English
Thus, he obtained the possessions of a Bhikṣu. Having thus renounced, through diligence, practice, and effort, he realized that this wheel of the five-eyed Saṃsāra was wavering and unstable, and thus determined that all conditioned phenomena are of the nature of decay, decline, dissipation, and destruction. Having abandoned all afflictions, he directly realized the state of an Arhat. As an Arhat, he became free from the desires of the three realms, possessing a mind that equated gold and dung, and was no different from the sky and the palm of his hand. He became as cool as if soaked in sandalwood, having shattered the shell of ignorance with wisdom, and having obtained wisdom, supernormal knowledge, and individual correct knowledge. He did not look to worldly gain, attachment, and reverence, and became a place where the gods, along with their retinues, worshipped, revered, and spoke with respect. Then, the Blessed One addressed the Bhikṣus, saying: "Bhikṣus, among my Śrāvaka Bhikṣus, the foremost of those who dwell in solitude is this Bhikṣu Protector of the Land." Then, the Bhikṣus became doubtful, and in order to dispel all doubts, they asked the Buddha, the Blessed One: "Venerable One, what deeds did the Protector of the Land perform that he was born into a wealthy family, with a beautiful and pleasing appearance, and also attained Arhatship after renouncing?" The Blessed One replied: "Bhikṣus, the Protector of the Land himself, in other past lives, accumulated merit and possessed favorable conditions, appearing like a victorious advance, and performed and accumulated those deeds that would not be devoured by demons. How could others experience the deeds done and accumulated by the Protector of the Land himself? Bhikṣus, the deeds done and accumulated do not ripen in the external realm of earth, nor do they ripen in the realms of water, fire, and wind. The virtuous and non-virtuous deeds done and accumulated will only ripen in the aggregates, elements, and sense bases that are grasped. The deeds of sentient beings will not be lost even for hundreds of kalpas. When the conditions gather and the time arrives, they will ripen into their own fruit."
Tibetan
ན་པར་འགྱུར། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་ལུས་འཕགས་ ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་དང་བཅས་པ་ཕ་རོལ་གྱི་དམག་ཚོགས་བྱུང་སྟེ། ཅི་བྱ་གཏོལ་མེད་ནས་ནགས་ཁུང་དུ་ཞུགས་ཏེ། དེ་ཉི་མ་གུང་ལ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ཚ་བས་གདུངས་ནས་དཔུང་གི་ཚོགས་དང་བཅས་ཏེ་ཕན་ཚུན་འཁོར་འཁོར་ནས་ལམ་ཡང་མ་རྙེད་དོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་མི་འབྱུང་བའི་ཚེ་ན་རང་སངས་རྒྱས་སྡུག་ཅིང་ཕོངས་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ། བས་མཐའི་གནས་མལ་གྱིས་འཚོ་བ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡོན་གནས་གཅིག་པུ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་སྟེ། རེ་ཞིག་ན་རང་སངས་རྒྱས་ཤིག་དགོན་པའི་ལམ་དེ་ན་གནས་པ་དེས་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ནས་ལུས་འཕགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་ལམ་ཡང་བསྟན། ཆུའི་ལྟེང་ཀ་ཡང་བསྟན་ནས་དེས་རྒྱལ་པོ་དེ་འཁོར་དང་བཅས་པའི་སྲོག་ཕངས་པ་བསྐྱངས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་དད་པ་སྐྱེས་ནས་རང་གི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཁྲིད་དེ་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་སོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ཡང་དེའི་སྐུ་གདུང་གི་མཆོད་རྟེན་བརྩིགས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་འདིས་ན་བདག་གིས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག །འདི་བས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་དུ་འཕགས་པའི་སྟོན་པ་རྣམས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་འདི་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གིས་ནི་ལས་གཞན་དག་ཀྱང་བྱས་ཤིང་བསགས་ཏེ། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས། རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་ མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་དྲང་སྲོང་སྨྲ་བ་རི་དགས་ཀྱི་ནགས་ན་རྟེན་ཅིང་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་ཀྲཱི་ཀཱི་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། དེའི་རིང་ལ་འབྱོར་པ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། ལོ་ལེགས་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་དང་མི་མང་
