་ན། བདག་ཇི་ལྟ་བུའི་སྙིང་ཞིག་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་འདི་གསད་སྙམ་བསམས་ནས་བྱ་རྒྱ་བཏེག་སྟེ་བཏང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ངང་མོ་ཡང་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ་ཕྱི་བཞིན་འཕུར་ཏེ། ངང་པ་ལྔ་བརྒྱས་བསྐོར་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་ཏེ་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་རྔོན་པ་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བདག་གིས་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་གཅིག་ཟིན་ཏེ་དབུལ་བར་བགྱིས་པ་ལས་ངང་པ་མོ་ཞིག་ཁ་ནས་ཁྲག་སྐྱུག་ཅིང་མདའ་གཞུ་ལ་ཡང་མི་འཛེམ་པར་ངང་པའི་རྒྱལ་པོའི་སྟེང་དུ་མཆོངས་པས་བདག་སྙིང་གིས་མ་བཟོད་ནས་བཏང་བ་ལས་ངང་པ་ལྔ་བརྒྱས་བསྐོར་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་ཏེ་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་དེ་ཚིག་དེ་ཐོས་ནས་སེམས་མི་བདེ་བར་གྱུར་ཏེ། སྙིང་རྗེ་བའི་སེམས་སྐྱེས་ནས་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་གྱུར་པ་ལ་ཡང་གཅིག་ལ་གཅིག་ཆུ་གང་བྱེད་དེ། ལུས་དང་སྲོག་ཀྱང་མི་ཕངས་སོ་སྙམ་བསམས་ནས་རྒྱལ་པོ་ཡང་ངང་པའི་ཤ་མི་ཟ་བར་ཡི་དམ་བཅས་སོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ནི། ད་ལྟར་ རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན། རྔོན་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ལྷ་སྦྱིན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ངང་པ་མོ་ཁ་ནས་ཁྲག་སྐྱུག་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ཀུན་དགའ་བོ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ངང་པ་ལྔ་བརྒྱ་ནི་ད་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ངང་པའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ང་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལྟར་ཀུན་དགའ་བོས་ད་ལྟར་ང་ལ་ཆགས་པ་ཡང་སྔོན་དང་འདྲའོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་པ་ཡང་སྔོན་གྱུར་པ་དང་འདྲའོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཡང་ལྷ་སྦྱིན་ང་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡང་ངས་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཤུགས་ཀྱིས་རྒྱུན་དུ་ཕན་པའི་དོན་བྱས་སོ། །ཆོས་འདི་བསྟན་པའི་ཚེ་ལྷ་དང་མི་བརྒྱ་སྟོང་སྙེད་འབྲས་བུ་དང་པོ་ཐོབ་པ་ནས་འབྲས་བུ་བཞི་པའི་བར་དུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །ལ་ལ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །གཞན་ཡང་ལྷ་སྦྱིན་ངན་སེམས་མ་ཞི་ནས་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གི་སོར་མོ་བཅུའི་སེན
Chinese
发出慈悲的声音，口中吐血，甚至不顾性命，看到对天鹅国王的爱恋，猎人这样想：即使是转生为畜生的鸟类，也如此相互爱恋，甚至舍弃身体和性命，我怎么忍心杀死这只天鹅国王呢？想着，便抬起鸟网放走了它。当时，天鹅也极其欢喜，紧随其后飞去，被五百只天鹅围绕着，飞向天空而去。当时，猎人对国王禀告说：我抓住了一只天鹅国王，正要献给您，一只母天鹅口中吐血，甚至不顾弓箭，跳到天鹅国王身上，我不忍心，便放了它，结果被五百只天鹅围绕着，飞向天空而去。当时，国王听到这些话，心中感到不安，生起慈悲之心，心想：即使是转生为畜生，也如此相互爱恋，甚至不惜身体和性命。于是国王也发誓不再吃天鹅肉。当时，那个时代的大国王，就是现在的大国王您啊。当时，那个时代的猎人，就是现在的提婆达多啊。当时，那个时代口中吐血的母天鹅，就是现在的阿难陀啊。当时，那个时代的五百只天鹅，就是现在的五百罗汉啊。当时，那个时代的天鹅国王，就是现在的我啊。因此，阿难陀现在对我的爱恋，也和以前一样啊。当时，那个时代的五百罗汉飞向天空，也和以前一样啊。当时，提婆达多对我所做的伤害，我也以大慈悲的力量，一直做着利益他的事情。宣讲此法时，成百上千的天人和人，从获得初果到获得四果。有些人发起了无上正等觉之心，有些人发起了声闻和独觉之心。另外，提婆达多恶念未消，心想：我的十个手指的指甲
English
Uttering a voice of compassion, vomiting blood from her mouth, and not even looking at her life, seeing the attachment to the swan king, the hunter thought: Even birds who have taken birth in the animal realm are so attached to each other that they give up their bodies and lives. How could I bear to kill this swan king? Thinking this, he lifted the bird net and released it. At that time, the swan was also extremely happy and flew after him, surrounded by five hundred swans, and flew into the sky. At that time, the hunter reported to the king, saying: I caught a swan king and was about to offer it to you, but a female swan vomited blood from her mouth, and without even fearing the bow and arrow, jumped on top of the swan king. I couldn't bear it, so I released it, and as a result, it was surrounded by five hundred swans and flew into the sky. At that time, the king, hearing these words, became uneasy in his heart and gave rise to a compassionate mind, thinking: Even those who have taken birth in the animal realm cherish each other so much that they do not spare their bodies and lives. So the king also vowed not to eat swan meat. At that time, that great king of that time is now the great king himself. At that time, the hunter of that time is now Devadatta himself. At that time, the female swan who vomited blood from her mouth is now Ananda himself. At that time, the five hundred swans were now the five hundred Arhats. At that time, the swan king of that time is now me. Therefore, Ananda's love for me now is the same as before. At that time, the five hundred Arhats flying into the sky were the same as before. Even though Devadatta was harming me at that time, I always did things that benefited him with the power of great compassion. When this Dharma was taught, hundreds and thousands of gods and humans attained from the first fruit to the fourth fruit. Some generated the mind of unsurpassed perfect enlightenment, and some generated the mind of Shravakas and Pratyekabuddhas. Furthermore, Devadatta's evil thoughts did not subside, and he thought: The nails of my ten fingers