Chinese
不再转变。比丘们，过去久远之时，身胜国王的王宫眷属遭到外敌入侵，不知所措，便进入森林之中。正午时分，被太阳的酷热所煎熬，与军队一起四处徘徊，也找不到出路。诸佛未出世之时，独觉对贫苦者心怀慈悲，以边地的住所为生，作为世间唯一的供养处而出现于世。不久，一位独觉住在寂静的道路上，他生起慈悲心，为身胜国王指明道路，也指示了水源，从而救了国王及其眷属的性命。之后，国王生起信心，将他迎请到自己的城市，三个月里用一切资具供养侍奉。涅槃之后，还为他的遗体建造了佛塔，并发愿道：以此善根、发心和完全布施的法，愿我也能获得如此功德。愿我更能令远胜于此的导师们欢喜，不要令他们不悦。世尊说道：比丘们，你们怎么想？那时那时的国王就是现在的持国（梵文：Dhṛtarāṣṭra）啊。比丘们，持国也做了其他的业并积累了它们。在此贤劫，当众生的寿命达到两万岁时，如来、阿罗汉、正等觉、明行足、善逝、世间解、无上调御丈夫、天人师、佛、世尊，名为光明佛（藏文：འོད་སྲུང་།，梵文天城体：काश्यप，梵文罗马拟音：Kāśyapa，汉语字面意思：饮光）者将出现于世，他将住在瓦拉纳西城的仙人堕处鹿野苑。那时，瓦拉纳西城由国王克利吉（梵文：Kṛkī）统治，在他的统治期间，财富、繁荣、安乐、丰收、人民和民众众多。
English
Will not change again. Monks, in the distant past, King Lusheng's palace retinue was invaded by foreign enemies. Not knowing what to do, they entered the forest. At noon, they were tormented by the scorching heat of the sun, and wandered around with the army, unable to find a way out. When the Buddhas do not appear in the world, the Pratyekabuddhas have compassion for the poor and distressed, live in remote dwellings, and appear in the world as the sole objects of offering. Soon, a Pratyekabuddha lived on a quiet road. He generated compassion, pointed out the road to King Lusheng, and also indicated the water source, thus saving the lives of the king and his retinue. After that, the king generated faith, invited him to his city, and served him with all necessities for three months. After Nirvana, he also built a stupa for his remains and made a vow: May I also obtain such merits through this root of virtue, aspiration, and complete giving of the Dharma. May I be able to please the teachers who are far superior to this, and may I not displease them. The Blessed One said: Monks, what do you think? The king at that time was this Dhṛtarāṣṭra. Monks, Dhṛtarāṣṭra also did other karmas and accumulated them. In this Bhadrakalpa, when the lifespan of beings reaches 20,000 years, the Tathagata, Arhat, Samyaksambuddha, Vidyācaraṇasaṃpanna, Sugata, Lokavid, Anuttara-puruṣadamyasārathi, Śāstā devamanuṣyāṇāṃ, Buddha, Bhagavan, named Kāśyapa (藏文：འོད་སྲུང་།，梵文天城体：काश्यप，梵文罗马拟音：Kāśyapa，汉语字面意思：Drinking Light) will appear in the world, and he will reside in the Deer Park at Ṛṣipatana in the city of Varanasi. At that time, the city of Varanasi was ruled by King Kṛkī. During his reign, there was wealth, prosperity, happiness, good harvests, people, and a large population.
Tibetan
པོས་གང་བ་དང་། རྩོད་པ་དང་། འཐབ་པ་ཞི་བ་དང་། འཁྲུག་པ་དང་། ནང་འཁྲུག་དང་། ཆོམ་རྐུན་དང་། མུ་གེ་དང་། ནད་རྣམས་མེད་པ་དང་། འབྲས་སཱ་ལུ་དང་། བུ་རམ་ཤིང་དང་། བ་ལང་དང་། མ་ཧེ་དང་ལྡན་པར་འདུག་སྟེ། ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆོས་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དེའི་བུ་ཐ་ཆུངས་དྲང་སྲོང་སྨྲ་བར་སོང་བ་དང་། དེས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་པ། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་མཛེས་པར་བྱས་པ། འོད་འདོམ་གང་གིས་བརྒྱན་པ། ཉི་མ་སྟོང་བས་ལྷག་པའི་འོད་མངའ་བ། རིན་པོ་ཆེའི་རི་བོ་འགྲོ་བ་ལྟ་བུ་ཀུན་ནས་བཟང་བ་མཐོང་ནས། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སེམས་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་གིས་དེ་ལ་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་དད་པ་སྐྱེས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཏེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བླངས་སོ། །ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ཡང་མཆོད་རྟེན་ལ་གདུགས་བུ་ཆུང་བཏགས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོའི་བུར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གིས་ནི་ལས་གཞན་དག་ཀྱང་བྱས་ཤིང་བསགས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་བྲམ་ཟེ་ལས་ སུ་རྩ་བ་རྐོ་བ་ཞིག་གནས་པ་དེ། རེ་ཞིག་ལ་རྩ་བ་རྐོར་སོང་སྟེ་ནགས་ཁྲོད་དུ་འཁོར་འཁོར་བ་ལས་དེས་དེར་རང་སངས་རྒྱས་ནད་པ་ཞིག་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་དེ་དད་པ་སྐྱེས་ཏེ་དེ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས་གང་གི་ཚེ་ནད་སོས་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་བཤོས་གསོལ་ཏེ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། བདག་གིས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག །འདི་བས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྟོན་པ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྩ་བ་རྐོ་བའི་བྲམ་ཟེར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་འཁོར་བ་ན་ནམས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་མེད་པར་གྱུར་ལ་ད་ལྟར་ཡང་རྒྱལ་པོའི་རིགས་ཕྱུག་པོར་སྐྱེས་ཏེ། གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱུ་དེ་ཁོ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟར་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གནག་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གནག་པར་འགྱུར་རོ། །ལས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་དཀར་བ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་དཀར་བར་འགྱུར་རོ། །ལས་འདྲེན་མ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་འདྲེན་མར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་བས་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གནག་པ་རྣམས་དང་ལས་འདྲེན་མ་རྣམས་སྤངས་ལ། ལས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་དཀར་བ་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་གཏད་པར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ། །གང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་བརྒྱ་པ་ལས་སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དགུ་པ་རྫོགས་སྷོ།། །། སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དགུ་པ།
Chinese
充满粮食，争论和战斗平息，骚乱和内乱平息，没有盗贼和饥荒和疾病，拥有稻米、甘蔗、牛和水牛，因为拥有佛法，佛法之王如法地统治。之后，他的小儿子去向一位仙人说话，他看到佛陀薄伽梵，身体以大丈夫的三十二相完全庄严，以八十随形好而美化，以一寻光芒庄严，拥有胜过千个太阳的光芒，如同珍宝山行走般一切美好，一见到，他就对薄伽梵心生欢喜。生起欢喜后，他以头顶礼薄伽梵之足，为了听闻佛法，坐在薄伽梵面前。之后，薄伽梵光守护者为他宣说了佛法，他生起信心，对薄伽梵光守护者及其眷属进行了侍奉恭敬，并皈依，受持了学处。在完全寂灭之后，还在佛塔上悬挂了小伞。比丘们，你们怎么想？那时那世，成为国王之子的是谁呢？就是这位持国（Dhṛtarāṣṭra）啊。持国还做了其他的业并积累了它们。比丘们，过去世，在波罗奈斯城，有一个婆罗门以挖掘根为生。有一次，他去挖掘根，在森林里转来转去，在那里他看到一位患病的独觉佛。然后，他生起信心，对他进行了侍奉恭敬，当他的疾病痊愈时，也供养了食物，并祈愿：愿我也获得这样的功德！愿我能令胜过此的导师欢喜！愿我不令其不欢喜。世尊说道：比丘们，你们怎么想？那时那世，成为挖掘根的婆罗门的是谁呢？就是这位持国。由于那个业的成熟，他在轮回中从未感受过痛苦，现在也是国王的种姓。
English
Full of grain, disputes and battles subsided, riots and civil wars subsided, there were no thieves and famines and diseases, possessing rice, sugarcane, cattle, and buffalo, because possessing the Dharma, the Dharma king ruled according to the Dharma. Then, his youngest son went to speak to a sage, and he saw the Buddha Bhagavan, whose body was perfectly adorned with the thirty-two marks of a great man, beautified with the eighty minor marks, adorned with a fathom of light, possessing light surpassing a thousand suns, like a walking mountain of jewels, all good, and as soon as he saw him, he became delighted in the Bhagavan. Having arisen joy, he bowed to the feet of the Bhagavan with his head, and sat before the Bhagavan in order to listen to the Dharma. Then, the Bhagavan Light-Protector taught him the Dharma, and he arose faith, and served and revered the Bhagavan Light-Protector and his retinue, and took refuge, and took the precepts. After completely passing into nirvana, he also hung a small umbrella on the stupa. Monks, what do you think? Who was it who became the king's son at that time and in that age? It is this Dhṛtarāṣṭra. Dhṛtarāṣṭra also did other deeds and accumulated them. Monks, in the past, in the city of Varanasi, there lived a Brahmin who made a living by digging roots. Once, he went to dig roots and wandered around in the forest, and there he saw a sick Pratyekabuddha. Then, he arose faith, and served and revered him, and when his illness was cured, he also offered food, and prayed: May I also obtain such merits! May I please a teacher who is even more excellent than this! May I not displease him. The Blessed One said: Monks, what do you think? Who was it who became the root-digging Brahmin at that time and in that age? It is this Dhṛtarāṣṭra. Due to the maturation of that karma, he never experienced suffering in samsara, and now he is also of the royal lineage.